ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြအၾကား ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ စေနာက္ၾကရင္း "ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္" လို႔ နာမည္တြင္ခဲ့တဲ့သူ။ မႏွစ္က ဒီလုိေန႔မွာပဲ "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္" ဘေလာ့ဂ္ေလးကို သူကိုယ္တိုင္ အသက္သြင္းခဲ့တယ္။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားျပီေပါ့။
............................
ေနဖုန္းလတ္(ၿမိဳ႕စားႀကီး)
မွတ္မွတ္ရရ သူ ့ ဘေလာ့ဂ္ မွာ ပထမဆံုး တင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္နာမည္ကလည္း "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္"တဲ့။ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ သူလြတ္က်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အႏုပညာသမား ဆိုတဲ့ အမည္နာမေတြအတြက္ သူ ့ဘေလာ့ဂ္ဟာ သစၥာရိွတဲ့ လူယံု၊ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္၊ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေညာင္သစ္ပင္လို အသံုးေတာ္ခံခဲ့တယ္။ ရက္ေပါင္း ၃၆၅ ရက္အတြင္းမွာ သူ ့ၿမိဳ႕ေတာ္က စာေကာင္းစာသန္႔ ၁၂၂ ပုဒ္ ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒီစာေတြေၾကာင့္ ဖတ္သူေတြအတြက္ သုတပန္းေတြ လန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ရသလမ္းေတြ ဆန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ပညာမီးေတြ လင္းပလာခဲ့တယ္။ သူကေတာ့ သတိထားမိခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။
ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အတြက္ ပထမဆံုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူနဲ႔ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္လည္းရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္္။ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြကို ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္မယ့္စာအုပ္အတြက္ တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ သူ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲတိုင္းကိုု မပ်က္မကြက္ တက္ေရာက္ခဲ့ သူဟာလည္း သူတစ္ဦးတည္း ရိွခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ရန္ကုန္မွာ ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ Blog Day Seminar အတြက္လည္း သူ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔ အျခားေသာ မီဒီယာေတြအၾကားမွာ ဘေလာ့ဂ္ ေလာကအေၾကာင္းကို သူခ်ျပရဲခဲ့တယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္။ ေမးခြန္းေတြကိုအျပံဳးနဲ႔ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။
ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါရပ္၀န္းမွာ ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုရိွတာက ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာ အထူးေရးသားတဲ့ ပို႔စ္ေတြ တင္တတ္္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္၊ Comment ေတြခ်ီးျမႇင့္ၾကတယ္။
ဒီေန႔ သူ႔ရင္နဲ႔တည္ထားတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္။ ခုလိုအခ်ိန္မွာ သူသာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးသားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္သူ႕ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပို႔စ္တင္မယ့္ အစီအစဥ္ရိွမယ္ဆိုတာ အေသ အျခာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ…ဘယ္မွာလဲ။ သူေရးမယ့္ ပို႔စ္မွာ Comment ေရးဖို႔ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ "ၿမိဳ႕စားၾကီး" လို႔ စေနာက္ၾကဖို႔ ေစာင့္ေန ၾကတယ္။
..ဇန္နဝါရီ ၂၉ ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔ ဖုံးလႊမ္းေနေစခ်င္တာ … ရယ္သံေတြနဲ႔ စည္ညံေနေစခ်င္တာ … ဒါေတြအတြက္ အားလံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ ....။
ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခ်စ္ၾကည္ေစခ်င္တဲ့ သူ႕အတြက္၊ လူငယ္ေတြကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သူ ႔အတြက္၊ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ သူ ့အတြက္ ေဘးဒုကၡဆိုတာ ျမဴတစ္မႈန္စာေတာင္ က်ေရာက္မလာေစဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းမွ ညီအကိုေမာင္နွမအားလံုးက ဒီအမွတ္တရ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
ေနဖုန္းလတ္..ဘေလာ့ဂ္သို႔
Read More...
Collapse...
ယင္းတို႔က က်ေနာ္တို႔၏ သြားပုံ၊ လာပုံ၊ ေနပုံ၊ ထုိင္ပုံ အစစကို အေသးစိတ္ ေစာင့္ၾကည္ၿပီး၊ ၎တို႔စိတ္ႏွင့္ မတည့္သူမ်ားကုိ မညႇာမတာ အျပစ္ေပး၏။ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ လူသစ္ အင္အား ၃၀၀ နီးနီးတြင္ ဗိုလ္က် မင္းမူ ေနေသာ ႏွစ္က် ဗိုလ္ေလာင္း (၈) ေယာက္ခန္႔ကို အားလုံးက ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ ေၾကာက္ေနရ၏။ ၎တို႔ ခုိင္း ေသာအမိန္႔ကို အတိအက် လုိက္လုပ္လွ်င္ လုပ္ သို႔မဟုတ္ပါက နာၿပီသာမွတ္၊ သို႔ေသာ္ ၎တို႔က အိပ္ေဆာင္ အေပၚထပ္ေန စီနီယာတို႔ေလာက္ မဆုိးဟု ဆိုႏုိင္သည္။ တတိယႏွစ္ႏွင့္ ဖုိင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔က မိမိတို႔ကို ၎တို႔ အိပ္ခန္းအား ၾကမ္းတိုက္ခုိင္းလို ခုိင္း၊ ဖိနပ္တုိက္ခုိင္းလို ခုိင္း၊ ယင္းတို႔ ခုိင္းသမွ် က်ေနာ္တို႔က လုိက္လုပ္ ရ၏။ ေထြရာေလးပါး၊ ေတာက္တိုမယ္ရ သာမက ၎တို႔၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားကိုပါ ခုိင္းေစသမွ် လုပ္ေပးရ၏။ ႏွစ္က် ပထမႏွစ္မ်ားက ဤေလာက္ မခုိင္းႏုိင္။
က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ားသည္ မည္သည့္ ေနရာ၌ ေနေနသည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႔၏ လက္သီးႏွစ္ဘက္ကို က်စ္က်စ္ ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရမည္ျဖစ္သည္။ အိပ္ခ်ိန္မွလြဲ၍ လက္သီးႏွစ္ဘက္ကို က်စ္ေနေအာင္ ဆုပ္မထားေၾကာင္း စီနီယာ တဦးဦးက ေတြ႔ရွိပါက ေတြ႔သည့္ ေနရာတြင္ပင္ အျပစ္ေပးခံမည္ ျဖစ္၏။ ထုိမွ်မကေသး၊ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အားလုံးသည္၊ အိပ္ေဆာင္တြင္းႏွင့္ အမိုးအကာရွိေသာ အေဆာက္အဦး မ်ားေအာက္ တြင္သာ လမ္းေလွ်ာက္သြားခြင့္ရွိၿပီး၊ လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္လည္း ႐ုိး႐ုိးတန္းတန္း၊ သာမန္လူတစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ ဟန္ႏွင့္ပန္ႏွင့္ သြားခြင့္ရမည္ မဟုတ္ေပ။ စစ္ေရးျပ သင္ခန္းစာမ်ားတြင္ ေလ့က်င့္ေပး ထားသည့္အတုိင္း စစ္မာန္ ပါပါျဖင့္ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ၉၀ ဒီဂရီ အျပည့္ဟု ေခၚေသာ၊ တံေတာင္ဆစ္ကို ေျဖာင့္တန္းေအာင္ ဆန္႔တန္းထားၿပီး လက္သီးဆုပ္ကို ပခုံးအျမင့္အထိ ေရာက္ေအာင္ အားျဖင့္လႊဲရင္း ေျခလွမ္းႀကဲႀကဲျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ရ၏။ စစ္တကၠသိုလ္၏ ဘယ္ေနရာတြင္ သြားသြား လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္မရသည့္ ေနရာတိုင္းတြင္ ဤပုံစံျဖင့္သာ သြားခြင့္ ရွိ၏။
အမိုးအကာ၏ ေအာက္တြင္ မဟုတ္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ သြားလာရေသာအခါ၀ယ္ ဤလမ္းေလွ်ာက္ ပုံစံျဖင့္ သြားခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ အေျပးတက္ျဖင့္သာ သြားခြင့္ရွိ၏။ အေျပးတက္ျခင္း ဆုိရာတြင္ လည္း လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ေျပးရျခင္း မဟုတ္ေပ။ လက္သီးဆုပ္ ႏွစ္ဘက္ကို ရင္၀မွာ ပူးကပ္၍ လက္လုံး၀ ေအာက္မက်ေစဘဲ၊ မာန္ပါပါျဖင့္ ေျပးရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိသို႔ ေျပးရာတြင္လည္း ေျပးပုံ၊ ေျပးနည္း မမွန္ကန္ပါက၊ အျပစ္ေပးျခင္း ခံရေပဦးမည္။ လမ္းေလွ်ာက္ပုံ မမွန္လွ်င္လည္း အျပစ္၊ ေျပးပုံေျပးနည္းမမွန္လွ်င္လည္း အျပစ္၊ မ်ားျပား႐ႈပ္ေထြးလွေသာ စည္းကမ္းကလနားမ်ားကို အတိအက် မလုပ္လွ်င္လည္း အျပစ္၊ ေနရာတိုင္း၊ အခ်ိန္ တုိင္းတြင္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အျပစ္ဆိုသည္မ်ားက အသင့္ေစာင့္ႀကိဳေနၿပီး၊ ရက္ေရာစြာ အျပစ္ေပးရန္ အတြက္ သိမ္းငွက္တုိ႔၏ စူးရွေသာ မ်က္လုံးမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ရွာေဖြေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ စီနီယာတို႔ကလည္း ေနရာအႏွံ႔၊ က်ေနာ္ တို႔မွာ အလြန္ပင္ အေနအစား က်ပ္တည္းလွ၏။ ဘယ္ေနရာ သြားသြား စိတ္လြတ္လပ္စြာ သြားလာရသည္ ဟူ၍ မရွိခဲ့ေပ။
တုိက္ပုံ ဖ်င္နီၾကမ္း တစ္မ်ဳိးတည္းသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ေန႔တဓူ၀ တစုံျဖစ္ၿပီး၊ အျခား၀တ္စုံ လုံး၀ ၀တ္ ဆင္ခြင့္ မရွိေပ။ အတြင္းခံအကၤ် ီအျဖစ္ ေကာ္လံလည္ကတုံးအျဖဴ တမ်ဳိးသာ ပထမႏွစ္တို႔အတြက္ မ႐ုိးႏုိင္ေသာ တႏွစ္တာအတြက္ ၀တ္စုံျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ပုဆိုးႏွင့္ တိုက္ပုံ ၀တ္စုံမွာစစ္ယူနီေဖာင္း ၀တ္ဆင္ရန္ အခ်ိန္မဟုတ္ေသာ သာမန္ အခ်ိန္တိုင္းတြင္ မျဖစ္မေန ၀တ္ဆင္ထားရမည့္ သတ္မွတ္ ၀တ္စုံျဖစ္၏။ ထုိသို႔ ပုဆိုးႏွင့္ တိုက္ပုံ ၀တ္စုံ ၀တ္ဆင္ရန္ အမိန္႔မွာ ဗိုလ္ေလာင္းအဆင့္အတန္းတိုင္းအတြက္ ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ၀တ္ဆင္ၾကရပုံမ်ားက အဆင့္လုိက္မတူညီေပ။ ထုိအေၾကာင္းမ်ားကို အခြင့္အေရးကို ႀကိဳေတြး ေမွ်ာ္လင့္ တတ္ေစရန္ သင္ၾကားၾကပုံ အေၾကာင္းမ်ား ရွင္းလင္းေသာအခါ ထည့္သြင္းတင္ျပပါမည္။
အိပ္ေဆာင္တြင္း ေနထုိင္မႈစည္းကမ္း၊ ေရခ်ဳိးခန္း သြားလွ်င္လည္း စည္းကမ္း၊ အိမ္သာ သုံးလွ်င္လည္း စည္းကမ္း၊ ေနရာတိုင္းတြင္ စည္းကမ္းတို႔က သတ္မွတ္ၿပီး ျဖစ္ေပသည္။
အားလုံးသာ ရွင္းလင္းေျပာျပေနရမည္ဆိုလွ်င္ မ်ားျပားလွေသာ စာမ်က္ႏွာတို႔ျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပမ္းေပမည္။ မနက္ ၄ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ အိပ္ရာထ၊ သင္ခန္းစာ သြားရန္ႏွင့္ မိမိ စစ္ယူနီေဖာင္း ျပင္ဆင္မႈအတြက္ အားလုံး ျပင္ဆင္စရာ ရွိသည္မ်ားကို ေကာ္ရစ္ဒါ(Corridor) မီးသီး၏ အလင္းေရာင္ျဖင့္ တိတ္ဆိတ္စြာ ျပင္ဆင္ရ၏။ အသံထြက္ျခင္း၊ စကားေျပာဆိုျခင္း လုံး၀ မျပဳလုပ္ရ။ ထုိ႔ေနာက္ မိမိတို႔အတြက္ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း (အိပ္ေဆာင္စစ္ တာ၀န္က်သူ) မွ သတ္မွတ္ေပးေသာ အိပ္ေဆာင္အတြင္းအျပင္၊ ေျမျပင္၊ အိမ္သာ၊ ေရခ်ဳိးခန္း၊ ေကာ္ရစ္ဒါ စေသာ တာ၀န္က်ရာ ေနရာကို ေျပာင္လက္ေနေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ျခင္း၊ ၾကမ္းတိုက္ျခင္းကို အလွ်င္ အျမန္ ျပဳလုပ္ရ၏။ ထုိကဲ့သို႔ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ား ကုတ္ကုတ္ျဖင့္ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနရခ်ိန္အထိ၊ စီနီယာ မ်ားက မႏုိးေသးေပ။ မနက္ (၅)နာရီထုိး၍ တာ၀န္မွဴး ဖုိင္နယ္ဗိုလ္ေလာင္းက အိပ္ရာထခ်ိန္ ခရာမႈတ္ေသာအခါ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္မ်ားအားလုံး (တေယာက္မက်န္) အိပ္ေဆာင္ အျပင္ဘက္ထြက္၍ ..အိပ္ရာထခ်ိန္.. အိပ္ရာ ထခ်ိန္… အိပ္ရာထခ်ိန္ ဟု သုံးႀကိမ္တိတိ ေအာ္ၾကရ၏။ မေအာ္ဘဲ အပါးခုိေန၍ မရ။ ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ စီနီယာ တဦးဦးက ေတြ႔သြားလွ်င္ မေအာ္ဘဲ အသံတိတ္႐ႈိင္းေနသူ ပထမႏွစ္သည္ အျပစ္ေပးျခင္းခံရမည္ ျဖစ္၏။ မနက္ (၅) နာရီ ဟုဆုိေသာ္လည္း က်ေနာ္တို႔ကို အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ ႏွစ္က် (Repeater) မ်ားႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း (အိပ္ေဆာင္စစ္ေဆးရန္ တာ၀န္က်သူ) တို႔မွ ေစာင့္ၾကည့္ ေနၾက၏။ ေမွာင္ေနလုိ႔ မျမင္ေလာက္ဟု မ႐ိႈင္းရဲေပ။ (စစ္တကၠသိုလ္ အတြင္းသမား႐ုိးက် ျဖစ္ေနေသာ ဗန္းစကား မ်ားစြာရွိသည့္ အနက္႐ႈိင္းသည္ဆိုသည္ မွာ တာ၀န္က်ေသာ အလုပ္၊ အေၾကာင္းအရာ တခုခုကို မလုပ္ဘဲ၊ အပါးခုိျခင္း၊ ကိုယ္ဘက္သာေအာင္ လိမ္ညာ၊ ဟန္ေဆာင္ ေရွာင္တိမ္းျခင္း စေသာ နည္းလမ္းေပါင္းစုံျဖင့္ ေရသာခို အေခ်ာင္လိုက္ျခင္းကို ေခၚဆို သုံးႏႈန္းေသာ ဗန္းစကား တစ္ခုျဖစ္ေပသည္။) အိပ္ရာထခ်ိန္ဟု အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး သည္ႏွင့္ တၿပိဳက္နက္ထဲပင္ က်ေနာ္တို႔ အားလုံး မိမိလုပ္လက္စ ျဖစ္ေသာ ၾကမ္းတုိက္ျခင္း၊ တံျမက္စည္းလွဲျခင္း၊ ေရေလာင္းျခင္း စေသာ အလုပ္မ်ားကို ကျပာကသီ လက္စသတ္၍ မိမိတို႔ အိပ္ေဆာင္အတြင္း ေျပး၀င္ကာ မနက္ ပီတီ(PT)ဟု ေခၚေသာ ကိုယ္ခႏၶာ သန္စြမ္း ႀကံ႕ခုိင္ေရး ေလ့က်င့္ခန္း ဆင္းရန္အတြက္ ပီတီကြင္းသို႔ ေျပးဆင္းရန္ ဖိနပ္စီးၾကရ၏။
ပီတီ၀တ္စုံကား မနက္အိပ္ရာထၿပီးကတည္းက ၀တ္ဆင္ထားၿပီး သန္႔ရွင္းေရး အလုပ္မ်ားကုိ ေခၽြးတဒီးဒီး က် သည္အထိ လုပ္ၿပီးျဖစ္၏။ ေၾသာ္… က်ေနာ္တု႔ိ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသားတုိ႔သည္သာ မေမာႏုိင္၊ မပန္းႏုိင္ ပုရြက္ ဆိတ္ေလးေတြလို တကုပ္ကုပ္ အလုပ္႐ႈပ္ေနၾက၏။ ျပင္ပမွ ေလာက တခြင္သည္ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕၏ ရာသီဥတု အတုိင္း ေအးျမခ်မ္းစိမ့္ေနေပ၏။ ေရာင္နီလင္း အာ႐ုဏ္သည္ပင္ ယခုမွ ေခါင္းျပဴကာ ေလာကတခြင္ကို ၾကည့္႐ႈ ရန္ ျပင္ထန္ဆဲအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားေတာ့ ယခု ေျပာျပခဲ့သည့္ အတုိင္း တႏွစ္တာ လုံး လုံး ႐ုိးအီေနေအာင္ ျဖတ္သန္းရင္ဆုိင္ ခဲ့ရပါ၏။
မနက္ ၅ နာရီ ၁၅ မိနစ္တြင္ တာ၀န္မွဴးတာ၀န္က်သူ ဖုိင္နယ္ဗိုလ္ေလာင္းက ပီတီဆင္းခ်ိန္ အခ်က္ေပး ခရာကို မႈတ္၏။ ဤအခ်ိန္တြင္ ပထမႏွစ္မွသည္ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ဖုိင္နယ္အထိေသာ ဗိုလ္ေလာင္းအားလုံး ပီတီကြင္းသို႔ ေဆး႐ုံတက္ေရာက္ ေနသူမွအပ အားလုံး အခ်ိန္မီ ေရာက္ရွိႏုိင္ရန္ ဆင္းၾကရသည္။ ပ်က္ကြက္ခြင့္ မရွိေပ။ ဤသို႔ ပီတီကြင္းသို႔ ဆင္းရာတြင္လည္း စီနီယာ အဆင့္လိုက္ မူတည္ၿပီး သြားပုံ၊ ေလွ်ာက္ပုံ မတူေသးေပ။ သူ႔အခြင့္ အေရးႏွင့္ သူ၊ ကိုယ့္အဆင့္ႏွင့္ ကိုယ့္အမူအရာ ကြဲျပားၾကေလသည္။ ဖုိင္နယ္မ်ားသည္ကား ဆင္းခ်င္သလိုဆင္း။ လမ္းပဲ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္၊ ေျပးခ်င္သည့္ လမ္းၾကား၊ ျဖတ္လမ္းက ပဲေျပးေျပး၊ ဘာမွ ျပႆနာ မရွိ၊ ဒီၾကားထဲ အိပ္ ရာထ ေနာက္က်ၿပီး အခ်ိန္မမီမွာ စုိးသည့္အတြက္ ကေသာကေမ်ာ၊ ဒေရာေသာပါး ေျပးဆင္းလာသူ ဖုိင္နယ္ ေတြက ရွိေသး၊ တခ်ဳိ႕ဆို အက်ၤ ီပင္ မ၀တ္ႏုိင္ဘဲ ကိုယ္တုံးလုံးျဖင့္ အကၤ် ီကိုင္ကာ ေျပးဆင္းလာၿပီး ေျပးရင္းလႊား ရင္း စြပ္လာသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရမည္။ တတိယႏွစ္မ်ား၊ ဤေလာက္ ေပေတေနာက္က်ျခင္းေတာ့ မရွိ၊ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားကေတာ့ ေျမနိမ့္ ခ်ဳိမ့္၀ွမ္း အတြင္း တည္ရွိသည့္ ပီတီကြင္းသို႔ အေျပး ဆင္းျခင္းျဖင့္ ဆင္းရ၏။ လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္ လုံး၀မရွိေပ။ လက္ေမာင္းရင္းတြင္ တပ္ဆင္ထားသည့္ အပိုင္း တံဆိပ္ မ်ားကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ မည္သူသည္ မည္သည့္ႏွစ္ သင္တန္းသား ျဖစ္သည္ကို အထင္းသား သိႏုိင္၏။
ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းတုိ႔က အေျပးဆင္းျဖင့္ ဆင္းရသည္ဆိုေသာ္လည္း ပုံစံခ်င္းက မတူေပ။ ပထမႏွစ္ က်ေနာ္တို႔က ဆုပ္ထားရေသာ လက္သီးႏွစ္ဖက္ကို ရင္ဘတ္တြင္ ထိကပ္ထားၿပီး ေျပးရျခင္း ျဖစ္၏။ ဒုတိယႏွစ္ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကဲ့သို႔ လက္သီးဆုပ္၍ ရင္ဘတ္မွာ ထိကပ္ၿပီး ေျပးရန္ မလိုေတာ့ ေသာ္လည္း လက္သီးႏွစ္ဖက္ကုိုေတာ့ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရေသးသည္။ သူတို႔ ဒုတိယႏွစ္ ဘ၀သည္ လည္း လြတ္လပ္မႈ မရွိေသးေပ။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္သြားသြား၊ လက္သီးႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ထားရၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ ကို ၄၅ ဒီဂရီလႊဲကာ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ပီတီကြင္းသို႔ ဆင္းေသာ အခါတြင္လည္း၊ လက္သီး ႏွစ္ဖက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္၍ ေျပးဆင္းရသည္။ ဤေနရာတြင္ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ႏွင့္ ၎တုိ႔ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔ ပုံစံခ်င္း ကြဲျပားပါေလၿပီ။ က်ေနာ္တို႔က လက္သီးဆုပ္ ႏွစ္ခုကို ရင္၀တြင္ ထိကပ္လွ်က္ ေျပးၾကရ ၿပီး၊ ၎ဒုတိယ ႏွစ္မ်ားကေတာ့ ထုိသို႔ ေျပးရျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ ေပးထား၏။ ထုိသုိ႔ေသာ သက္သာရာ၊ သက္ သာေၾကာင္းပုံစံ၊ အခြင့္အေရးမ်ားကို စီနီယာျဖစ္လာသည္ႏွင့္အမွ် တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ရရွိခံစားခြင့္ျပဳမည္ ဟု ဗိုလ္ ေလာင္း တပ္ရင္းမွဴးတာ၀န္က် ဗိုလ္ေလာင္းက ေျပာ၏။
ထုိသုိ႔ စီနီယာတန္းေရာက္လာမွ ခံစားခြင့္ရေသာ အခြင့္အေရးမို႔ထင္သည္။ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားသည္ ပီတီကြင္းသို႔ ေျပးဆင္းသည့္ အခါတိုင္း ဒုတိယႏွစ္ဟူေသာ စီနီယာ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ႂကြားလိုသည့္ဟန္ျဖင့္ က်ေနာ္ တို႔ ေရွ႕ေရာက္တိုင္း၊ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေပါင္ရင္းနားထိ ခ်ကပ္၍၊ ကားကား ကားယားျဖင့္ ေျပးၾက၏။ သူတို႔၏ အမူအရာျဖင့္ ၀ါႂကြား ေျပာဆိုေသာ အဓိပၸါယ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ား ကဲ့သို႔ လက္သီးႏွစ္ဖက္ကို ရင္၀မွာ ထိကပ္၍ အားမာန္ မပါစြာေသာ တင္းက်ပ္မႈျဖင့္ ေျပးတက္၊ ေျပးဆင္းရေသာ ဂ်ဴနီယာ ဘ၀ကို သူတို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ ႏုိင္ခဲ့ၿပီး၍ ယခုစီနီယာဘ၀ အခြင့္အေရးကို ရရွိလာခဲ့ေလၿပီ၊ အဆင့္ခ်င္း မတူလွ်င္၊ ေျခရာ လာမတိုင္းနဲ႔ ဆိုေသာ ပုံစံမ်ဳိးျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္ ပုံသ႑ာန္ခ်င္း ကြဲျပားစြာ၊ လက္ကားယား၊ ေျခကားယားျဖင့္ အကြာႀကီး မဟုတ္ေပ။ အလြန္ဆုံး ကြာလွ၊ တႏွစ္သာျဖစ္၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမွာ က်ေနာ္ႏွင့္ သက္တူရြယ္တူ ျဖစ္၏။
က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ားထဲမွ ေယာင္ရမ္းၿပီး ထို ဒုတိယႏွစ္မ်ားေျပးသကဲ့သို႔ လက္ႏွစ္ဖက္ ေဘးခ်၍ စတိုင္လ္ လုပ္ၿပီး မေျပးမိလိုက္ႏွင့္၊ စီနီယာ တဦးဦးေတြ႔ရွိသြားပါက နာၿပီသာမွတ္၊ စစ္တကၠသိုလ္တြင္ သတ္မွတ္ထား ေသာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအနက္၊ စီနီယာကို ေျခရာတုိင္းေသာ (သို႔မဟုတ္) ခြာရာတိုင္းျခင္းသည္ အႀကီး ေလးဆုံး ျပစ္ဒဏ္ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရွိခံစားရျခင္းျဖစ္၏။ စီနီယာကို ေျခရာတိုင္းျခင္း ဆိုသည္မွာ ေစာေစာက က်ေနာ္ ေျပာျပခဲ့ေသာ အဆင့္လုိက္ ရရွိခံစားလာရမည့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို အခ်ိန္မက်မီ၊ အထက္စီနီယာမွ ခြင့္မျပဳမီ သြားေရာက္လုပ္ေဆာင္မိပါက အေတာမသတ္၊ ေျပာမတတ္ေသာ ျပစ္ဒဏ္မ်ားက တသီတတန္းႀကီး ေရာက္လာေပလိမ့္မည္။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကာလ သင္ၾကားေရး က႑မွ အစျပဳခဲ့ေသာ မိမိတို႔ ျမန္မာစစ္တပ္အတြင္းရွိ စစ္အရာရွိ ေလာက၀ယ္ မက်င္လည္ရေသးခင္ ဤသင္တန္းသား ဘ၀ သင္ၾကား ေလ့က်င့္ ေပးသမွ်ကို ၾကည့္၍ ရာထူးႏွင့္ ခံစားပိုင္ခြင့္ရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္ ကာလ သူ႔သက္တမ္း ေစ့မွ ရယူပိုင္ဆုိင္လာႏုိင္ေသာ မက္ေမာဖြယ္ အခြင့္ထူးႀကီးမ်ားအျဖစ္ ယူဆယုံၾကည္သူတို႔ ေပၚေပါက္လာသည္။ ေမွ်ာ္မွန္းတြက္ခ်က္ကာ ႀကိဳတင္စိတ္ကူးၿပီး ထုိ႔အခြင့္အေရး၊ ခံစားႏုိင္ေသာ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ရာထူး၊ ေနရာမ်ားကို အျမန္ဆုံးေရာက္လို၊ ရလို စိတ္တို႔ တျဖည္းျဖည္း ဆတိုး ပြားမ်ားလာၾကသည္။ ေၾသာ္.. မက္ေမာဖြယ္ အခြင့္အေရးမ်ား၊ အေရာင္ျခယ္ထား ေသာ အဆိပ္လူး စိတ္ဓါတ္အေတြးမ်ားႏွင့္ လူငယ္တို႔၏ ျဖဴစင္ပြင့္လင္း႐ုိးသားမႈ၊ အမွန္တရားကို တန္ဖိုးထား တတ္မႈ အျဖဴေရာင္ ႏွလုံးသားေလးမ်ားကို ဖ်က္ေခ်၊ ပုံသြင္း၊ ျမဴဆြယ္၊ ဖ်ားေယာင္းၾကေလၿပီ။
စစ္အာဏာရွင္တုိ႔၏ အခြင့္အေရး၊ ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေနရာ၊ ေငြေၾကး၊ စေသာ မက္ေမာဖြယ္ရာ ငါးစာတပ္ထား ေသာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္တို႔ျဖင့္ မသိနားမလည္ေသးေသာ ႏုႏုနယ္နယ္ လူငယ္တိုင္း၏ ခံယူခ်က္တို႔ကို ျမဴဆြယ္ က်ဳံး သြင္း၍ မရႏုိင္ဆုိသည့္အေၾကာင္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား သိပါေလစ။
လူငယ္တိုင္းသည္ သူတို႔အား သမုိင္းေၾကာင္းကို မ်က္ကြယ္ျပဳခုိင္းတုိင္း မျမင္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနမည္ မဟုတ္၊ ႏုိင္ငံ၏ အနာဂတ္ ကံၾကမၼာသည္ လူငယ္တို႔ လက္ထဲတြင္သာ ရွိသည္ဟု ေလးေလးနက္နက္ ခံယူက်င့္သုံးေန ေသာ ျမန္မာလူငယ္ေျမာက္မ်ားစြာတို႔၏။ ေပါင္းစည္းညီညြတ္မႈ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားကို စစ္အာဏာရွင္ႀကီးတို႔ လ်စ္ လ်ဴ႐ႈခဲ့သည္မွာ လြန္စြာမွားယြင္းခဲ့ေၾကာင္း မၾကာမီွကာလမ်ားတြင္ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတုိ႔ သိျမင္လာေပ လိမ့္မည္။
… ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္၏ အနာဂတ္ သားေကာင္း ရတနာမ်ားဟု ရည္ရြယ္ ကင္ပြန္းတပ္ကာ စနစ္တက် ေမာင္းႏွင္ ေလ့က်င့္ေပးေနေသာ စစ္တကၠသိုလ္ႀကီး၏ စိတ္ပိုင္း၊ ကိုယ္ခႏၶာပိုင္း ျမင့္မားႀကံ့ခုိင္ေရး၊ ဆုိင္ရာ သင္ၾကား ေလ့ က်င့္ ေပးသမွ်တြင္ ႐ုိးသား၊ ျဖဴစင္ ျမင့္ျမတ္မႈျဖင့္ လူႀကီးလူေကာင္း ဆန္ေသာ၊ ေခါင္းေဆာင္းေကာင္း ပီသေသာ၊ အာဇာနည္တို႔၏ ကိုယ္က်င့္သိကၡာမ်ားကို ေလးစားအတုယူဖြယ္ ျဖစ္ေစေသာ၊ ကိုယ္က်င့္ စာရိတၱ စံႏႈန္းဆုိင္ရာ အေရးပါေသာ၊ ႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားတို႔ အက်ဳိးကို ေရွး႐ႈေဆာင္ရြက္ သယ္ပိုးမည့္ ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္တို႔ တဖြားဖြား ေပၚေပါက္ ေစႏုိင္ေအာင္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးမႈ မည္မွ်ရွိခဲ့ ပါသနည္း ဆိုသည္ကို က်ေနာ္ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ ရေသာ လက္ေတြ႔ ခံစားခ်က္မ်ားမွတဆင့္ ျပည္သူသို႔ ေဖာက္သည္ခ် ေျပာျပသြားပါမည္။
စစ္ေရးျပ လက္နက္ပါ၊ လက္နက္မဲ့ သင္ခန္းစာမ်ားကို က်ေနာ္တို႔ အိပ္ေဆာင္မ်ားႏွင့္ ကိုက္ႏွစ္ေထာင္မွ် ကြာေ၀း ေသာ ေက်ာင္းဆင္းပြဲ စစ္ေရးျပ ျပဳလုပ္ရာ စစ္ေရးျပကြင္း၊ ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးထဲတြင္ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားရ၏။ ထုိသင္ခန္းစာမ်ား သင္ၾကားရာသို႔ ႏွစ္က် စီနီယာမ်ားလည္း လိုက္ပါ ရသည္ျဖစ္ရာ ဤသင္ခန္းစာ အခ်ိန္မ်ား အတြင္း သူတို႔သည္ နယ္စား၊ ပယ္စား ဘုရင္ခံမ်ား အလား အာဏာျပၾကေတာ့သည္။ သူတို႔ကေတာ့ ေဆးလိပ္ခုိး ေသာက္သူက ေသာက္၊ အရက္ ခုိး၀ယ္ေသာက္သူက ေသာက္၊ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္မ်ား က်ေတာ့ ေထာင့္ေပါင္းစုံမွ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကပ္မတ္၊ အျပစ္ေပး၊ ၿခိမ္းေျခာက္ အႏုိင္က်င့္လွ်က္ ရွိ၏။ သူတို႔ကို ေၾကာက္ရပုံမွာလည္း အိပ္ေဆာင္ အေပၚထပ္မွ တကယ့္စီနီယာႀကီးမ်ားကို ေၾကာက္လန္႔ရသည့္ နည္းတူ စိုးရိမ္ ထိတ္လန္႔ရ၏။
က်ေနာ္က ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဆးလိပ္ ခုိးေသာက္ေသာ သူငယ္ခ်င္း အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေပါင္းမိၿပီး ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္ လာၿပီျဖစ္၏။ လူငယ္ဟူသည္မွာ ေကာင္းေသာ အက်င့္စ႐ုိက္ထက္၊ မေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းေသာ ဓေလ့စ႐ုိက္ဆုိ လွ်င္ အလြယ္တကူ ကူးစက္ရယူတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏ ဆိုသည္မွာ က်ေနာ့္လို လူငယ္မ်ဳိးကုိ ဆုိလိုျခင္း ျဖစ္မည္ ထင္ပါသည္။ စစ္ေရးျပ သင္ခန္းစာ ေလ့က်င့္ခန္း ေခတၱနားခြင့္ ျပဳခ်ိန္ (၁၅) မိနစ္ အခ်ိန္ပိုင္းေလး အတြင္း က်ေနာ္တုိ႔ အေပါင္းအသင္းတသုိက္ ၿခဳံထူထူ၊ ျမင္ကြင္း ဖုံးကြယ္မႈ ေကာင္းသည့္ သစ္ပင္မ်ား ေအာက္သုိ႔ သြား၍ ေဆးလိပ္ ခုိးေသာက္ၾက၏။ ႏွစ္က် စီနီယာမ်ားမျမင္ႏုိင္သည့္ ေနရာျဖစ္ေသာ္လည္း ခုိးေၾကာင္၊ ခိုး၀ွက္ ျဖင့္ တီးတိုး စကားမ်ား ေျပာကာ ဇိမ္ယူၾကစဥ္၊ က်ေနာ္တို႔၏ လုပ္ရပ္ကို ေခ်ာင္းေျမာင္း ေစာင့္ၾကည့္ ေနေသာ ႏွစ္က်ဗိုလ္ေလာင္းက အလြန္အျပစ္ႀကီးမားေသာ ျပစ္မႈႀကီးကို ေဖာက္ဖ်က္ က်ဴးလြန္ေနသူ တရားခံတို႔အား မ်က္၀ါးထင္ထင္ ဖမ္းဆီးရမိသည့္ အထူးစုံေထာက္ႏွယ္ ဂုဏ္ယူ ၀င့္ႂကြားစြာျဖင့္ လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားပါ ေတာ့သည္။ ကံေကာင္းစြာပင္ သူက တိတ္တဆိတ္ လာေရာက္ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေဆးလိပ္ကို အရသာခံ ဖြာ႐ႈိက္ေနသူမွာ က်ေနာ္ျဖစ္ေန၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်န္ေသာ ဗိုလ္ေလာင္း မ်ားအၾကား ေဆးလိပ္ေသာက္ သူတို႔အတြက္ စံနမူနာျပအျဖစ္ က်ေနာ္က အျပင္းအထန္ဆုံး အျပစ္ေပး ခံရေတာ့၏။ ထုိအခ်ိန္က အျဖစ္အပ်က္ ကို ယေန႔တုိင္ မေမ့ႏုိင္ေပ။
ေငြေတာင္ ေဆးေပါ့လိပ္ ေသးေသးေလးမ်ား ထုိအခ်ိန္က ေခတ္စားေန၏။ ေစ်းႏႈန္းကလည္း အသင့္အတင့္သာ ရွိသည္မို႔ အေတာ္မ်ားမ်ားေသာ ေဆးလိပ္ေသာက္သုံး သူမ်ားအၾကား ေရပန္းစားေအာင္ျမင္ေနေသာ ေဆးေပါ့ လိပ္ေလးေတြျဖစ္၏။ ထုိေန႔က ေငြေတာင္ေဆးေပါ့လိပ္ တစည္း ခိုး၀ွက္ ၀ယ္ယူ၍ ရရွိထား၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္ ႏွင့္ ေအာင္မ်ဳိးထြန္း အပါအ၀င္ ေပေတေတ ဗိုလ္ေလာင္း အခ်ဳိ႕တို႔၊ လူလစ္မည္ဟု ထင္ရေသာ ေနရာတြင္ ဇိမ္ခံ ေနခိုက္၊ ျဗဳန္းဆို၀င္လာေသာ ႏွစ္က် ဗိုလ္ေလာင္း လင္းေထြးက က်ေနာ့္ လက္ထဲမွ ေဆးလိပ္စည္းကို လုယူၿပီး က်ေနာ့္အား ေခၚေဆာင္သြားပါေတာ့၏။
အျခားေသာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား နားေနသည့္ ျမင္ကြင္းႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရွိေသာ အုတ္ေဘာင္ ေလးေပခန္႔ အျမင့္ေပၚ၊ က်ေနာ္၏ ေျခႏွစ္ဘက္တင္၍ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေျမႀကီးေပၚတြင္ ေထာက္ထားရေသာ ကင္းၿမီး ေကာက္ အေနအထား၊ အုန္းပင္စိုက္ ဒိုက္ထုိးသည့္ ပုံစံျဖင့္ ေနခုိင္း၏။ (ထုိကဲ့သို႔ အျပစ္ေပးနည္းမ်ဳိးကို ေဘာင္ ေပၚတင္သည္ဟု ေခၚသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အက်ယ္တ၀င့္ ရွုင္းျပပါမည္) ၎ေနာက္ က်ေနာ့္ထံမွ သူသိမ္း ဆည္းရမိေသာ ေငြေတာင္ေဆးေပ့ါလိပ္ (၁၀)လိပ္ခန္႔ အစည္းငယ္အား၊ ထုိအစည္းလိုက္အတုိင္း မီးညိႇ၍ ေျမႀကီး ကို မ်က္ႏွာမူ ေအာက္စုိက္ေနရေသာ က်ေနာ့္ပါးစပ္အတြင္း မဆန္႔မၿပဲ လာေရာက္ ထုိးသြင္း၏။ က်ေနာ့္မွာ လက္ ေထာက္ေမွာက္ အေနအထားျဖင့္ ျဖစ္ရာ သူ႔စိတ္ႀကိဳက္ ျပဳမူသမွ် ခံစားေနရသည္။ စစ္အမိန္႔ဟူေသာ အထက္စီနီ ယာ၏ အမိန္႔ဟူသမွ် လြန္ဆန္ခြင့္ မရွိဟု မၾကာခင္ ကာလကမွ သင္ၾကား ေမာင္းႏွင္ ခံထားရသည့္ ျပင္းထန္ ေသာ ဦးေႏွာက္ ေဆးေၾကာေျခာက္လွန္႔ ခံထားရမႈ အရွိန္ကလည္း မကုန္ေသး၊ စီနီယာ ဟူေသာ လူမွန္သမွ်ကို အရိပ္ပင္ မၾကည့္၀ံ့ေအာင္ ေၾကာက္လန္႔ေန ေနၿပီမို႔ သူခုိင္းသမွ် ေခါင္းငုံ႔ခံယုံမွတပါး အျခားမရွိေပ။ ..ကဲ.. ဒီ ေလာက္ ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္တဲ့ ေမာင္ ေသာက္စမ္း.. အ၀ေသာက္.. အဲဒီ ေဆးလိပ္စည္း မကုန္မခ်င္း ေသာက္ လုံး၀ ေခါင္းမေမာ့နဲ႔ ဟု ဆိုကာ ေဘးနားမွ က်ေနာ့္အား အလြန္ အင္မတန္ ေက်နပ္အားရေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ထုိင္ၾကည့္ေနေလ၏။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
Read More...
Collapse...
အက်ယ္ခ်ဳပ္ခံ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စစ္အစိုးရ ကုိယ္စားလွယ္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈအေျခအေနကုိ ေက်နပ္မႈ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ လူထုကုိလည္း အေကာင္းဆံုးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ျပီး အဆုိးဆံုးအတြက္ အသင့္ျပင္ထားၾကရန္ ေျပာၾကားေၾကာင္း အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။ ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အမႈေဆာင္မ်ား ေတြ႔ဆံုျပီးေနာက္ ျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္ မရွိျခင္းကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕ေၾကာင္း ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။
NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေနေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အဆုိးဆံုးအတြက္ အသင့္ျပင္ထားၾကရန္ ေျပာသည့္ စကားမွာ လူထုအၾကား ခ်က္ခ်င္း ျပန္႔ႏွံ႔သြားခဲ့သည္။ ျပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလက ကံေဆာင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ လူထု၏ ဆႏၵျပပြဲမ်ားကုိ စစ္အစုိးရက အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြင္းျပီးေနာက္ပုိင္း အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢက စစ္အစုိးရကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ဖိအားေပးခဲ့သည္။ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဦးေအာင္ၾကည္ကုိ နအဖက ခန္႔အပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးပြဲအေပၚ ႏုိင္ငံတကာ၏ ယံုၾကည္မႈကုိ မရေသးေပ။
“က်ေနာ္ ေျပာႏုိင္တာကေတာ့ ေဒၚစုဟာ စစ္အစုိးရနဲ႔ လက္ရွိ ေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ ေက်နပ္မႈ မရွိဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေဆြးေႏြးမႈက အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္ မရွိတာကုိေပါ့”ဟု ဦးဥာဏ္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။ “က်မတုိ႔ အေကာင္းဆံုးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ျပီး အဆုိးဆံုးကုိ ျပင္ဆင္ထားရမယ္။ က်မတုိ႔ ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီး စြန္႔လႊတ္လာခဲ့ျပီဆုိေတာ့ စိတ္ရွည္ရမယ္”ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားသည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ စစ္အစုိးရ ဧည့္ေဂဟာတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေတြ႔ဆံုပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ စစ္အစုိးရဘက္မွ ေ၀ဖန္ခ်က္ တစံုတရာ မေပးေသးေပ။
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကလည္း ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္ မရွိျခင္းကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕ေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည္။ “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္ ေျပာလာတာကုိ ၾကားရတာ ၀မ္းသာပါတယ္”ဟု အိမ္ျဖဴေတာ္ လက္ေထာက္ ျပန္ၾကားေရး အတြင္းေရးမွဴး တုိနီ ဖရက္တုိက ေျပာၾကားသည္။ “ဒါေပမယ့္ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္နဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ဖုိ႔ တုိးတက္မႈမရွိတာ ၾကားရလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ စိတ္ပ်က္မိပါတယ္”ဟု ဆုိသည္။
ဇန္န၀ါရီ ၃၀။
Read More...
Collapse...
စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံတကာဖိအား ႏွင့္ ျပည္တြင္း၌ ဆႏၵျပမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရန္ အေျခအေနမ်ားက ဖန္လာေနသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးႀကီးသည္ ယေန႔ ည (၈) နာရီတြင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရပ္စဲ ေၾကာင္း ေၾကျငာ လိုက္ရသည္။
ေနာက္တေန႕ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာမွ ႏိုးလာေသာအခါ ဇနီးသည္ကိုလည္း မေတြ႕ သားသမီးေျမးမ်ားကို မ ေတြ႕၍ အိမ္ေဂဟာျပတင္းေပါက္မွ အျပင္ကို ၾကည့္လိုက္ေသာ အခါတြင္လည္း အိမ္ေတာ္၀န္းတ၀ိုက္ အေစာင့္ မ်ားလည္း ရွင္းေနသည္၊ တိတ္ဆိတ္ေနသည္၊ အိမ္ေတာ္၀န္းအျပင္ဘက္ ခပ္ေ၀းေ၀းတြင္သာ ကားသံမ်ား ဆူညံ စြာ ၾကားေနရသည္၊
ရုတ္တရက္ တယ္လီဖုန္းသံ က်ယ္ေလာင္စြာျမည္လာ၍ ေကာက္ကိုင္လိုက္ရာ …….
“ဟဲလို ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးႀကီးလားခင္ဗ်ာ က်ေနာ္ေရႊမန္းပါ ေနေကာင္းရဲ့လား”
“ေကာင္းပါတယ္ ဒါနဲ႕ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာတံုး ငါဘာမွနားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး - တေယာက္မွလည္း မရွိေတာ့ဘူး”
“အေျခအေနကို ပိုေနၿမဲ က်ားေနၿမဲ ထိမ္းထားရင္ရေသးတယ္လို႔ ဒါမွက်ေနာ္တို႔ ေျပးဖို႔အတြက္ ျပင္ ဆင္ခ်ိန္ရမွာလို႔ အခုေတာ့ တပ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက အားလံုးေျပးကုန္ၾကၿပီေလ”
“ေဟ့! မထင္တာေတြ အားလံ ုးျဖစ္ကုန္ပါေကာလား။ ဒါဆို မင္းနဲ႕ငါ ႏွစ္ေယာက္ထဲပဲ က်န္ေတာ့တာ ေပါ့ ဟုတ္လား”
“ဟင့္အင္း ---- က်ေနာ္ ပီကင္း ကေန ဆက္ေနတာ 
”
Network Midea Group
..............................................................
Read More...
Collapse...
ဘယ္ေလာက္အထိ ေၾကာက္လန္႔စိုးထိတ္မႈ ခံစားၾကရသနည္း ဆုိလွ်င္၊ က်ေနာ္တို႔ အားလုံးေသာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔ ဆီးခ်ဳပ္၊ ၀မ္းခ်ဳပ္ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီး ေနာက္သုံးရက္ ခန္႔အထိ ေၾကာက္ေသာ အရွိန္မပ်က္ေသး၊ ဆီးမသြား၊ ၀မ္းမသြားႏုိင္ေသးေပ။
ဦးေႏွာက္ ေတြလည္း ဘယ္ေလာက္ ထူပူသြားသလဲ ဆိုလွ်င္ မိမိ၏ ေမြးမိခင္၊ ေကၽြးဖခင္ တို႔၏ နာမည္ ကိုပင္ မနည္း စဥ္းစားယူရသည္အထိ မွတ္ဉာဏ္၊ စဥ္းစားဉာဏ္ေတြ ဖ႐ုိဖရဲ ျဖစ္ကုန္၏။
ထုိရက္မွစ၍ စီနီယာဗိုလ္ေလာင္း၊ အားလုံးတို႔သည္ က်ေနာ္တုိ႔ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း တို႔အား ေတြ႔ရာေနရာ မေရွာင္၊ အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ၊ အျပစ္ေပးၿခိမ္းေျခာက္ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားကို အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ၀ုိင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္လာေတာ့သည္။ က်ေနာ္တို႔မွာ အိပ္ေဆာင္အခန္း က်ယ္အတြင္းမွ အျပင္ကိုပင္ မထြက္၀ံ့ေအာင္ စီနီယာတို႔၏ နည္းမ်ဳိးစုံျဖင့္ ၾကပ္ျခင္း၊ ေျခာက္လွန္႔ဖိစီးေစျခင္း၊ အျပစ္ေပးျခင္းစေသာ ပင္ပန္းဆင္းရဲ ထိတ္လန္႔ဖြယ္တို႔ကို အဆက္ မျပတ္ ေတြ႔ၾကံဳလာရေပၿပီ။ ထုိရက္သတၱပတ္ တပတ္အတြင္းတြင္ပင္ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသားမ်ားသည္ စီနီယာဆိုလွ်င္ အရိပ္ကိုပင္ မၾကည့္၀ံ့ေတာ့ေပ။ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ ေသာေၾကာင့္ ေမာ္ၾကည့္ရန္ေ၀း၊ ၎တို႔၏ ေျခသံမွ် ၾကားလုိက္ရလွ်င္ပင္ ၾကာပြတ္သံ ၾကားလုိက္ရေသာ အိမ္ေမြး တိရိစာၦန္ တေကာင္အလား ေဆာက္တည္ဖြယ္၊ ရပ္တည္ရာမရ ျဖစ္တတ္လာေလၿပီ။
ထုိ႔အျပင္ ထုိစီနီယာတို႔ ခုိင္းေစသမွ်၊ သူ႔ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ေရာ ကိုယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥမက်န္ ထုိင္ဆိုထုိင္၊ ထဆိုထ၊ လြန္ဆန္ခြင့္မရွိ၊ ခုိင္းတာလုပ္ရေသာ စစ္ကၽြန္သားေပါက္ ဘ၀သို႔ ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ခဲ့ရ၏။
မည္သည့္ အေၾကာင္းအရာပဲ ခုိင္းခုိင္း၊ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရ၏။ ေစာဒက တက္ျခင္း၊ ျငင္းဆန္ျခင္း၊ လုံး၀ျပဳခြင့္မရွိ။ အကယ္၍ အမိန္႔ျဖင့္ ခုိင္းေစသည္ကို ျငင္းဆန္ျခင္း၊ တာ၀န္ ပ်က္ကြက္ျခင္း၊ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္း၏စိတ္ အလိုမက်ျဖစ္ေအာင္ တစ္ခုခု ျပဳလုပ္မိပါက အေတာမသတ္ ေျပာမျပတတ္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ေတြက အလွ်ဳိလွ်ဳိ ေပၚလာေပလိမ့္မည္။ ဒါကိုပင္ စစ္တကၠသိုလ္၏ စီနီယာ တစ္ခ်ဳိ႕က အလြန္ေကာင္းျမတ္ေသာ တပ္မေတာ္၏ အစဥ္အလာ ဟု ေႂကြးေၾကာ္ျမည္တမ္းေသး၏။ ထုိသုိ႔ ေျပာဆုိတတ္ေသာ စီနီယာ ဖိုင္နယ္ အခ်ဳိ႕ကို က်ေနာ္ မွတ္မိပါေသးသည္။ ေဆြႀကီး၊ မ်ဳိးႀကီး၊ ပုခက္ႀကီးမွ ေမြးလာခဲ့သူမ်ားက ဤကဲ့သို႔ေသာ အထက္ေအာက္ လြန္စြာေၾကာက္ရြံ႕ရေသာ စနစ္ဆိုးကို အလြန္႔အလြန္ ေကာင္းျမတ္ေသာ အစဥ္အလာ တခုသဖြယ္ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုသည္ကို ေလ့လာ မွတ္သား ခဲ့ရဖူး၏။
စစ္တကၠသိုလ္တြင္ စီနီယာဆိုသည္ကို ဤမွ်ေၾကာက္ရ၏။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမန္မာစစ္တပ္အတြင္း အထက္အရာရွိႏွင့္ စီနီယာကို လက္ေအာက္ငယ္သား မ်ားမွ အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး၊ ဘယ္လို အေျခအေန မ်ဳိးမွာပင္ျဖစ္ျဖစ္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနေစရန္ ပုံစံခ် ႐ုိက္သြင္းေပးလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဒါကိုပင္ ဂ်ပန္စစ္ပညာ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စည္းကမ္းကို ေပါင္းစပ္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ ထူးျခားေျပာင္ေျမာက္သည့္ မဟာစစ္ ပညာဟု မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ ၀ါဒျဖန္႔စည္း႐ုံးေနေသး၏။ အမွန္ေတာ့ ယေန႔ျမန္မာျပည္၏ အနာဂတ္ေရးကို ဖ်က္စီးေနေသာ တကုိယ္ေကာင္း၀ါဒ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးမ်ား ယင္းတို႔၏ စနစ္ဆုိးအဓြန္႔ရွည္ေရး အဓိက မ႑ိဳင္ျဖစ္သည့္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေပၚ အေျချပဳေသာ ဆန္႔က်င္ခြင့္ လုံးလုံး မရွိသည့္ အမိန္႔နာခံမႈကို ဖန္တီး ေမြးျမဴျခင္းပင္ ျဖစ္ သည္။
က်ေနာ္တို႔လူသစ္ ပထမႏွစ္မ်ားအား၊ တပ္ခြဲ၊ တပ္စုမ်ားကို ျဖန္႔ခြဲေနရာ ခ်ထား၏။ က်ေနာ္က စစ္တကၠသုိလ္ရွိ တပ္ခြဲႀကီး ေလးခြဲျဖစ္ေသာ ေအာင္ေဇယ်တပ္ခြဲ၊ ဘုရင့္ေနာင္တပ္ခြဲ၊ အေနာ္ ရထာ တပ္ခြဲႏွင့္ ေအာင္ဆန္းတပ္ခြဲတို႔အနက္မွ ေအာင္ေဇယ် တပ္ခြဲ၊ တပ္စု (၈) တြင္ ေနထုိင္ ရန္ သတ္မွတ္ေပးျခင္း ခံရ၏။ က်န္ေသာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း အားလုံးလည္း ထုိနည္းတူပင္ ကုိယ္စီ၊ ကိုယ္စီ သတ္မွတ္ေပးေသာ တပ္ခဲြ၊ တပ္စု အလုိက္ အိပ္ေဆာင္မ်ားသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထုိင္ၾကရသည္။ ဤသူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္သာ ေကာင္းတူ၊ ဆုိးဖက္၊ မရွိအတူ ရွိအမွ် အတူတကြ ေနခဲ့ၾကရ၏။ က်န္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္မူ၊ ဤသူမ်ားေလာက္ အေန မနီးလွေပ။
တပ္စု တစုတည္းေနရသူတို႔မွာ စာသင္လွ်င္လည္း အတူ၊ စားအတူ၊ သြားအတူ၊ ကင္းေစာင့္အတူ၊ ဖိနပ္တုိက္ အတူ၊ ေရခ်ဳိးအတူ၊ ေဆးလိပ္ခိုးေသာက္အတူ၊ မုန္႔ခုိးစား အတူ၊ အိပ္လွ်င္လည္း ခုတင္ခ်င္းကပ္လွ်က္ အိပ္ၾကရရာ၊ မိမိတို႔ ညီရင္းအကိုမ်ားထက္ပင္ ရင္းႏွီး ခင္မင္ၾကေသး၏။ တေယာက္အေၾကာင္း၊ တေယာက္ အူမ ေခ်းခါးမက်န္၊ အက်င့္ဆုိး၊ အက်င့္ေကာင္း၊ အက်င့္တန္ အက်င့္စ႐ုိက္ အားလုံးကို သိၾက၏။ တဦးကိုတဦး ေဖးမကူညီ လွ်က္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ ပင္ပန္းမႈတုိ႔အျပင္၊ ႐ုိင္းစိုင္းလွသည္ ဆိုေသာ စစ္တကၠသိုလ္၏ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားမႈ သင္ခန္းစာမ်ား၊ လက္ေတြ႔ေလ့က်င့္မႈမ်ားအတြင္း ပင္ပန္းသမွ် အျပန္ အလွန္၊ ေျဖသိမ့္ အားေပး၊ ေႏြးေထြးေစခဲ့ၾက၏။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္ဓါတ္ အစစ္အမွန္ ဆိုသည္ကို စစ္တကၠသိုလ္တြင္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသားအျဖစ္ ေလးႏွစ္တာ တက္ေရာက္စဥ္အတြင္းကသာ ႀကံဳေတြ႔ ခဲ့ရဖူးပါ၏။
ဗိုလ္ေလာင္းကုန္ေခၚ ဗိုလ္ေလာင္း အိပ္ေဆာင္ႀကီးမ်ားဆီသို႔ စတင္ေရာက္သည့္ ေန႔မွစ၍ က်ေနာ္တို႔သည္ အရွင္လတ္လတ္ ႀကံဳဆုံျမင္ေတြ႔ ျဖတ္သန္းေနရေသာ အေျခအေန မ်ားေၾကာင့္၊ အပါယ္ေလးဘုံတုိ႔ ဆုိသည္မွာ ဒါေတြပင္ ျဖစ္မလားဟု ထင္ရေလာက္ေအာင္ ဆုိး၀ါးလွေသာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံခံရမႈတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ႕ ေနၾကရ၏။ ေန႔တဓူ၀၊ ႀကဳံေတြ႔ရသမွ်တို႔သည္လည္း ယုံၾကည္ ႏုိင္ရန္ ခက္ခဲလြန္းလွေသာ ၾကမ္းတမ္း ရက္စက္စြာ ေျပာဆို ျပဳမူဆက္ဆံခံရျခင္း၊ အျပစ္မရွိ၊ အျပစ္ရွာ ခံရကာ ႏွိပ္စက္ အျပစ္ေပးခံရျခင္းတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္ အံ့ၾသဖြယ္ရာ အခ်ိန္ မ်ားကို ျဖတ္သန္းရင္ဆုိင္ခဲ့ရ၏။
ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသား တဦးအတြက္ မလႊဲမေသြ လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ားကို ဖတ္ၾကား ရွင္းလင္းျခင္းကပင္ မတ္တပ္ရပ္ သတိဆြဲကာ၊ မလႈပ္မရွက္ နားေထာင္ နာခံၾကရသူ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္တသိုက္ထဲ မူးေမ့သတိလစ္ကာ လဲက်သူအခ်ဳိ႕ ရွိလာသည္အထိ ရွည္ၾကာေထြလွ်ား၊ မ်ားျပားလွေပသည္။ အိပ္ေဆာင္ စည္းကမ္း၊ စာသင္ ေဆာင္စည္းကမ္း၊ စားရိပ္သာတြင္း စားေသာက္မႈစည္းကမ္း၊ ကိုယ္ခႏၶာ သန္စြမ္း ႀကံ့ခုိင္ေရး ေလ့က်င့္ခန္း စည္းကမ္း၊ စေသာ စေသာ အေတာမသတ္၊ ေျပာမတတ္ေသာ စည္းကမ္းတို႔ကို ဖတ္ၾကား ရွင္းလင္းၾက၏။ သ႐ုပ္ျပသူ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔က က်ေနာ္တို႔ ေန႔စဥ္ ေန႔တိုင္း လႈပ္ရွားသြားလာ လုပ္ကိုင္ရမည့္ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ တာ၀န္ေတြျဖစ္သည့္ ေန႔စဥ္ သန္႔ရွင္းေရး၊ ေရခ်ဳိးခန္း၊ အိမ္သာ သန္႔ရွင္းေရး၊ လုပ္ေဆာင္ရပုံ၊ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊ အေျပးတက္ျခင္းျဖင့္ ျပင္ပေနရာတို႔သုိ႔ သြားလာေသာအခါ၊ လုိက္နာ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ စည္းကမ္း၊ ကလနားတုိ႔ကို လက္ေတြ႔ သ႐ုပ္ျပ သင္ေပးၾက၏။ က်ေနာ္တို႔မွာကား မၾကား တစ္ခ်က္… ၾကားတခ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ျပင္းထန္မ်ားျပားလွေသာ အျပစ္ေပး ခံထားရမႈမ်ားေၾကာင့္ ကုိယ္ခႏၶာတစ္ခုလုံးသည္ လႈပ္ပင္ မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ေအာင္ ႏြမ္းနယ္ ပင္ပန္း ေနၾကခ်ိန္တြင္ ရွည္လွ်ား ေထြျပားေသာ အမိန္႔ႏွင့္ ညြန္ၾကားခ်က္ စကားလုံး အေၾကာင္းအရာတို႔ကို ခံစားမွတ္သားမေနႏုိင္၊ ဤကဲ့သို႔ေသာ ခံျပင္းဖြယ္၊ နာက်ည္း စက္ဆုပ္ဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ အခ်ိန္တို႔ကိုသာ အလွ်င္အျမန္ ကုန္ဆုံးၿပီးစီး ပါေစေၾကာင္း ရင္တြင္းမွ ႀကိတ္ဆုေတာင္းေနၾက ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။
လုိက္နာလုပ္ေဆာင္ရမည့္ အမိန္႔ႏွင့္ညြန္ၾကားခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ေၾကျငာေနခ်ိန္က စိတ္ေတြ ကေယာင္ေျခာက္ျခားျဖင့္၊ ဟုိေတြး ဒီေတြး ေတြးေနခဲ့ေသာ က်ေနာ္ အပါအ၀င္ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းအခ်ဳိ႕တို႔ သင္တန္းကာလ စစခ်င္းပင္ မလုပ္ရဆုိေသာ အျပစ္တုိ႔ကို က်ေနာ္တို႔က လုပ္မိၿပီး၊ မျဖစ္မေန လုပ္ကို လုပ္ရမည္ ဆိုေသာ အေၾကာင္းအရာ က်ေတာ့ မလုပ္ျဖစ္ေပ။ ထိုအခါ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္ တသိုက္ကို တခ်ိန္လုံး ေစာင့္ၾကည့္ ေနေသာ စီနီယာတို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔သည္ အပ်င္းေျပ၊ အျပစ္ေပးခံရေသာ ျပစ္ဒဏ္ခံ အက်ဥ္းသား ေလးေတြလို ျဖစ္ေနေတာ့၏။ သူတို႔ျပဳသမွ် ႏုရေသာ ဘာမွျပန္လည္ ေ၀ဖန္ ခံေျပာခြင့္ မရွိေသာ အႏွိပ္စက္ခံ စစ္သားေလးေတြလို ျဖစ္ေနေတာ့၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ အျပစ္ ဒဏ္ခံရမည္မွန္း သိရက္ႏွင့္ ျပစ္မႈေတြကို က်ဴးလြန္သလဲ ဟု ေမးမည္ဆိုလွ်င္ အေျဖက တခုသာ ရွိပါ၏။ ယင္းမွာ သူတို႔၏ လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ား ေၾကျငာခ်ိန္က က်ေနာ္တို႔ အားလုံးနီးပါးသည္ ထုိအမိန္႔ႏွင့္ ညြန္ၾကားခ်က္မ်ားကို စိတ္မ၀င္စား၊ မွတ္သားမေနႏုိင္ၾကဘဲ အခ်ိန္တို႔သာ အျမန္ဆုံး ကုန္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေနခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ အျပစ္ျဖစ္ ႏုိင္သည္၊ မျဖစ္ႏုိင္သည္ကို မသိ၊ လုပ္ခ်င္ရာ စြတ္လုပ္ၾက၏။ ထိုေၾကာင့္ အျပစ္ေတြျဖစ္ကာ ျပစ္ဒဏ္ေပးျခင္း ခံၾကရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တို႔သည္ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားျဖစ္ေသာ ဒုတိယႏွစ္၊ တတိယႏွစ္ႏွင့္ စတုတၳႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားကိုသာ ေၾကာက္လန္႔ရသည္ မဟုတ္ေပ။ ယမန္ႏွစ္က အပတ္စဥ္ (----) တြင္ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းအျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဆန္းစစ္ေသာ အရည္အခ်င္းစစ္ စာေမးပြဲ က်႐ႈံး၍ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္ အတူ ပထမႏွစ္ကိုပင္ ျပန္လည္တက္ေရာက္ရေသာ (Repeater) ႏွစ္က် ဗိုလ္ေလာင္း စီနီယာ ဆိုသူေတြက ပိုဆိုး၏။ မိမိတို႔ ပထမႏွစ္ ဗုိလ္ေလာင္းမ်ားအေပၚ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကပ္မတ္မႈမွာ တကယ့္ စီနီယာ ရင့္မႀကီးေတြ ထက္ပင္ ဆုိးေသး၏။ ၎တို႔မွာ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားႏွင့္အတူ အၿမဲပါ သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ အိပ္ေဆာင္တြင္း ခုတင္ခ်င္းကပ္လွ်က္ တေဆာင္တည္း ေနရသူမ်ားျဖစ္ရာ က်ေနာ္တို႔ အကဲကို ယင္းတို႔က အၿမဲေစာင့္ ၾကည့္ေန၏။ ဂ်ပန္ေခတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္း ေရးသားထားေသာ စာအုပ္မ်ားတြင္ ဖတ္ဖူးသည့္ ကင္ေပတုိင္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ဆုိသည္မွာ ယခုက်ေနာ္တို႔ကို အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္ ထုိႏွစ္က် စီနီယာ ဗုိလ္ေလာင္းမ်ားေလာက္ ဆိုးမည္ မထင္။
ပထမႏွစ္ သင္တန္းကာလ စစခ်င္း က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသား မ်ားအား စစ္ေရးျပႏွင့္ လက္နက္ငယ္ ကၽြမ္းက်င္မႈ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ ေပး၏။ ထုိသင္တန္းကာလမွာ သုံးလျဖစ္၏။ ထုိသုံးလ ကာလအတြင္း စစ္ပညာ အေျခခံ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား ျဖစ္ေသာ အထက္ပါ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးေနခ်ိန္တြင္ အဆုိပါ ႏွစ္က် ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားလည္း ပါ၏။
ဗုိလ္ႀကီး ေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
PDF ဖိုင္ျဖင့္ဖတ္လိုပါက .ေဒါင္းလုပ္. ယူပါ
Read More...
Collapse...
အင္းစိန္ေထာင္၌ ဖမ္းဆီးခံထားရသည့္ ၈၈ မ်ဳိး ဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို
နအဖ စစ္အစိုးရက တရားမ၀င္ ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ေ၀မႈျဖင့္ တရားစြဲဆိုထားေၾကာင္း ယမန္ေန႔က
ေထာင္၀င္စာ သြားေတြ႕သည့္ မိသားစု၀င္တဦးက ေျပာသည္။
၈၈ မ်ဳိး ဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား
ပုဒ္မ ၁၇/၂၀ တဲ့။ ေထာင္ထဲမွာပဲ ရီမန္လာယူတယ္တဲ့။ တရားမ၀င္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀မႈ လို႔ေျပာတယ္။
တရား႐ံုးဘယ္ေန႔ ထုတ္မွာလဲေတာ့မေျပာဘူး။ အမႈအတြက္ ေရွ႕ေနငွားဖုိ႔တို႕ဘာတုိ႔ကို ကိုၿပံဳးခ်ိဳက
ဘာမွမေျပာေသးတဲ့အတြက္ က်မတို႔က ဘာမွ မလုပ္ရေသးဘူးေပါ့ေနာ္။ အထဲရဲ႕အေန အထားက
ခက္တယ္ေလ။ လုပ္ခြင့္ရရင္ေတာ့ လုပ္ရမွာေပါ့ ကိုၿပံဳးခ်ဳိအေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အျပင္က က်မက
လုပ္ခြင့္ရွိရမွာ ေပါ့ေနာ္။ အမ်ားနဲ႔ လုပ္ထားတာဆိုေတာ့ အမ်ား သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ ဆက္လုပ္ရမွာေပါ့” ဟု ေျပာသည္။
ကိုၿပံဳးခ်ဳိ အပါအ၀င္ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုျမေအး၊ ကိုမင္းေဇယ်၊ ကိုအံ့ဖြယ္ေက်ာ္ စသည့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ (၁၆) ဦးတုိ႔ကို ၁၇/၂၀ ပုဒ္မျဖင့္ တရားစြဲထားျခင္းျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ က်န္းမာေရးအေျခအေန ဆိုးဆိုးရြားရြားမရွိေၾကာင္း မ၀ါ၀ါ၀င္းက ေျပာသည္။
ပံုႏွိပ္သူမ်ားႏွင့္ ထုတ္ေ၀သူမ်ား မွတ္ပံုတင္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၇/၂၀ သည္ မွတ္ပံုမတင္ဘဲ ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀သူမ်ားကို ခ်မွတ္သည့္ ျပစ္ဒဏ္ျဖစ္ၿပီး အနည္းဆံုးေထာင္ဒဏ္ (၁) ႏွစ္မွ (၇) ႏွစ္ျဖစ္ေစ၊ ေငြဒဏ္ က်ပ္(၃)ေထာင္မွ (၃) ေသာင္းထိျဖစ္ေစ၊ ဒဏ္ႏွစ္ရပ္စလံုးျဖစ္ေစ ခ်မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ဗဟို တရား႐ံုးေရွ႕ေန ဦးသိန္းၫြန္႔က ေျပာသည္။
“သူ႔ဥပေဒက ဥပေဒေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တခ်က္ေျပာခ်င္တာက လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း အပိုဒ္ (၁၉) နဲ႔ အခု ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚမွာ အေရးယူထားတဲ့အခ်က္က ႏိႈင္းယွဥ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ေဆာင္ရြက္ခ်က္က အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာ စာတမ္းအပုဒ္ (၁၉) ေဘာင္အတြင္းမွာ ေရာက္တယ္ဆိုရင္ အခုလိုသူတို႔ကို ျပည္တြင္းဥပေဒအရ၊ ပံုႏွိပ္ဥပေဒအရ အေရးယူတယ္ဆိုတာ ဥပေဒေၾကာင္းအရ သင့္ျမတ္ျခင္းရွိ၊ မရွိ ဒါက ေမးခြန္းထုတ္ စရာျဖစ္ပါတယ္” ဟု ၎က ေျပာသည္။
လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း အပိုဒ္ (၁၉) ၌ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ခြင့္၊ လြတ္လပ္
စြာဖြင့္ဟ ေဖာ္ျပႏိုင္ခြင့္ လူတိုင္း၌ရွိေၾကာင္း၊ ထိုအခြင့္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ကို ေထာက္ထားစရာ မလိုဘဲ လြတ္လပ္စြာ ဆည္းပူးႏိုင္ခြင့္၊ လက္ခံႏိုင္ခြင့္ႏွင့္ ေ၀ငွျဖန္႔ခ်ိခြင့္ရွိသည္
ဟု ကုလသမဂၢက ျပ႒ာန္းထားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အပါအ၀င္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ားက လိုက္
နာပါမည္ဟု လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည္။
၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္း ေလ်ာ့ခ်ေပးေရး ဆႏၵျပမႈ ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ယမန္နွစ္ ၾသဂုတ္လကတည္းက တရား မစြဲဆိုဘဲ ဖမ္းဆီးထားခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္မွ ပံုႏွိပ္ဥပေဒျဖင့္ တရားစြဲျခင္းျဖစ္သည္။
၂၀၀၅ ခုက ဦးခြန္ထြန္းဦး အပါအ၀င္ ရွမ္းေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ရာတြင္လည္း ပံုႏွိပ္ဥပေဒသည္ တခုအပါအ၀င္ျဖစ္သည္။
၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းေရး ဆႏၵျပသူ ကိုထင္ေက်ာ္ကိုမူ စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈျဖင့္ ယခင္လက တရားစြဲဆိုခဲ့သည္။
Read More...
Collapse...
ထုိသို႔ မေထာက္မညႇာ၊ ခုိင္းသည့္အတုိင္း တေသြမတိမ္းလိုက္ မလုပ္မခ်င္း၊ အျပစ္ေပး ကၽြမ္းထိုးခိုင္းလုိက္၊ ျပန္ထ သတိဆဲြ မတ္တပ္ရပ္ ခိုင္းလိုက္၊ နည္းနည္းလႈပ္မိ လုိက္သည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို၊ လက္သီးျဖင့္ ထုိးခံရျခင္း၊ လက္ဖေႏွာင့္ျဖင့္ ေဆာင့္တြန္း ႐ုိက္ႏွက္ျခင္း၊ ေနာက္မွ နားရင္းအုပ္ ႐ုိက္ႏွက္ျခင္းကိုခံရျခင္း၊ ဒိုက္ထုိးခိုင္းရင္ ထိုး ထုိသို႔မဟုတ္ပါက ဖားခုန္, ခုန္ျခင္းဟူသည့္ ဖားတေကာင္ႏွယ္ ဦးေခါင္းေပၚ လက္ႏွစ္ဘက္တင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ျခင္း ေရွ႕သို႔ တခါခုန္လုိက္၊ ေနာက္ေရာက္ေအာင္ တခါျပန္ခုန္လုိက္ျဖင့္ ဒူးေခါင္း႐ုိးမ်ားအတြင္း မီး၀င္႐ႈိ႕ေနသလို ပူေလာင္ဆူပြက္ နာက်င္မႈေ၀ဒနာကို ခံစားလာရသည္အထိ ဖားခုန္ျခင္းကို အဆက္မျပတ္ ခုန္ေနရေပမည္။
ထိုအခ်ိန္ က်န္ေသာသူမ်ားမွာ ဂၽြမ္းထုိးသူက ထုိး၊ ေလထီးခုန္ ဟု ေခၚေသာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လွ်င္ အေနအထားမွ အထက္သို႔ ေျမာက္တက္သြားေအာင္ ခုန္ခုန္ေနရသည့္ အျပစ္ေပးနည္းကို ေၾကာက္ရြံ႕စြာ လုပ္ေနရသူကလုပ္၊ ပုံစံမ်ဳိးစုံ အေနအထား မ်ဳိးစုံျဖင့္ ထုိေန႔ တေန႔လုံးသည္ အလြန္႐ႈပ္ေထြးေသာ ခံစားခ်က္ကိုသာ တခ်ိန္လုံး ခံစား ေနၾကရသည္၊ မိမိတို႔ ဦးေႏွာက္ေတြသည္ပင္လွ်င္ ထုိအခ်ိန္က ႐ူးသြပ္မႈ၊ အေျခအေန ဟု ေျပာႏုိင္ေသာ အဆင့္အတန္း တခုခုသို႔ ေရာက္ေနေကာင္း ေရာက္ေနေပလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ထုိေန႔ ရက္မ်ားအတြင္း က်ေနာ္တို႔၏ ဦးေႏွာက္မ်ားသည္ မိမိတို႔ မိဘမ်ားနာမည္ ကိုပင္ မွတ္မိေအာင္ မနည္းစဥ္းစား ေတြးခဲ့ၾကရသည္ကို က်ေနာ္မွတ္မိေနေသး၏။
ဖားခုန္၊ ခုန္ခုန္ဆိုေသာေၾကာင့္ ခုန္ရသည္ အေလ့အက်င့္ လုံး၀မရွိေသးေသာ ဒူးေခါင္းတို႔က စိတ္ထဲ ဘယ္ေလာက္ ခုန္ခုန္၊ မခုန္ႏုိင္ေတာ့သည္ကို ေတြ႔ရ၏။ အမိန္႔ေတြက တရစပ္၊ လူေတြကမလုပ္ႏုိင္ေတာ့ၿပီ။ နာက်င္မႈ။ ပင္ပန္းမႈတို႔က ခံႏုိင္ရည္ရွိမႈ၏ အဆုံး၊ အထြဋ္ အထိပ္၏ အျခားတဖက္ကို ေရာက္ေနၿပီထင္၏။ ထုိသို႔ မခုန္ႏုိင္ ခုန္ႏုိင္ျဖင့္ ခုန္ေနရင္း မည္သူမည္၀ါက တြန္းထုိး ကန္ေၾကာက္လုိက္မွန္း မသိႏုိင္ဘဲ ေနာက္မွ ေဆာင့္ကန္ျခင္း၊ တြန္းျခင္းကိုလည္း ေၾကာက္ရြံ႕စြာ ခံစားရေသး၏။ ထုိမွ်ျဖင့္ မေက်နပ္ေသး၊ ထုိထက္ ပိုမိုျပင္း ထန္ပင္ပန္းေသာ မီးရထားစီးျခင္းဟု ေခၚသည့္ ဖားခုန္ခုန္ျခင္းကိုလည္း မတတ္ႏုိင္ေတာ့ သည့္ၾကားမွ လုပ္ခုိင္းေသးသည္။ ထုိမီးရထား စီးျခင္းဆိုသည္မွ ထိုလွ်က္ အေနအထားျဖင့္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လွ်က္အေနအထားအတုိင္း၊ ေရွ႕ေနာက္ တေယာက္၏ခါးကို တေယာက္က ဖက္ကိုင္ တြယ္ဆက္ကာ၊ အတြဲအတန္း လုံး၀မပ်က္ မျပဳတ္ေစရဘဲ၊ အိပ္ေဆာင္၏ ဧရိယာ အက်ယ္ကုန္သည္အထိ၊ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ လူးလားေခါက္တုန္႔ သူတို႔ မေက်နပ္မခ်င္း ဖားခုန္ ခုန္ကာ ေမာင္းႏွင္အခုန္ခုိင္းေစျခင္းကို ပင္ပန္းႀကီးစြာ လုိက္ပါ လုပ္ေဆာင္ရ၏။
ေျပာျပလွ်င္လည္း က်ေနာ္က ဟာသလုပ္သည္ဟုဆိုမည္ထင္ၾကမည္။ ထုိသို႔ ပင္ပန္းမႈ အဟုန္ႀကီးစြာ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔မႈ အႏႈိင္းအဆမဲ့စြာ၊ ေခၽြးတၿပိဳက္ၿပိဳက္က်လွ်က္ ရွိစဥ္ပင္ ခုန္ဟု ေအာ္သံၾကားလွ်င္ ခုန္၊ တခါ ခုန္ဟု အမိန္႔ေပးသံၾကားလွ်င္ ထပ္ခုန္၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ ခုန္ေနရင္း ပါးစပ္မွလည္း (ေဘာ္ဘူး… ေဘာ္)ဟု မီးရထားစက္ေခါင္း ဥၾသသံလုိ ေအာ္ရ ေသး၏။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ၾကျခင္းေတာ့ လုံး၀ မဟုတ္ပါေခ်။ ပင္ပန္းဆင္းရဲ ႀကီးစြာ လုပ္ေဆာင္ ေနရရင္းမွ ေနာက္တတ္၊ ေျပာင္တတ္သူ စီနီယာတစ္ဦး၏ အမိန္႔အရ ေအာ္ရျခင္းျဖစ္၏။
ၾကမ္းမျပင္ ကြန္ကရစ္၊ သံမံတလင္း တေလ်ာက္လုံးတြင္လည္း က်ေနာ္တို႔ထံမွ က်ဆင္းထားေသာ ေခၽြးရည္တို႔ျဖင့္ ၾကမ္းတုိက္ေရေဆးထားၿပီးစ ၾကမ္းျပင္လို ရႊဲရႊဲစို ေျပာင္လက္ေန၏။ ထုိေခၽြးကြက္ကိုပင္ နင္းမိ၍ ဖားခုန္ခုန္ရင္း ေခ်ာ္လဲၾကရေသး၏။ မည္မွ် ဖိစီးႏွိပ္စက္တတ္သည့္ စစ္တပ္၏ အစဥ္အလာပါနည္း။ အစကတည္းက ယဥ္သကို… ဆိုသလို က်ေနာ္တို႔ကဲ့သို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ရမည့္ စစ္ဗိုလ္အေလာင္းလွ်ာတို႔ကို ဤသို႔ေသာ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ ႏွိပ္စက္အျပစ္ေပးမႈ နည္းမွ စတင္ကာ ေလ့က်င့္ေပးျခင္း ကုိခံရ၏။
အျပစ္ေပးခုိင္းေစ၍ က်ဳိးက်ဳိးႏြံႏြံ ႐ုိ႐ုိေသေသ လိုက္ပါ မလုပ္ေဆာင္သူတို႔ကို သီးသန္႔ ေရွ႕သို႔ ထုတ္၍ အျခားသူ မ်ားထက္ျပင္းထန္သည့္ အျပစ္ေပးမႈမ်ားလုပ္ေဆာင္ေစကာ ပိုမိုပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေစ၏။ ပိုမိုေၾကာက္လန္႔ စိုးထိတ္ေစ၏။ ထုိသုိ႔အမ်ားႏွင့္မတူ အထူးသီးသန္႔ အျပစ္ေပးၿခိမ္းေျခာက္၊ ေၾကာက္လန္႔ေစေအာင္ အလုပ္ခံ။ အျပစ္ေပးခံ ရသည့္အထဲတြင္ က်ေနာ္အၿမဲလိုလိုပါ၏။ မည္သူမည္၀ါမွန္းပင္ ခြဲျခားမသိႏုိင္ေအာင္ ႐ႈပ္ေထြးေျဗာင္းဆန္ ေနေသာ ဤအခ်ိန္ ခဏေလးအတြင္း အသံတခ်ဳိ႕ကို က်ေနာ္ ၾကားျဖစ္ေအာင္ၾကား လိုက္ေသး၏။ ဘာတဲ့ ေဇာ္၀င္းရွိန္ သီခ်င္းကို ဆိုခ်င္တဲ့ First Year က ရွိေသးတယ္။ ဒီေမာင္… ဒီေမာင္ (စစ္တကၠသိုလ္တြင္ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအား First Year ဟုေခၚ၍ လူပုဂိၢဳလ္ နာမ္စားမ်ားအား ဒီေကာင္ ဟိုေကာင္ စေသာ ၾကမ္းတမ္းသည္ဟု ယူဆရသည့္ အသုံးအႏႈန္းတို႔ မသုံးႏႈန္းၾကပါ။ ဒီေမာင္ဟုသာ ရည္ညြန္းေခၚဆိုၾကသည့္ ဗန္းစကား ျဖစ္၏။ စကားခ်ပ္…) ထုိစီနီယာ၏ လက္ညိဳးကား ဘယ္သူ႔ဆီ ဦးတည္ညြန္ျပေနမည္ ဆိုသည္ကိုေတာ့ မေျပာလိုၿပီ။ ထုိႏွစ္ရက္ခန္႔ေသာ ဦးေႏွာက္ေဆးေၾကာမႈ ၀႐ုန္းသုန္းကား ေမာင္းႏွင္ ေလ့က်င့္ ခံရျခင္းသင္ခန္းစာတြင္ က်ေနာ္အေတာ္ပင္ အီစိမ့္ေအာင္ ခံလိုက္ရ၏။ အေၾကာင္းအရင္းကို ေတာ့ ရိပ္မိသိရွိၿပီး ျဖစ္ေလာက္ေပမည္။
ေဟာ.. ၀င္လာျပန္ၿပီ… ေနာက္တစ္အုပ္ ေရာက္လာတဲ့ အသစ္စီနီယာတုိင္းတြင္ ငယ္သားမ်ားကို ေၾကာက္ရြံ႕ ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္ေစႏုိင္သည့္ နည္းနိသွ် အသစ္ အသစ္တို႔ တမ်ဳိးႏွင့္ တမ်ဳိးမ႐ုိးေအာင္ ပါလာၾကသည္။
တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ဂ်ဴနီယာ ဗိုလ္ေလာင္း က်ေနာ္တို႔ အေပၚကို ဖိစီးႏွိပ္စက္ ပုံျခင္း မတူၾကေပ။ ဒီအုပ္စုက သတိဆြဲ ၿငိမ္သက္စြာေနခုိင္းၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ကာ လႈပ္သူကို အျပစ္ေပးႏွိပ္စက္တာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ့… သူတို႔က သကၤာမကင္း ခံရေသာလူတန္းထဲ စူးစုိက္ လုိက္ၾကည့္ကာ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ထားေသာ တရားခံကို ေရြးေနသူတို႔ႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕က ေခါက္တုန္႔ ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္ၿပီး သိမ္းငွက္မ်က္လုံးတို႔၏ စူးရွမႈမ်ဳိးျဖင့္ တန္းစီထားေသာ လူတန္းထဲသို႔ အလစ္မေပး၊ အငိုက္ဖမ္းလုိက္ၾကည့္၏။
သူတို႔စိတ္ျဖင့္ ၾကည့္၍မရဟုထင္ေသာ First Year ေရွ႕တြင္ ရပ္၍ မ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ ၾကည့္ကာ ငါ့နာမည္ သိလား…ဟုေမးေတာ့၏။ ထုိအခါ အေမးခံရသူ First Year က မသိေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ မသိပါဘူးခင္ဗ်…ဟု ေျဖလုိက္သည္ႏွင့္ ၀ုိင္း၀န္းေစာင့္ၾကပ္ေနေသာ က်န္သည့္ စီနီယာတို႔က လြန္စြာ အံ့ၾသၾကသည့္ ဟန္ပန္ျဖင့္ …ဟာ ဟ First Year က မသိဘူးတဲ့ကြ… ထြက္ခဲ့စမ္း အဲဒီမသိပါဘူးဆိုတဲ့ ေမာင္… ဟုဆိုကာ အိပ္ေဆာင္ၾကမ္းျပင္ တေလွ်ာက္ ကၽြမ္းထိုးခုိင္းေတာ့၏။ တရစပ္ မနားရေအာင္ ထုိသူအား အျခားတဦးမွ အျပစ္ ေပးေနခ်ိန္၀ယ္၊ ေနာက္ထပ္ ပထမႏွစ္ တဦးကို ထုိကဲ့သို႔ပင္ ေမးျပန္ပါသည္။ သူ႔နာမည္ကို အလိုလုိ သိရေအာင္၊ က်ေနာ္တို႔က တန္ခိုးရွင္ေတြမဟုတ္…. ထုိသို႔ ေလး၊ ငါးဦးခန္႔ ဘုမသိ ဘမသိျဖင့္ အတြယ္ခံရၿပီးေနာက္မွ က်ေနာ္တို႔ ထုိသို႔ ေၾကာင္ေတာင္ ေတာင္္ျဖင့္ အျပစ္ေပး ခံရျခင္း၏ အရင္းအျမစ္မွာ ထုိစီနီယာ၏ နာမည္ကို မသိ၍မဟုတ္၊ မသိ၍ မသိေၾကာင္းကို အရပ္သားစကားျဖစ္ေသာ မသိပါဘူးခင္ဗ်.. ဟု ျပန္ေျဖေသာေၾကာင့္ အျပစ္ေပးခံရျခင္းဟု ေျပာ၏။
ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းသား ဘ၀တြင္ အရပ္ဘက္သုံး စကားလုံး တစ္လုံးမွ် ေျပာဆို သုံးႏႈန္းခြင့္မရွိဟု အမိန္႔ထုတ္၏။ ပထမႏွစ္ တႏွစ္ပတ္လုံး က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာဆိုသုံးႏႈန္း ခြင့္ရသည့္ စကားလုံးႀကီးမ်ားမွာ .. (ဟုတ္) ဟူေသာ ဟုတ္မွန္၊ လက္ခံ၊ သေဘာတူေၾကာင္း၊ ေျဖၾကားသည့္ မဟာေ၀ါဟာရ စကားလုံးႀကီး တလုံးႏွင့္ (မဟုတ္) ဟု ဆိုေသာ ျငင္းဆုိျခင္း၊ မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုျခင္းတို႔တြင္ အသုံးျပဳခြင့္ရရွိသည့္ မဟာ့မဟာ စကားလုံးႀကီး တလုံး၊ စုစုေပါင္း က်ေနာ္တို႔ ေျပာဆိုခြင့္ ရရွိသည့္ စကားလုံးမ်ားက ထုိ ဟုတ္.. မဟုတ္ ႏွစ္လုံးသာလွ်င္ ျဖစ္ၿပီး သီျခားအမိန္႔တစုံတရာ မရရွိဘဲ၊ အျခားေသာ စကားလုံးတို႔ကို ေျပာဆိုမိလွ်င္ အမ်ဳိးအမည္ တပ္ မထားေသာ ျပစ္ဒဏ္တို႔ ရရွိခံစားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းျဖင့္ က်ေနာ္ ဗိုလ္ေလာင္း၊ စစ္ဗိုလ္ေလာင္း၏ စစ္တကၠသိုလ္ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသား ဘ၀သည္ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းျဖင့္ အစပ်ဳိးကာ၊ စစ္သားဟူေသာ ျမန္မာစစ္တပ္မွ စစ္သား တစ္ဦး၏ လက္ေတြ႔ နယ္ပယ္တြင္း စတင္ေျခခ်ခဲ့ပါ၏။
First Year ေတြ… ျပာတာၾကားလား .. (ဟုတ္) .. တစ္ေယာက္ေယာက္က အျပစ္ က်ဴးလြန္ရင္လည္း အားလုံးမွာ အျပစ္ရွိတယ္… ၾကားလား…..(ဟုတ္)။ တေယာက္ မေကာင္းလည္း အမ်ားမွာ အျပစ္ရွိတယ္.. ၾကားလား .. (ဟုတ္) … သံၿပိဳင္ ေျဖဆိုသံမ်ားျဖင့္ ခန္းမက်ယ္အတြင္း လုိဏ္ထပ္ဟိန္းေန၏။
ထုိသို႔ေသာ ဦးေႏွာက္ေဆးသည္ဟု ေခၚသည့္ စိတ္ဂေယာက္ေျခာက္ျခား၊ ေသြးပ်က္ ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ ျမင္ကြင္းမ်ား၊ ခုိင္းေစအမိန္႔ေပး ေအာ္ဟစ္သံမ်ား စေသာ လိုလား ႏွစ္ၿခိဳက္ဖြယ္ အနည္းငယ္မွ် မရွိသည့္ အခ်ိန္မ်ားကို စိတ္ပင္ပန္းျခင္း ႀကီးမားစြာ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရ၏။ အမ်ဳိးအမည္ ေဖၚျပႏုိင္ဖြယ္မရွိေသာ ခံစားမႈမ်ားျဖင့္ ႏွစ္ရက္တာမွ်ေသာ အခိ်န္မ်ားကို ေန႕ေရာ၊ ညပါ ေသြးပ်က္ထိတ္လန္႔ ရင္ခုန္ျခင္းမ်ားျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကရ၏။
ဤတစ္ပတ္ ဤမွ်ျဖင့္နားခြင့္ျပဳပါ။ ေရွ႕တစ္ပတ္တြင္ ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ေက်းဇူးတင္ရွိစြာျဖင့္
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest
အပိုင္း(၅) အား PDF ဖိုင္ျဖင့္ဖတ္လိုပါက ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူပါ။
Read More...
Collapse...
ထုိအခ်ိန္တြင္ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားမွာ ခြင့္ျပန္ရာမွ တဖြဲဖြဲျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာၾက၏။ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္ မ်ားကို ယာယီေနခိုင္းထားေသာ အေဆာင္ပုေလးမ်ားမွာ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားေနၾကသည့္ အိပ္ေဆာင္မ်ားႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ျဖစ္ရာ သူတို႔တေတြ ျပန္လာၾကပုံ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးေနၾကပုံတို႔ကို ၾကည့္၍ အားက်မိၾက၏။
သူတို႔တေတြ ၀တ္ဆင္လာေသာ ခြင့္ျပန္၀တ္စုံ (ေရႊၾကယ္သီးတပ္၊ ပခုံး ေဒါက္ျဖဴျဖဴ၊ ေၾကးခါးပတ္ ေခါင္းႀကီးမွ တံဆိပ္ႀကီးကလည္း ေျပာင္လက္လက္၊ ႐ႈးဖိနပ္ လက္လက္၊ ေျပာင္ေျပာင္၀င္း၀င္းႏွင့္ ဘယ္ရီကက္ဦးထုပ္ အနီ ေရာင္ ဆင္တူ၀တ္စုံ)ကို ၾကည့္၍ အထင္ႀကီးေလးစား၊ အားက်စိတ္တို႔ တဖြားဖြား ေပၚေပါက္ကာ ယခုခ်က္ခ်င္း ပင္ သူတို႔လို ျဖစ္လိုစိတ္ေပၚလာမိခဲ့ၾက၏။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ျမန္မာစစ္တပ္၏ ေတာက္ေျပာင္ခန္႔ျငားစြာ ဆင္ယင္မႈ၊ ရာထူးအလုိက္ ၀တ္ဆင္ရေသာ၊ အဆင္တန္ဆာအေပၚ တပ္မက္ေစျခင္း၊ မက္ေမာအားက် တုပလိုစိတ္ ျဖစ္ေပၚ ေစျခင္း ဟူေသာ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ျမဴဆြယ္ခံရမႈ ေနာက္သို႔ က်ေနာ္တို႔ စတင္လုိက္ပါမိခဲ့ၾက၏။
စီနီယာဗိုလ္ေလာင္းမ်ား
ထုိကာလ ရက္အနည္းငယ္အတြင္း စီနီယာ ဗုိလ္ေလာင္းအခ်ဳိ႕ ေရာက္ရွိလာကာ က်ေနာ္တို႔အား ေႏြးေထြး ရင္းႏွီး ပ်ဴငွာသည့္ မ်က္ႏွာေပးမ်ားျဖင့္ လာေရာက္ စကားေျပာဆို ႏႈတ္ဆက္၏။ က်ေနာ္တို႔ အမ်ားစုကလည္း သေဘာ ႐ုိးျဖင့္ အရပ္သားပုံစံ အတုိင္းျပန္လည္ ေနာက္ေျပာင္ႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ စိတ္တြင္းမွလည္း စစ္တကၠသိုလ္ စီနီယာ ဆိုတာ သူလိုကိုယ္လိုေတြလိုပါပဲ၊ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြ ေလွ်ာက္ၿပီး ေၾကာက္လန္႔ေအာင္ ေျခာက္ေန ၾကပါ လိမ့္ဟု အျပစ္ပင္ျမင္လိုက္ေသး၏။
အခ်ဳိ႕စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္း အခ်ဳိ႕က က်ေနာ္တို႔ လူသစ္မ်ားအစား ရင္းႏွီးေႏြးေထြးေသာ ေလသံမ်ားျဖင့္ ေမးျမန္း ၏။ ကုိယ့္ညီတို႔ထဲမွာ သီခ်င္းအဆို၊ အတီး ၀ါသနာပါတဲ့ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ ရွိသလား… ညီတို႔ ဗိုလ္ေလာင္း အိပ္ ေဆာင္ႀကီးေတြအေပၚ ေျပာင္းတဲ့ေန႔က်ရင္ ေမာင္သစ္လြင္ ႀကိဳဆိုပြဲ (Fresher Welcome) ရွိတယ္ေလ။ စပါယ္ ရွယ္ တီး၀ိုင္းႀကီးနဲ႔ ဧည့္ခံမွာဆိုေတာ့ ကိုယ့္ညီတို႔ထဲက အဆိုေက်ာ္ေတြ၊ ဂီတသမားေတြ ပါရင္ ပိုၿပီး စည္ကားမွာ ေပါ့။ …. ကဲ- ေျပာ ဘယ္သူေတြ သီခ်င္းဆိုမလဲ။
ဟား..ေဟ့ အစ္ကို… ဒီဘက္လွည့္စမ္းပါအုံးဗ်… က်ေနာ္ သီခ်င္းဆိုမယ္.. ဟိုသီခ်င္းဗ်.. ေဇာ္၀င္းရွိန္ဆိုထားတဲ့ .. ႐ုိစီတာမွ မႏွင္းဆီသို႔ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေလ.. အဟဲ ..အဲဒါ က်ေနာ္ဆိုရင္ ရမလားအစ္ကို… ထုိစီနီယာက က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာ စူးစူးစမ္းစမ္း စိုက္ၾကည့္၏။ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာမွတ္မိေအာင္ မွတ္သားေနဟန္ ရွိ၏။ က်ေနာ္ကေတာ့ သီခ်င္းဆိုကာနီး က်ေနာ့္ကို ေခၚထုတ္ႏုိင္ဖို႔ က်ေနာ့္ကို မွတ္မိေအာင္ ၾကည့္႐ႈသည္ဟုသာ ထင္ မိ၏။ ထိုအခါ က်ေနာ့္ကို အျခားေသာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားက ထူးဆန္းအံ့ၾသသည့္ အၾကည့္တခ်ဳိ႕ျဖင့္ ၾကည့္၏။ ဒါလည္း က်ေနာ္ သတိမမူမိေသး၊ ဆက္ကြန္႔၏။ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဂီတာတီးဖို႔ မင္းစာရင္း ေပးမယ္ဆို။ ေပးလိုက္ေလ၊ အစ္ကို သူက ဂီတာကၽြမ္းတယ္။ သူ႔ကို ဂီတာတီးခုိင္းေနာ္။ ကိုယ္တေယာက္တည္း လူတြင္က်ယ္ လုပ္ရတာ အားမရ၍ သူမ်ားကိုပင္ ဆြဲထည့္လုိက္ေသး၏။ က်ေနာ္ကဲ့သို႔ မအူမလည္ သူငယ္ခ်င္း အခ်ဳိ႕ကလည္း က်ေနာ္၏ တက္ႂကြျဖတ္လတ္ေနေသာ ဟန္ပန္ကို ၾကည့္၍ သူတို႔လည္း စာရင္းေပးၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္တို႔တေတြမွာ အေျခအေနမွန္ကို မရိပ္မိေသးေပ။
ေဆးေအာင္ၿပီးေသာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ဗိုလ္ေလာင္းကုန္း(ေခၚ) အနီေရာင္ ေလးထပ္ေဆာင္၊ သုံးထပ္ ေဆာင္ အျမင့္ႀကီးမ်ားဆီသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရပါေတာ့မည္။ အခ်ဳိ႕ႀကိဳတင္ သိရွိ ရိပ္မိထားသူေတြကေတာ့ အလြန္ တရာ ညိဳးငယ္လွေသာ မ်က္ႏွာေပး ေလးမ်ားျဖင့္ မေျပာင္းခ်င္ ေျပာင္းခ်င္ ဗိုလ္ေလာင္းကုန္းေပၚသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ လာရပုံျဖင့္ စိုးတထိတ္ထိတ္ ပုံစံတို႔ရွိ၏။
အျဖဴေရာင္ စြပ္က်ယ္၊ ေဘာင္းဘီတို၊ ကင္းဘတ္ ဖိနပ္ ၀တ္စုံတူမ်ားျဖင့္ ကိုယ္စီပါလာေသာ အထုပ္အပိုး၊ ေသတၱာေတြေနရာခ်ၿပီး အေတာ္ၾကာေသာ ကာလအခါ၀ယ္ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း အားလုံးသည္ အရွင္လတ္လတ္ျဖင့္ လူ႔ေလာက၏ ငရဲခန္းမ်ားရွိရာသုိ႔ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေရာက္သြားၾက၏။ သုိ႔မဟုတ္ ႐ုပ္ရွင္ ေတြထဲ ၾကည့္ဖူးေသာ နာဇီဖက္ဆစ္ေခတ္က အုိက္ခမန္း၏ ငရဲခန္းမ်ားဆီသို႔ အလည္တေခါက္ ေရာက္သြား သလို ခံစားရမိပါေတာ့သည္။ သို႔မဟုတ္ စာအုပ္ေတြထဲ ဖတ္ခဲ့ဖူးေသာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေခတ္က ကင္ေပတုိင္ စစ္ ပုလိပ္တို႔၏ ေခၽြးတပ္ စခန္းသို႔၊ ညႇဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္ရာ အခန္းမ်ားဆီသို႔ အလိုလို ေရာက္သြားသလို ခံစားရေတာ့၏။
က်ေနာ္တို႔ကို စီနီယာ အခ်ဳိ႕လာေျပာထားသည့္ ေမာင္သစ္လြင္ႀကိဳဆိုပြဲႀကီးမွာ က်ေနာ္တို႔ ထင္သလို လုံး၀ မဟုတ္ပါ။ ဘယ္လုိမွ ေမွ်ာ္လင့္တြက္ဆ မထားေသာ ေၾကာက္႐ြံ႕ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ အေျခအေနဆိုး ႀကီးတစ္ခုက ႀကိဳလင့္၏။ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္း အေရအတြက္ပင္ ခန္႔မွန္း၍ မရေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလွေသာ လူတို႔က စစ္ ယူနီေဖာင္း အျပည့္အစုံျဖင့္ အိပ္ခန္းေဆာင္ ခန္းမက်ယ္ႀကီးအတြင္းမွ ေစာင့္ေနၾကၿပီး၊ ထုိအခန္း က်ယ္ႀကီး အတြင္းသို႔ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္ (ထုိအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္မ်ားမွာ စစ္ယူနီေဖာင္း မ၀တ္ရေသး၊ ဗိုလ္ေရြးေျဖ ဆိုစဥ္က ၀တ္စုံျဖစ္သည့္ စြပ္က်ယ္အျဖဴႏွင့္ ေဘာင္းဘီတိုအျဖဴ၊ ကင္းဘတ္ဖိနပ္ အျဖဴတို႔ကို ၀တ္ဆင္ထားၾက၏။ ထုိ၀တ္စုံအျဖဴတို႔သည္လည္း ထုိတရက္အတြင္းတြင္ နီစြန္းေပတူးေသာ အေရာင္မ်ား အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြား၏) မ်ားကို ႏြားအုပ္ႀကီး ေမာင္းထည့္သကဲ့သို႔ အတင္းတြန္းထုိး ၀င္ေရာက္ေစ၏။ က်ေနာ္တို႔လည္း ဘုမသိ ဘမသိျဖင့္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ကာ ေၾကာက္လန္႔ ေနၾကစဥ္၊ ဗိုလ္ေလာင္း တာ၀န္က် လက္၀က္ ၀တ္ထားသူ တစ္ဦးက ဦးေဆာင္၍ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားကို စစ္သားစိတ္ သြင္းသည္ဟု ဆုိေသာ (Brain Wash) လုပ္ျခင္း၊ အရပ္သား စိတ္ေဖ်ာက္ပ်က္ေအာင္၊ ဦးေႏွာက္ကို ေဆးေၾကာျခင္းဟု ဆိုေသာ၊ လုံး၀ႀကိဳတင္ မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ခဲ့သည့္ ေၾကာက္လန္႔တုန္လႈပ္ဖြယ္ ဆက္ဆံျခင္း ခံရသည့္ အေျခအေနဆုိး တရပ္ကို မေမွ်ာ္လင့္စြာ ႀကံဳေတြ႔ၾကရ၏။
၀႐ုန္းသုန္းကား၊ ေျခာက္လွန္႔အႏုိင္က်င့္၊ ဖိစီးလႊမ္းမုိး၊ ဗိုလ္က်၊ အုပ္စီးမႈ အျပစ္ေပးမႈ ႏွိပ္စက္မႈ၊ ၿခိမ္းေျခာက္နည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္၊ စိတ္ဓါတ္ခံယူခ်က္ အတြင္းမေနာကို၊ အတင္းကာေရာ ပုံသြင္းေျပာင္းလဲ ခံစားေစျခင္းကို အံ့အားပင္ သင့္ခ်ိန္မရ၊ ဦးေႏွာက္ဆဲလ္မ်ား ထူပူေနေအာင္ ခံစားရ၏။
ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ဘာေတြ မွန္းမသိ၊ ဘာမွ ေတြးေတာမွတ္သားခ်ိန္မရဘဲ၊ ျပင္းထန္စြာ စိုးထိတ္ဖြယ္ေကာင္းလွ သည့္၊ အမိန္႔ေပးခုိင္းေစမႈမ်ား၊ အတင္းကာေရာ၊ တြန္းထုိး အျပစ္ေပးမႈမ်ား၊ ကိုယ္ကာယပိုင္းဆိုင္ရာ အႏုိင္က်င့္ နာက်င္ေစမႈမ်ားျဖင့္၊ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ဖြယ္ အေျခအေနဆိုးမ်ားကို အခ်ိန္အပိုင္းလုိက္။ အပိုင္းလိုက္ အစီအစဥ္ တက်၊ အကြက္ခ် ေမာင္းႏွင္ ႏွိပ္စက္ ေလ့က်င့္ေပးျခင္းကို မႏွစ္ၿမိဳ႕စြာ ခံၾကရသည္။
စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားက အုပ္စုလိုက္ျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္မ်ားကို နည္းမ်ဳိးစုံ၊ အမိန္႔မ်ဳိးစုံ သုံးကာ အမိန္႔ေပး ေစခုိင္းျခင္း၊ အမိန္႔နာခံမႈ အားနည္းေသာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းအား နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ အျပစ္ေပးျခင္း၊ တြန္းထုိး ေျခာက္လွန္႔ျခင္း၊ ၀႐ုန္းသုန္းကား ဖ႐ုိဖရဲ ကမၻာပ်က္ ေနမတတ္အထိ လူတဦးတည္းအား လူအုပ္စု အမ်ားျဖင့္ ၀ုိင္း၀န္း ေျခာက္လွန္႔ကာ စိုးထိတ္ေၾကာက္လန္႔ေစ၏။ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကံဳခဲ့ရေသာ ထုိအခ်ိန္၊ ထုိေန႔မွ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို စာစီကုံး ေရး၍ပင္ ထင္ရွားေပၚလြင္ ျမင္ေယာင္ႏုိင္မည္ မထင္ေပ။
တေယာက္အိပ္ သံခုတင္မ်ားကို ဖယ္ရွားထားၿပီး၊ ခန္း၀င္းက်ယ္ႀကီး အတြင္း၀ယ္ လူသစ္ ဗုိလ္ေလာင္းမ်ားျဖစ္ ေသာ က်ေနာ္တုိ႔ (၂၅) ေယာက္ခန္႔မွာ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ဘာေတြျဖစ္ေနလို႔၊ ဘာေတြ လုိက္လုပ္ေနၾကရမွန္း မသိ ႏုိင္ေအာင္ပင္ စိတ္အာ႐ုံေတြက စုိးထိတ္ေၾကာက္လန္႔ အားငယ္ ထူပူေနၾကရေလ၏။ ေဟာ… လာျပန္ၿပီ စီနီယာ ေနာက္တအုပ္စု၊ ပထမအုပ္စုက ဂူးဂဲ၊ ဗ်ဴးၿဗဲျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ကို ေဆာက္တည္၊ ရပ္တည္ရာ မရေအာင္ နည္း မ်ဳိးစုံျဖင့္ ႏွိပ္စက္သြားၿပီး ျပန္ထြက္သြားၿပီး၊ ယခု ေနာက္တစ္အုပ္စုက ထပ္ေရာက္လာျပန္၏။ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ဘာ ေတြျဖစ္လို႔ ဘာေတြခံစားေနၾကရမွန္း ေတြးေတာခ်ိန္ မရေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္လန္႔ က်န္ခဲ့ေသာ က်ေနာ္တို႔ လူသစ္အုပ္စု အေယာက္အစိတ္ခန္႔မွာ ေၾကာင္တက္တက္၊ ေသြးတလန္႔လန္႔ျဖင့္ စိုးထိတ္စြာ ေၾကာက္ေသးမ်ား ပင္ ထြက္က်မတတ္ ေၾကာက္လန္႔မႈေတြျဖင့္ က်န္ခဲ့၏။ သူတို႔တန္းစီးခိုင္းထားသည့္ ပုံစံအတုိင္း ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြံ႕စြာ ေခၽြးအရႊဲရႊဲ၊ မ်က္ႏွာ တငယ္ငယ္၊ ဘာေတြဆက္ျဖစ္လာမည္မွန္း မသိႏုိင္ေအာင္ ေတြးေတာ ေၾကာက္လန္႔ရင္း က်န္ရစ္၏။ ေျခစုံရပ္၊ လက္သီး ႏွစ္ဘက္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္၊ ဦးေခါင္းကိုေမာ့၊ ေမး ေၾကာကိုလည္မ်ဳိႏွင့္ ထိလုမတတ္၊ လည္ပင္းႂကြက္သားေတြကို တင္း၍ ဦးေခါင္းကုိ မလႈပ္မရွက္ လုံး၀ ၿငိမ္သက္ စြာျဖင့္……
……. မ်က္ႏွာမူရာ ေရွ႕တည့္တည့္ကိုသာ ေၾကာင္ေတာင္ကန္း မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ ၾကည့္၍၊ မလႈပ္ရဲဘဲ ေက်ာက္႐ုပ္ ႀကီးေတြလုိ ေနေနၾကရ၏။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေစာေစာက စီနီယာမ်ားသည္ မိမိတို႔ ျမင္ကြင္းမွ လုံး၀ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည့္တုိင္ အျပင္အထိ ထြက္သြားျခင္း မဟုတ္ဘဲ၊ အျပင္ေကာ္ရစ္တာ ျပဳတင္းမွ ေစာင္းငဲ့ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနတာ မတ္တပ္ရပ္ သတိဆြဲခုိင္းထားျခင္း အေနအထားမွ မိမိတို႔ မည္သူမည္၀ါ လႈပ္ရွားသည္။ ဘယ္သူက မလႈပ္ရဆိုေသာ အမိန္႔ကို မနာခံေသးဘဲ ဟုိၾကည့္ သည္ၾကည့္ လုပ္ေသးသည္စေသာ အျပစ္မ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ သည္။
က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံး၏ ကိုယ္ခႏၶာအႏွံ႔ ေခၽြးေစးမ်ား ျပန္လွ်က္၊ ႏွဖူးဦးေရျပားမွသည္ တကိုယ္လုံးမွ က်ေနေသာ ေခၽြးတုိ႔သည္၊ မိမိတို႔ ရင္ဘတ္၊ ေက်ာျပင္တုိ႔မွ တဆင့္ ေပါင္တြင္းေၾကာအတုိင္းစီးဆင္းကာ ေျခဖ၀ါးသို႔တုိင္ က် ေန၏။ သံမံတလင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္လည္း ေခၽြးကြက္ႀကီးေတြက ေနရာအႏွ႔ံ၊ ပူပင္ေသာက စုိးထိတ္မႈ၊ ေၾကာက္ လန္႔ အားငယ္မႈေတြကလည္း တိုးသထက္သာ တုိးလာေန၏၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၎စီနီယာ တုိ႔ေပးေသာ အတိအက် အမိန္႔ေပးမႈတြင္ မိမိတို႔ လူသစ္မ်ား၏ နာခံမႈ အေျခအေနသည္ အားလုံးေပၚတြင္ လႊမ္းမိုး ခုိင္ၿမဲမႈ မရွိမခ်င္း ထပ္ကာ တလဲလဲ ေစာင့္ၾကည့္ ႏွိပ္ကြပ္ေနေပေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မူးေမ့လဲက်သူေတြက လည္း တဗုန္းဗုန္း၊ ဒါလည္းမရ၊ အတင္းျပန္ထ မတ္တပ္ျပန္ရပ္ ခုိင္းၿပီး သတိဆြဲျခင္းဆိုေသာ မလႈပ္မယွက္ ေနရျခင္းကို ျပန္လုပ္ခုိင္း၏။ ျပန္လဲက်သူေတြက ေနာက္ျပန္ေတြေရာ၊ ေရွ႕ျပန္ေတြပါ တ၀ုန္း၀ုန္း… ေနာက္ဆုံး လုံး၀ ဆြဲထူ၍ မထႏုိင္ေတာ့ေသာ သူေတြကို အခန္းျပင္သို႔ ေခြးေသတေကာင္လို တရြတ္တိုက္ ဆြဲထုတ္သြား၏။ ထုိအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္ သတိမလစ္ေသး၊ ဦးေႏွာက္ေတြကေတာ့ ေျဗာင္းဆန္ေနၿပီး ျမင္ျမင္ သမွ်သည္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖင့္ ဘာေတြက ဘယ္လိုျဖစ္ေနသည္ကို လုိက္လံ ေတြးေတာရန္ အလ်င္မမွီေတာ့သလို ျဖစ္လာသည္။ ေဟာ.. လာျပန္ၿပီ ၀င္လာျပန္ၿပီ စီနီယာ ဆိုသည့္ ေနာက္တအုပ္စု က်ေနာ့္ စိတ္ထဲေတာ့ အေမေရ သားမွားၿပီဗ်ဟုသာ ေအာ္ခ်င္မိေတာ့၏။ မၾကာပါ က်ေနာ္လည္း သတိလစ္သြားသလား၊ ဘယ္အရပ္၊ ဘယ္ကမၻာကို အလည္အပတ္ ေရာက္သြားသည္ မသိ၊ အားလုံးသည္ အလြန္႐ႈပ္ေထြးေသာ အာ႐ုံေတြသာ ဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲျဖစ္ေနေတာ့၏။
ဗိုလ္ႀကီး ေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္ အပိုင္း(၅)
PDF ဖိုင္ျဖင့္ဖတ္လိုပါကဤေနရာတြင္ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူပါ
Read More...
Collapse...
လူငယ္မ်ား မိမိတို႔ လက္ရွိ ဘ၀ကို အမွန္ကို အမွန္တိုင္း၊ အရွိကုိ အရွိတုိင္း၊ သုံးသပ္ႏုိင္စြမ္း ကင္းမဲ့ေအာင္ ဖန္တီးထားသည့္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ က်ေနာ္တို႔လို လူငယ္မ်ား ႀကံဳရာ၊ ျမင္ရာ၊ ထိေတြ႔ကူးစက္ရာတို႔မွ အဘယ္ေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔တြင္း ၀င္ေရာက္ရန္ စိတ္ကူးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကပါသနည္း။ ဗိုလ္ေလာင္း ပထမႏွစ္ သင္တန္းသား ဘ၀မွ ျပင္ပ အရပ္သားတုိ႔ မသိႏုိင္ေသာ ေလ့က်င့္သင္ၾကားမႈ ဘယ္လိုရွိခဲ့ပါသနည္း ဆုိသည္ကို ယခု တပတ္တြင္ တင္ျပသြားပါမည္။
တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအတြက္ အသက္ပင္ေပးကာ၊ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေနသည္ဆိုေသာ တပ္မေတာ္ အစုိးရ လက္ထက္၊ အရာရာသည္ အသိပိတ္။ အျမင္ပိတ္ျဖစ္၍ ဘ၀ အေတြ႔အႀကံဳ ႏုနယ္ေသးသူ လူငယ္တုိ႔ ျမင္ျမင္ရာ အားက် မက္ေမာလာသည္မွာ မဆန္း။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီး ၿပိဳကြဲပ်က္စီးမည့္ ေဘးအႏၱရာယ္ ေခ်ာက္ ကမၻားႀကီးထဲ က်လုတဲတဲ အေျခအေနဆိုးႀကီးအတြင္းမွ လက္မတင္ေလး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ စြန္႔စား ကယ္တင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာ၊ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနခဲ့ ရသည္ဆိုေသာ တပ္မေတာ္ အစုိးရ (ေခၚ) ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ လက္ထက္၌ တုိင္းျပည္ႀကီး ယခင္ကႏွင့္ မတူ ထူးျခားစြာ ဖြံ႔ၿဖိဳး တုိးတက္ ေနၿပီ အစရွိသည့္ ေၾကျငာခ်က္မ်ားကို ယုံစားမိ၍၊ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးတို႔ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္အံ့ ဟု ေႂကြး ေၾကာ္ၿပီး ျမန္မာ့မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္ႀကီးအတြင္း စစ္မႈတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ၀င္ေရာက္ၾကသည့္ လူငယ္မ်ားထဲ တြင္ က်ေနာ္လည္း တဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။
ျပင္ပတြင္ အတန္းပညာ ဆက္လက္သင္ၾကားေရး အေျခအေနမွာ တတ္ေျမာက္ေခ်ာေမႊ႔ျခင္း မရွိႏုိင္သည္က တေၾကာင္း၊ အားမာန္ႏုပ်ဳိ တက္ႂကြ ျဖတ္လတ္သည့္ အရြယ္မို႔ အရာရာကို လက္ေတြ႔ ႐ႈျခင္း၊ စမ္းသပ္ေတြ႔ႀကံဳ လုိသည္ကလည္း တေၾကာင္း၊ တုိင္းျပည္အတြက္ စစ္သူရဲေကာင္း ဆန္ဆန္ ျဖစ္လိုစိတ္ကုိ အေျခခံ သင္ၾကား ေပးလိုက္ေသာ ျမန္မာ့သမုိင္းႏွင့္ အလြတ္က်က္ေျဖ အေတြးအေခၚမဲ့ ပညာေရးစနစ္၏ လႈံ႔ေဆာ္ တုိက္တြန္း ျမဴ ဆြယ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိလုိလားေသာ အတန္းပညာကိုလည္း တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းစြာ ဆက္လက္ သင္ယူႏုိင္မည္ဟု ယူဆကာ (အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံမ်ားတြင္ တစ္ခုတည္းေသာ ကမၻာ့အဆင့္မွီ စစ္တကၠသိုလ္ ႀကီး ဟူေသာ ၀ါဒျဖန္႔ခ်က္ကို ယုံမွတ္၍) စစ္တကၠသိုလ္သို႔ တက္ေရာက္ သင္ၾကား ခြင့္ရေရးကို စတင္စိတ္၀င္စား လာခဲ့၏။
ျပည္တြင္းထုတ္ ျမန္မာသတင္းစာမ်ားမွ စာမ်က္ႏွာျပည့္ ေၾကျငာထားေသာ ဗိုလ္ေလာင္း ေရြးခ်ယ္ေခၚယူမည့္ အေၾကာင္း အထင္ႀကီးေလးစားဖြယ္ စာလုံးမည္းႀကီးမ်ားကိုဖတ္၍ မိမိ၏ မိဘမ်ားက သေဘာမတူ၊ ကန္႔ကြက္ေန သည့္ၾကားမွ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတဦး၏တုိက္တြန္းအားေပးမႈျဖင့္ စတင္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါ၏။ ထုိအခ်ိန္ခါက စစ္တကၠသိုလ္ ဟူသည္ လက္ေတြ႔ရင္ဆုိင္ေျဖဆိုရန္ အလြန္ခက္ခဲေသာ အရည္အခ်င္းစစ္ စာေမးပြဲမ်ား၊ ကိုယ္ေတြ႔ စစ္ေဆးေမး ျမန္းမႈမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္ပါမွ တက္ေရာက္ခြင့္ရႏုိင္ေသာ၊ ေတာ္တန္ယုံ သာမန္အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ခံယူခ်က္၊ က်န္းမာေရး၊ ကိုယ္ကာယ သာမန္ သန္စြမ္းမႈမွ်ျဖင့္ ဗုိလ္ေရြး (ေခၚ) စစ္တကၠသိုလ္ ဗုိလ္ေလာင္း၊ ေရြးခ်ယ္ျခင္း စားေမးပြဲကို လုံး၀ မေအာင္ျမင္ႏုိင္ဟု (ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားအၾကား ၀ါဒျဖန္႔ထား၍) တိတ္တခိုး နာမည္ႀကီး ေနေသာ ပညာသင္ၾကားေရး မဟာေက်ာင္းေတာ္ႀကီး တစ္ခုျဖစ္ ေနေပသည္။
စစ္တကၠသိုလ္၏ နာမည္ကပင္ Defence Services Academy (ေခၚ) စစ္အတတ္ပညာသင္ အကယ္ဒမီ မဟာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ဟု ေလးစားအားက်ဖြယ္ မွည့္ေခၚထားေ၀ရာ က်ေနာ္တို႔လို ဘာမွ မသိသည့္ လူငယ္ထု အားက် မက္ေမာမည္ဆုိလည္း မက္ေမာေလာက္ပါေပသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္း စစ္အစိုးရ၏ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးစနစ္ ကလည္း အေတာ္၀င္ အရွိန္အဟုန္ ေကာင္းေကာင္း၊ တြင္တြင္ႀကီး ေၾကျငာ အားေကာင္း သည္ျဖစ္ရာ ဘာမွမသိ နားမလည္၊ အသိမႂကြယ္ေသးေသာ က်ေနာ္တို႔ အရြယ္မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ အရင္းခံရွိေသာ လူငယ္အေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေခတ္စနစ္ႏွင့္ အနာဂတ္ေရး ဘာမွႀကိဳတင္မတြက္အခ်က္၊ မသုံးသပ္ဘဲ၊ စစ္အာဏာရွင္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ား၏ စစ္တပ္အင္အား ႀကီးထြားေရး တစ္ခုတည္းအတြက္ ခ်မွတ္ က်င့္သုံး ေနေသာ၊ စစ္ မဟာဗ်ဴဟာ၊ ေအာင္ျမင္ရန္ ၀ါဒျဖန္႔ က်ဳံးသြင္းျဖဴဆြယ္ရာ ေနာက္သို႔ ျမန္မာတုိင္းရင္းသား လူငယ္ တခ်ဳိ႕ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုိက္ခဲ့ မိၾကသည္မွာ အမွားဟု မဆိုႏုိင္ေပ။
ထို ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအတိုင္းပင္ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း ေရြးခ်ယ္ေရး စာေမးပြဲတြင္လည္း ဤစနစ္မ်ဳိး၊ ျဖတ္လမ္းနည္းျဖင့္ အရည္အခ်င္းစစ္ စာေမးပြဲကို ျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္သည့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ား တည္ရွိေနသည္ကို လည္း အံ့ၾသစြာ ေတြ႔ရွိရ၏။ ဗုိလ္ေလာင္း ေရြးခ်ယ္ေရး စာေမးပြဲ မဆိုထားႏွင့္ စစ္တပ္အေၾကာင္း ဘာဆိုဘာမွ ေရရာစြာ မသိခဲ့ဖူးသည္ က်ေနာ္တုိ႔ ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ မိတ္ေဆြ တစ္ဦး၏ စီစဥ္ေပးခ်က္ျဖင့္ ဗုိလ္ေရြးစာေမးပြဲ အတြက္ အနီးကပ္ က်ဴရွင္တက္ခဲ့ရေသး၏။ အဆိုပါ က်ဴရွင္ ဆရာ၏ ႀကိဳတင္စီစဥ္ ခ်ိတ္ဆက္မႈျဖင့္ ဗုိလ္ေလာင္း ေရြးခ်ယ္ေရး တာ၀န္က်ေသာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္ရွိသူ တစ္ဦး၏ ေနအိမ္သို႔ (ညအေမွာင္ထုကို အကာ အကြယ္ယူ၍) ၎ႏွင့္အတူ သြားေရာက္ၿပီး ထုိအရာရွိႀကီးကို တန္စုိးလက္ေဆာင္ႏွင့္၊ ေငြေၾကးမ်ား (ဂါရ၀ျပဳ ကန္ ေတာ့သည္ ဟုဆုိကာ) လာဘ္ထိုးခဲ့ရေသး၏။ ထုိအခ်ိန္အထိ ထိုေခတ္ ထုိစနစ္၏ ဆုိး၀ါး ရင္ေလးဖြယ္ ေကာင္း လွေသာ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆုိးက်ဳိးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဘာဆုိဘာမွ ေရေရရာရာ က်ေနာ္မသိ၊ သိေအာင္လည္း အားမထုတ္ခဲ့၊ ထုိအခ်ိန္က က်ေနာ့္ ဦးေႏွာက္ထဲသိသည္မွာ က်ေနာ္သည္ တေန႔ေသာ အခါတြင္ မိမိျဖစ္လိုေသာ ႏုိင္ငံ့သားေကာင္း ရတနာ တဦးျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟုသာ ေမွ်ာ္လင့္ ယုံၾကည္လွ်က္ ရရာ၊ ႀကံဳရာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မိမိရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ေရးကိုသာ အပတ္တကုတ္ ႀကိဳးစားခဲ့၏။ ႏုိင္ငံ့သားေကာင္းရတနာ ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္စာရိတၱ အရာတြင္ မတရားမႈ၊ ကင္းရွင္းသူ၊ ႐ုိးသား ေျဖာင့္မတ္သူ ျဖစ္ရမည္ဆိုသည္ကို သိေတာ့၏။ ထုိသို႔ ေငြေၾကးျဖင့္ လာဘ္ထုိး၍ အခြင့္အေရး တခုကို ေတာင္းဆုိျခင္းသည္ အက်င့္စာရိတၱကို ပ်က္ဆီးေစတတ္ ေၾကာင္း ထုိအခ်ိန္က က်ေနာ္ နားမလည္ေပ။
က်ဴရွင္ ႀကိဳတက္ထားေသာေၾကာင့္လား၊ ေငြေၾကးကန္ေတာ့ထား၍ လားေတာ့ မသိပါ။ ဗုိလ္ေလာင္း ေရြးခ်ယ္ ေရး စာေမြးပြဲကို ေခ်ာေမာစြာ ေျဖဆိုႏုိင္ခဲ့ၿပီး၊ စစ္တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ရန္ ေခၚယူသည့္ အေၾကာင္းၾကားစာ ေနအိမ္သို႔ ေရာက္လာပါသည္။ မိဘမ်ားကေတာ့ ၀မ္းမသာပါ။ တားျမစ္၍ မရမည့္အတူ က်ေနာ့္ကို ျဖစ္လိုရာ ျဖစ္ေစဟု လႊတ္ေပးလုိက္၏။ သို႔ေသာ္လည္း လိုအပ္မည့္ ေငြေၾကးစရိတ္ကိုေတာ့ လုံေလာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ ေနမည့္ အေၾကာင္းႏွင့္ က်ေနာ့္အား တုိင္းျပည္မွ အမွန္တကယ္ အားထား ယုံၾကည္ရမည့္ သားေကာင္း စစ္သည္ တစ္ဦးအျဖစ္ ေရာက္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားပါဟု ဖခင္မွ မွာၾကားလုိက္၏။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ အရြယ္ က်ေနာ္သည္ တခါမွ မခြဲဘူးေသာ မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္ ညီအကိုသားခ်င္းမ်ားအား ခြဲခြာကာ၊ ေနာင္တေခတ္၏ ေအာင္ စစ္သည္၊ သားေကာင္း ရတနာ တဦးအျဖစ္ မိမိဘ၀ကို ျမႇင့္တင္ တည္ေဆာက္ရန္ လက္ေတြ႔ဘ၀ ခရီးကို စတင္ ခဲ့ပါ၏။
စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသို႔ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားရန္အတြက္၊ မဏာမ ေရြးခ်ယ္ထားျခင္း ခံရေသာ လူငယ္ ၃၀၀ နီး ပါးခန္႔သည္ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးမွ တဆင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ခြာလာခဲ့ၿပီး၊ မႏၱေလး ၿမိဳ႕မွ တဆင့္ ေမၿမိဳ႕၊ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္၊ ႏွင္းၿမိဳ႕ေတာ္၊ ေတာင္ေလွခါးၿမိဳ႕ေတာ္ (ေခၚ) ငါးမည္ရၿမိဳ႕ျဖစ္မည့္ ျပင္ဦးလြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးသို႔ တ႐ုတ္ျပည္လုပ္ စစ္ကားမ်ားျဖင့္ စီးနင္းေရာက္ရွိခဲ့ၾကေလၿပီ။
စစ္သကၠသိုလ္သို႔အ၀င္
ျပင္ဦးလြင္၏ ၿမိဳ႕တြင္းတေနရာ
ဟူး….. သက္ျပင္း ေမာေတာ့ ခ်မိသည္ ထင္ပါသည္။ ျမန္ျမန္ၿပီး ၿပီးေရာ၊ ေဘာင္းဘီ ျပန္၀တ္ခ်င္လွပါၿပီ။
ကိုယ္ကာယပိုင္း ေဆးစစ္ၿပီးေသာ္လည္း၊ ဆုိက္ဂုိဟု ေခၚေသာ စိတ္ပညာ က႑မွ စိတ္ခံယူခ်က္ စိတ္ဓါတ္ႏွင့္ စိတ္အေျခအေနကို စစ္ေမးသည္။ စိတ္ပညာ ပါရဂူ ဟု ဆိုေသာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ စစ္ဗိုလ္ဆရာ၀န္၏ ေၾကာင္ ေတာင္ေတာင္၊ အမ်ဳိးအမည္ခြဲျခား နားလည္ရန္ ခက္ခဲသည့္ ေမးခြန္းမ်ားကိုလည္း အူတူတူျဖင့္ ေျဖခဲ့ရေသး၏။ ဘာေတြ ဘယ္လို အေသးစိတ္ စစ္ေမးခံရ၍ ဘယ္လိုေျဖဆိုခဲ့သည္ကို ေကာင္းစြာ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ေဆးစစ္ျခင္း တြင္ ေအာင္ျမင္သူမ်ားစရင္း ေၾကျငာေသာအခါ က်ေနာ့္နာမည္ပါလာ၏။ ေဆးစစ္ျခင္းတြင္ က်႐ႈံးေသာ လူငယ္ တခ်ဳိ႕ ၀မ္းနည္းစြာျဖင့္ မိဘရပ္ထံ ျပန္ၾကရ၏။ ေဆးစစ္ျခင္း ေအာင္ျမင္ၿပီး က်န္ရွိသူ စုစုေပါင္း အေယာက္ (၃၀၀) နီးပါးမွ်သာ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသားမ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္ တည္ရွိခဲ့သည္။
ဗုိလ္ႀကီး ေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
PDF ဖိုင္ျဖင့္ဖတ္လိုပါကဤေနရာတြင္ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူပါ
Read More...
Collapse...
စစ္တကၠသိုလ္သို႔ မတက္ေရာက္မွီ ျပင္ပအရပ္သားဘ၀မွ စတင္၍ က်ေနာ္တို႕အရြယ္ လူငယ္ေတြဘယ္လို ခံစားေတြ႕ႀကံဳမႈမ်ားျဖင့္ မိမိတို႔ ဘ၀ကို ရွင္သန္ႏိုင္ေအာင္၊ ရပ္တည္ခြင့္္ရေအာင္ ႀကံဳရာ၊ ဆံုရာ ၊ နီးစပ္ရာတို႔မွ တဆင့္ ျဖစ္သလို ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကရသည္ကို အစျပဳ ေဖၚျပ ပါရေစ။......
(ဒႆမတန္း) ေခၚ(၁၀)တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးသူ အသက္(၁၉) က်ေနာ္သည္ တကၠသိုလ္ ပညာေရးကို ဆက္လက္ ဆည္းပူး ေလ့လာ သင္ၾကားႏိုင္ရန္အတြက္ ၊ ျမန္မာ့ ပညာေရးစနစ္ကို ေလ့လာေသာအခါ ဖြင့္ခ်ည္၊ ပိတ္ခ်ည္ျဖင့္ ကေလးေဆာ့ကစားသလို ပညာသင္ၾကား ေနရရွာ ေသာ ေကာလိပ္မ်ား၊ တကၠသိုလ္မ်ား၏ မေရရာေသာ အေျခေနကိုၾကည့္၍ စိတ္ပ်က္မိ၏။ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ျဖစ္ရေသာ ကိုယ့္ဘ၀ကို အားမရျဖစ္မိ၏။ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္တက္၊ ေက်ာင္းပိတ္ လိုက္လွ်င္နား၊ စာေမးပြဲမွာ မေျဖႏိုင္လွ်င္ ခိုးခ်၊ စာေမးပြဲ ႀကီးၾကပ္သူတို႔ကလည္း မသိေယာင္ ေဆာင္၊ စာသင္ခ်ိန္ စာမသင္ရရွာေသာ ေက်ာင္းသား၊ ယခုလို စာေမးပြဲမွာ စာခိုးမခ်ရင္ ဘယ္ ေအာင္လိမ့္မလဲဟူသည့္ တလြဲေစတနာလား၊ ေရရွည္အနာဂတ္ ႀကိဳတင္မတြက္ခ်က္တတ္မႈမ်ား လားေတာ့ မသိပါ။ အမွန္စင္စစ္ အေၾကာင္းရင္းမွန္ ျဖစ္သည့္ ျမန္မာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ထု တစ္ရပ္လံုး၏ အနာဂတ္ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရးအႀကီးဆံုး ခြန္အားျဖစ္ေသာ ကိုယ္ က်င့္စာရိတၲႏွင့္ ဆင္ျခင္တံုတရား၊ မိမိကိုယ္ကို အားကိုး ယံုၾကည္သည့္ လူငယ့္အားမာန္တို႔ကို ရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီိးေရး ျပဳလုပ္ၿပီး လူငယ္ေတြ လူညြန္႔တံုးေအာင္ စနစ္တက် အကြက္ခ် ဖ်က္ဆီးေရး မဟာဗ်ဴဟာအျဖစ္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ စီမံခဲ့ၾကသည္ကို မသိခဲ့ၾကေလေရာ့သလား၊ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက ေရရွည္စီမံကိန္းမ်ား ခ်မွတ္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္ကို ပညာတတ္ေသာ ပညာေရး႒ာနမွ ဆရာ၊ ဆရာမႀကီးမ်ား မသိခဲ့ေလေရာ့သလား။ သို႕မဟုတ္ သိလွ်က္ႏွင့္ အလိုတူ အလိုပါ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကေလသလားမသိပါ။ အမွန္စင္စစ္ ထိုအခ်ိန္က က်ေနာ္လည္း ထိုသို႔ေသာ ပညာေရး စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးခံေနရသည္ ဆိုသည္ကို မသိ။ အလြယ္တကူေအာင္ျမင္ႏိုင္ေသာ ပညာေရးစနစ္ကိုပင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ သက္ေတာင့္ သက္သာ ရွိလွပါေပ့ဟု အေပါစားအေတြးအေခၚျဖင့္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ခဲ့ ဖူးပါသည္။ သို႔ပါေသာ္ လည္း ထုိအခိ်န္ ထိုကာလအထိ က်ေနာ္တို႔ကို စာသင္ေသာဆရာအမ်ားစုသည္ စာေမးပြဲ၌ စာခိုး ခ်ျခင္းကို ျပင္းထန္စြာ ရႈံ႕ခ်ကန္႔ကြက္ သူမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆရာတိုင္းက ဤအေပါစား ပညာေရး စနစ္ဆိုးကို အလြယ္တကူ လိုက္ေလ်ာ အေကာင္အထည္ ေဖၚေပးခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ေပ။ ေနာင္ တျဖည္းျဖည္း ပညာေရး၀န္ထမ္းမ်ား စား၀တ္ေနေရးက်ပ္တည္းမႈ ျမင့္မားလာသည္မွ စကာ ထိုသိ႔ို ေသာ ပညာေရးျဖင့္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားကို ဦးစားေပးေသာ ဆရာ မပီသသည့္ ပညာေရး ၀န္ထမ္း မ်ားမႈိလို ေပါက္လာေတာ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုပညာေရးစံလြဲမႈ စနစ္ကစၿပီး ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚလာေသာ လူသားအရင္းအျမစ္ ဆံုး ရံႈးနစ္နာရမႈ တို႔ကို အရွိအတိုင္း ရႈျမင္သံုးသပ္ပါမည္။ လြန္တာရွိလွ်င္ ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးေစလုိ၏။
ယေန႔ ျမန္မာျပည္၏ အခ်ဳိ႕ေသာ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ မိမိကိုယ္ မိမိ ယံုၾကည္ အားကိုးမႈ စိတ္ဓါတ္၊ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ေကာင္းမြန္ျခင္း၊ စာရိတၱ အေျခခံစံႏႈန္း အေပၚ တန္ဖိုးထား ဂုဏ္ယူေသာ စိတ္ဓါတ္ေလ်ာ့က်လာသည္ကို သိရွိမိလာ၏။ မိမိတိုင္းျပည္ မိမိလူမ်ိဳး၊ မိမိ ဘာသာႏွင့္ မိမိအနာဂတ္ အေရး ႀကိဳတင္ေမ်ာ္ျမင္ တြက္ဆေသာ အေတြးအေခၚတို႔ အေတာ္ပင္ အားနည္းခ်ိဳ႕ယြင္းလာေနသည္ကို ၀မ္းနည္းစဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ေနရ၏။ ထိုအေၾကာင္းရင္း၏ အဓိက လက္သည္တရားခံတို႔မွာ ထိုလူငယ္တို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀၊ ပညာသင္ၾကားစဥ္ ငယ္ရြယ္ႏုနယ္စဥ္ ကာလက ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ လူစြမ္းလူစျမင့္မားေရးထက္ လူညြန္႔တံုးေစသည့္ အလြတ္ က်က္ေျဖ၊ စာေမးပြဲခန္းမွျပန္အထြက္ ဦးေႏွာက္ထဲ ဘာမွမက်န္ေတာ့သည့္ ပညာေရး စနစ္ႏွင့္ တုပနည္းယူႏုိင္မႈ နည္းပါးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားသာ သင္ၾကားေတြးေခၚ ခဲ့ၾကရ၍ျဖစ္သည္ ဆိုျခင္းအား မည္သူမွ် မျငင္းႏုိင္ေပ။
လူငယ္ထု၏ အေထြေထြ စာရိတၱ ညံ့ဖ်င္းက်ဆင္းရျခင္း၏ အဓိက အရင္းအျမစ္မွာ ကိုယ္စြမ္း ကိုယ္စရွိစရာမလို၊ ေရသာခို အေခ်ာင္လိုက္ႏိုင္ေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ား ေမြးျမဴခြင့္ေပးခဲ့ေသာ ေက်ာင္း ပညာသင္ၾကားေရး (ေက်ာင္းအားလံုးေတာ့ မဟုတ္ပါ ) စနစ္မွ တာ၀န္မဲ့ ပညာေရး၀န္ထမ္း အခ်ိဳ႕၏ အမွားသရုပ္ျပ သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာ လုပ္ရပ္မ်ားက အေျခခံျဖစ္ၿပီး၊ မိဘေဆြမ်ိဳး သားခ်င္း ႏွင့္ အုပ္ထိန္းသူူတို႕၏ ကိုယ္တိုင္လည္း မိမိတို႔ဘ၀ အနာဂတ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံ့အေရး ႀကိဳတင္ မတြက္ဆ တတ္မႈ၊ မသြန္သင္မႈ၊ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မသိနားမလည္မႈမ်ားေၾကာင့္ အရာရာကို ေလ့လာ သင္ယူေနသူ လူငယ္တို႔ ထူးခြၽန္ထက္ျမက္သည့္ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား မျဖစ္လာႏိုင္ခဲ့ ျခင္းျဖစ္ သည္။ မိဘအုပ္ထိန္းသူမ်ားက ထိုအေျခခံ အေၾကာင္းရင္း တို႔ကို သိနားလည္ခဲ့ပါေသာ္လည္း စံနမူနာျပအျဖစ္ အမွန္တရား ဘက္မွရဲရဲရင့္ရင့္ ေထာက္ခံေသာ အေတြးအေခၚ၊ လုပ္ရပ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ ျပသႏိုင္ျခင္း ကင္းမဲ့ေအာင္ စနစ္တက်ဖန္တီးထားေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ စစ္အုပ္ ခ်ဳပ္ေရး စီမံခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆိုေသာဆင္ေျချဖင့္ သတၱိရွိရွိ မလုပ္ရဲ မေတြးရဲ၊ ၿမိဳသိပ္ဆဲဆို ေနေနခဲ့ၾကေသာ လူလတ္ပိုင္း၊ လူႀကီးပိုင္း အခ်ိဳ႕၏ ရဲရင့္မႈ အားနည္းျခင္း စံနမူနာေတြကလည္း ေရနစ္သူ ၀ါးကူထိုး သလို လူငယ္ေတြ အေတြး အျမင္ပိတ္ဆို႔ေစခဲ့သည္။ ခံယူခ်က္မ်ား လမ္းလြဲမႈ အေပၚ ပံ့ပိုးအားေပး ကူညီခဲ့ၾကသလို ျဖစ္ေစခဲဲ့သူမ်ားျဖစ္သည္။ မ်ိဳးရိုးႏွင့္ခ်ီ၍ ယခင္က မရွိခဲ့ဘူး ေသးသည့္ အရာရာကို ေၾကာက္တတ္ေသာ၊ ၿမိဳသိပ္ႀကိတ္မွိတ္ ခံစားတတ္ေသာ စိတ္ကို ပံ့ပိုး ေမြးျမဴေစ ခဲ့သလုိျဖစ္ခဲ့ရ၏။
အလြယ္နည္းျဖင့္ မိမိတို႔ဘ၀ကို တန္ဖိုးမထားစြာ ရင္ဆိုင္ရန္၊ နားလည္မႈ လြဲမွားစြာ ခံယူ ေဆာက္တည္ သြားႏိုင္ဖို႔ ကူညီပံ့ပိုး နည္းလမ္းျပသလို ျဖစ္ေနသည့္ေန႔စဥ္ဘ၀ အေျခအေန မ်ားစြာတို႔ကို ရင္ဆိုင္ ေနၾကရျခင္းကလည္း လူငယ္ထု၏ စိတ္ဓါတ္ ခံယူခ်က္တို႔ နိမ့္က်ေလ်ာ့ပါး ေစသည့္ အေျခခံက်ေသာ အေၾကာင္းရင္း တစ္ခုျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ဘ၀ အနာဂတ္ကို မိမိတို႕ ဘာသာ အဆံုးအျဖတ္ေပး လမ္းထြင္ ေဖါက္လုပ္ႏုိင္ေရး လမ္းေၾကာင္း ခြန္အားျပဳမည့္ ဘ၀ သင္ခန္းစာ သင္ၾကားေရး အေျခအေန မ်ားအေပၚ စနစ္တက်၊ အကြက္ခ် လုပ္ေဆာင္ဖ်က္ဆီး လမ္းလြဲခံရမႈမ်ား၊ သင္ခန္းစာ စံႏႈန္း အတုအေယာင္ မ်ားျဖင့္ ဆြဲေဆာင္ သင္ၾကား နည္းယူမွားကာ အမွားသရုပ္ျပ သင္ၾကားျခင္းမ်ားစြာ ေန႔စဥ္ သင္ျမင္ ေနခဲ့ၾကရျခင္း တို႔ကလည္း မိမိတို႔၏ ျမန္မာျပည္သား လူ႔ဘ၀ ရသကို ထင္ျမင္ေပၚလြင္မႈ၊ ခံစားအားတင္းမႈ ဆုတ္ယုတ္ေစခဲ့သည္။ သင္ၾကား နည္းယူမႈ၊ အမွန္တရားကို မျမင္သာ မျမင္ရဲေအာင္၊ အမွန္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ ႀကိဳးပမ္း သူ နည္းပါးေအာင္ ဖန္တီးထားေသာ စစ္အာဏာပိုင္ ေထာက္လွမ္းေရး စက္၀န္း ယႏၱရား၏ ကိုယ့္လူမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္းပင္ ပြင့္လင္းယံုၾကည္ရန္ ခက္ခဲေအာင္ ၀ါဒျဖန္႔ ေစာင့္ၾကည့္ ေထာက္လွမ္္း ေနသည့္ ဖက္ဆစ္ကင္ေပတိုင္ စစ္ပုလိပ္ဆန္ဆန္ ႀကီးစိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ဆိုးကလည္း လူငယ္တို႔ အနာဂတ္ကို တတိတိ တိုက္စား ၿဖိဳဖ်က္ေန၏။
ဒီၾကားထဲ တရားမ၀င္ ခိုးသြင္းလာသည္ဆိုေသာ လိင္ဆက္ဆံေရး၊ ညစ္ညမ္းမႈ ဇာတ္လမ္း ရုပ္ရွင္မ်ား ေနရာတကာတြင္ ေျဗာင္က်က် ျပသ၍ လူတိုင္း အလြယ္တကူ ၾကည့္ရႈႏိုင္ေအာင္ ဥပေဒမဲ့၊ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္၊ ျပခ်င္ရာျပပိုင္ခြင့္ ျပဳထားသည့္ အေျခအေနကလည္း အရြယ္မေရာက္ ေသးသူ လူငယ္တို႔ကို လမ္းမွားသို႔ ေစာစီးစြာ တြန္းပို႔ေပးေနၾကျပန္၏။ ထိုသို႔ေသာ လူငယ္ထု အက်င့္စာရိတၱပ်က္ျပား ခ်ိဳ႕တဲ့ေရး အေထာက္အကူျပဳသည့္ယဥ္ေက်းမႈ ထိုးေဖါက္ ၀င္ေရာက္လာ မႈမ်ားကိုမူ အာဏာပိုင္တို႔က မသိက်ိဳးကြၽန္ျပဳေနၾကသည္။ ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့ေန သည့္မိမိတို႔ဘ၀ကို နားမလည္ဘဲ မ်ိဳးဂုဏ္ ရိုးဂုဏ္မေထာက္ ျမန္မာ မိန္းမပ်ိဳေလးမ်ာ ကိုယ္ခႏၶာေရာင္းစားၿပီး ျဖတ္လမ္းမွ ေငြေၾကးရွာလိုစိတ္ကို ဆြဲေဆာင္ တြန္းအားေပးမႈ အေျခအေန မ်ားစြာကို ဖန္တီးေပး ထားသည္။ မီဒီယာေၾကာ္ျငာမ်ားမွ အားက်လုခမန္း ျမင္ေတြ႕ေနရေသာ ေခတ္မွီပစၥည္း အသံုးေဆာင္မ်ားကို မအပ္မစပ္ျဖစ္စြာ ေရလိုက္လြဲ မိန္းေမာတပ္္မက္ အားက်မႈျဖင့္ သံုးစြဲရယူ ပိုင္ဆိုင္ လိုစိတ္ျပင္းျပ လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္သည့္ ေၾကာ္ျငာမ်ားပါ ဇိမ္ခံ၊ အလွကုန္မ်ားကို ဘ၀ စေတးၿပီး ၀ယ္ယူသံုးစြဲလာၾကသည္။
ထို ရင္နင့္ဖြယ္ ျမန္မာ မိန္းမပ်ိဳမ်ား ပ်က္စီးျခင္းလမ္းမွား ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ သိမ္းသြင္းေန သည့္ ဥပေဒမဲ့ ေတြးဆေမ်ာ္ျမင္ခ်က္မဲ့ လုပ္ရပ္မ်ား၊ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို တားဆီးကာကြယ္ရန္ တာ၀န္ ရွိသူမ်ား ျဖစ္သည့္အာဏာပိုင္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ကိုယ္တိုင္ကပင္ အေတြးႏုႏု၊ အေသြးႏုႏု ေဖြးအုအရြယ္ ၊ ကိုယ့္သမီးငယ္မွ်ကို သားသမီးခ်င္းမွ မစာနာ၊ တကိုယ္စာ ကာမရာဂ လြန္က်ဴး ခံစားဖို႔အတြက္ မတန္တဆ ခိုး၀ွက္ ခ်မ္းသာထားေသာ ခိုးရာပါေငြမ်ားျဖင့္ ျမန္မာ့သားသမီးပ်ိဳ မ်ားကို အခေပးဖ်က္ဆီး ေျခေတာ္တင္ၾကေသးသည္။ (ဤ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား ကို လက္ေတြ႕ဘ၀နယ္ပယ္ ေျခခ်မိေသာ ကာလ အေတြ႕ အႀကံဳမ်ား က႑တြင္ ထပ္မံျဖည့္စြက္ တင္ျပပါအံုးမည္) ဘယ္ေလာက္ ရင္ထုမနာျဖစ္ဖြယ္ ဇာတ္တူသားစားခံရသည့္စနစ္ဆိုးႀကီး ပါေပ နည္း။ ဘယ္ေလာက္ ရွက္ရြံ႕ဖြယ္ေကာင္းလွသည့္ တတိုင္းတျပည္လံုး၏ ကံေခမႈ ေတြပါနည္း။
ထိုသို႔ ျမန္မာ့ သားပ်ိဳ၊ သမီးပ်ိဳတို႔ ေရလိုက္လြဲ လမ္းမွားေရာက္ေအာင္ ကူညီပံ့ပိုးေပးေနေသာ ျပည္ပမွ စီးပြားေရး ထိုးေဖါက္ က်ဴးေက်ာ္မႈမ်ား၊ အရြယ္မေရာက္ေသးသူ လူငယ္တို႔ ဘူးသီးႏုႏု အေမႊးသပ္သလို ျဖစ္ေစမည့္ ဆင္ဆာမဲ့ ညစ္ညမ္း ရုပ္ရွင္၊ ဇာတ္လမ္းမ်ား စသည့္တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳး အက်ိဳးစီးပြား ယုတ္ေလ်ာ့ က်ဆင္းႏုိင္မည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား ကိုသာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ၀င္ေရာက္ ေနရာယူခြင့္ ေပးထားၿပီး က်န္ေသာ ေခတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ရလာဒ္မ်ား ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ႏုိင္သည့္ ႏုိိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ သေဘာတရားေရး၊ ဒီမို ကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရး ပညာရပ္၊ အေတြးအေခၚတို႔ကိုမူ ျပည္သူ ျပည္သားတို႔ႏွင့္ မဆိုင္ေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ဆိုးသြမ္းယုတ္ညံ့ေသာ ယဥ္ေက်းမႈအျဖစ္ ထင္ျမင္ေစရန္ ၀ါဒျဖန္႔ထားၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္း ျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ားၾကား စီးေမ်ာ ေလ့လာႏုိင္စြမ္း မရွိေစရန္ ပိတ္ဆို႔ တားျမစ္ ထား၏။
ျပည္တြင္း ႏြားေျခရာခြက္ ရပ္၀န္း က်ဥ္းက်ဥ္းငယ္မွလြဲ၍ ျပင္ပႏုိုင္ငံတကာ၊ ကမၻၻာ့အေျခအေန တို႔ကို ကင္းကြာေအာင္၊ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈ နည္းပါးေအာင္ အာဏာပိုင္တို႔က နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ပိတ္ဆို႔ ထား၏။ ျပင္ပကမၻာႏွင့္ မိမိတို႔ျမန္မာျပည္ လံုး၀သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိသလို ခံစားရေအာင္ ႏုိင္ငံတကာ ႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံႏိုင္သည့္ အေျခအေနအားလံုးကို သံကန္႔လန္႔ကာပမာ တင္းက်ပ္ထားၿပီး သတင္းနည္းပညာ ပိတ္ဆို႔ခံထားရေသာ လူမႈေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္တြင္း မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္၊ အေတြးအေခၚ ပိတ္ဆို႔ၿပီး က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အသိအာရံုကိုသာ ခံစားသင္ယူေန ၾကရသည္။ ထိုသို႔မတရား ဖိႏွိပ္၊ အသိဥာဏ္ နိမ္႔က်ေအာင္ စနစ္တက် ပိတ္ဆို႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စနစ္ဆိုးမွ ထြက္ေပၚလာသည့္ ျဖန္႔ထြက္ မေကာင္းက်ိဳး၊ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး မ်ားကလည္း လက္ေတြ႕ရင္ဆိုင္ ေနၾကရသူ လူငယ္မ်ား အေနျဖင့္ မိမိတို႔ ဘ၀အေပၚ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ တန္ဖိုးထား ဂုဏ္ယူမႈ အားေလ်ာ့ က်ဆင္းေစသည့္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းတခု ျဖစ္သည္။
ထို႔ျပင္ ျပည္သူျပည္သား မ်ားစြာတို႔အတြင္း စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာမႈ အင္အားကို တန္ဖိုးထားမႈ အဓိက အေျခခံျဖစ္သည့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စာရိတၱေကာင္းသည္ထက္ ေကာင္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းျခင္း စံႏႈန္း အဆင့္တန္း ေလွ်ာ့က်ျခင္းမ်ား မသိမသာမွ သိသိသာသာ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းကို မ်ိဳးခ်စ္ သက္ႀကီး ရြယ္အို၊ လူႀကီးလူေကာင္းတိုင္းက စိုးရိမ္စြာျဖင့္ တိုးတိုးတဖံု၊ ေပၚတင္တမ်ိဳး စစ္အစိုးရအား အသိေပး တင္ျပၾကေသာ္လည္း ထိုသို႔ျဖစ္ေအာင္ တမင္တကာဖန္ တီးေနသူ စစ္အာဏာပိုင္ မ်ားက ၄င္းတို႔လုပ္ရပ္မ်ား ေပၚလြင္လာမည္စိုး၍ ပညာရွင္တို႔ အႀကံျပဳတင္ျပခ်က္မ်ားကို မသိ သလိုေန၏။ ေက်ာင္းစာေမးပြဲက အစျပဳေသာ၊ ဘ၀ ေလာကဓံ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံခိုင္ ရင္ဆိုင္ေရး ယံုၾကည္ခ်က္ တည္ေဆာက္မႈႏွင့္ လက္ေတြ႕ဘ၀ ရင္ဆိုင္ေရး သင္ၾကားျခင္းကာလကို စနစ္ တက် ရိုက္ခ်ိဳးဖ်က္ဆီးခံ လိုက္ရေသာ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုမွာ မိမိတို႔ကိုယ္ကို အနာဂတ္၏ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား အျဖစ္ပင္ မယံုရဲေတာ့ေအာင္ စြမ္းရည္သတၱိေတြ ေလ်ာ့က်ကုန္၏။
Read More...
Collapse...
ေနဖုန္းလတ္(ၿမိဳ႕စားႀကီး)
