၂၀၀၇ ႏွစ္သစ္၏ အစ ဤရက္၊ ဤကာလမ်ားမွသည္ မၾကာေသာ ကာလအတြင္း ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား အားလုံးတို႔အတြက္ ေနရာတိုင္း၊ အခ်ိန္တိုင္း၌ ေကာင္းျမတ္ မွန္ကန္ေသာ တရားလႊမ္း၍ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ လုံၿခံဳေသာ ဘ၀တို႔ကို မဂၤလာရွိရွိ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္မည့္ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္လာပါေစေၾကာင္း….. မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သား တတ္ေသာစကားႏွင့္ ဆိုရလွ်င္ ျပည္သူျပည္သားတို႔ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡတို႔မွ အျမန္ဆုံး လြတ္ေစခ်င္ ပါၿပီဟု ဆႏၵအမွန္ျဖင့္ အစျပဳလိုက္ပါသည္။
ယခင္ႏွစ္ပတ္က က်ေနာ္၏ တင္ျပေနက် တပ္တြင္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ား အစား လတ္တေလာ ခံစားခ်က္မ်ား၊ ရင္ဖြင့္စကားမ်ား ပါသြား၏။ စစ္တပ္တြင္း၏ လက္ရွိ အေျခအေနမ်ားကို မွတ္မိသမွ် တင္ျပေနရာမွ လမ္းလြဲ သြားသိလို ျဖစ္သြားျခင္းအား ခြင့္လြတ္ေပးေစလိုပါသည္။
အေၾကာင္းမွာ က်ေနာ္သည္ စာေရးျခင္းကို ကၽြမ္းက်င္သူ စာေရးဆရာ မဟုတ္ပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာအေရးအသား၊ အထားအသို၊ အတင္အျပ၊ အဆြဲအေဆာင္ ေခ်ာေမြ႔ ေျဖာင့္ျဖဴးျခင္းရွိမည္ မဟုတ္၊ နား၀င္ပီယံလည္း ျဖစ္မည္ မထင္။ စိတ္၀င္စားဖြယ္လည္း ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မည္။ လက္ရွိေရးသားေနေသာ စာလုံးမ်ားသည္ ရင္ဖြင့္သံမွ်သာ ျဖစ္၏။ စာေပ စာရင္းမ၀င္ဟု က်ေနာ္ ယုံၾကည္၏။
မည္သုိ႔ ဆိုေစ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ေရးသား ပုံႏွိပ္ထားေသာ စာဟူ၍ နကန္း တလုံးမွ် ဖတ္ပိုင္ခြင့္ မရွိသည့္ ဘ၀အတြင္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဦးေႏွာက္ အသိအျမင္ ပိတ္ဆို႔ ခံခဲ့ရသူ တဦးအေနျဖင့္၊ အေတြးအျမင္၊ စဥ္းသားသုံးသပ္ျခင္း၊ စာေပဖတ္႐ႈ ေတြးေခၚမႈ လြတ္လပ္ျခင္းကို မိမိတို႔ဘာသာ ရယူပိုင္ဆုိင္လိုစိတ္ ျပင္းျပမိ၏။ ျပင္းျပမိရာမွ ကိုယ္တုိင္ ထုိးေဖာက္ ေဖၚထုတ္လုိစိတ္တို႔ ေပၚလာမိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရး၏။
အထူးသျဖင့္ သာမာန္ျပည္သူတို႔ ကမၻာသူ ကမၻာသားတုိ႔ မျမင္ႏုိင္ မဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ တားျမစ္ ထားျခင္းခံရသည့္ ယေန႔ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္း တကယ္ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကို ျပည္သူတို႔လည္း ဖတ္ခ်င္၊ ၾကားခ်င္ ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္က်ေနာ္၏ လူငယ္တစ္ဦးမွ စြန္႔လႊတ္မႈမ်ားစြာျဖင့္ ရင္းႏွီး၍ ေရးျခင္းျဖစ္၏။
စစ္တပ္တြင္းမွ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီေနာင္ အရာရွိမ်ားကိုလည္း အားေပးတိုက္တြန္း၏ ဤကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ားအတြက္ ေရးခ်ိန္မရလွ်င္လည္း မိမိတို႔ေန႔စဥ္ ႀကံဳဆုံေနရေသာ တုိင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးမဲ့ ျဖစ္ေစမည့္ ျဖစ္စဥ္ မွတ္တမ္းမ်ား စုေဆာင္းထားဖုိ႔။ စစ္အာဏာပိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ မတရားမႈ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ထားဖို႔….. ယေန႔ ျမန္မာစစ္တပ္၏ လုပ္ရပ္ အမွန္မ်ားသည္ ေနာင္တခ်ိန္ သမုိင္းသင္ခန္းစာ ေဖၚထုတ္ရာတြင္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္လာလိမ့္မည့္ အေၾကာင္း ဤစာစုမ်ားမွ ေန၍ က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္တြင္းရွိ အရာရွိမ်ားသို႔ အသိေပးေနျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ အေတြးအျမင္တုိ႔ မပြင့္လင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲ ေအာက္တန္းက်ေနေသာ မိမိတို႔ ႏုိင္ငံ မိမိတို႔ စစ္တပ္ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ စာေပအေတြးအေခၚတို႔၊ ေပၚထြက္လာေစလိုသည့္ စိတ္ဆႏၵလည္း ပါ၀င္၏။
ထုိသို႔ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေတြးေခၚ ဖတ္႐ႈ၊ စဥ္းစားျခင္း အေလ့အက်င့္တုိ႔ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္တြင္းတြင္ ေပၚထြက္လာေစျခင္းကို ရည္ရြယ္ကာ စံနမူနာျပေသာ သေဘာျဖင့္ တတ္စြမ္းသေရြ႕ ဆက္လက္ေရးသား တင္ျပ သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ တင္ထားေသာ စာမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ဖတ္႐ႈ၍ မရႏုိင္ဟု မထင္ေစလိုပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ အင္တာနက္ ပိတ္ဆုိ႔မႈ တာ၀န္ယူထားရသူ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ အမ်ားစုမွာ က်ေနာ္၏ မိတ္ေဆြ အရာရွိမ်ား၊ စစ္ဗုိလ္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ကုိ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည္ ျဖစ္၏။ သူတို႔သည္လည္း တာ၀န္အရ သတင္းပိတ္ဆို႔မႈကို လုပ္ေနၾကရေသာ္လည္း ယခု ဤဒိုင္ဂ်က္(စ္) စာမ်က္ႏွာ မ်ားကို သူတို႔လည္း ဖတ္႐ႈၾက၏။ သူတို႔လည္း စိတ္၀င္စားၾက၏။ ဤသည္မွာ မွန္ေသာစကားကုိ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ယခု က်ေနာ္တင္ျပေနေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ အင္တာနက္ လုံၿခဳံေရး တာ၀န္ယူေနရသူ တပ္မေတာ္ အရာရွိ အားလုံးနီးပါး ကိုယ္တုိင္ ျဖတ္သန္း ေက်ာ္လႊားေနရေသာ လက္ေတြ႔ျဖစ္စဥ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း စစ္ဘက္အရာရွိ စစ္ဗုိလ္မ်ားက ပို၍ စိတ္၀င္စားၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ အနာဂတ္အတြက္ အေရးပါလွေသာ ဤမ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္ စစ္အရာရွိတို႔ စိတ္သ႑ာန္ ကို တုိင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ယွဥ္၍ ေကာင္းရာ ျမင့္ျမတ္ရာစိတ္ထားဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္း ေမြးျမဴလာေစရန္ က်ေနာ္တို႔ တတ္စြမ္းသည့္ ေနရာမွ ႀကိဳးပမ္းေနမႈသည္ အေရးပါေသာ ေနရာတြင္ ရွိသည္ဟု ေျပာလိုပါသည္။
စစ္တပ္တြင္းမွ စစ္အရာရွိမ်ား၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကုိယ္တုိင္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္၏ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို ေတြးဆ သိျမင္ၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုလားေသာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ တုိင္းက်ဳိးျပည္ျပဳ စိတ္ထားတို႔ ပြားမ်ားလာႏုိင္ေစ ရန္ ဤအင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ၊ စာေပေကာင္းတို႔ ကလည္း ေျမေတာင္ေျမႇာက္ စြမ္းေဆာင္ ေပးႏုိင္ေၾကာင္း အေရးႀကီးသည့္ အခ်က္တခုအျဖစ္ က်ေနာ္ေထာက္ခံ တင္ျပလိုပါသည္။
အထူးသျဖင့္ စာေပအရည္အေသြး ေကာင္းသည္ထက္ ေကာင္းေအာင္ ပင္ပန္းခံႀကိဳးစားအားထုတ္ ေနၾကေသာ မ်ဳိခ်စ္ျမန္မာ အယ္ဒီတာမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္တို႔လို စစ္အရာရွိ လူငယ္မ်ား ဖတ္႐ႈ ေ၀ဖန္သင့္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အေတြးအေခၚမ်ားကို ေစတနာပါပါ ပညာထက္ထက္ ေရးသား တင္ျပေနၾကေသာ စာေရးသူ မ်ဳိးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈကိုလည္း အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ျမန္မာစစ္တပ္အတြင္းမွ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏုိး တန္ဖိုးထားလိုသူ မ်ဳိးခ်စ္အရာရွိ၊ စစ္သည္မ်ားကိုယ္စား ယေန႔ တင္ျပပါရေစ။
က်ေနာ္၏ စစ္တပ္တြင္း ျဖစ္စဥ္မ်ားဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ ေရးသားေပးပို႔ ေနရာတြင္ စစ္တပ္တြင္း ဆယ္စုႏွစ္ ႏွင့္ခ်ီ ေနခဲ့ရေသာ အေတြးအျမင္ ပိတ္ဆို႔ထားခံရသည့္ ဒါဏ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အေတြးအျမင္မ်ားသည္ စဥ္ဆက္ မျပတ္ ဆက္စပ္ စဥ္းစားရန္ အေတာ္ခက္ခဲေနေၾကာင္း မိမိကုိယ္မိမိ သုံးသပ္ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ဦးေႏွာက္တို႔သည္ အရြယ္ႏွင့္ မလုိက္ေအာင္ ထုံထုိင္းေနသည္ဟု ထင္မိ၏။ မေသြးဘဲ ပစ္ထားေသာဓါး တုံးေနခဲ့ သကဲ့သို႔ ပါပင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာဖတ္သူ (က်ေနာ္စိတ္ကူးတည့္ရာ ေရးပို႔ေနေသာ အပတ္စဥ္ စာစုမ်ားကို ဖိတ္မိသူ) တို႔ နားလည္ ေပးေစလိုပါသည္၏။
က်ေနာ့္တြင္ ေရးသားတင္ျပဖြယ္ အေၾကာင္းအရာ မ်ားစြာရွိပါ၏။ စာဖတ္သူတို႔ စိတ္၀င္တစား ရွိၾကမည့္ အေၾကာင္းအရာ မ်ားစြာရွိပါ၏။ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ျဖင့္ က်ေနာ္ လြတ္လပ္ေနေသးသေရြ႕ တင္ျပသြားပါမည္။
စာျမည္းအားျဖင့္ ဆုိရလွ်င္ ယခု တင္ျပေပးခဲ့ၿပီးသမွ်မွာ စစ္တကၠသိုလ္တြင္းမွ အပရိက ျဖစ္စဥ္ငယ္မ်ားသာ ျဖစ္ေသး၏။ အေျပးၿပိဳင္ပြဲတြင္ ႏုိင္လိုေဇာျဖင့္ အတင္းအဓမၼ ေလ့က်င့္ ေမာင္းႏွင္ျခင္းေၾကာင့္ ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္သြားေသာ သနားစရာ ဗိုလ္ေလာင္း လူငယ္ေလးမ်ား အေၾကာင္း၊ စစ္သက္ေလး အနည္းငယ္ရလာ စီနီယာတုိ႔ႏွင့္ စကားစမည္ ေျပာခြင့္ ရလာသည့္အခါ ေတြ႔ႀကံဳလာရသည့္ စီနီယာ မ်ဳိးခ်စ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအေၾကာင္း၊ စစ္တပ္၏ လက္ေတြ႔ ဘ၀ အေျခအေနမွန္ကို ရိပ္မိသိရွိ ေတြးမိလာၿပီး စစ္တပ္မွ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ႀကိဳးစားသူ စီနီယာ ဖုိင္နယ္ မ်ား၏ ပါးနပ္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ားအေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ စစ္တကၠသုိလ္တြင္း ျဖစ္စဥ္မ်ားမွာ ေျပာ၍ပင္ ကုန္မည္ မထင္ေအာင္ မ်ားျပားလွပါသည္။
၎မွာ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း စစ္တကၠသိုလ္တြင္း ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္မ်ားသာ ရွိေသး၏။ လက္ေတြ႔ေျခလွ်င္၊ ေျချမန္ တပ္ရင္းမ်ားတြင္ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရေသာ အရာရွိ လူငယ္ ဘ၀ျဖစ္စဥ္အမွန္ေတြ မပါေသး။ တုိက္ပြဲဟု ေခၚေသာ ေရွ႕တန္း စစ္ေျမျပင္မွ သနားစရာ စစ္သားမ်ား၏ အနာဂတ္ေပ်ာက္ ဒုကၡေရာက္ေနၾကသည့္ အေၾကာင္းေတြ မပါေသး။ အာဏာပိုင္ စစ္အရာရွိ အဆင့္ဆင့္မွ ကိုယ္က်ဳိးရွာ လာဒ္စားရန္အတြက္ အာဏာကို အလြဲသုံးစား လုပ္ၾကပုံေတြ မပါေသး။
ေအာက္ေျခအဆင့္ အရာရွိ စစ္သည္မ်ား အေတြးအေခၚ အယူအဆ တိမ္းေခ်ာ္ အားေဖ်ာ့ေနေအာင္ က်ဳံးသြင္း ၀ါဒျဖန္႔ေနသည့္ စစ္အာဏာပိုင္မ်ား၏ လွည့္ပတ္ လိမ္ညာ ကလိန္ကက်စ္ စည္း႐ုံးမႈမ်ား အေၾကာင္း မပါေသး။ ၀တ္ထားေတာ့ စစ္၀တ္ လုပ္ေနရေတာ့ ေထာင္က် အက်ဥ္းသား သာသာဘ၀ေတြ အေၾကာင္း မပါေသး။ ကုိယ္အျပစ္ကုိ သူမ်ားအျပစ္ ပုံခ်တတ္သည့္ မိန္းမလွ်ာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူေၾကာက္ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း မပါေသး။
တခါ ဗီြအုိင္ပီဟု ေခၚေသာ တာ၀န္ရွိ အာဏာပိုင္ ထိပ္သီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၊ သူခိုးႀကီးမ်ား၏ ေျဗာင္က်က် ကိုယ္က်ဳိးရွာေနမႈမ်ား၊ ခုိးစားေနၾကသည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို သိသိႀကီးႏွင့္ ၿငိမ္ခံေနၾကရသည့္ အေျခခံ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားကို ေဖၚထုတ္ျပမည့္ ဟာသဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းေတြ မပါေသး…. မၾကာခင္ ေရးသား တင္ျပေပးရမည္၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေရဒီယို အစီအစဥ္မ်ားမွ ေန၍ ရဲရဲရင့္ရင့္ ရင္ဖြင့္ တင္ျပေနၾကသည့္ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္ အရာရွိအခ်ဳိ႕၏ တပ္တြင္း အေျခအေနမွန္ေတြ တင္ျပေနျခင္းအား နားစိုက္ ေလ့လာၾကည့္ ပါအုန္းမည္။ အားမာန္ စိတ္ဓါတ္ေတြ ကူးစက္ ေမြးျမဴပါအုန္းမည္။
ေနာက္တပတ္မွ စ၍ က်ေနာ့္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ား အနက္မွ တုိင္းျပည္ႏွင့္ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားမ်ား သိသင့္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပေပးပါမည္။ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
ဆက္လက္ ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
Friday, April 11, 2008
ယေန႔ စစ္တပ္… ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ (၂၁)
ယေန႔စစ္တပ္ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲ (၂၀)
စစ္တကၠသိုလ္၏ အစဥ္အလာတို႔သည္ ေကာင္းမြန္၏။ ျမင့္ျမတ္၏။
စစ္သားေဟာင္းႀကီး တဦး၏။ အဆိုဟု ေျပာၾကေသာ ...ငါ့သားမ်ား စစ္ထဲ၀င္ရင္ေလ.. သူ႔ကို ေျပာလိုက္ စမ္းပါကြာ... စစ္တပ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံမယ္ဆိုရင္ တကယ့္ ေယာက်ၤားေကာင္း ေယာက်ၤားျမတ္ေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အတတ္ပညာေတြကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ ေပးရာ ေက်ာင္းႀကီးေပါ့... ဆိုေသာ စကားေလး တခြန္းသည္ ယေန႔စစ္တပ္၏ ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေတြ႔ေနရေသာ ၀ါဒျဖန္႔ ေဆာင္ပုဒ္တခု ျဖစ္ေနေပၿပီ။
အဆုိပါ စစ္သားေဟာင္းႀကီး၏ စကားဟုဆုိေသာ ရည္ညြန္း စကားစုေလး၏ အဓိပၸါယ္မွာ အလြန္မွန္ပါ၏။ စစ္သားျဖစ္ေသာ က်ေနာ္ ေထာက္ခံပါသည္။ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္း လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ ကာလမွ စတင္ တည္ေထာင္ကတည္းက မြန္ျမတ္မွန္ကန္သည့္ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္တို႔ျဖင့္ စတင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။ ထုိသို႔ ရွိႏွင့္ၿပီးေသာ အစဥ္အလာေကာင္းမ်ား က်င့္ထုံးမ်ား၊ စည္းကမ္းမ်ားကို တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာမည္ ဆုိပါလွ်င္ အလြန္မွ စိတ္ဓာတ္ေရးရာေရာ ကိုယ္ခႏၶာ သန္စြမ္း ႀကံခုိင္မႈ အရပါ ျပည့္၀ေစမည့္ အေျခအေနမ်ား စုစည္း ထားေသာ လူသား အဖြဲ႔အစည္းႀကီး ျဖစ္၏။ စနစ္ က် န ေသာ နည္းနာ၊ စည္းကမ္း၊ ေစာင့္ထိန္းမႈ တို႔ကို ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးေသာ အဖြဲ႔ အစည္း ျဖစ္၏။
သုိ႔ေသာ္ တကယ္တမ္းသာ ဆိုသည့္ တင္ႀကိဳနိမိတ္ဖတ္ ေျပာစမွတ္ျပဳႏုိင္သည့္ စကားတလုံးကို ေရွ႕တင္ သုံးသပ္ထားသည္ကို ဂ႐ုျပဳသင့္ေပသည္။
တကယ္တမ္းသာ .. ဟူသည့္ ရည္ညြန္းစကားသည္ လြန္စြာမွ တာသြားလွ၏။ တကယ္တမ္း လိုက္နာ က်င့္ႀကံႏုိင္ေသာ စည္းကမ္း၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ ဥပေဒသမ်ား ခ်မွတ္ဖြင့္ဆို ျပဌာန္း ထားပါလွ်က္ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ တပ္မေတာ္ ဘာေၾကာင့္ နာမည္ပ်က္၊ သမုိင္းႏြံနစ္မည့္ လက္နက္ ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ဟု ကမၻာတြင္ ေက်ာ္ေဇာေနခဲ့ ပါသနည္း။ တကယ္တမ္း လုပ္သင့္လုပ္အပ္ေသာ တာ၀န္၊ ၀တၱရား၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းတို႔ကို မလုပ္ဘဲ၊ မလုပ္သင့္သည့္ အမ်ဳိးသား သစၥာေဖာက္၊ ကိုယ္က်ဳိးရွာ၊ အာဏာ႐ူးသည့္ ပုဆိန္႐ုိး လုပ္ရပ္မ်ဳိး အစဥ္အလာ ဆိုးမ်ားကိုသာ လုပ္ေဆာင္ ေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
လုပ္သင့္သည္ကို မလုပ္၊ မလုပ္သင့္သည္မ်ားကို မုိက္႐ူးရဲ ဆန္ဆန္ လုပ္ေနၾကျခင္းေၾကာင့္ နဂိုက နာမည္ေကာင္း ရွိခဲ့ေသာ မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္သည္ ကုိယ့္ျပည္သူ ျပည္သား အမ်ားကပင္၊ ေအာ့ႏွလုံးနာ၊ ရြံရွာ စက္ဆုပ္ေသာ၊ မ်ဳိးဖ်က္လူတစ္စု၏ ေနာက္လိုက္ လက္ကိုင္ဒုတ္၊ အၾကမ္းဖက္ လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔ အစည္း အျဖစ္ ထင္ျမင္သြားၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္တို႔ လူငယ္မ်ား ရင္ထုမနာ ေၾကကြဲရသည္မွာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ တုိင္းျပည္တျပည္ အတြက္ အင္မတန္ အေရးႀကီးလွေသာ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးအတြင္း စိတ္ဓါတ္ေရးရာ အရ ခ်ဳိ႕ယြင္းပ်က္စီး ေနျခင္း၏ အက်ဳိးဆက္အား ခ်င့္ေမွ်ာ္ေတြးဆ၍ အလြန္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးဟု ယူဆကာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား၊ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား၊ အမွန္ တရားကို ေဖၚညြန္ေသာ ဥပေဒျပဳမႈမ်ား ေပၚထြန္း လာေစလိုေသာေၾကာင့္ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္အရာရွိငယ္ တဦးအေနျဖင့္ တတ္စြမ္းသမွ် ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
တရားမွ်တ၊ သမာသမတ္က်က် ေနထုိင္က်င့္ႀကံမႈကို ဓမၼ၊ မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္ မွ်တျခင္းဟု ဆုိ၏။ သုိ႔ေသာ္ တရားမွ်တမႈမရွိ၊ ႏုိင္လိုမင္းထက္၊ ႏွိပ္စက္ကလူ၊ တဖက္သက္ အႏုိင္က်င့္ မတရား ရက္စက္ေသာ အခါမ်ဳိးတြင္ အဓမၼတို႔ လႊမ္းမုိးသည္... တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့သည္ ဟု ဆိုၾက၏..။ မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္း တြင္ က်က္သေရမဲ့ေသာ အခင္းတခု ျဖစ္ပြားခဲ့ပါလွ်င္ အမဂၤလာ ျဖစ္ၿပီဟု ဆိုၾက၏။ က်ေနာ္တို႔ တပ္မေတာ္ တြင္းတြင္လည္း ထုိနည္းတူပါပင္၊ တပ္မေတာ္ကို တည္ေထာက္သူ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ ႀကီးမ်ားက စစ္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ား ခ်မွတ္ လမ္းညြန္ခဲ့သည့္ မြန္ျမတ္ေသာ အစဥ္အလာမ်ား၊ လုပ္ထုံး လုပ္နည္းမ်ား၊ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္မ်ား လက္ဆင့္ကမ္း ေပးထားခဲ့ၿပီ ျဖစ္၏။
ေယာက်ၤားေကာင္းတို႔ တတ္အပ္ေသာ အတတ္ပညာ၊ စိတ္ဓာတ္၊ အေတြးအေခၚ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္၊ အမ်ဳိး သားေရး တာ၀န္မ်ား၊ ႏုိင္ငံႀကီးမ်ား ပီသေစမည့္ လူႀကီးလူေကာင္းတုိ႔ အေတြး အေခၚမ်ားကို စနစ္တက် ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးျခင္းမ်ား ရွိခဲ့ပါ၏။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ နယက (ေခၚ) စစ္အာဏာသိမ္း အဓမၼ ဖိႏွိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စနစ္ေအာက္တြင္ တပ္မေတာ္၏ အစဥ္အလာေကာင္းတို႔သည္ ပေပ်ာက္ ကုန္၏။ ငါတို႔သည္ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကို ခ်စ္၍ တပ္မေတာ္တြင္း ၀င္ခဲ့ပါသည္ဟု စစ္အာဏာပိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ၾကားေလာက္ေသာ ေနရာတြင္ ေအာ္ရဲ၊ ေျပာရဲသူ တေယာက္မွ မရွိေတာ့ေပ။
ရဲရင့္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္၊ ခုိင္မာေသာ အမ်ဳိးသားေရး ခံယူခ်က္ သန္႔စင္သည့္ သစၥာေစာင့္သိမႈ စံႏႈန္း မ်ားသည္ မသိလုိက္ မသိဘာသာႏွင့္ ဖယ္ရွားခံလုိက္ရကုန္၏။ တရား၀င္ မဟုတ္ေသာ အမိန္႔မ်ား။ တားျမစ္ မႈမ်ားေၾကာင့္ ပယ္ဖ်က္ခံလုိက္ရ ကုန္၏။ ယေန႔လက္ေတြ႔ပင္.... ဥပမာ ၾကည့္ပါ။ မြန္ျမတ္ေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းတုိ႔၏ စံနမူနာကို ယူမည္စိုးေသာေၾကာင့္ တပ္မေတာ္တြင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ သမုိင္း၀င္မ်ဳိးခ်စ္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ား၏ အခန္းက႑ကို ႏွိမ့္ခ် ေဖ်ာက္ဖ်က္ ခံထားရသည္မွာ အထင္ အရွားပင္....။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကဲ့သို႔ေသာ အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မြန္ျမတ္သန္႔စင္ေသာ သမုိင္းကို ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိက္သည္ ဆုိ၍၊ သူတို႔ထက္ သာလြန္သည့္ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္၊ အေတြး အေခၚ၊ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း၊ စံနမူနာကို ျပသႏုိင္သူ စစ္ေခါင္းေဆာင္သစ္တို႔ ေပၚထြက္ ေနလွ်င္ ကိစၥမရွိ။
ယခုေတာ့.... လူလြန္မသား တကုိယ္ေကာင္း၀ါဒရွင္ အာဏာ႐ူးတို႔က သူတို႔ကို သူတို႔ တုိင္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ဟု ေၾကာ္ျငာၿပီး ေျဗာင္ေျဗာင္တင္းတင္း ကိုယ္က်ဳိးရွာေန၏။ အာဏာႏွင့္ ျပည္သူကို အႏိုင္က်င့္ ေန၏။ သူ႔ကိုယ္သူ ဘုန္းတန္ခိုးရွင္ႀကီး၊ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ႏုိင္ငံ့အႀကီး အကဲႀကီး၊ ပေဒႆရာဇ္ ဘုရင္ႀကီးဟု တြင္တြင္ ၀ါဒျဖန္႔ေန၏။
က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြ မည္သူ႔ကို စံတင္နမူနာ ယူႏုိင္ပါမည္နည္း။
ထုိအခါ နဂုိရွိၿပီး တုိင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အေမြအႏွစ္ေကာင္းတို႔သည္ စံလြဲကုန္၏။ ေကာင္းျမတ္ မွန္ကန္ေသာ သမိုင္းတို႔လည္း ငုပ္လ်ဳိးလြဲလိမ္ ခံခဲ့ရသည္ကို ၾကည့္၍ မိမိတို႔ လူေကာင္း သူေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား၍ေကာ သမုိင္းတြင္ ေလးစားဂုဏ္ယူ ႏုိင္ပါမည္လား ဟူသည့္ အေတြးတိမ္တိမ္ တို႔ေၾကာင့္ လူမ်ားစြာ၊ စစ္သားမ်ားစြာ၊ လူငယ္မ်ားစြာတို႔သည္ အမ်ားေသာက္ေသာ မုိးခါးေရကို လုိက္ေသာက္ သြားၾကေတာ့သည္။
ဤသို႔ေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြအၾကား ဘယ္ဟာ ဘယ္သူကို ဆရာတင္၍၊ ဘာကို စံနမူနာျပဳ ေလးစားရမွန္း မသိေအာင္ ထားခဲ့ ရသည့္ၾကားထဲ ႏုိင္ငံ့သမုိင္း၊ စစ္သမုိင္း တုိ႔သည္လည္း ယေန႔အာဏာပိုင္ တို႔၏ ၀ါဒျဖန္႔ သိမ္းသြင္းရာ လိုရာဆြဲ ၀တၳဳေတြ ျဖစ္ကုန္၏။
က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း ဘ၀က စာေပႏွင့္ ေလ့က်င့္ေရး အပိုင္းမ်ား သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာ အရာရွိႀကီး မ်ားသည္ ယေန႔တပ္မေတာ္တြင္ အင္မတန္ရွားပါးေနၿပီ ျဖစ္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သားႀကီးမ်ား စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းအပ္သည့္ ဆရာေကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ အဓိကအားျဖင့္ စစ္ တကၠသိုလ္ စာေပဌာနမ်ားမွ နည္းျပအရာရွိႀကီးမ်ားကို ဆုိလိုပါသည္။ (ေလ့က်င့္ေရးဆုိဒ္မွ တကုိယ္ေကာင္း ေဖၚလံဖား အရာရွိအခ်ဳိ႕ကို မဆိုလိုပါ။)
စစ္တကၠသိုလ္တြင္ စာေပမ်ား သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရင္းျဖင့္ ျမန္မာ့သမုိင္းအတြက္ အေရးပါေသာအခန္းမွ စြန္႔လြတ္ ေပးဆပ္သြားသူ မ်ဳိးခ်စ္ႀကီးမ်ား၊ ကမၻာ့သမုိင္းမ်ားမွ သမုိင္း၀င္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ ျမင့္မား မြန္ျမတ္လွေသာ စိတ္ဓာတ္ခံယူခ်က္ အေတြးအေခၚမ်ားကို သင္႐ုိးညြန္းတမ္းတြင္ မပါသည့္တုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔လို ေနာင္တေခတ္၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမည့္ လူငယ္မ်ား သိအပ္သည္ဟု ဆုိကာ သင္ၾကား ျပသေပး၏။ ပဲ့ျပင္ညြန္ျပ ဆုိဆုံးမ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ ေနခ်ိန္ ၁၉၉၀ ေက်ာ္ ကာလမ်ားတြင္ စစ္တပ္တြင္းႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္း အဆင့္ဆင့္ အတြင္း ကိုယ္က်င့္ သိကၡာပ်က္ျပားေသာ ေရာဂါဆုိးႀကီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ ျခစား၊ ၀ဲစားေသာ ေရာဂါႀကီး ႏွစ္ခုတို႔က က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ပြားေနၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္။
စစ္ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နည္းျပဆရာတို႔သည္ စစ္တပ္အေၾကာင္း ဘာဆုိဘာမွ မသိေသးသည့္ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအား ျပင္ပေလာက ေရာက္သြားလွ်င္ ႀကံဳလာ ရင္ဆုိင္လာ ရႏုိင္သည့္ အေျခအေနတို႔ကို အရိပ္အမြက္မွ် ေျပာျပတတ္၏။ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္၊ ေစာင့္စည္းရန္၊ ထိန္းသိမ္းရန္၊ သားေကာင္း အာဇာနည္အျဖစ္ ေနထုိင္ က်င့္ႀကံႏုိင္ရန္ လမ္းျပေပးလုိက္၏။ အရွိကို အရွိတုိင္း သိေအာင္ လည္း ႀကိဳးစားရန္ သင္ျပ၏။ သမုိင္း၏ ျဖစ္စဥ္မ်ားမွ အမွန္တရားကို ေလ့လာ၊ မိမိတို႔ႏုိင္ငံ၏ လက္ေတြ႔ ျဖစ္စဥ္မ်ားမွ အေျဖထုတ္၊ သုံးသပ္၊ တိုင္းျပည္အနာဂတ္ အတြက္ ေကာင္းရာမြန္ရာ ျဖစ္ေစမည့္ လုပ္ရပ္၊ အေတြးအေခၚမ်ား ကိုယ့္ဘာသာ ေတြးေခၚလုပ္ကုိင္ တတ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးေၾကာင္း သင္ၾကားဆိုဆုံးမခဲ့၏။
ထုိသုိ႔ မြန္ျမတ္မွန္ကန္ အျမင္က်ယ္စြာ သြန္သင္ ပဲ့ျပင္ေပးခဲ့သည့္ ဆရာမ်ား ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ယေန႔ တုိင္းျပည္ကို လမ္းမွားသို႔ ဆြဲခ်ေနေသာ စစ္အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ ဖီဆန္လာၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိရ၏။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စစ္တကၠသိုလ္တြင္ သင္ၾကားရေသာ မ်ဳိးခ်စ္ နည္းျပ အရာရွိႀကီးမ်ား သည္ အျခားေသာ ဗိုလ္သင္တန္း ေက်ာင္းမ်ားတြင္လည္း ဤသို႔ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ အရင္းခံသည့္ နည္းနာ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္မ်ား၊ အေတြးအေခၚမ်ား ေမြးျမဴတတ္ေစရန္ သြားေရာက္သင္ၾကား ေပးၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ေပးကားေပး၏မရ၊ ေကၽြးကား ေကၽြး၏ မ၀ဆုိသလိုပါပင္...။ လူတုိင္း စစ္ဗုိလ္တုိင္းေတာ့ အမွန္တရားဘက္ ရဲရဲ ရပ္တည္ျခင္းမ်ဳိး မလုပ္ႏုိင္ရွာေသးေပ။
အခ်ဳိ႕သူတို႔သည္ လူစင္စစ္မွ လူႏွင့္ အင္မတန္ရင္းႏွီးေသာ ေလးဘက္သြား သတၱ၀ါသာသာ အေတြးအေခၚ ခံယူခ်က္မ်ားသို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည္ကို ၀မ္းနည္းစဖြယ္ ေတြ႔ရ၏။ သူတို႔သည္ သူတို႔သခင္အေပၚ သစၥာ ရွိယုံ၊ သခင္အလုိက် အၿမီးေထာင္ျပ။ ေဟာင္ျပ ေငါက္ငန္းျပ ေနယုံျဖင့္ သူတို႔ဘ၀ ျပည့္စုံ တာ၀န္ေက်ၿပီဟု ယူဆ သူေတြပင္ ရွိခဲ့ပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤစာပိုဒ္ အစပိုင္းေတြ က်ေနာ္ဆိုခဲ့သည့္အတုိင္း တပ္မေတာ္သည္ တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံမည္ ဆိုလွ်င္ ေယာက်ၤားေကာင္း ေယာက်ၤားျမတ္ေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္သည့္ အေလ့ အက်င့္မ်ားကို သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရာ ေက်ာင္းႀကီးျဖစ္သည္ ဆိုသည့္ စကားကို ယေန႔ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သား ျပည္သူ ျပည္သားတုိ႔ စဥ္းစားေမွ်ာ္ျမင္ သုံးသပ္ေစခ်င္၏။ ကုိယ္တုိင္ လုိက္နာ က်င့္သုံးခံယူ ေဆာက္တည္ေစခ်င္၏။
သင္ေပးျခင္းကို ရ၏။ ေလ့က်င့္ေပးျခင္းကို ခံယူ မွတ္သားႏုိင္၏။ အမွန္တကယ္လည္း ေကာင္းျမတ္ သင့္ေလွ်ာ္၏၊ တုိင္းျပည္အတြက္လည္း အဖိုးတန္ သားေကာင္းရတနာေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္၏။ သုိ႔ေသာ္ ဘာေၾကာင့္ စစ္သားတိုင္းသည္ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သား၊ ျပည္သူ႔သားေတြ ျဖစ္မလာပါသနည္း၊ တကယ္တမ္း ဘာေၾကာင့္ ခံယူခ်က္ ေကာင္းတို႔ကို မက်င့္သုံး ႏုိင္ပါသနည္း။
လူငယ္တေယာက္ အျမင္ကို တင္ျပလိုပါသည္။
ယေန႔ စစ္အာဏာသိမ္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ားသည္ သူတို႔၏ ဖ်က္မရေတာ့ေသာ မွားယြင္းမႈ လုပ္ရပ္မ်ား အတြက္ မၾကာမီ သမုိင္းတြင္ ႏြံနစ္ေတာ့မည္ကို သိ၏။ က်ဆုံးခန္းကို ေရာက္ေတာ့မည္ကို သိ၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း လူသက္တမ္းအရ ႏွစ္အနည္းငယ္သာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ႏုိင္ေတာ့မည့္ သူတို႔၏ ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္ေတြအတြင္း အလြန္တရာ မက္ေမာဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ အာဏာရွင္ အရသာကို မစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေတာ့ေသာေၾကာင့္ မီးစာကုန္ ဆီခန္းသည္အထိ မုိက္တြင္းနက္ ဇာတ္ခင္းသြားရန္ ႀကံစည္ၿပီး ၾကေလၿပီ ျဖစ္၏။
သို႔အတြက္ တပ္မေတာ္ကိုလည္း သူတို႔၏ အာဏာ တည္ၿမဲေရးအတြက္ အသုံးခ် ေဒါက္တုိင္တခု၊ ခုိင္းဖတ္ ေက်းကၽြန္ အဖြဲ႔အစည္းတခုအျဖစ္ ရသေရြ႕ အသုံးခ်ေနအုန္းမည္သာ ျဖစ္၏။ သူတို႔သားခ်င္း ေဆြမ်ဳိးတစု ေကာင္းစားေရး တခုတည္းက လြဲ၍ တုိင္းျပည္မ်က္ႏွာ၊ ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာ၊ ေနာင္လာေနာက္သား မ်က္ႏွာ စသည္တို႔ကိုလည္း သူတို႔ၾကည့္ေတာ့သည္ မဟုတ္။ ရသေရြ႕အျမတ္ထုတ္ ဂုတ္ေသြးစုပ္ကာ ျပည္သူ လူထုႀကီးမွ မေက်နပ္မႈ အဟုန္ အျမင့္ဆုံးျဖစ္လာ၍ အုံႂကြလာခ်ိန္တြင္ ထြက္ေျပးခုိလႈံ ေနထုိင္ဖုိ႔ပင္ (အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံအတြင္း ၎တို႔ မိသားစုပိုင္ ေဂဟာႀကီးမ်ား ေဆာက္လုပ္ထားၿပီး) ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္ေပသည္။
ဤအတုိင္း သူခုိးဓါးျပတုိ႔ ဖိစီးႏွိပ္စက္ ကိုယ္က်ဳိးရွာ ေနၾကသည္ကို ျပည္သူတို႔ တပ္မေတာ္သားတို႔ လက္ပိုက္ၾကည့္ ေနၾကမည္လား။ တရားမွ်တမႈ ဥပေဒ စုိးမိုးမႈတုိ႔ ရရွိေအာင္.... တရားဥပေဒ ဆုိသည့္ စည္းကမ္းျပည့္၀ တည္ၿငိမ္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ေပၚထြက္လာေအာင္ မလုပ္ဘဲ ေၾကာက္တယ္.. ေၾကာက္တယ္… ေျပာၿပီး ေနာက္ကြယ္ ေ၀းေ၀းမွာ ဖယ္ပုန္း ေျခရာေဖ်ာက္ ေနၾကမည္လား။
ေၾကာက္သူ မ်ားေလေလ၊ စစ္အာဏာသိမ္း ဓါးျမႀကီးမ်ား အတြက္ မတရား ဓါးျပတုိက္ လုယက္ရန္ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ပိုရေလ ျဖစ္ေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္တြင္းမွ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္တို႔ သိေစခ်င္ လွပါ၏။ လက္ရွိ စစ္တပ္တြင္း အလုပ္လုပ္ ေနၾကေသာ စစ္သည္ အဆင့္အတန္း အားလုံးတုိ႔သည္ တကယ္တမ္းသာ တုိင္းျပည္ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိး၍ စစ္တပ္တြင္း ၀င္ခဲ့ပါသည္ဆိုလွ်င္ ယေန႔ေခတ္ပ်က္ ေခတ္က်ပ္ အခါသမယ ကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေန၍ မသင့္ေတာ့ပါ။
စစ္တကၠသုိလ္ဆင္း စစ္အရာရွိ ႀကီးငယ္မ်ား၊ အျခားေသာ ဗိုလ္သင္တန္း အသီးသီးမွ ဆင္းေသာ ညီေနာင္ အရာရွိမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္မ်ား အားလုံးတို႔ ျပည္သူ႔ သားေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ၀င့္၀င့္ ထယ္ထယ္ ေနလိုပါသည္ဆိုလွ်င္.. ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္တတ္မွ ျပည္သူ႔ အလုိက် တာ၀န္ထမ္းပါမွ ရပါမည္။....
ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ ကိုယ့္ဘုိ႔သာ ၾကည့္ၿပီး အာဏာ၊ ရာထူး၊ ေငြေၾကး၊ အခြင့္အေရး၊ ေပးစြမ္း ႏုိင္ေသာ အာဏာရွင္ သူခိုးဓါးျပမ်ား အလုိက်သာ ေဖၚလံဖား ပုဆိန္႐ုိး လုပ္ေနၾကမည္ ဆုိလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္သည္ မ်ားမၾကာေသာ ကာလအတြင္း ကမၻာ့ေျမပုံေပၚမွ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေစတနာျဖင့္ အႀကံေပး တင္ျပလုိက္ပါရေစ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္တြင္း ျပဌာန္းထားေသာ စည္းကမ္း နည္းဥပေဒမ်ားကို အတိအက် လုိက္နာ ေစာင့္ထိမ္းႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက ေဖာက္ဖ်က္၍ ဒို႔လည္း က်ဴးလြန္ ေဖာက္ဖ်က္ရ ပါသည္ ဆုိ၍ တုိင္းျပည္ လက္ရွိဘ၀က လြတ္မည္ ကၽြတ္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကပါ။
တကယ္တမ္းသာ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းမ်ားကို စစ္သည္အဆင့္အတန္း အားလုံးအတိအက် လုိက္နာၿပီး ထားရွိေမြးျမဴ သင့္သည့္ မ်ဳိးခ်စ္ျပည္ခ်စ္၊ တုိင္းခ်စ္စိတ္ဓာတ္ကို ကိုယ္စီ ေလးေလးနက္နက္ ေမြးျမဴ က်င့္သုံး လာၾကၿပီဆိုလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္ ဓားျမဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ဤေျမ၊ ဤေဒသတြင္ ဆက္လက္ေနထုိင္ မင္းမူ ဗိုလ္က် အႏုိင္က်င့္ရန္ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည္ခ်စ္ေသာ စစ္သားတုိင္း သိေစလို၊ ေတြးေတာ ေစလုိလွပါသည္။
(စစ္တကၠသုိလ္တြင္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းပါအုံးမည္။ ေလာေလာ ဆယ္တြင္ မိမိ၏ ရွားပါးလွေသာ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္တြင္းမွ ႀကိဳးစားအခ်ိန္လု ေရးသားရ ပါေသာေၾကာင့္ အေရးအသား ေခ်ာေမြ႔ ေျပျပစ္မႈ အားနည္းေနသည္ကို စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ ေပးေစလိုပါသည္)
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
Tuesday, April 8, 2008
ဒါဖတ္ၿပီးမွ မဲေပးပါ (၁)
ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းဟာ လူတေယာက္၊ ပါတီတဖြဲ႕၊ အဖြဲ႕အစည္းတခု အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေရးဆြဲ ထားတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ မၾကာခင္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ေျပာတာ မွန္မမွန္ စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းကုိ ေျမလွန္ ဆန္းစစ္ဖို႔ လုိလာပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ေရးဆြဲဖုိ႔ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ စက်င္းပတဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၄) ႏွစ္ကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ညီလာခံ ဦးတည္ခ်က္ (၆)ခ်က္ သတ္မွတ္ထား ပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းအတြက္ အေျခခံမူေတြ အမ်ဳိးသားညီလာခံက တဆင့္ ေရးဆြဲရာမွာ ဒီ ဦးတည္ခ်က္ (၆) ခ်က္နဲ႔ မလြတ္ေစဖုိ႔ စစ္အစိုးရက ႀကိဳတင္ေဘာင္ခတ္ ထားတာပါ။
ညီလာခံ ဦးတည္ခ်က္ နံပါတ္ (၆)အခ်က္မွာ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ အမ်ဳိးသား ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑မွာ တပ္မေတာ္ ပါ၀င္ ထမ္းေဆာင္ေရးလို႔ အတိအလင္း ေရးထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကတည္းက စစ္တပ္အက်ဳိးအတြက္ ရည္ရြယ္ ထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ဆုိတာရွင္းေနပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကုိ ညီလာခံတက္ခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အေတာ္မ်ားမ်ား လက္မခံေပမဲ့ ေနာက္ဆုံး အေလွ်ာ့ ေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဒိေနာက္ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ ႀကိဳးကုိင္ႏုိင္ဖို႔ အတြက္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းထဲမွာ စစ္တပ္က႑ေတြကုိ ျပ႒ာန္း ႏုိင္ေအာင္ ညီလာခံကုိယ္ စားလွယ္ (၆)ဦးပါတဲ့ အဖြဲ႕တခုက အဆုိအမ်ဳိးမ်ဳိး တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီကုိယ္စားလွယ္ ေတြကေတာ့ တခ်ိန္က အန္အယ္လ္ဒီက အထုတ္ခံထားရတဲ့ အမတ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
မဂၤလာဒုံ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) က ဦးၾကည္၀င္း၊ မဂၤလာဒုံ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) ကဦးတင္ထြန္းေမာင္၊ တြံေတး မဲ ဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) က ဦးျမလႈိင္၊ က်ိဳက္လတ္ မဲဆႏၵနယ္အမွတ္ (၂)က ဦးတင္၀င္း၊ ေတာင္တြင္းႀကီး မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) က ဦးသိန္းၾကည္နဲ႔ မင္းဘူးမဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) က ဦးလွစုိး တို႔ (၆)ဦးျဖစ္ပါတယ္။
အန္အယ္လ္ဒီ ကထုတ္ပယ္ထားတဲ့ ဒီအမတ္(၆)ဦးဟာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံမွာ တပ္မေတာ္ အခန္းက႑ သမၼတ လုပ္ ပုိင္ခြင့္ စတဲ့ အေရးပါတဲ့ က႑ေတြကုိ အႀကံျပဳခဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အစိုးရဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ေရးဆြဲရာမွာ ညီလာခံဦးတည္ခ်က္ (၆)ခ်က္နဲ႔ ေဘာင္ခတ္႐ုံသာ မက စစ္တပ္က႑ ပစ္ပယ္သြားတာမ်ဳိး မျဖစ္ရေအာင္ အေျခခံမူ (၁၀၄) ခ်က္ ဆုိတာပါ မူလကတည္းက သတ္မွတ္ၿပီး ဒီေဘာင္ထဲက ေရးရမယ္လို႔ ထပ္ၿပီး ျပ႒ာန္းျပန္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရ သတ္မွတ္တဲ့ အေျခခံမူ (၁၀၄) ခ်က္ကုိ ဆင့္ပြားၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံ အဆင့္ဆင့္မွာ ညီလာခံ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အေသးစိတ္ အဆုိျပဳတာကုိေတာ့ အေသးစိတ္ အေျခခံ ရမယ့္မူေတြလို႔ သုံးႏႈန္းပါတယ္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံက အတည္ျပဳထားတဲ့ အေသးစိတ္ အေျခခံရမယ့္ မူေတြကုိ အေျခခံ ၿပီးမွ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ဆုိၿပီး စစ္အစိုးရက ပုဒ္မတပ္ ထုတ္ျပန္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းကုိ ၾကည့္ရင္ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ ႀကိဳးကုိင္ႏုိင္ ေအာင္ ခုလို အဆင့္ဆင့္ ေျခကုတ္ယူ ျပ႒ာန္းထားတာေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
- ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကို စစ္ေရးအျမင္ရိွသူ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း အခန္းပုဒ္မ ၅၉ (ဃ) မွာ ျပ႒ာန္းပါတယ္။ မူလက ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ စစ္ေရးအေတြ႕ အႀကံဳရွိသူ ၿဖစ္ရမယ္လို႔ အဆုိျပဳၿပီးကာမွ ညီလာခံတြင္း ေ၀ဖန္မႈေတြ မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ စစ္ေရးအျမင္ရွိသူ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
တနည္းေျပာရရင္ လက္ရွိ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြထဲက အၿငိမ္းစားယူၿပီး သမၼတလုပ္ခ်င္သူ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ လမ္း ဖြင့္ေပးထားတဲ့ အခ်က္လို႔ တခ်ဳိ႕ေလ့လာသူေတြက တြက္ပါတယ္။
- လႊတ္ေတာ္ကုိ ၾကည့္ရင္လဲ စစ္ဗိုလ္လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ (၂၅) ရာႏႈန္းပါရမယ္လုိ႔ ဥပေဒျပဳေရး အခန္း (၄)ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ဖြဲ႕စည္းျခင္း ပုဒ္မ (၁၀၉) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ စုစုေပါင္း လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ (၄၄၀) အနက္ စစ္တပ္က တင္ေျမႇာက္လုိက္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးေရ (၁၁၀) ရွိရမွာျဖစ္တယ္ လုိ႔ ျပ႒ာန္း ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႔တြက္ရင္ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္မွာ (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ပါ၀င္တဲ့ အဓိပၸာယ္ျဖစ္ပါတယ္။
- အေျခခံမူ (၁၀၄)ခ်က္ အေရးေပၚကာလ အခန္းကုိၾကည့္ရင္ စစ္တပ္ကုိ အာဏာသိမ္းခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ မူခ်ထား ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္အေပၚ ညီလာခံကာလ ေ၀ဖန္ဆန္႔က်င္မႈေတြ မ်ားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒ မူၾကမ္းထြက္လာတဲ့အခါ တုိင္းျပည္အေရး ႀကံဳလာရင္ စစ္တပ္က တုိက္႐ုိက္ အာဏာသိမ္းခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ မသုံးႏႈန္း ေတာ့ဘဲ သမၼတက ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကုိ တုိင္းျပည္တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းသည္ထိ အမ်ားဆုံး တႏွစ္တိတိ အာဏာ လႊဲႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ နားလွည့္ ပါး႐ုိက္ထားတာ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ (အခန္း (၁၁) အေရးေပၚ ဆုိင္ရာ ျပ႒ာန္း ခ်က္မ်ား)
ဒီထက္ဆုိးတာက အဲသလုိ တုိင္းျပည္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေအာင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က တာ၀န္ယူထားတဲ့ ကာလ အတြင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း၊ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ လုံး၀ တရားစြဲဆုိခြင့္ မရွိလို႔ ပုဒ္မ (၄၃၂) မွာ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ သေဘာ ကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ သံဃာ့ အေရးအခင္းလုိ ကိစၥမ်ဳိး၊ ၈၈ အေရးအခင္းမ်ိဳး အနာဂတ္မွာ ျဖစ္လာလို႔ စစ္တပ္က လူသတ္သတ္၊ ဓားျပတုိက္တုိက္ ဘယ္လုိ ႏွိမ္နင္းႏွိမ္နင္း အေရးယူခြင့္ မရွိဆုိၿပီး အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ႀကိဳတင္အကာအကြယ္ ယူထားတဲ့ အဓိပၸာယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
- အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာတဲ့ေနရာ မွာလည္း သမၼတဟာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး လုိအပ္သလုိ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ ႏုိင္တယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ (ပုဒ္မ ၄၁၀၊ ၄၁၁၊ ၄၁၂ )။ ဒီေနရာမွာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီကုိ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဖြဲ႕ထားသလဲ ၾကည့္ဖို႔လုိပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၊ ဒု-သမၼတ ႏွစ္ဦး၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ဒု-ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၊ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီးတုိ႔ ပါ၀င္တဲ့အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္ (ပုဒ္မ ၂၀၁) ။
အမ်ိဳးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္ (၁၁)ဦးကုိ ၾကည့္ရင္ သမၼတက စစ္ေရးအျမင္ရွိသူ၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ဒု-ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးက စစ္သား၊ ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၊ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ နယ္စပ္ေရးရာ ၀န္ႀကီးဌာနကိုလည္း စစ္တပ္ကပဲ ကုိင္ထားမွာဆုိေတာ့ (၁၁) မဲမွာ စစ္တပ္က (၆) မဲ အပုိင္ရထားတာမို႔ တုိင္းျပည္ အေရးေပၚကာလ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကုိ စစ္တပ္လုိခ်င္သလုိ ျခယ္လွယ္ခြင့္ ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
- ႏုိင္ငံေရးအပုိင္းကုိ ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ႏုိင္ငံ့၀န္ထမ္းခ်င္း အတူတူ အရပ္သား ၀န္ထမ္းကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ခြင့္မရွိလို႔ တားျမစ္ထားေပမယ့္ စစ္သား စစ္ဗိုလ္ကုိေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆုိၿပီး ႁခြင္းခ်က္နဲ႔ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ (၁၂၁ ပုဒ္မခြဲ ည ) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ထုိက္သူ သတ္မွတ္ခ်က္ထဲမွာ စစ္ဗိုလ္၊ စစ္သား ပါႏုိင္တယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းလုိက္ရင္ အရပ္ ဘက္ ၀န္ထမ္းေတြပါ အမတ္ျဖစ္လာႏုိင္တာမို႔ ခုလို ေျပာင္က်က် အေျခခံဥပေဒကုိ အလြဲသုံးစားလုပ္ၿပီး စစ္ဗုိလ္ အမတ္ (၂၅) ရာႏႈန္းရေအာင္ ယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၆ (က) မွာ ႏိုင္င့ံ၀န္ထမ္းဟာ ပါတီႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းရမယ္လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ စစ္ဗိုလ္ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ ၁၂၁ (ည) နဲ႔ ၀ိေရာဓိ ျဖစ္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။
- စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ (၃၄၀) ကုိ ၾကည့္ရင္လည္း စစ္တပ္ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ျပည္သူ႕စစ္ မဟာဗ်ဴဟာ ေဖာ္ေဆာင္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
- စစ္ဘက္ တရားစီရင္ေရးမွာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္က အၿပီးအျပတ္ ျဖစ္ေစရမယ္။ တပ္မေတာ္ဟာ တပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ကိစၥအားလုံးကုိ လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲ စီရင္ ေဆာင္ရြက္ပုိင္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိထား ျပန္ပါတယ္။ (ပုဒ္မ ၃၄၃ )
သေဘာကေတာ့ စစ္သားက ရာဇ၀တ္မႈက်ဴးလြန္ရင္ အရပ္ဘက္ တရားစီရင္ေရးက အရာ မေရာက္ေတာ့ဘူးလို ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အနာဂတ္ တရားစီရင္ေရးဟာ ရင္ေလးစရာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ရန္ကုန္ေရွ႕ေန အသုိင္းအ၀ုိင္းက ေထာက္ျပပါတယ္။ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္က သမၼတအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံ၀န္ထမ္း အႀကီးအကဲေတြကုိ စစ္အစိုးရ အသုံးအႏႈန္းအရ စြပ္စြဲျပစ္တင္ ခြင့္ သတ္မွတ္ျပဌာန္း ထားေပမယ့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကုိေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ ကြင္းလုံးကၽြတ္ ျဖစ္ေအာင္ အေျခခံဥပ ေဒနဲ႔ ကာကြယ္ ေပးထားပါတယ္။ ဒါတင္မက ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းဟာ ဒု-သမၼတ အဆင့္နဲ႔ တေျပးညီ ျဖစ္ရမယ္လို႔ အေသးစိတ္ အေျခခံရမယ့္ မူေတြမွာ ျပ႒ာန္း ထားျပန္ပါတယ္။
- စစ္တပ္ကုိ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ဘက္စုံ က်ားကန္ထား႐ုံမက စစ္တပ္မိသားစုေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးကုိပါ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ကာကြယ္ ေပးထားျပန္ပါတယ္။ က်ဆုံးသြားတဲ့ စစ္သားရဲ႕ ကေလးေတြကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က တာ၀န္ ယူေစာင့္ေရွာက္ရမယ္။ မသန္စြမ္းတဲ့ စစ္သားေတြအတြက္ အသက္ေမြးပညာ အခမဲ့ သင္ယူခြင့္ ေပးရမယ္ ဆုိၿပီး ဖြဲ႕စည္း ပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ ၃၂ (က)(ခ) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
ႏုိင္ငံ့ ၀န္ထမ္းတာခ်င္း အတူတူ အရပ္ဘက္ ၀န္ထမ္းထက္ စစ္ဘက္၀န္ထမ္းက ပုိအေရးပါတယ္ ဆုိၿပီး အေျခခံဥပေဒ ကိုသုံး အလြဲသုံးစားလုပ္၊ ေျပာင္က်က် ခြဲျခားၿပီး တုိင္းျပည္ဘ႑ာ ျဖဳန္းဖို႔ အခြင့္အေရး ယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေဆာင္းပါးပါ အခ်က္ေတြကုိ စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းနဲ႔တုိက္ မင္နီတား ဖတ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူ႔ အက်ိဳးအတြက္ ရည္ရြယ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒလဲ ဆိုတာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က အဖြဲ႕အစည္းတခု အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေရးဆြဲထားတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျပာေနေပမယ့္ တကယ္တမ္း စစ္အစိုးရ လုပ္ရပ္က (ဆရာႀကီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း စကားနဲ႔ ေျပာရရင္) ျဗဟၼာ့ဘုံ ႏြားခုန္တက္ သလုိ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ဆက္လက္ တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ယေန႔စစ္တပ္ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲ (၁၉)
ၿပီးခဲ့သည့္ တပတ္က က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္တြင္း လွ်က္တျပတ္ တခ်ဳိ႕ကို က်ေနာ္ တတ္စြမ္းသေရႊ႕ တင္ျပခဲ့၏။
၎ကို ဖတ္႐ႈမိေသာ က်ေနာ္၏ ညီေနာင္ စစ္တပ္အရာရွိ စီနီယာ တခ်ဳိ႕ အတြင္းမွ ထိုစာစုမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေထာပနာျပဳသူ ရွိသလို၊ ႐ႈတ္ခ်သူကိုလည္း ေတြ႔ရပါသည္။ ျမန္မာ စစ္တပ္တြင္းမွ အျဖစ္မွန္၊ အေၾကာင္းမွန္ တို႔ကို စာေပရသ အားျဖင့္ ျမင္ဖူးရန္ လြန္စြာ ခက္ခဲေသာ ယေန႔အခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ အရွိကို အရွိအတိုင္း၊ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ရွင္းရွင္း ေရးသားေသာ က်ေနာ့္ စာမ်က္ႏွာတို႔သည္ ထူးဆန္းေသာ အေၾကာင္းတခု ျဖစ္ေနေလ၏။ မယံုသူလည္းရွိ၊ ယံုသူလည္းရွိ၏။ ေ၀ဖန္သူလည္း ေတြ႔ရ၏။ လာအားေပးသူကိုလည္း ေတြ႔ရ၏။
ဤျဖစ္စဥ္မ်ား၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္၏ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ တေနရာတြင္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္မိသည့္ ေန႔စြဲမ်ား အနက္မွ ယေန႔ တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္တည္ေဆာက္ေရး က႑တြင္ တေထာင့္ တေနရာမွ ပါ၀င္ပတ္သက္ ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ရ မည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ရည္မေသြး၊ မ်က္ႏွာမလိုက္၊ ပင္းျခင္း၊ ယိမ္းျခင္းမရွိ၊ လူငယ္တဦး၏ ခံစားခဲ့ရေသာ အျမင္အာ႐ံုအတိုင္း ေရးသားတင္ျပျခင္း ျဖစ္၍၊ စစ္တပ္ အတြင္းမွ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးသူ၊ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားျခင္း၊ ေျပာဆိုျခင္းကို ရယူပိုင္ဆိုင္လိုသူ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားမ်ားက က်ေနာ့္ကို အားေပး၏။
အာဏာရွင့္ ေနာက္လိုက္ (ခိုင္းတာလုပ္၊ ေပးတာယူ၊ ေကၽြးတာစား၊ ေခၚရင္သြား၊ ခံမေျပာရဲေသာ၊ ေခြးသာသာ အၿပီးေထာင္ခြင့္ ရထားသည္ကို မာန္တက္ေနသည့္) ဘ၀ျဖင့္ တရယူ၊ တမွီႏႈိက္၊ ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေနရာ၊ ေငြေၾကး၊ အခြင့္အေရး အတြက္ အာဏာပိုင္ မွန္သမွ် ေျခသလံုးဖက္ရန္ မရွက္၊ ေတာင္းစားရန္ မရွက္သူ၊ ကိုယ္က်ိဳးတခုသာ ၾကည့္သူ စစ္ဗိုလ္တခ်ဳိ႕က က်ေနာ့္အား သစၥာေဖါက္ဟု စြပ္စြဲ၏။
လူတို႔ လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ မိမိတို႔ ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို မွတ္တမ္းျပဳ ေရးဖြဲ႔ ေျပဆိုျခင္းအား သစၥာေဖါက္ဟု ဆိုႏိုင္ပါမည္လား။ က်ေနာ္တင္ျပခဲ့သည္မ်ားကလည္း က်ေနာ့္ တကိုယ္ရည္ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ တခုမွမပါ ပါ။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၊ ယေန႔ အာဏာသိမ္း အစိုးရ လက္ေအာက္ခံ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ေသာ အေၾကာင္းမ်ား၊ ျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ ျမန္မာ့သမိုင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံ့ အနာဂတ္ အေၾကာင္း အေကာင္းအဆိုး ေ၀ဖန္စီစစ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ သမိုင္းသင္ခန္းစာ ထုတ္ႏိုင္မည့္ အခ်ိန္ကာလ တခုအတြက္ အက်ဳံး၀င္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ား သာျဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ သမိုင္း၏ တစိတ္တပိုင္း ျဖစ္စဥ္မ်ား အနက္မွ ျဖစ္ရပ္မ်ား ဟုသာ သေဘာထား၍ ဤစာစုမ်ိဳးကို ရည္ရြယ္ေရးသား ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္ထက္ပိုမို၍ သိရွိေလ့လာ မွတ္သားထား မိေသာ ညီေနာင္စစ္သည္ေတာ္တို႔ ထံမွလည္း ဤသို႔ ျပည္သူဘက္ ရပ္တည္ေသာ၊ အမွန္တရား ျဖစ္ရပ္မ်ားကို စာတေစာင္ ေပတဖြဲ႔ ေရးသားကာ ျပည္သူ႔ထံသို႔ တင္ျပေဆာင္ၾကဥ္း ေပးလာေစလို စိတ္လည္း ျပင္းျပစြာ ရွိပါ၏။ သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္မွ အစကနဦး (မဟုတ္သည့္တိုင္)၊ ႀကိဳးစား ထိုးေဖာက္ ေရးသားေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို စတင္လည္ေထာင္ခဲ့သူ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ မ်ဳိးခ်စ္ဘိုးေဘးမ်ားက သူတို႔၏ အေတြ႔ အၾကံဳမ်ားကို စာမ်က္ႏွာထက္တင္ စာဖတ္သူတို႔ထံ ပို႔ခဲ့၍သာ ဖက္ဆစ္ေခတ္က ျမန္မာတို႔၏ နာက်ည္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္၊ သနားဖြယ္ ဘ၀တို႔ကို က်ေနာ္တို႔သိခဲ့၏။ သူတို႔ေခတ္၊ သူတို႔သမိုင္းတြင္ သူတို႔ ျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ေခတ္အရိပ္ကို အရွင္းဆံုး၊ အလြတ္လပ္ဆုံး ေရးသားမွတ္တမ္း တင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ သာ ေနာင္ၾကဥ္ႏိုင္မည့္ လုပ္ရပ္မ်ား၊ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္မ်ားကို က်ေနာ္တို႔သိခဲ့၏။ အျဖဴ အမဲ၊ အမွား အမွန္ ခြဲျခားသိခဲ့ေသာ္လည္း ေဆာင္လိုသည္ကို မေဆာင္ရ၊ ေရွာင္လိုသည္ကို မေရွာင္ရေအာင္ ယေန႔ အာဏာရွင္ စနစ္က ေဘာင္ခတ္ က်ဳံးသြင္း ပိတ္ဆို႔ထား၏။ ေရွးယခင္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ကို ပံုေျပာင္းၿပီး ေခတ္သစ္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ျဖင့္ တိုင္းျပည္ကို ကၽြန္ျပဳလိုသည့္ စိတ္ယုတ္မာျဖင့္ နည္းမ်ဳိးစံု သံုး အေကာက္ၾကံေနေသာ ဘုရင္႐ူး အာဏာရွင္ကို ေနမျမင့္မွီ တားဆီးႏိုင္မွ ေတာ္ကာက်မည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ျပည္နာ၏။
က်ေနာ္သည္ ေခတ္တြင္ ေရွးဘိုးဘြားတို႔ထက္ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓါတ္ထက္ျမတ္ လိမၼာမွ ရမည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆို ေရွးေခတ္က ျပည့္ရန္သူသည္ တိုင္းတပါးလူမ်ဳိးျခား ျဖစ္၍၊ ယေန႔ျပည့္ရန္သူသည္ မိမိတို႔ လူမ်ဳိးတူခ်င္းျဖစ္ေန၏။ မိမိတို႔၏ အေဆြအမ်ဳိး၊ တကိုယ္ေကာင္း စိတ္ဓါတ္ပိုင္ရွင္ သားခ်င္း မ်ားပင္ စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ ျပည့္ရန္သူ၊ ျပည္ဖ်က္ သစၥာေဖာက္ ပုဆိန္႐ိုး စာရင္း၀င္ေန၏။ ထို တကိုယ္ေကာင္း အနားပ်ာ ကၽြန္စိတ္ ခံယူခ်က္အရ မ်ဳိးဖ်က္ ပုဆိန္႐ိုး ျဖစ္ေနေသာ စစ္အာဏာရွင့္ ေနာက္လိုက္ စစ္ကၽြန္ စစ္ပိုင္ရွင္တို႔ကို သုတ္သင္ဖယ္ရွား၊ ပံုေျပာင္းရန္ နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ႀကဳိးစားရမည့္ အေရးမွာ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ ေခတ္၏ ေတာ္လွန္ေရးပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။
ဤသို႔ေသာ သိမ္ေမြ႔ ႐ႈပ္ေထြးေသာ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး ေပၚေပါက္လာရန္ ရည္ေမွ်ာ္၍ လိုအပ္ေနေသာ သမိုင္းေပး တာ၀န္ကို က်ေနာ္တို႔ လူငယ္မ်ား ထမ္းေဆာင္ရန္ ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္ေနမည္ ဟု က်ေနာ္ယံုၾကည္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဘိုးေဘမ်ား၏ ေနာင္မ်ဳိးဆက္မ်ား အေပၚထားရွိခဲ့ေသာ သမိုင္းအေမြ ေစတနာ၊ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓါတ္အေမြမ်ားကို အထူးအားက်၍ (သူတို႔၏ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္မႈ စိတ္ထားကို ေျခဖ်ားမွ မမွီေသာ္လည္း) တတ္စြမ္းသမွ် ႀကိဳးစားေရးသားျခင္း ျဖစ္၏။ စစ္တပ္၏ စစ္ကၽြန္အရာရွိ တဦးအျဖစ္မွ ျပည္သူလူထုဘက္ ရပ္တည္ေသာ လုပ္ရပ္ကို ျပည္သူ႔ ကာကြယ္ေရး မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားတဦး အျဖစ္ကူးေျပာင္းၿပီး၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ မ်ဳိးခ်စ္လူငယ္တဦး၏ လုပ္သင့္ေသာ အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
တဖန္… ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆိတ္သုဥ္းေနေသာ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္၊ ေျပာဆိုခြင့္၊ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ တို႔ ျပန္ေပၚထြက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ေရးသား၀ံ့သူ နည္းပါးေနေသးေသာ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္းမွ ျဖစ္စဥ္ အေျခအေနမွန္မ်ားကို တတ္စြမ္းသေရႊ႕ စီစဥ္ေရးသား တင္ျပျခင္းလည္း ျဖစ္၏။ စြန္႔လြတ္ျခင္း မ်ားစြာျဖင့္ အနာဂတ္ ေပ်ာက္ေနရရွာေသာ ျပည္သူ႔သားမ်ဳိးခ်စ္၊ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သား တို႔ အနာဂတ္ ေကာင္းရာ၊ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္ ႀကဳိးပမ္းျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။
ယေန႔ စစ္တပ္၏ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထု ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳး အတြက္ ျဖစ္သင့္ ျဖစ္ထိုက္သည့္ အေၾကာင္းအရာ၊ လုပ္ရပ္မ်ားဆိုလွ်င္ ေထာက္ခံရမည္။ တိုင္းျပည္ အတြက္ ဆုတ္ယုတ္နိမ့္က် ပ်က္စီးေစႏိုင္သည့္ လုပ္ရပ္၊ နည္းနာမ်ား၊ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို မေကာင္းသည့္ အေၾကာင္း၊ မျဖစ္သင့္သည့္ အေၾကာင္း ေရးရ၊ ေျပာရမည္။ ဤသည္မွာ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္သူ ျမန္မာႏိုင္ငံသား စစ္သားတိုင္း၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။
တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိး အက်ဳိးအတြက္ ေရွးဦး စြန္႔လႊတ္ ေပးဆပ္သြားေသာ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ႀကီး အားလံုးတို႔သည္ မြန္ျမတ္ေသာ ေပးဆပ္ျခင္းျဖင့္ စံနမူနာေကာင္းမ်ား ျပခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို႔၏ စိတ္ေနစိတ္ထား လုပ္ရပ္မ်ားကို သူတို႔ေခတ္က ေရးခဲ့ေသာ စာေပမ်ား၊ သမိုင္းမ်ားအရ က်ေနာ္တို႔ သိခဲ့၏။ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ ေခတ္တြင္ လြတ္လပ္မႈ ဟူသမွ်တို႔ ဆိတ္သုဥ္းၿပီး၊ မေရးရဲ၊ မေျပာရဲ၊ မဆိုရဲ၊ မဖြင့္ေဖၚရဲ၊ ဘာမွ မလုပ္ကိုင္ရဲေသာ ရဲတို႔ ေခတ္တြင္ အသက္ရွင္ခဲ့ေသာ က်ေနာ္တို႔၏ လုပ္ရပ္ကို ဤသို႔ ရဲရဲေရး၍ မွတ္တမ္း မတင္ခဲ့လွ်င္ ေနာင္လာ ေနာက္သားတုိ႔ မည္သို႔ သိရွိေလ့လာ ႏိုင္မည္နည္း။
သို႔အတြက္ မိမိတို႔ လုပ္ရပ္မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မမွန္သည္ျဖစ္ေစ ပြင့္လင္း႐ိုးသားစြာ မွတ္တမ္းျပဳ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ မွသာ ေနာက္လာေနာင္သားတို႔ သိရွိေပမည္။ ထိုယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ က်ေနာ္ေရးျခင္းျဖစ္၏။
ေရွးဘိုးေဘတို႔ ေရးခဲ့ေသာ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာတို႔အရ မိမိတို႔ ဘိုးေဘး အာဇာနည္ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔သိရွိ ေလ့လာခြင့္ရ၏။ က်ေနာ္တို႔မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားသည္ အဆိုပါ အာဇာနည္ႀကီး တို႔၏ မြန္ျမတ္ေသာ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို အတုယူ အားက်သင့္၏။ သို႔မွသာ တိုးတက္ေသာ မ်ဳိးဆက္မ်ား အျဖစ္ အေမြေကာင္းတို႔ကို လက္ခံယူရာေရာက္မည္။ ထို သမိုင္းမွတ္တမ္းတို႔ အရသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံ ယေန႔ ၾကံဳေနရေသာ အေျခအေနကို ယခင္ေခတ္ ျမန္မာျပည္၏ အေျခအေနတို႔ႏွင့္ ယွဥ္၍သာ ဆိုးျခင္း ရွိ၊ မရွိ၊ ပိုမို ေကာင္းမြန္လာျခင္း ရွိ၊ မရွိသိမည္။ ဆိုးေနပါက အေကာင္းသို႔ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုစိတ္ ေပၚမည္။ သို႔မွသာ ယေန႔ ၾကဳံေတြ႔ေနရေသာ စစ္အာဏာရွင္ ကၽြန္သေဘာက္ ဘ၀မွ လြတ္မည္။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္မွသာ တိုင္းျပည္ တိုးတက္မည္။ တိုင္းျပည္တိုး တက္မွ လြတ္လပ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ား အျဖစ္ ေမာ္၀င့္ႏိုင္မည္။
ယေန႔ အေျခအေနမွန္ကို ထပ္ဆိုရလွ်င္ ႏိုင္ငံေရး အၾကပ္အတည္း လိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေန၏။ ထိုၾကားထဲ ျပည္တြင္း စီးပြားေရး အေျခအေနသည္ နိမ့္သထက္ နိမ့္က်လာေန၏။ ဆင္းရဲသထက္ ဆင္းရဲလာေန၏။ ဤအေျခအေနေတြၾကား၊ တစတစ အင္အား ႀကီးထြား လာေနေသာ တပ္မေတာ္ သည္ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ ျပႆနာမရွိ၊ ယခုကား ျပည္ခ်စ္တပ္ ဟုတ္မဟုတ္၊ အမွန္တရားတို႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚ ထင္ရွားစြာ ထြက္ေပၚလာေနေပၿပီ။
က်ေနာ္ေရးခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔သည္ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္ ဟု ေၾကျငာေနေသာ တပ္မေတာ္ အတြင္းမွ မထင္မရွား ျဖစ္ခဲ့သည့္ အခ်င္းအရာတို႔မွ်သာ ျဖစ္ေသး၏။ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးခ်ီ၍ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာ ေစမည့္ အာဏာရွင္တို႔၏ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား၊ ဥပေဒမဲ့ အျပဳအမူမ်ား အေၾကာင္း မပါေသးပါ။ က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သားမ်ား၊ အရာရွိမ်ား စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရသည့္ အဓိကအခ်က္မွာ တပ္မေတာ္ သားဟူသည့္ စစ္လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔၀င္ မိမိတို႔သည္ မိမိတို႔တာ၀န္ ျဖစ္ေသာ တိုင္းျပည္ ကာကြယ္ ေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္ မလုပ္ၾကရဘဲ၊ ကိုယ့္ျပည္သူ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းကို ဖိစီး ေျခာက္လွန္႔ ႏွိပ္စက္ေနၾကရသည္။ ကိုယ့္လူမ်ဳိးခ်င္းကိုယ္ ႏွိမ္နင္း သတ္ျဖတ္ေနၾကရသည္။ မိမိတို႔ စစ္ယူနီေဖါင္း ၀တ္ မွန္သမွ်ကို ျပည္သူတို႔က ေမာ္၍မွ် မၾကည့္၀ံ့ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ လုပ္ေနၾက ရသည္။ ထိုလုပ္ရပ္မ်ား၏ တန္ျပန္ အရိပ္အျဖစ္ ရပ္ထဲ၊ ရြာထဲ၊ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ စစ္ယူနီေဖါင္းျဖင့္ ေက်ာ့ေက်ာ့ ေမာ့ေမာ့ ထြက္ရဲသူဟူ၍ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနၾကရ၏။ ၎မွာ က်ေနာ္တို႔လို မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္မ်ား အတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈ အခံစားရဆံုး ယေန႔ အေတြ႔အၾကံဳျဖစ္၏။
ထိုသို႔ အထင္ျမင္ စိမ္းကားမႈကို က်ေနာ္တို႔ ခံစားရ၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ တိုင္းျပည္၏ အခ်မ္းသာဆံုး လူနည္းစု စာရင္း၌ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အားလံုး ပါ၀င္ေန၏။ သို႔ေသာ္ တိုင္းျပည္ အဆင္းရဲဆံုး အလႊာဟု ဆိုႏိုင္မည့္ အေျခခံ လူတန္းစားထဲတြင္ တပ္မေတာ္၏ ေအာက္ေျခအဆင့္ စစ္သည္ အားလံုးနီးပါးတို႔ပါ၏။ က်ေနာ္တို႔ စစ္ဗိုလ္မ်ားသည္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္၏။ တခုခုေတာ့ လြဲေနေပၿပီ။ အမွန္တရားတို႔ ေပၚထြက္သင့္ေပၿပီ။ အမိ စစ္တကၠသိုလ္ အပါအ၀င္ အျခားေသာ စစ္ေက်ာင္းအသီးသီးမွ ျပန္တမ္း၀င္ အရာရွိျဖစ္ခဲ့ေသာ အရာရွိ ႀကီးငယ္မ်ား၊ စစ္သည္မ်ား အားလံုးတို႔ အတြက္ တင္ျပလိုပါသည္။ ညီေနာင္ အရာရွိစစ္သည္တို႔ အေနျဖင့္ ယေန႔ လုပ္ေဆာင္ ေနၾကရေသာ တာ၀န္ဟူသည့္ အလုပ္မ်ားသည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိး အတြက္ မွန္ကန္ေသာ အက်ဳိးကို ျဖစ္ေစ၏၊ မျဖစ္ေစ၏ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ သံုးသပ္မႈ ျပဳေစလိုပါ၏။
ျဖစ္ၿပီးခဲ့ေသာ အတိတ္က သမိုင္းမ်ား၊ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ ယေန႔ ျပည္တြင္းေရးရာ အေျခအေနမ်ား၊ ျဖစ္ေန ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ယေန႔ မိမိတို႔ တပ္မေတာ္သားမ်ား ဘ၀ (လက္ေတြ႔ ဘ၀ကို) အမွန္အတိုင္း သံုးသပ္ ဆင္ျခင္မည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ လက္ရွိဘ၀သည္ (မင္း ခစား၊ ကမ္းနားသစ္ပင္ ဆိုသည္ထက္ ဆိုး၀ါးသည့္) မည္သို႔မွ် မေသခ်ာ မရရာ မႈန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနၾကရသည္ကို ေတြ႔ျမင္လာလိမ့္မည္။ မိမိတို႔ အနာဂတ္ကိုပင္ ယံုထင္၊ ေၾကာင္ထင္ ျဖစ္ေနေအာင္ ၀ါဒမႈိင္း တိုက္ခံထားရေၾကာင္း သိရွိ နားလည္ လာေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါ မိမိတို႔၏ ရိုးရွင္းေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ကို ျပန္လည္ေဖၚထုတ္ အသက္သြင္းမိလာ ၾကလိမ့္မည္။ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ျပည္သူ႔ ေမတၱာကို တမ္းတလာၾက လိမ့္မည္။ ျပည္သူခ်စ္ခင္ ေလးစားသည့္ မ်ဳိးခ်စ္ ျပည္သူ႔စစ္သားဆိုသည့္ ရဲရဲေတာက္ တပ္မေတာ္သားမ်ား အျဖစ္ ျပန္လည္ရယူ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္လာ လိမ့္မည္။
ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သား၊ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သား စင္စစ္ ျဖစ္လိုစိတ္ ေပၚလာသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ စစ္ကၽြန္မ်ား ဘ၀မွ ႐ုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္ လုိစိတ္ ထြက္ေပၚလာမည္မွာ မုခ်ျဖစ္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ တေသြး တသံ တမိန္႔ေအာက္ ႏွင့္ ယင္းတို႔ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အာဏာ၊ ရာထူး တည္တံေရး တခုတည္းအတြက္ မတရား အမိန္႔ေပး ေစခိုင္းခံေနရေသာ ဘ၀ေအာက္တြင္ ျပည္သူ႔ အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဘာဆို ဘာမွ် ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရွိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ အက်ဳိးကို အမွန္တကယ္ လိုလားသည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ ဦးစြာ ႐ုန္းထြက္ဖို႔ လြတ္ေျမာက္ဖို႔လိုသည္။
မိမိတို႔ခ်ည္း စစ္ပုန္ကန္မႈလုပ္၍ စစ္အာဏာစက္ ေအာက္မွ မလြတ္ႏိုင္၊ ျပည္သူႏွင့္ တက္ညီ လက္ညီ ပူးေပါင္း တိုက္ပြဲ၀င္မွ ရမည္ျဖစ္၏။ ျပည္သူ႔ စစ္သားတို႔ ေတာ္လွန္ ဆန္႔က်င္ရမည့္ အာဏာရွင္စနစ္ကို ႀကိဳးကို ခ်ယ္လွယ္ေနသူတို႔အား ေရတြက္ၾကည့္ပါက လက္ဆယ္ေခ်ာင္း အေရအတြက္မွ်ပင္ မရွိသည္ ကို ေတြ႔ရလိမ့္မည္။ ထို လက္ဆယ္ေခ်ာင္းမွ် အေရအတြက္မွ်ပင္ မရွိေသာ အင္အား ပမာဏငယ္၊ လက္တဖ်စ္စာပင္ မရွိေသာ လူတစုကို၊ သန္း ၅၀ မွ်ေသာ ျပည္သူလူထုႀကီး၊ မ်ဳိးခ်စ္ လက္နက္ကိုင္ စစ္သား မဟာ အင္အားထုႀကီးျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္း ပူးေပါင္းဆန္႔က်င္လွ်င္ ထိုလူတစု အာဏာျပ၀ံ့မည္တဲ့လား၊ ထိုလူတစု အာဏာ ရွိေနပါအံုးမည္လား။ ထိုလူတစု မိုက္ကန္းေသာ အမိန္႔ေတြ ေပးရဲပါအံုးမလား။ ယံုၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ စိတ္တူကိုယ္တူ ညီညာစြာ ေဆာင္ရြက္လွ်င္ ျပည္သူလူထုႀကီးေရာ က်ေနာ္ တို႔ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သားမ်ားပါ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္မည္မွာ မုခ်ျဖစ္၏။
ထုိသို႔ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္သား မ်ဳိးခ်စ္တို႔ ပူးေပါင္း လက္တြဲ တိုက္ပြဲ၀င္ၿပီး၊ မိမိတို႔ အနာဂတ္ကို ေရရာ ေသခ်ာစြာ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မည့္ ျပည္သူ႔ အစိုးရလက္ထက္ ေရာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္း ၾကံေဆာင္ၾကဖို႔ ယေန႔ လိုအပ္ေနေပၿပီ။ သို႔မွသာ မိမိတို႔ တပ္မေတာ္သားတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တေနသည့္ ခိုင္မာေသာ အနာဂတ္ ေသခ်ာေရရာမႈ ရရွိႏိုင္လိမ့္မည္ ဆိုသည့္ အေၾကာင္း ေလးေလးနက္နက္ ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ေစလိုျခင္းသည္ ယခုတပတ္ စာစု၏ အဓိကကို ေရးသူ က်ေနာ္၏ အဓိက လိုလားခ်က္ ျဖစ္ပါသည္ ခင္ဗ်ား…......
ယခုတပတ္၏ က်ေနာ့္စာစုငယ္ကို ျပည္ပတြင္ ပညာေတာ္သင္ ေရာက္ရွိေနေသာ (ညီငယ္ ေရခ်မ္း အပါအ၀င္) ခ်စ္ခင္ေလးစားရပါေသာ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္အရာရွိငယ္မ်ား၊ ေနျပည္ေတာ္ စစ္တိုင္း႐ံုးခ်ဳပ္ႀကီးမွ ညီေနာင္ အရာရွိမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သည္မ်ား၊ ႏိုင္ငံ ေနရာအႏွံ႔ရွိ ေျခလွ်င္ေျချမန္ တပ္ရင္း အသီးသီး၊ ႏိုင္ငံ့တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနသည္ဟု ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ေမြးမႈ ျပဳေနသည့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္အရာရွိ၊ စစ္သည္မ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ေပးပို႔ လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
PDF ဖိုင္ျဖင့္ ဖတ္လိုပါက ဤေနရာတြင္ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူပါ
Monday, March 31, 2008
Friday, March 28, 2008
တပ္မေတာ္သားအားလံုး စစ္အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္ရန္
သံအရာရွိေဟာင္းက တုိက္တြန္းႏိႈးေဆာ္
ဒီဗြီဘီ။ ၂၆၊ မတ္၊ ၂၀၀၈
ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုး လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ေတာ္လွန္ဖို႔ တပ္မေတာ္သား အားလံုးကို နအဖ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေဟာင္း ဗုိလ္မႈး ေအာင္လင္းထြဋ္က တိုက္တြန္း ႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့ မတ္လ ၂၇ ရက္ ၆၃ ႏွစ္ေျမာက္ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ မတိုင္မီ ဒီလို ႏႈိးေဆာ္ လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးလက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ဖက္ဆစ္စနစ္ ကို ရဲေဘာ္တုိ႔ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္ စစ္သည္မ်ားက ေတာ္လွန္ခဲ့သလို ယေန႔ စစ္သည္တုိ႔ အေနျဖင့္လည္း အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးကို ေတာ္လွန္ဖို႔အတြက္ ရဲေဘာ္တို႔က လုပ္လာၾကလိမ့္ မယ္လို႔ ရဟန္းရွင္ ျပည္သူ လူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုက ေမွ်ာ္လင့္ ေနၾကတယ္လုိ႔ ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္က ႏႈိးေဆာ္ခ်က္မွာ ေျပာၾကားထားပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဆုိတဲ့ စကားလုံးကို သံုးၿပီး တရုတ္၊ အေမရိကန္၊ အိႏိၵယ၊ ထိုင္း စတဲ့ႏိုင္ငံေတြကို ရန္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အတြက္ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံကို မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးပံု ေတြကို ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္က ေထာက္ျပထားပါတယ္။
အေမရိကန္ကို မုန္းရမယ္ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အတြက္ အေမရိကန္ရဲ႕ စာနာမႈကို ရေအာင္ဆုိၿပီး အဆင့္ျမင့္ ၀န္ႀကီးေတြကို ကိုယ္တုိင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံကို လႊတ္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြး ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရဲေဘာ္တုိ႔ကို ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲက မိတ္(ဒ္)အင္ယူ အက္(စ္)ေအ (Made in USA) အားေဆးမွေသာက္လို႔ ပို႔ေပးရတယ္။ ယူအက္(စ္)ေအ (USA)က ေဘာက္ဆင္ပြဲကိုမွ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အပတ္စဥ္ပို႔ေပးရတယ္။ ဒုတိယအႀကီးအကဲ ဆိုသူကလည္း မိတ္(ဒ္)အင္ယူအက္(စ္)ေအ (Made in USA) အေနာက္တုိင္း၀တ္စံုကုိမွ ၀တ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ ရွိတုိင္း ပို႔ေပးရတယ္၊ အားလံုးကို ႏိုင္ငံေတာ္ေငြထဲက စိုက္ထုတ္ေပးရတယ္ ဆိုတာကို အသိေပး လိုတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေငြမ်ားကိုေတာ့ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ သြားသိမ္းထားတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ ႐ိုးသား တည္ၾကည္ ေျဖာင့္မတ္မႈ မရွိပံုကိုလည္း ရွင္းျပထားပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး ဆိုသူက ေျပာတယ္။ မင္းတို႔ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံကို ခ်စ္လို႔ေပါင္းေနတယ္ ထင္သလား၊ မလႊဲသာလို႔ ေပါင္းေနတာတဲ့။ အိႏၵိယႏိုင္ငံကိုလည္း တ႐ုတ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညႇိဖို႔ ဆက္ဆံတာတဲ့။ ထုိင္းႏိုင္ငံကို က်ေတာ့ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔။ ငါးဖမ္းခြင့္ စတဲ့စီးပြားေရး မက္လံုးေတြေပးၿပီးမွ အခ်ဳိသပ္ထားရမယ္တဲ့။
စစ္အာဏာရွင္ လက္ေအာက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ ကမၻာ့အလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ေနရ တဲ့ ဘ၀ကို ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္လို႔ ျပည္သူတရပ္လံုးနဲ႔ လက္တြဲၿပီး လက္ရွိ အေျခေနကေန ကယ္တင္ဖို႔ တပ္မေတာ္သား အားလံုးကို ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္က တိုက္တြန္းပါတယ္။
ယေန႔ကမၻာမွာ တခ်ိန္က ငါတုိ႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံရဲ႕ေနာက္က ေနခဲ့ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဟာ အခုဆုိရင္ ငါတုိ႔ ျမန္မာ ႏုိင္ငံထက္ အစစအရာရာ ေက်ာ္တက္သြားၾကၿပီ။ ငါတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြဟာ အဲဒီႏုိင္ငံမွာ ကၽြန္သြားခံ ေနၾကရၿပီ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆုိတာ ကမၻာ့အလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ ေနၾကရၿပီ ဆုိတာကုိ ရဲေဘာ္တုိ႔ကုိ အသိေပးလုိတယ္။ ရဲေဘာ္တုိ႔ ဒါေတြကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံတကာမွာ ျမန္မာ လူမ်ဳိးရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ ျမႇင့္တင္ဖုိ႔အတြက္ ရဲေဘာ္တုိ႔ဟာ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ ဆုိတာကုိ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုမ်ားက အားကုိးယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။
ဗုိလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္က လြန္ခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး ကာလမွာလည္း နအဖကို တုတ္ျပေရးမူ က်င့္သုံးသင့္ၿပီ ဆိုတဲ့ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ တေစာင္နဲ႔ ကုလသမဂၢနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ုိင္းကုိ အႀကံျပဳ တုိက္တြန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အေပ်ာ့ဆြဲ သံတမန္ နည္းလမ္းေတြ၊ ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူမႈေတြနဲ႔ ဖိအားေပးေနမယ့္အစား စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ တုိက္႐ုိက္ၿခိမ္းေျခာက္ အျပစ္ေပး ႏုိင္မယ့္ တနည္းအားျဖင့္ တုတ္ျပေရးမူကုိ က်င့္သုံးသင့္ၿပီလုိ႔ အဲဒီအိတ္ဖြင့္ေပးစာမွာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ (၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ ၁၆ ဒီဗြီဘီသတင္း)
ေလးစားအပ္ေသာ ညီေတာ္ ေနာင္ေတာ္ အရာရွိအရာခံ အၾကပ္ တပ္သားမ်ား ခင္ဗ်ာ။ ယေန႔သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၆၃ ႏွစ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ငါတုိ႔ တပ္မေတာ္ဟာ ရဟန္းရွင္ ျပည္သူလူထုနဲ႔ လက္တြဲၿပီး ဖက္စစ္စနစ္ကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ငါတုိ႔တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ လက္တြဲၿပီး စနစ္ဆုိးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ စတင္ ႀကိဳးပမ္းတဲ့ ေန႔တေန႔ ဆုိရင္လည္း ေျပာလုိ႔ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီေေခတ္ အခါက ရဲေဘာ္တုိ႔ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္ ေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခုိင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ ၾကရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယေန႔ အခ်ိန္ခါမွာေတာ့ ရဲေဘာ္တုိ႔ကို ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့ အာဏာရွင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တစုရဲ႕ မိသားစု ေကာင္းစားေရး ၀ါဒေၾကာင့္ ရဲေဘာ္တုိ႔၊ ငါတုိ႔ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးရတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႀကီးဟာ ရဟန္းရွင္၊ ျပည္သူေလးစားတဲ့ ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္တဲ့ႏွင္းဆီခုိင္ ဟုတ္ေသးရဲ႕လား ဆုိတာကုိ ရဲေဘာ္တုိ႔ ဆန္းစစ္ ေလ့လာၿပီး စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ ရဲေဘာ္တုိ႔ ယေန႔ေခတ္ဟာ ဂလိုဘယ္လိုက္ ေဇးရွင္း (Globlelization) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေခတ္ထဲကုိ ေရာက္ေနၿပီ ဆုိတာလည္း သတိေပး လုိက္ပါတယ္။ ငါတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားေတြ ၀ါးလုံးေခါင္းထဲမွာ လသာေနလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ကမၻာနဲ႔ ရင္ေဘာင္ တန္းႏုိင္ေအာင္ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားရဲ႕ အပယ္ခံ ႏုိင္ငံတခု အျဖစ္နဲ႔ ဆက္လက္ ရပ္တည္ေနလုိ႔ မရေတာ့ဘူး။ အာဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲ ေရးအတြက္ မ်က္ကန္းမ်ဳိးခ်စ္စိတ္နဲ႔ လုပ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ယေန႔ကမၻာမွာ တခ်ိန္က ငါတုိ႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံရဲ႕ ေနာက္က ေနခဲ့ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဟာ အခုုဆုိရင္ ငါတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံထက္ အစစ အရာရာ ေက်ာ္တက္ သြားၾကၿပီ။ ငါတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြဟာ အဲဒီႏုိင္ငံမွာ ကၽြန္သြားခံ ေနၾကရၿပီ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆုိတာ ကမၻာ့အလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ ေနၾကရၿပီ ဆုိတာကုိ ရဲေဘာ္တုိ႔ကုိ အသိေပးလုိတယ္။ ရဲေဘာ္တုိ႔ ဒါေတြကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံတကာမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ျမႇင့္တင္ဖုိ႔အတြက္ ရဲေဘာ္တုိ႔ဟာ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ လိမ့္မယ္ဆုိတာကုိ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ျမန္မာ လူမ်ဳိးမ်ားနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုမ်ားက အားကုိယ္း ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဲေဘာ္တုိ႔ လက္ရွိ အာဏာရွင္ မိသားစု အကာအကြယ္ေပးေရး အာဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲေရးအတြက္ အာဏာရွင္ ဖြဲ႔စည္းပုံမ်ဳိးနဲ႔ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ကယ္တင္လုိ႔ မရႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိ ရဲေဘာ္တုိ႔ကုိ အသိေပးလုိတယ္။ ရဲေဘာ္တုိ႔ နည္းလမ္းကေတာ့ ကမၻာ့ကုလသမဂၢႀကီးရဲ႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ျဖစ္တဲ့ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း မလြဲမေသြ သြားရလိမ့္မယ္။ အတုအေယာင္ ဖြဲ႔စည္းပုံမ်ဳိးနဲ႔ေတာ့ မရဘူးဆုိတာကုိ ရဲေဘာ္တုိ႔ကုိ အသိေပးလုိတယ္။
ရဲေဘာ္တုိ႔ ယေန႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ေျပာေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးဆုိတဲ့ စကားလုံးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အလ်ဥ္းသင့္လုိ႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မတိုင္မီက ငါတို႔တပ္မေတာ္ရဲ႕ရန္သူဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံလို႔ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းကေန ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အထိေတာ့ ရန္သူကို အိႏၵိယႏိုင္ငံကို သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၆ ခုကေန ယေန႔အထိေတာ့ ထုိင္းႏိုင္ငံနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ရန္သူလို႔သတ္မွတ္ၿပီး တပ္မေတာ္အတြင္း သင္တန္းေတြ၊ ေလ့က်င့္မႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ ဆုိတာကို ရဲေဘာ္တို႔ သိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ အဲဒီထဲက အေမရိကန္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရဲေဘာ္တို႔ကို အသိေပး ခ်င္တယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ရဲ႕ သင္တန္းေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ေလ့က်င့္ခန္းေတြမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြက အေမရိကန္ မုန္းတီးေရး စိတ္ေတြ ေပၚလာေအာင္ ဘရိန္း၀ပ္ရွ္ (Brain Wash) လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ကုိယ္တုိင္က အေမရိကန္ကို မ်က္ႏွာလိုမ်က္ႏွာရ လုပ္ခဲ့တာကို အသိေပး လိုပါတယ္။ အေမရိကန္ကို မုန္းရမယ္ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အတြက္ အေမရိကန္ရဲ႕ စာနာမႈကို ရေအာင္ဆုိၿပီး အဆင့္ျမင့္ ၀န္ႀကီးေတြကို ကိုယ္တုိင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံကိုလႊတ္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်ဳိ ေသြးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရဲေဘာ္တုိ႔ကို ေခါင္းေဆာင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲက မိတ္(ဒ္)အင္ယူ အက္(စ္)ေအ (Made in USA) အားေဆးမွေသာက္လို႔ ပို႔ေပးရတယ္။ ယူအက္(စ္)ေအ (USA)က ေဘာက္ဆင္ပြဲကိုမွ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အပတ္စဥ္ ပို႔ေပးရတယ္။ ဒုတိယ အႀကီးအကဲ ဆိုသူကလည္း မိတ္(ဒ္)အင္ယူအက္(စ္)ေအ (Made in USA) အေနာက္တုိင္း ၀တ္စံုကုိမွ ၀တ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ရွိတုိင္း ပို႔ေပးရတယ္။ အားလံုးကို ႏိုင္ငံေတာ္ေငြထဲက စိုက္ထုတ္ေပးရတယ္ ဆိုတာကို အသိေပးလိုတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေငြမ်ားကိုေတာ့ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ သြားသိမ္း ထားတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔မႈကို သိေလာက္ပါၿပီ။ ရဲေဘာ္တို႔ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး ဆိုသူက ေျပာတယ္၊ မင္းတို႔ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံကို ခ်စ္လို႔ေပါင္းေနတယ္ ထင္သလား၊ မလႊဲသာလို႔ ေပါင္းေနတာတဲ့၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံကိုလည္း တ႐ုတ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညႇိဖို႔ ဆက္ဆံတာတဲ့၊ ထုိင္းႏိုင္ငံကိုက်ေတာ့ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔။ ငါး ဖမ္းခြင့္ စတဲ့ စီးပြားေရးမက္လံုးေတြ ေပးၿပီးမွ အခ်ဳိသပ္ထားရမယ္တဲ့။ ဒါေတြကိုၾကည့္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုတဲ့ စကားလံုးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးေတြရဲ႕ ႐ိုးသား တည္ၾကည္ ေျဖာင့္မတ္ မႈ မရွိတာကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ ဘယ္ႏိုင္ငံမွ ထာ၀ရမိတ္ေဆြ၊ ထာ၀ရရန္သူဆုိတာ မျဖစ္ႏိုင္ သလို ဘယ္ႏိုင္ငံမွလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေျပာင္းလဲလို႔မရပါဘူး။ တကယ္ လုပ္ႏုိင္တာက ရဲေဘာ္တို႔နဲ႔ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ျမန္မာလူ မ်ဳိးေတြပါ။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ရဲေဘာ္တုိ႔ဟာ အဓိက က်တဲ့ေနရာက ေရာက္ေနပါၿပီ။ ျပည္သူနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာကို လိမ္လည္ လွည့္ဖ်ားေနတဲ့ ၀ါဒျဖန္႔မႈ ေတြကိုလည္း အခုေလာက္ဆိုရင္ ရဲေဘာ္တို႔ သိေလာက္ပါၿပီ။ ရဲေဘာ္တို႔ နိဂံုးခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုး လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ဖက္ဆစ္စနစ္ကို ရဲေဘာ္တုိ႔ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္ စစ္သည္မ်ားက ေတာ္လွန္ခဲ့သလို ယေန႔စစ္သည္တုိ႔ အေနျဖင့္လည္း အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးကို ေတာ္လွန္ဖို႔အတြက္ ရဲေဘာ္တို႔က လုပ္လာၾကလိမ့္မယ္လို႔ ရဟန္းရွင္ ျပည္သူ လူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုက ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္။ ဘုရားသားေတာ္ေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ ကလည္း က်န္တဲ့ သားတသားျဖစ္တဲ့ စစ္သား ေတြကို လက္ကမ္း ႀကိဳေနၾကတယ္။ ကမၻာသူ ကမၻာသား ေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရး ၀ိုင္း၀န္းအားေပး ေနၾကတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ ေန႔စဥ္ဆုိေနတဲ့ သစၥာ ၄ ခ်က္ထဲက ပထမအခ်က္ျဖစ္တဲ့…
“ငါတုိ႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတုိ႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ႐ိုေသပါမည္” ဆိုတဲ့သစၥာကို မေမ့ပါနဲ႔။ ျပည္သူအင္အား၊ တုိင္းျပည္အင္အား ရွိမွ ငါတို႔တပ္မေတာ္ ဆုိတာလည္း အင္အားရွိမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ငါတုိ႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ တမ်ဳိးသားလံုးရဲ႕ အေရးကို ဦးထိပ္ထားၿပီး အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးကို ေတာ္လွန္ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီ ဆိုတာကို ဒီေနရာကေန ႏႈိးေဆာ္ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။
ေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ ၂၀ ဆင္း။
၁၉၇၉-၁၉၈၃ - ခလရ (၈၁) ၌ တာ၀န္ထမ္။
၁၉၈၃ ဒီဇင္ဘာ - တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရးသို႔ ေျပာင္းေရြ႕တာ၀န္ထမ္း။
၁၉၈၄ - တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး သင္တန္းေက်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာ။
၁၉၈၇ - အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ၀ါရွင္တန္၌ ေထာက္လွမ္းေရးသင္တန္းတက္။
၁၉၉၁-၁၉၉၉ - စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဌာနခ်ဳပ္၌ တာ၀န္ထမ္း။
၂၀၀၅ အထိ ၀ါရွင္တန္ နအဖသံ႐ံုး၌ ျမန္မာႏုိင္ငံ မူးယစ္ေဆး၀ါးဆိုင္ရာ သံအရာရွိႏွင့္ သံ႐ံုး ယာယီတာ၀န္ခံ။
၂၀၀၅ ဧၿပီ - အေမရိကန္၌ ႏုိင္ငံေရးခိုလႈံ။
Wednesday, March 26, 2008
ယေန႔ စစ္တပ္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ (၁၈)
စကားသံမ်ားေတာ့ တိတ္သေယာင္ ရွိသြား၏။ သို႔ေသာ္အားလံုးသည္ တံုဋိဘာေ၀။ မထံုတက္ေတး၊ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ လိုလို၊ ႐ူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္သလိုလို ပံုစံေတြ ခ်က္ခ်င္းျဖစ္သြား၏။ တိုက္ပြဲက အခုမွ စတာကိုး။
ဟုတ္ပါသည္။ တိုက္ပြဲေခၚသံက အခုမွ စတင္လိုက္ပါၿပီ။
မည္သူမွ တရားခံအျဖစ္ ထြက္မလာ။ ဘယ္သူကမွလည္း သူေအာ္ပါသည္ဟု ၀န္ခံထြက္ေပၚမလာ သလို၊ မည္သူကမွ်လည္း ေဘးကမည္သူ ေအာ္လိုက္တာပါလို႔ တိုင္ေတာတာမ်ဳိးလည္း မရွိ။ အားလံုးက သူတို႔ႏွင့္ လံုး၀ မသက္ဆိုင္သည့္ႏွယ္ မ်က္ႏွာခပ္တင္းတင္း ပံုစံမ်ား..။
က်ေနာ္ ပထမႏွစ္ သူရဲေကာင္းကေတာ့ ေၾကာက္ခ်င္၊ ေၾကာက္ပိုး၊ ေၾကာက္ခ်င့္တိုးပါၿပီ။ ေတာင္မင္း၊ ေျမာက္မင္း မကယ္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကပါၿပီ။ ေၾကာက္လိုက္သည္မွ ေၾကာက္၊ ေၾကာက္၊ ေၾကာက္၊ ေၾကာက္ႏွင့္ ပင္ က်ေနာ္တို႔ ႏွလံုးခံုသံက ျမည္ေနၿပီလား မသိပါ။ တန္းစီကြင္း တခုလံုး ပိုးမႊား၊ ပုရစ္တို႔ ေအာ္သံ တခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေက်ာက္မဲ ဗိုလ္မႈး၏ ဆဲသံ ေအာ္သံမ်ားသာ လႊမ္းေနေပၿပီ။
က်ေနာ္သိ၏။
ထိုကဲ့သို႔ ေခြးတေကာင္ႏွယ္ အူၿပီး ေလွာင္ေျပာင္သူ၏ အသံကို က်ေနာ္သိ၏။ ေကာင္းေကာင္း က်က္မိ၏။ က်ေနာ့္ကို အျမဲတမ္း ကင္းႏႈိးခိုင္းတတ္ေသာ သူ႔အသံကို ေခြးခ်ီသြားေတာင္ မွတ္မိ၏။ ယခု သူက ေခြးလိုအူလိုက္ေတာ့ ပိုေတာင္ မွတ္မိ၏။ သူသည္ က်ေနာ္တို႔ တပ္ခြဲမွ ဖိုင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္း တေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ( ထိုဗိုလ္ေလာင္းသည္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ထိ ေရာက္ၿပီးမွ အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီ ေရာဂါ ျဖင့္ တပ္မေတာ္မွ ထုတ္ပစ္ျခင္းကို ခံလိုက္ရသည္ဟု ၾကားသိရ၏)။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔ တပ္ခြဲ တန္းစီေနသူမ်ား ထံမွမူ ဘာသံမွ်ထြက္မလာ။ ဤေနရာမ်ဳိးတြင္ေတာ့ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အားလံုးသည္ ညီညြတ္ၾကေပသည္။ စည္းလံုးၾကေပသည္။ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္စိတ္ အျပည့္ရွိၾကေပသည္။
“ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ ေခြးေတြ…ငါေမးေနတာ မေျဖဘူးလား၊ ေစာေစာက ဘယ္ေကာင္ေအာ္တာလဲ၊ ေျပာစမ္း၊ မေျပာရင္ မင္းတို႔ ဗိုလ္ေလာင္း တပ္ရင္း တရင္းလံုး နာၿပီမွတ္”.. ေက်ာက္မဲ၏ အသံ ဆိုးႀကီးသာ လႊမ္းေန၏။ အားလံုး မထံုတက္ေတး၊ ေလညာက အေနသာႀကီးဆိုသည့္ ပံုစံမ်ားျဖင့္ ဘာသံမွ မထြက္။ ေက်ာက္မဲ၏ ေဒါသတို႔က ဘ၀ဂၤ အထက္ တက္ပါေလၿပီ။ နည္းျပ အရာရွိမ်ားကို ေစာ္ကားသည္ဟု ဆိုကာ ဗိုလ္ေလာင္း တပ္ရင္း တရင္းလံုးကို လက္ေထာက္ ေမွာက္ အေနအထားျဖင့္ ေနရန္ အမိန္႔ေပးေတာ့၏။
အားလံုး ေမွာက္ေနၾကရ၏။
စစ္အမိန္႔ေလ။
မနာခံလို႔ ဘယ္ရမလဲ။
က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ထူးမျခားနား၊ ေန႔စဥ္ခံေနရေသာ လက္ေထာက္ေမွာက္ ခိုင္းျခင္းမို႔၊ ဘယ္လိုမွ မခံစားရေသာ္လည္း၊ စိတ္တြင္း က်ိတ္၍ ေက်နပ္ေနတာ တခုေပၚလာ၏။ ၎မွာ မိမိတို႔ကို အျမဲ အႏိုင္ က်င့္ အျပစ္ေပးတတ္ေသာ၊ ဖိုင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားသည္ ယခု မိမိတို႔ႏွင့္ အတူ၊ တတန္းတစားထဲ အျပစ္ေပးခံ ေနရသည္ကို ႏွစ္သက္ ေက်နပ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ စိတ္တြင္းကလည္း မွတ္ပလား ကြ။ ငါတို႔ကို ရက္ရက္စက္စက္ အုပ္ခ်င္အံုး (အျပစ္ေပးခ်င္အံုးဟု အဓိပၸါယ္ ရွိပါသည္)။ မင္းတို႔လည္း အခု ခံရၿပီ၊ ေကာင္းတယ္။ လက္ေထာက္ေမွာက္ အေနအထား ေမွာက္ေနရက္သားျဖင့္၊ မ်က္စိကို နာနာမွိတ္၊ အိပ္ခ်င္စိတ္ႏွင့္ ရင္တထိတ္ထိတ္ၾကား၊ နာလို မေကာင္းၾကံ စိတ္ကေလး ကလည္း ေပၚလိုက္ေသး၏။
က်ေနာ္တို႔ အိပ္ေနခ်ိန္ ႐ုတ္တရက္ ဆင္းလာကာ တန္းစီရသည္မို႔ ကင္းေစာင့္ တာ၀န္က် သူမ်ားမွ လြဲလွ်င္ အားလံုးသည္ အရပ္၀တ္ အက်ႌ၊ ပုဆိုးမ်ားႏွင့္သာ ျဖစ္ၾက၏။ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္၊ ဒုတိယႏွစ္ မ်ားသာ (အျမဲသတိမျပတ္ ၀တ္ဆင္ေနရေသာေၾကာင့္) တိုက္ပံုမ်ားႏွင့္ ျဖစ္ၿပီး က်န္စီနီယာတို႔မွာ သာမန္ အရပ္၀တ္ အေႏြးထည္မ်ား ၀တ္ထားၾကသူမ်ားသည္။ ထိုစဥ္ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕တန္း အစြန္းနားမွ မည္သူလဲေတာ့ မသိ၊ အားလံုးက ေမွာက္လ်က္သား၊ ၾကမ္းျပင္ကို လက္ႏွစ္ဘက္ေထာက္၊ ေခါင္းကို ေအာက္စိုက္ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး၊ ဖင္ဘူးေတာင္း ေထာင္ေန ၾကခ်ိန္မို႔ မ်က္ႏွာကိုမသိ။ ပထမႏွစ္ ျဖစ္တာကေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။
က်ေနာ္တို႔ လက္ေထာက္ေမွာက္ေနသည့္ ေရွ႕စြန္တန္းမွ ဗိုလ္ေလာင္းသည္ သူ႔ပုဆိုးကို မခိုင့္ တခိုင္ ၀တ္ထားေသာေၾကာင့္ ထင့္၊ ေမွာက္ေနရခ်ိန္ ၾကာလာသည္ႏွင့္ အမွ်၊ သူ႔ပုဆိုးသည္လည္း ေလွ်ာက် သြား၏။ ေပါင္မုန္႔ ႏွစ္လံုးက ေဖြးကနဲ ေပၚေနေတာ့သည္။ စစ္အမိန္႔အရ အလႈပ္ရသည္မို႔ ေျပာင္လ်က္ သား ဖင္ႏွင့္ပင္ ေနေနရ၏။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကလည္း မပါ။ တန္းေပါင္းစီကြင္း ပတ္လည္ရွိ ဓါတ္မီးတိုင္ အလင္းမ်ားကလည္း က်ေနာ္တို႔ အားလံုးကို စီးမိုးျမင္ရေအာင္ ထြန္းညႇိေပး ထားသည္မို႔ မည္သူလႈပ္သည္၊ မည္သူ ဘာလုပ္သည္ကို အကုန္ျမင္ေနရ၏။ ထိုအခ်ိန္အတြင္း တိမ္စိုင္မဲတို႔ အုပ္မိုးျခင္း ကင္းသြားေသာ ေငြလမင္းသည္ သူ၏ ေအးျမျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း အလင္းျမျမကို အတင္းခ်ျပ လင္းပလိုက္ေသာ အခါ ကိုေရႊဖင္ေျပာင္၏ ေဖါင္ထင္ကို အေရာင္တင္ေပး ေနသကဲ့သို႔ ရွိ၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ပံုရိပ္ေတာ့ မဟုတ္ပါေပ။
ဤသည္ကို တခ်ဳိ႕က တခြိခြိျဖင့္ သေဘာက်၏။ တခ်ဳိ႕က ထိုဗိုလ္ေလာင္းကို လွမ္းၾကပ္၏။ “ဖတ္စ္ယီးယား မလႈပ္နဲ႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန၊ ၾကားလား”။ ဟိုကလည္း မလႈပ္ရဲရွာပါ။ လႈပ္လိုက္လွ်င္ ကြင္းလံုး ေလွ်ာက်ေတာ့မည္ ျဖစ္၍ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ညႇပ္ကာ အစြမ္းကုန္ ကာကြယ္ေနေလ၏။
ထိုအခ်ိန္အထိ တရားခံက မထြက္လာေသး။ ေက်ာက္မဲ ႏွင့္ နည္းျပအရာရွိတို႔လည္း ေဒါသေတြ တလိပ္လိပ္ ထြက္ေနၾကေပၿပီ။ သူတို႔ကို ေဘာထင္သည္။ ( စစ္သကၠသိုလ္၏ ဘန္းစကား။ မထီမဲ့ျမင္ ျပဳလြန္းသည္၊ ေစာက္ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ --ီးထင္သည့္ အခ်ဳိးခ်ဳိးသည္ဟု အဓိပၸါယ္ ရွိပါသည္။) ေစာက္ဂ႐ု မစိုက္ေသာ ေစာ္ကားမႈ လုပ္သည္ဟု စြပ္စြဲကာ အမွာေတာ္ေတြ တရစပ္ ေခၽြေနပါေတာ့သည္။
အေတာ္ၾကာၾကာ လက္ေထာက္ေမွာက္ျဖင့္ ေနခိုင္းၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ေတြ တေရးခန္႔ ေမွာက္ငိုက္ ငိုက္ၿပီးသည္အထိ တရားခံက မထြက္၊ ကြန္ကရစ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေထာက္ထားရေသာ လက္၀ါး ႏွစ္ဘက္ ထံုက်င္လာသည္ အထိ ရာသီဥတုက ေအးလွ၏။ တခ်ဳိ႕က ပြစိပြစိ လုပ္လာ၏။
“ေဟ့ေကာင္…ေစာေစာက ေအာ္တဲ့ေကာင္…. အြန္နာ မရွိဘူးလား၊ (အြန္နာ ဆိုသည္မွာလည္း ေမြးစားထားေသာ စစ္သကၠသိုလ္၏ ဘန္းစကားျဖစ္၏။ သိကၡာ ကိုယ္က်င့္ မတည္ၾကည္ဘူးလား၊ သစၥာ မရွိဘူးလား ဟု ေမးျခင္းျဖစ္၏။)သတၱိရွိရွိ….ရင္ဆိုင္ေလကြာ…။ ဒီမွာ မဆိုင္တဲ့သူေတြပါ မင္းတေယာက္ေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ရၿပီ”။
ဒါလည္း မထူး၊ ဟိုက သည္က ပူညံ၊ ပူညံ အသံေတြ ထြက္လာေတာ့ျပန္သည္။
“ေဟ့ေကာင္ေတြ မင္းတို႔ စကားမ်ားလို႔ အျပစ္ေပးထားတယ္… ထပ္စကားမ်ား ျပန္ပလား။”
“မေျဖဘူးလား… ေစာေစာက ေခြးလိုအူတာ ဘယ္ေကာင္လဲ… မေျဖရင္ မင္းတို႔အားလံုး … အျပစ္ရွိတယ္။ ေျဖမလား၊ မေျဖဘူးလား။”
“ၾကာတယ္ကြာ ကဲ… ေအာ္စမ္း… မင္းတို႔အားလံုး..ေခြးလို အူစမ္း..။ ကဲ….စ….အူ”
ေက်ာက္မဲႀကီးက အမိန္႔ထုတ္၏။
ထိုအမိန္႔သံ ၾကားၿပီး မၾကာမီပင္…….
ေအာ္လိုက္ၾကသည္မွာ လေတာ္သလင္းတြင္၊ ေဖၚတသင္းေတြ႔ေသာ ကိုကိုေခြးပ်ဳိ အေကာင္ ၂၀၀ခန္႔ တၿပိဳင္နက္ ေအာ္သည့္၊ အူသည့္ႏွယ္ ထင္ရ၏။ တၿပိဳင္နက္ တရွိန္ထိုး ေအာ္လိုက္၊ အူလိုက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ား ၀န္းရံေနေသာ လႈိဏ္သံျဖင့္ ပဲ့တင္သံ ထပ္သြားသည္မွာ ဘ၀ဂ္ အထက္ပင္ တက္ေနမည္လား၊ ေအာက္ေမ့ရေတာ့သည္။
က်ေနာ္တို႔လည္း စီနီယာေတြ စိတ္ပါလက္ပါ အူၾကသည္ကို ေတြ႔၍။ အားတက္လာကာ အားရပါးရ အူပစ္လိုက္သည္။ အူး..အူ….အူး….တအူးတည္း အူ….ပစ္လိုက္သည္။ ေစာေစာက ျဖစ္ေနေသာ ေၾကာက္စိတ္မ်ား၊ ငိုက္စိတ္မ်ား၊ ေဒါသမနာလိုစိတ္မ်ား ေမ့ေပ်ာက္ကင္းစင္သြား ခံစားရ၏။ စီနီယာမ်ား ေရာ မိမိတို႔ ပထမႏွစ္မ်ားပါ ဤသို႔ အားရပါးရ အူ ျပၾကျခင္းမွာ ေခြးစိတ္ေပါက္လာ၍ မဟုတ္။ မိမိတို႔ေပၚ မတရား အႏိုင္က်င့္လြန္းေသာ၊ ႏွိပ္စက္လြန္းေသာ၊ ဗိုလ္က် ရိုင္းစိုင္းလြန္းေသာ ဗိုလ္မႈး ေက်ာက္မဲကို တမင္သက္သက္ အရြဲ႕တိုက္ လိုက္ၾကျခင္းေၾကာင့္ တတ္ႏိုင္ေသာ နည္းျဖင့္ ပညာ ျပန္ေပးျခင္းျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ညီညီညြတ္ညြတ္၊ အင္ကုန္၊ အားကုန္ အူၾကျခင္းသာ ျဖစ္၏။ အစြမ္းကုန္ အက်ယ္ဆံုး ၀ိုင္းအူျခင္းအားျဖင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ နည္းျပ အရာရွိႀကီးမ်ား၊ ေက်ာင္းအုပ္၊ ဒုေက်ာင္းအုပ္ တို႔ ၾကားသြားေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး လုပ္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္ပင္။
ထိုသို႔ ႐ုတ္ျခည္း ဆူညံစြာ သံၿပိဳင္ အူသံႀကီး ထြက္ေပၚလာသည့္ အခ်ိန္မွာ တိတ္ဆိတ္ေအးျမလွေသာ ေမၿမိဳ႕ ေခၚ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕၏ ေဆာင္းတြင္း လျပည့္ည တည ျဖစ္ပါ၏။ မိမိတို႔ အားလံုး တင္ႀကိဳ တိုင္ပင္ထားျခင္း မရွိပါဘဲ လွ်က္တျပက္ ညီညာစြာ ဤသို႔ ျဖစ္သြားၾကျခင္းမွာ တမင္သက္သက္ မဟုတ္…။ မေက်နပ္မႈ အဟုန္ အေတာ္တက္ေနေသာ စစ္သင္သားတို႔ အခြင့္ၾကံဳခိုက္၊ အငိုက္ယူကာ ရင္တြင္း မေက်နပ္စိတ္ကို အျခားနည္းျဖင့္ အာဏာပိုင္တို႔သိေအာင္ ေဖၚထုတ္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။ မျဖစ္ သင့္ေသာ စစ္ဗိုလ္ေလာင္း လူသားတို႔က ေခြးမ်ားႏွယ္ အသားကုန္ အူၿပီး ၀ိုင္း၀န္း ဆႏၵျပၾကျခင္း ဟု လည္းေျပာႏိုင္၏။ ရပ္ဆိုသည့္ အမိန္႔ ေအာ္ေနသည့္တိုင္ မရပ္ၾက၊ အူေကာင္းေကာင္း ႏွင့္ ဆက္အူေနၾကဆဲပင္။
ေက်ာက္မဲပင္ လန္႔သြားမည္လား မသိ….။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆို… က်ေနာ္တို႔အားလံုး ဤသို႔ တညီ တညြတ္တည္း ဆူညံစြာ အူရန္ အမိန္႔ေပးခဲ့သူမွာ သူေလ……။
ထိုစဥ္ က်ေနာ္တို႔ တပ္ခြဲတြင္း တက္ညီလက္ညီ အူေနသူမ်ားၾကားထဲက တေယာက္၏ အရႊန္းေဖါက္ သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။ အူသံေတြၾကားထဲက ခႊ်န္ထြက္လာေသာ သူ႔အသံမွာ…..
“ လမင္းႀကီးကလည္း သာလို႔၊ ဖင္ႀကီးကလည္း ေျပာင္လို႔ ဟီး..ဟီး…ဟဲ…ဟဲ..”
“ အူးဟူး…အူး…….”
အားလံုးက ေလးဘက္ေထာက္ အေနအထား၊ ေခြးေလးေတြ အလား၊ ႏႈတ္ပါးစပ္မွလည္း စူးရွ က်ယ္ေလာင္ေသာ ေခြးအူသံတို႔ကို တရစပ္ ဟစ္လွ်က္…..ဘာေတြႏွင့္ တူေနပါမည္လဲ…. ေတြးၾကည့္ၾကပါလား….။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
Monday, March 24, 2008
ယေန႔ စစ္တပ္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ (၁၇)
က်ေနာ္တို႔ လွမ္းျမင္လိုက္ရေသာ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ တန္းစီကြင္းအတြင္း ဆူညံစြာ စကားေျပာသံမ်ား၊ တေယာက္တိတ္၊ တဖြဲ႔တိတ္၊ တအုပ္တိတ္မွသည္ အားလံုးတိုးတိတ္သြားၿပီး၊ ေက်ာင္းတ၀န္းလံုး ႐ုတ္ျခည္း တိတ္ဆိတ္သြား၏။ ဘာေတြ လုပ္ေနပါလိမ့္၊ ဘယ္သူ႔ အခန္းက ဘာေတြေတြ႔လို႔ ပါလိမ့္.. ဘာေတြမ်ား ျဖစ္ဦးမွာပါလိမ့္.. စသည့္ စိတ္၀င္စားမႈ လိမ့္ ေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ေကာ္ရစ္တာ မီးလံုး ထိန္ထိန္ေရာင္ေအာက္ ေတြ႔ေနရေသာ ျမင္ကြင္းကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾက၏။
ည၏အလွ ေအးျမျမႏွင့္ ေငြေသာ္တာ လရိပ္ရႊမ္းက က်ေနာ္တို႔ အားလံုးအေပၚ လႊမ္းျခံဳဆဲပင္။ ပုရစ္သံငယ္ တခ်ဳိ႕ ျပန္ၾကားရၿပီ။ လူသံတို႔ တိတ္ၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔အလွည့္ေပါ့…..။ ထိုအခ်ိန္... “ ဂြမ္း … ခ်လြမ္း” ဆိုေသာ အသံမ်ားၾကားရၿပီး သံုးထပ္ေဆာင္ ေကာ္ရစ္တာေပၚမွ ပစၥည္းမ်ား ပစ္ခ်ေနေသာ ဗိုလ္မႈးျမင့္လြင္ (ေက်ာက္မဲ) ကို လွမ္းေတြ႔ရ၏။
လား..လား.. သူပစ္ခ်လိုက္ေသာ ပစၥည္းႀကီးမွာ ဖိုင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္းတဦးျဖစ္သူ (….) ပိုင္ဆိုင္ေသာ ကတ္ဆက္ အေကာင္းစားႀကီးျဖစ္သည္။ “ဟား..သြားၿပီ။ ဟိုေကာင့္ ေရဒီယို ကတ္ဆက္ႀကီးေတာ့ မာလကီးယား ေဒါင္း..ေညာင္းၿပီ။” တေယာက္က ၀င္ေထာက္၏။ “ေရဒီယို နားေထာင္မွာ.. စိုးလို႔ ထင္တယ္ကြ” က်ေနာ့္ အနီးရွိ ဖိုင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္းတေယာက္ ႏႈတ္မွ လႊတ္ကနဲထြက္သြား၏။
ေနာက္ထပ္ တခု ပစ္ခ်ျပန္ၿပီ။ ဘယ္သူ႔ ပစၥည္းလဲ မသိ။ ဂြမ္း ကနဲ၊ ခၽြမ္း ကနဲ။ သြားျပန္ပါၿပီ။ ဗိုလ္ေလာင္း အင္အား ၆၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ထဲမွ အသံ အနည္းငယ္ ထြက္လာ၏။
“ ဒါမတရားဘူး…”
“ ဟုတ္တယ္”
“ ရက္စက္တယ္ကြာ”။
“ ေတာက္”။ …..စသည္ျဖင့္……။
ထုိအသံမ်ားကို ေက်ာက္မဲတို႔ နည္းျပအရာရွိမ်ား မၾကားေသးပါ။ လူနည္းစုမွ တေယာက္တေပါက္ ဟိုေျပာသည္ေျပာမို႔ ထင္၏။
ေဟာ ေနာက္ထပ္ ပစၥည္းႀကီးတခု… ကိုင္မ.. လာျပန္ၿပီ။ ေရဒီယို ကတ္ဆက္ပင္ ျဖစ္မည္။ ဂုန္း…အံုး… သံုးထပ္ေဆာင္ အျမင့္မွ ေျမျပင္ထပ္ အိပ္ေဆာင္ေရွ႕ရွိ ကြန္ကရစ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ က်ကြဲသံ။ ဒီတခါေတာ့ အသံ နည္းနည္းက်ယ္လာ၏။ …ဟား….။ တေယာက္တေပါက္ ေအာ္ဟစ္သံမွ တဆင့္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား၏ အာေမဋိတ္သံမ်ား ေပါင္းစုသြားေသာ အခါ “ ရဟား..” ကနဲ အေတာ္က်ယ္ေသာ အသံ ျဖစ္လာ၏။ “ဟား..” ဟု အသံထြက္သက္သက္ မဟုတ္ “ဟား..” ႏွင့္ “အား” ဟူေသာ အသံၾကားမွ အားရပါးရ အာလုပ္သံမ်ဳိး ျဖစ္၏။ အိပ္ေဆာင္ေပၚက ဗိုလ္မႈးလည္း ပစ္ခ်လို႔ ေကာင္းတုန္း..။ ပစၥည္းတခု ဂြမ္းကနဲ က်သြားသံ ၾကားတိုင္း သေရာ္သံလိုလို..၊ အားေပးသံလိုလို..၊ တခု ဆံုးသြားလည္း ေနာက္တခု ၀ယ္ႏိုင္ေသးတယ္ကြာ… ဟူသည့္ အဓိပၸါယ္ေကာက္လို႔ ရႏိုင္မည္ျဖစ္ေသာ ေလွာင္ေျပာင္ သံလိုလို…ေတြက “ေဟး” ကနဲ…၊ “ဟား” ကနဲ ထပ္ထပ္ ထြက္လာ၏။ ဂ်လြမ္း ….( ၀ါး…)။ ဂုန္းဂၽြမ္း…(ဟား…)..။ ေနာက္တခု ဂုန္းဂလံုး…. ဂၽြမ္း (အေဟးေဟး…) စသည္ျဖင့္ ေလွာင္သံ၊ ေျပာင္သံတို႔သည္ တစစပိုက်ယ္၊ ပိုေအာ္၊ ဟိုက ပစၥည္းတခု ပစ္ခ်လိုက္တိုင္း ေအာ္သံ၊ ေလွာင္သံတို႔က ပိုက်ယ္လာ၏။ ေလွာင္ေျပာင္သူတို႔ အင္အား တစစ ႀကီးထြားလာ၏။ ေအာက္ တန္းစီကြင္းရွိ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားထဲက (ဖိုင္နယ္မ်ားႏွင့္ တတိယ ဗိုလ္ေလာင္း အခ်ဳိ႕သာ ေအာ္ရဲပါသည္) ထိုသို႔ လွ်က္စစ္ ပစၥည္းတခု ပစ္ခ်၍ ဖ်က္စီးလိုက္ေလေလ၊ ေလွာင္ေအာ္ ေအာ္ေလ၊ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ေလွာင္ေျပာင္ေလေလ။ ဟိုး အိပ္ေဆာင္ေပၚက (ဒုဦးစီးမႈး ညႇိႏႈိင္းေခၚ ေက်ာက္မဲ) ဗိုလ္မႈးျမင့္လြင္က ေဒါပြေလေလ…။ ေတြ႔သမွ် လွ်က္စစ္ပစၥည္း အကုန္ပစ္ခ်ေလ…။ အေဟ့…ေဟ့.. စိတ္ဓါတ္ ကုမၼာရတို႔ တိုက္ပြဲသည္ ျပင္းသည္ထက္ ျပင္းလာ၏။
က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ မ်ားကေတာ့ တုံဋိဘာေ၀..ေပကလပ္၊ ေပကလပ္။ ရင္တြင္းမေတာ့ တလွပ္လွပ္ ခုန္ေနေသာ ႏွလံုးခုန္သံႏွင့္အတူ ေၾကာက္စိတ္တို႔သာ တိုးလာေန၏။ က်ေနာ္တို႔ ပစၥည္းလည္း မဟုတ္။ က်ေနာ္တို႔ အျပစ္လည္းမပါ။ သို႔ေသာ္ ဘာကို ေၾကာက္လို႔ ေၾကာက္ေနမွန္း မသိေသာ ေၾကာက္စိတ္ တို႔က ေရတံခြန္မွ ေရအလွ်င္အလား။ တဖြားဖြား..ေၾကာက္လာ၏။ နဂို ႐ိုက္သြင္း ခံထားရေသာ အားလံုးကို၊ မဲမဲျမင္သမွ်ကို ေၾကာက္ေနရသည့္ စစ္သားသစ္ ဘ၀မို႔လည္း…။ ဤလိုၾကံဳခိုက္၊ မဟာ အခြင့္အေရး ရခိုက္မွာ အေၾကာက္ မာန္တက္လာျခင္းလည္း ျဖစ္မည္ထင္၏။
ခ်မ္းသည္ႏွင့္ ေရာ၍ အေၾကာက္ဒူးတို႔ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာေန၏။ ရာသီဥတု ခ်မ္း၍ပဲ ဒူးတုန္ သလိုလို။ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ပဲ တုန္သလိုလို၊ အမွန္တကယ္က…..၊ ယခုျဖစ္ေနေသာ နည္းျပအရာရွိ မ်ားႏွင့္ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အၾကား တင္းမာမႈ အေျခအေနကို၊ ၾကားမွ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေသာ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ တုန္ေနျခင္းျဖစ္၏။
သင္တန္းသား ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားႏွင့္ နည္းျပအရာရွိမ်ား၏ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ စိန္ေခၚမႈ တိုက္ပြဲသည္ ေနာက္ဆက္တြဲ ရလာဒ္ဆိုးမ်ားစြာ အတြက္ လက္ယပ္ေခၚေနသလို ျဖစ္ေနၿပီ ဆိုျခင္းအား က်ေနာ္တို႔ ဂ်ဴနီယာမ်ားပင္ နားလည္ေနေပၿပီ။
မၾကာမီပင္ ေဒါသသံျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုလာေသာ က်ယ္ေလာင္ ေအာင္ျမင္သည့္ ဗိုလ္မႈးျမင့္လြင္၏ အသံႏွင့္ အတူ နည္းျပမ်ား၊ တာ၀န္က် ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား၊ အိပ္ေဆာင္မ်ားမွ ဆင္းလာေသာ ဖိနပ္ခြါသံ ခပ္ျပင္းျပင္းတို႔ကို ၾကားရလာရ ေတာ့ၿပီ။ …..က်ေနာ့္ရင္ေတြ ပိုပိုခုန္လာပါၿပီ…..။
ေငြလမင္းသည္ သာေနဆဲ..၊ သို႔ေသာ္… ဟိုး ေကာင္းကင္ တဖက္စြန္းနားဆီက ေရႊ႕လ်ားလာေနေသာ မိုးတိမ္ မဲစိုင္ လႈိုင္းထုၾကီးသည္ လမင္းေလးကို ၀ါးၿမိဳမည့္ဟန္ျဖင့္ အျမန္ခ်ီတက္လာေနသည္ကို လွမ္းေတြ႔ရ၏။ ထိုအခ်ိန္ ဖက္ဆစ္ ကင္ေပတိုင္တို႔ ေျခသံေလလား၊ အထင္မွားရမည့္ စစ္ဖိနပ္သံတို႔ တဂြပ္ဂြပ္ ကလည္း က်ေနာ္တို႔ရွိရာ ဦးတည္လာေနခ်ိန္။ တန္းေပါင္းစီကြင္း အတြင္းရွိ ဗိုလ္ေလာင္း အားလံုးထံမွ ဘာသံမွ် မထြက္ေတာ့…။ အားလံုး တိတ္ဆိတ္ေနၾကေပၿပီ။ ဤအျဖစ္သနစ္ကို မသိ ၾကရွာေသာ ပိုးငယ္၊ မႊားငယ္ ကိုေရႊပုရစ္တို႔က သူတို႔အလွည့္ ေရာက္ၿပီဟု ယူဆၾက၍ထင္၏။ တက်ီက်ီ….တက်စ္က်စ္……။
က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္းအားလံုး တန္းစီကြင္းအတြင္း တိတ္ဆိတ္စြာ ေနလိုက္ၾကရၿပီး ဗိုလ္မႈးျမင့္လြင္ ႏွင့္ နည္းျပမ်ား ဆင္းလာသည္ကို ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက၏။ ေက်ာက္မဲေခၚ ဗိုလ္မႈး ျမင့္လြင္၏ ေအာင္ျမင္စူးရွေသာ မိန္႔ေႁခြသံၾကီး ေပၚထြက္လာေလၿပီ။ ညဥ့္သန္းေခါင္ေက်ာ္ ႏွစ္ခ်က္တီး ခ်ိန္ မိုးေသာက္ယံ မတိုင္ခင္၏ ေလညင္း ေအးေအးသည္ ဤက်က္သေရ နည္းပါးလွေသာ ဆိုဆံုးမ စကား၊ ဆဲဆိုသံမ်ားေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ မေအးျမေတာ့ဟု ထင္လာရ၏။
“မင္းတို႔ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ၊ ေက်ာင္းက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အမိန္႔ကို အတိအက် မလိုက္နာၾကဘူး၊ လွ်က္စစ္ပစၥည္း မသံုးစြဲရ ဆိုတာကိုသံုးတယ္၊ မလုပ္နဲ႔ဆိုတာကို အကုန္လုပ္တယ္၊ ေျပာေတာ့မိုး --ိုးေတာ့ ေျမၾကီး၊ --ီး ဗိုလ္ေလာင္းလား…။ မင္းတို႔ ေစာင့္သံုးက်တာ ဘာရွိလဲ၊ ဖါခ်မယ္၊ အရက္ေသာက္ မယ္၊ ေပါက္ကရလုပ္မယ္၊ စည္းကမ္းေဖါက္မယ္။ ဒါဗိုလ္ေလာင္း အလုပ္လား၊ အခုၾကည့္စမ္း ကတ္ဆက္ေတြ တပံုႀကီး သီခ်င္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႔ ဒါအႏုပညာေက်ာင္း မဟုတ္ဘူးကြ..။”
(မွတ္ခ်က္…။ ထိုကာလအတြင္း ျမန္မာျပည္ေနရာ အႏွံ႔အျပားတြင္ မၿငိမ္သက္မႈမ်ား ျဖစ္ေနသည္ဟု က်ေနာ္တို႔ ၾကားသိရသည္။)
“ကဲ..လူစစ္စမ္း၊ လူစံုလား ဗိုလ္ေလာင္းတာ၀န္မႈး၊ အမွတ္စဥ္မွတ္ခိုင္းစမ္း”
ထုိသို႔ တန္းစီကြင္းထိပ္ရွိ စကားေျပာ စဥ္ျမင့္ရွိရာ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ ႐ုပ္တုႀကီး ေအာက္ေျခမွ မိန္႔ခြန္းေတြ ေႁခြေနေသာ ဗိုလ္မႈးျမင့္လြင္၏ ေနာက္ထံပါး၀ယ္၊ နည္းျပအရာရွိ သံုးပြင့္တပ္ ဗိုလ္ႀကီး တဦးက ဘယ္သူ႔၊ ဘယ္ဗိုလ္ေလာင္း၏ အခန္းထဲက သူသိမ္းဆည္း လာခဲ့မွန္း မသိေသာ ရီမုတ္ ကြန္ထ႐ိုးျဖင့္ ထိန္းသိမ္းေမာင္းႏွင္ ႏိုင္သည့္ ကားငယ္ေလး တစင္းကို ေဆာ့ကစား ေမာင္းႏွင္ေန၏။ သူႏွင့္ အျခားေသာ အရာရွိတသိုက္ တျပံဳးျပံဳးႏွင့္ ထိုကားေလးကုိ သေဘာက်ေနၾက၏။
အမွတ္စဥ္ မွတ္ခိုင္းေနစဥ္အတြင္း တန္းစီေနၾကသူ လူအုပ္တြင္းတြင္ ပြစိ၊ ပြစိ စကားသံ တခ်ဳိ႕ ထြက္ေပၚလာ၏။ ထိုအခ်ိန္အထိ ၿပိဳင္ကားငယ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ကြင္း မီးေရာင္ထင္းထင္း ေအာက္တြင္ ေျပးလႊား ေမာင္းႏွင္ ေကာင္းဆဲျဖစ္၏။ ထိုအျဖစ္အပ်က္ကို မေက်နပ္သူေတြ ထြက္ေပၚ လာေန၏။ မိမိတို႔ ဗိုလ္ေလာင္းပိုင္ ပစၥည္းကို သူပိုင္တခုလို သိမ္းယူလာၿပီး ေသြးေအးေအးႏွင့္ ေမာင္းေဆာ့ ေနေသာ ကေလးမဟုတ္၊ ေခြးမဟုတ္ နည္းျပစစ္ဗိုလ္ႀကီး အေၾကာင္းကို အတင္းတုတ္ ေန၏။
“ဗိုလ္ေလာင္းေတြ စကားမမ်ားနဲ႔” ထို ကားေဆာ့ ကစားေနသူ ဗိုလ္ႀကီးက လွမ္းေအာ္၏။ ဗိုလ္မႈး ေက်ာက္မဲကား တန္းစီ လူစစ္ေနေသာ တပ္ခြဲလိုက္ အမွတ္စဥ္ မွတ္ေနပံုကို သတိႀကီးစြာျဖင့္ လိုက္လံ ေရတြက္ေန၏။ စကားသံတို႔က မစဲေသး။ ေစာေစာက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ မတရားမႈမ်ား၊ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ပိုင္ ပစၥည္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရမႈမ်ား အေၾကာင္း ပြစိ၊ ပြစိ ေျပာဆဲျဖစ္၏။
“ဗိုလ္ေလာင္းေတြ စကားမမ်ားနဲ႔ ငါေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား”
ပြစိ၊ ပြဆ ဟိုမွ သည္မွ ထြက္ေနဆဲ။ ေက်ာက္မဲပါ ေဒါပြလာၿပီ ထင္၏။
“ ေဟ့ေကာင္ေတြ စကားမမ်ားနဲ႔လို႔ ေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား၊ မေအ--ိုးေတြ… ေခြး သူေတာင္းစား ေတြ…အခုတိတ္စမ္း”
ယခု က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕ေရာက္ေနသည့္ နည္းျပမ်ားထဲတြင္ ဗိုလ္မႈးေက်ာက္မဲသည္ ရာထူး အႀကီးဆံုး ျဖစ္သေလာက္ စကားေျပာ အယဥ္ေက်းဆံုး ျဖစ္၏။ ဆဲသံ၊ မပါလွ်င္ စစ္ဗိုလ့္ စကားမမည္ဟု မ်ား ဘယ္ဆရာကမ်ား သူ႔ကို သင္ေပးထားသည္မသိ။ ခဏေတာ့ တိတ္သြား၏။ မၾကာပါ.. စကားသံ ျပန္ထြက္လာျပန္သည္။ ႏွစ္ႀကိမ္မွ် အေငါက္ခံေနရသည့္တိုင္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားကေတာ့ မတိတ္ေသး..။ ေစာေစာကလိုမ်ဳိး တိုက္ပြဲ၀င္ အာခံသံေတြ ထပ္ထြက္လာ၏။ တေယာက္တေပါက္ႏွင့္ (လူညီလွ်င္ ဤကို ကၽြဲလို႔ ဖတ္ႏိုင္သည့္ ပံုစံမ်ဳိး)။ ၀႐ူး၊ ၀ရား၊ ႐ႈးရွားရွားႏွင့္ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး အသံ တခ်ဳိ႕ပါထြက္လာ၏။
“ေဟ့ေကာင္ေတြ မေအ--ိုးေတြ၊ ေခြးေတြ စကားမေျပာနဲ႔လို႔ ေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား” ေက်ာက္မဲက ထပ္ေအာ္၏။ တခ်ဳိ႕ တပ္ခြဲက လူအစစ္ေဆးခံသည့္ အေနျဖင့္ တစ္၊ ႏွစ္၊ သံုး..စသည္ျဖင့္ အမွတ္စဥ္ ေအာ္ဟစ္ ရြတ္ဆိုေနခ်ိန္ျဖစ္၏။ ထိုအမွတ္စဥ္ ရြတ္သံမ်ားႏွင့္ ေရာ၍ မည္သူက ေရာင္ေတာ္ျပန္ ေရာလြတ္ ေအာ္လိုက္သည္မသိ၊ ေခြးတေကာင္ အူသည့္ႏွယ္ “အု…အူ” ဆိုသည့္ မၾကားတၾကား ေအာ္သံ၊ ေလွာင္သံက လွ်က္တျပတ္ ထြက္ေပၚလာ၏။
ထိုစဥ္ ခ်က္ခ်င္းပင္ နည္းျပအရာရွိမ်ား၊ ႐ႈး႐ႈးရွားရွား ျဖစ္သြားၾက၏။
“ေစာေစာက ေခြးလို အူတာ ဘယ္သူလဲ၊ အခုေရွ႕ထြက္ခဲ့စမ္း၊ ၾကားလား၊ ဘယ္ေကာင္ေအာ္တာလဲ ”
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
Friday, March 21, 2008
ယေန႔ စစ္တပ္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ (၁၆)
ထိုနည္းျပမူးခ်ဳပ္ ဗိုလ္မႈးႀကီးသည္ စစ္သကၠသိုလ္မွ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအား စစ္ပညာ သင္ၾကားေရးတြင္ ႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူ အျဖစ္ တာ၀န္ယူပို႔ခ်ခဲ့ၿပီး၊ တဆင့္ျမင့္ ရာထူးတိုးကာ ကရင္ျပည္နယ္ရွိ ေျချမန္ တပ္မ ဌါနခ်ဳပ္တခုသို႔ စစ္ဗ်ဴဟာမႈး အျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕သြား၏။ ထိုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္သြားၿပီး မ်ားမၾကာမီမွာပင္ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာ သတင္းတခုကို ၾကားရ၏။ ေရွ႕တန္းစစ္စခန္း တခုသို႔အသြား ၎စီးနင္းလာေသာ စစ္ယဥ္သည္ ေကအင္န္ယူတို႔ ေထာင္ထားေသာ ကားမိုင္းနင္းမိ၍ ကားေပၚလိုက္ ပါလာသူ ထိုဗ်ဴဟာမႈး အသစ္စက္စက္ ေျခေထာက္ျပတ္ေတာက္ေသာ ဒါဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ဟု ၾကားသိ ရ၏။ မိမိတို႔အား သင္ျပေပးခဲ့ဖူးသည့္ ဆရာျဖစ္၍ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး စိတ္မေကာင္းပါ။
သို႔ေသာ္ မတတ္ႏိုင္။
ဆရာသင္ေပးခဲ့သည့္ စစ္ပညာ အရပ္ရပ္တြင္ သူကိုယ္တိုင္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရၿပီ ျဖစ္ေသာ မိုင္းေရွာင္သည့္ အတတ္ပညာ မပါရွိခဲ့ေလေသာေၾကာင့္လား မသိ။ မိမိတို႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အတြက္လည္း လက္ေတြ႔ စစ္တပ္မ်ားေရာက္လွ်င္ စစ္ေျမျပင္ဟူသည္ႏွင့္ အတူ မိုင္းဟူသည့္ ေပါက္ကဲြ၊ ေျချပတ္၊ ေသတတ္ ေစတတ္ေသာ အႏၱရာယ္သည္ အဆင္သင့္ ေစာင့္ႀကိဳေနသည္ဟုလည္း သတိေပးရာ ေရာက္လာေတာ့ သည္။ ထိုကာလ ရက္ပိုင္းမ်ား အတြင္း ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလး ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားႏွင့္ ရဟန္း သံဃာ အခ်ဳိ႕တို႔ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ား၌ ဆူပူအံုႂကြမႈ (စစ္တပ္အေခၚ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ့္တကယ္က လူထုေတာ္လွန္ေရး အံုႂကြမႈျဖစ္ရန္ အစပ်ဳိးေနသည့္) ျဖစ္စဥ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္ဟု ၾကားသိရပါသည္။ ဘယ္သူကမွ လာမေျပာပါ။ ေရဒီယို နားေထာင္သူမ်ားမွ တဆင့္ သိရွိရျခင္းျဖစ္၏။ တပ္ျပင္ထြက္ခြင့္ ပိတ္ထားခံရေသာ ရက္ပိုင္း မ်ားသည္ ထို အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ ရက္စြဲမ်ားပင္ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။
မိမိတို႔ ေက်ာင္းတြင္းမွာေတာ့ ဘာမွမထူးျခားပါ။ စည္းကမ္းအတိုင္း၊ သင္႐ိုးညႊန္းအတိုင္း၊ သင္ခန္းစာ မပ်က္၊ စာသင္ေဆာင္သြားမပ်က္၊ ထမင္းစားမပ်က္၊ အျပစ္ေပးခံမပ်က္ၾကပါ။ တပ္ျပင္ထြက္ခြင့္ ပိတ္ခံ ရေသာ စေန၊ တနဂၤေႏြေန႔ အခ်ဳိ႕တြင္သာ စီနီယာ ဖိုင္နယ္မ်ား၏ မေက်မနပ္ျဖင့္ ေတာင္ေအာ္၊ ေျမာက္ေအာ္၊ သံေသး သံေၾကာင္ျဖင့္ ေအာ္ေသာ ေအာ္သံအခ်ဳိ႕သာ ေက်ာင္းပုရ၀ုဏ္ အတြင္း လႈိဏ္ထပ္ေန၏။ ထိုသို႔ ေအာ္ေသာ္လည္း မည္သူမွ် လာေရာက္စစ္ေဆးျခင္းမရွိ၊ တားျမစ္သူ မရွိပါ။
ဤျဖစ္ရပ္ ျဖစ္စဥ္မ်ဳိးမွာ ႐ိုးေနေပၿပီ။ စီနီယာတို႔သည္ နည္းျပအုပ္ခ်ဳပ္သူ ကြယ္ရာ (ယခုလို အခ်ိန္မ်ဳိး) တြင္ ၎တို႔ ရင္တြင္းခံစားေနရေသာ မေက်နပ္ခ်က္ကို ထိုသို႔ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို လိုက္ျခင္းျဖင့္သာ ေျဖသိမ့္ရ၏။ တပ္ျပင္ထြက္ခြင့္ ပိတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ တပ္အျပင္ျဖစ္ေသာ ေမၿမိဳ႕ အတြင္းသို႔ ထြက္လည္ခြင့္ မရ။ ထြက္လည္ခြင့္ မရေသာေၾကာင့္ ၎တို႔၏ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အခ်ိန္ေလးမ်ား အလဟႆ ျဖစ္ရသည္။ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ ပ်ိဳပ်ိဳတို႔ႏွင့္ လြဲရသည္။ ထိုအခါ ကၽြဲၿမီးတိုျခင္း၊ ေဒါကန္ျခင္း၊ အလိုမက်ျခင္းတို႔ အလိုလိုျဖစ္လာသည္။ အင္မတန္ ေတာင့္တထားေသာ မ ဓါတ္ဆိုသည္ႏွင့္ လြဲေခ်ာ္ ရျခင္းေပၚ အျပင္းအထန္ အလိုမက်၊ အစားထိုးႏိုင္ဖြယ္ မရွိျခင္းတို႔ ေရာယွက္ကာ မည္သူ႔ကို စိတ္တိုရ မွန္းမသိ၊ အလိုလို စိတ္ေတြတိုကာ စိတ္ထင္သလို ေညာင္နာနာ၊ ေၾကာင္တတ္တတ္… အသံေသး၊ အသံေၾကာင္၊ ေအာ္ဟစ္ ေသာင္းက်န္းၾကေတာ့၏။
ဤမေက်နပ္မႈေၾကာင့္ ဖိုင္နယ္မ်ား ေအာ္ဟစ္ေသာင္းက်န္း ၾကျခင္းကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာ၀န္က်သူ ဖိုင္နယ္ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားက ေက်ာင္းအာဏာပိုင္ လုပ္သူတို႔ကိုလည္း သြားတိုင္မေျပာရဲေပ။ သူတို႔ကား ေၾကာက္စရာ၊ လန္႔စရာမဲ့ေသာ စစ္သကၠသိုလ္၏ ဘုရားဟု သမုတ္ထားခံရသူ ဖိုင္နယ္ ရီးယား ဗိုလ္ေလာင္း စီနီယာ ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾက၏။ သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔ဘ၀က လြတ္လပ္ၾကပါသည္။ စိတ္ထင္တိုင္း (ယခုကဲ့သို႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ နည္းျပအရာရွိမ်ား အိပ္ေဆာင္ေပၚမရွိခိုက္ ေသာင္းက်န္း ႏိုင္ၾကပါသည္။ ရင္ဖြင့္ ေအာ္ဟစ္ႏိုင္ၾက၏။ (က်ေနာ္တို႔ ဖိုင္နယ္ေရာက္လာေသာ အခါလည္း ထိုနည္းတူပင္ ေအာ္ဟစ္သူေတြ ေပၚလာပါသည္။ ေရွ႕ေဆာင္ႏြားလား တို႔၏ ခြါရာနင္းသူတို႔ ျဖစ္၏။)
ထိုကာလ၊ ထိုသို႔ မေက်မနပ္ျဖင့္ ဆူဆူပူပူ လုပ္လိုသည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး၊ အေနအထားမ်ိဳး ေရာက္လာေသာ ကာလတခု၌ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္းအားလံုး ပညာေပး ႏွိပ္စက္ျခင္း ခံရေသာ ညတညကို မွတ္မိပါေသးသည္။
ထိုတရက္….လေရာင္တို႔ ထိန္ထိန္သာေနေသာ ေတာင္ေပၚေမၿမိဳ႕၏ လျပည့္ညတည…။
တပ္ျပင္ထြက္ခြင့္မ်ား အပိတ္ခံရျခင္း၊ နည္းျပအရာရွိမ်ား၏ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ သင္တန္းသား ဗိုလ္ေလာင္း မ်ားအေပၚ ၾကပ္ျခင္း၊ ေစာင့္ၾကည့္ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အျပစ္ေပးျခင္း၊ (ဖိုင္နယ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအား နည္းျပ အရာရွိမ်ားက အျပစ္ေပးပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ က်ေနာ္တို႔ ဂ်ဴနီယာမ်ား၏ မ်က္စိေရွ႕ေမွာက္တြင္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။) ခံရဖန္ မ်ားလာေနေသာ ထိုရက္မ်ဳိးကို က်ေနာ္တို႔ မေမ့ေသးပါ။ အလိုမက် ဆူပြက္ေသာ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔၏ လႈပ္ရွားမႈ အေျခအေနသည္ ခါတိုင္းႏွင့္ မတူ၊ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ား မိုးၿပိဳမည္ကို ေၾကာက္ေနရေသာ ယုန္သူငယ္ေလးမ်ားကဲ့သို႔ နဂိုေၾကာက္ ေနၾကရသည့္အထဲ၊ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ အျပစ္ေပးတတ္ေသာ ဖိုင္နယ္တို႔ ရန္က ပိုမ်ားလာ၏။ အလုပ္မရွိ ခ်စ္တီးေခါင္း သန္းရွာ တတ္သူတို႔၊ သူတို႔စိတ္အလိုမက် ျဖစ္မႈမ်ားလာေသာ ဤအခ်ိန္တြင္ စိတ္တို႔ ေျဖေဖ်ာက္ရာသည္ က်ေနာ္တို႔ အေပၚတြင္သာ က်၏။
ေအာက္ပတ္စ္ေခၚ တပ္ျပင္ထြက္ခြင့္ ပိတ္ခံရသျဖင့္ အလိုလို မေက်မနပ္ျဖစ္ကာ ပူညံပူညံ လုပ္သူ ယခင္ကထက္ ပိုမ်ားလာေန၏။ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို ေနသံမ်ား၊ ဟိုမွသည္မွ သံေသးေညာင္နာ စူးစူးရွရွ ေအာ္ဟစ္သံမ်ား မၾကားစဖူး အေတာ္ၾကားလာ ေနရ၏။ အိပ္ေဆာင္ ၀န္းက်င္သို႔ နည္းျပ အရာရွိငယ္မ်ား ေရာက္လာသည့္ အခါတြင္လည္း၊ မၾကားတၾကား ေနာက္သလိုလို အတည္လိုလိုႏွင့္ မိမိတို႔ အခြင့္အေရးမ်ား ဆံုး႐ႈံးရသည္ကို မႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ သေဘာမ်ဳိး ေဆာင္ျပၾက၏။ ဤသို႔ ေပၚေပၚထင္ထင္ လုပ္လြန္း၊ ေအာ္လြန္း ေျပာၾကလြန္း၍လားမသိ။ အထက္ အာဏာပိုင္လုပ္သူကို ထီမထင္ မေထမဲ့ျမင္ ျပဳရဲၾကသူ၊ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသားမ်ားအား ပညာေပး သည့္ ပံုစံျဖင့္ ထံုးစံထက္ပိုမို တင္းက်ပ္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ထုပ္ျပန္ကာ အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္လာ၏။ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း တပ္ရင္း တရင္းလံုးကို မၾကာခဏ လွ်က္တျပက္ တန္းစီလူစစ္ျခင္း၊ (surprise check)။ ညႀကီးသန္းေခါင္ ေရွာင္တခင္ တန္းစီ လူစစ္ျခင္းတို႔ကို အျမင္ကပ္၊ စိတ္႐ႈပ္ေထြး၊ နာက်ည္း ဖြယ္ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ လုပ္လာေတာ့၏။
က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသားမ်ား အတြက္ ထုပ္ျပန္ထားေသာ စည္းကမ္းတခုကို စာဖတ္ သူတို႔ သိၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားသည္ လွ်က္စစ္ပစၥည္းဆို၍ ဘာဆိုဘာမွ သံုးစြဲပိုင္ခြင့္ မရွိပါ။ ဓါတ္ခဲ ထည့္သံုးရသည့္ ေရဒီယိုကိုပင္ သံုးခြင့္မရွိ။ ကတ္ဆက္၊ မီးပူ၊ ပန္ကာ၊ ထမင္းေပါင္းအိုး ဘာဆိုဘာမွ သံုးခြင့္မရွိပါ။ လွ်က္စစ္သံုးေသာ၊ လွ်က္စစ္ဓါတ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းဆို ဘာမွ် သံုးခြင့္မရွိ။ ထိုလွ်က္စစ္ပစၥည္း မသံုးစြဲရဟူေသာ အမိန္႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍၊ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား လိုက္နာမႈ ရွိမရွိ၊ စစ္ေဆးျခင္းမ်ား ထိုရက္ပိုင္းအတြင္း အေတာ္ၾကပ္လာ၏။ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အိပ္ေဆာင္အေပၚ ေရွာင္တခင္ တက္ေရာက္ရွာေဖြျခင္းမ်ား လုပ္လာ၏။
က်ေနာ္တို႔ အားလံုးအတြက္ အင္မတန္ အိပ္ေကာင္းေနေသာ ညတည …။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ အားလပ္ ေသာစေနညမို႔ ညပိုင္းတြင္လည္း ညဥ့္နက္သည္အထိ ဗြီဒီယိုေတြၾကည့္၊ လုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္၊ လူတိုင္းအားေနၾကသည္။ တေနကုန္ ေပ်ာ္ပါးၿပီး ေမာဟိုက္ ပင္ပန္းၾကသည္ႏွင္ ညနက္ပိုင္းတြင္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကကုန္၏။ အိပ္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကခ်ိန္၊ ညဥ့္ႏွစ္နာရီခန္႔တြင္၊ ငွက္ဆိုးထိုးသံႏွယ္ ဆူညံေနေသာ ၀ီစီ ခရာမႈတ္သံ တတြီတြီ အဆက္မျပတ္ ေပၚထြက္လာေတာ့၏။ ခ်က္ခ်င္းတန္းစီရန္ ေအာ္ေခၚေနေသာ အသံမ်ား ဆူညံလာ၏။ အိပ္မႈန္စံုမႊား ထလာၾကေသာ ဗိုလ္ေလာင္းတိုင္း၏ ပါးစပ္မွ နည္းမ်ဳိးစံုေသာ ဆဲဆိုသံ၊ ညည္းတြားသံမ်ား၊ မေက်မနပ္ ေဆာင့္ေအာင့္ ေအာ္ေခၚသံမ်ား အိပ္ေဆာင္တိုင္း၏ ေကာ္ရစ္တာ တေလွ်ာက္ ဆူညံစြာ ၾကားလာရေတာ့၏။ တိမ္ကင္း စင္ေနေသးေသာ ေကာင္းကင္ယံ၀ယ္ ေငြလမင္းသည္ ထိန္ထိန္သာေန၏။ ပိုးမႊားငယ္တို႔ အသံစီစီမ်ား၊ ပုရစ္ေအာ္သံလိုလို အသံမ်ား တက်စ္က်စ္ ျမည္သံမ်ားသည္ သာယာေအးျမေသာ ညကို အလွပို ထင္ေစ၊ တန္ဆာဆင္ေန သလိုပါပင္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔ မေပ်ာ္ႏိုင္ပါ။ မၾကည္ႏူးႏိုင္ပါ.. ခင္ဗ်ား။
ထိုအခ်ိန္ ပတ္၀င္းက်င္ တခြင္မွ သဘာ၀ ပိုးမႊားတို႔ ေအာ္ျမည္သံသည္ ခ်က္ခ်င္း တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့ သည္ဟု ထင္ၾကရသည္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဆူညံေသာ ေအာ္သံ၊ ဟစ္သံတို႔က တမဟုတ္ ခ်င္း ညံလာ၊ လႊမ္းလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထိုျမင္ကြင္း၊ ထိုအသံ၊ ထိုအဆင္း၊ ထိုအခ်င္း တို႔မွာ က်ေနာ္တို႔ အတြက္ မ႐ိုးေတာ့ေပ။ မၾကာခဏ ၾကားရလြန္းၿပီမို႔၊ အိပ္ငိုက္လွ်က္ႏွင့္ မၾကာခဏ တန္းစီ ခဲ့ၾကရ ၿပီးၿပီမို႔ မထူးဆန္းေတာ့ပါ။ အလြန္အင္မတန္ အိပ္ငိုက္ေနေသာ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း မ်ားအား ခ်က္ခ်င္း၊ အျမန္ဆင္းလာရန္ ေအာ္သံမ်ား၊ တြန္းအားအျဖစ္ အခ်က္ေပး ေခၚယူေနေသာ ခရာတတြီတြီ မႈတ္သံမ်ား၊ တပ္ခြဲလိုက္ နည္းျပ အရာရွိ၏ အိပ္ေဆာင္မ်ား ေအာက္မွ ေအာ္ဟစ္ ေခၚသံမ်ားသည္၊ အခန္းတံခါးေတြ တေဒါက္ေဒါက္ေခါက္ ေအာ္ႏႈိးသံမ်ားက ျပင္ပအရပ္သား တေယာက္ အတြက္မူ ထုိညက ကမၻာပ်က္ ေနခဲ့သည္ဟု ထင္ၾကမည္ပင္။
အိပ္ေဆာင္ေစာင့္ အျဖစ္ပင္ က်န္ေနခြင့္မေပး။ ရွိသမွ် အားလံုးတန္းစီရန္ ေအာ္ေျပာေနသံ ၾကားရေသာ ေၾကာင့္ တခုခုေတာ့ ထူးပါၿပီ၊ မလာစဖူး၊ အလာထူးေသာ နည္းျပအရာရွိ အေတာ္မ်ားမ်ားပါ ေရာက္လာ ေနေသာေၾကာင့္ စစ္သကၠသိုလ္အတြင္း တခုခုေတာ့ ျဖစ္ေနလို႔ ျဖစ္မည္ဟု က်ေနာ္တို႔ တြက္ဆ မိၾက၏။ တပ္ခြဲလိုက္တန္းစီ၊ ညာညႇိ၊ အမွတ္စဥ္မွတ္ ေအာ္သံ၊ ဟစ္သံ၊ ေငါက္ငန္းသံ၊ ေပ်ာက္ေနေသာသူအား ေအာ္ေမးသံ၊ အိပ္ခ်င္၍ တ၀ါး၀ါး သမ္းေ၀သံ၊ ခါးေၾကာမ်ား တဂၽြတ္ဂၽြတ္ ခ်ဳိးကာ တေရးႏိုး အေၾကာေလွ်ာ့ေနသံ အို…စံုလို႔ပင္။ ထိုအသံေပါင္းစံုတို႔သည္ လွပေသာ လျပည့္ည၏ အစားျပန္မရႏိုင္ေသာ အလွကို အက်ဥ္းတန္ ေစခဲ့ပါၿပီ။ ဗိုလ္ေလာင္းအားလံုး ဗိုလ္ေလာင္းတန္းစီ ကြင္းႀကီးတြင္ ေရာက္ရွိၿပီး တန္းစီ လူစစ္ေနခ်ိန္တြင္ နည္းျပ အရာရွိမ်ားသည္ ဗိုလ္ေလာင္းအိပ္ေဆာင္ မ်ားေပၚ တက္ေရာက္သြားေတာ့သည္။ သူတို႔ႏွင့္ အတူ ဗိုလ္ေလာင္း တာ၀န္က် (အပြိဳင့္မင့္ ကဒက္) မ်ားပါ လိုက္သြားၾက၏။ က်ေနာ္တို႔ကား ခ်မ္းေအးလွေသာ ေလေအးတျဖဴးျဖဴး တိုက္ခတ္က်ီစယ္ေသာ ဒါဏ္ခံရင္း တန္းစီမတ္တပ္ရပ္ ေစာင့္ေနၾကရဆဲ။ စီနီယာတို႔ ပါးစပ္ကလည္း ပြစိ၊ ပြစိ။
ခ်မ္းဒါဏ္ေရာ၊ အိပ္ေရးပ်က္ဒါဏ္ေရာ၊ အခ်ိန္မေတာ္ တန္းစီျခင္း လုပ္ခိုင္းသည့္ အျဖစ္ကိုေရာ၊ အားလံုး စုၿပီး တေယာက္တမ်ဳိး မေက်နပ္သံေတြ ေျပာေနၾကသျဖင့္ တန္းေပါင္းစီကြင္း တခြင္သည္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံမွ ႐ုပ္ရွင္အၿပီး ေညာင္းညာ ထြက္ေပၚလာသည့္ လူအုပ္ႀကီးမ်ားထံမွ ဆူညံသံမ်ား ကဲ့သို႔ ညံလွသည္။ တေယာက္တေပါက္ ေျပာေနၾကသည္မွာလည္း အစံု…။
ထိုအခ်ိန္ အိပ္ေဆာင္ေပၚတက္သြားေသာ နည္းျပတို႔ ျပန္ဆင္းမလာေသး။ တန္းစီကြင္းမွ ေပ၅၀ ခန္႔ သာ အကြာရွိ သံုးထပ္ အိပ္ေဆာင္မ်ားေပၚ တခန္း၀င္ တခန္းထြက္၊ တံခါးမ်ား တြန္းဖြင့္ၿပီး အခန္းထဲထိ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆး ရွာေဖြေနသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ က်ေနာ္တို႔ တန္းစီကြင္း ေနာက္ေက်ာရွိ အေနာ္ရထာ တပ္ခြဲေဆာင္၊ ေအာင္ဆန္းတပ္ခြဲေဆာင္ တို႔ကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ တာ၀န္ခံ အရာရွိမ်ားက တက္ေရာက္ ရွာေဖြလွ်က္ရွိသည္။ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕တည့္တည့္ ေအာင္စစ္သည္ (ဘုရင့္ေနာင္)တပ္ခြဲ အိပ္ေဆာင္ ဖိုင္နယ္အိပ္ခန္းမ်ားထဲ စစ္ေဆးေနေသာ နည္းျပအရာရွိ ေက်ာက္မဲ (အက္စ္အိုင္) ဗိုလ္မႈး ျမင့္လြင္သည္ ပစၥည္းတစံုတခုကို ကိုင္၍ ေကာ္ရစ္တာဘက္ ထြက္လာ၏။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း ဗိုလ္ေလာင္း တာ၀န္က်မ်ား၊ အျခားတပ္ခြဲ အရာရွိမ်ားပါ၏။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
PDF ဖိုင္ျဖင့္ဖတ္လိုပါကဤေနရာတြင္ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ပါ
Thursday, March 20, 2008
ယေန႔ စစ္တပ္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ (၁၅)
အိပ္ေဆာင္ေရာက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲမ်ား ၿပိဳင္ဆိုင္ေရး တာ၀န္က်ေသာ နည္းျပ စီနီယာက ႀကိဳတင္ေစာင့္ေနၿပီး က်ေနာ္တို႔အတြက္ သန္မာမႈ ဆိုေသာ ဒူးေခါင္း ေလ့က်င့္ခန္း အတြက္ ဖါးခုန္ ခုန္ခိုင္းျခင္း၊ ဗိုက္သားႂကြက္သားမ်ား သန္မာေရးအတြက္ ဘယ္ရီ ႐ိုက္ျခင္းေခၚ အိပ္ထ မတင္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို တရစပ္ လုပ္ခိုင္းေတာ့သည္။ ၎ေနာက္ ပင္ပန္းမႈ ႂကြက္သားမ်ား ေျပေလ်ာ့ ေစရန္ အေၾကာေလ်ာ့ျခင္းကို ထပ္မံလုပ္ရျပန္ပါ၏။ ထိုသို႔ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ အုပ္စုက ေလ့က်င့္ခန္း မ်ား လုပ္ေနခ်ိန္တြင္ စီနီယာ အမ်ားစုက ေရခ်ဳိးေနၾကပါသည္။ သူတို႔အားလံုး ေရခ်ဳိးၿပီးစီးေလာက္ခ်ိန္ တြင္မွ မိမိတို႔ကို ေရခ်ဳိးရန္ တန္းျဖဳတ္ေပးလိုက္ၿပီး ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ေရခ်ဳိးၿပီးသည္အထိ တိုင္ပင္ေခၚ အမွတ္စဥ္ျဖင့္ တရစပ္ ေမာင္းႏွင္ျပန္ပါသည္။ အိပ္ေဆာင္တန္းလ်ားထဲ၀င္ ခ်က္ခ်င္း ၀တ္ဆင္ ထားေသာ ပီတီ ဒရက္စ္ေခၚ ေလ့က်င့္ေရး၀တ္ ယူနီေဖါင္းကို ခ်က္ခ်င္းခၽြတ္၊ ပံု၊ ပုဆိုးေရလဲကို ေကာက္ စြပ္၊ စစ္တဘက္ငယ္ကို ၿခံဳကာ ခ်က္ခ်င္း ေရခ်ဳိးကန္ရွိရာသို႔ အေျပးျပန္ထြက္ရသည္။ ထိုအခ်ိန္ ေရခ်ဳိးၿပီး၊ စစ္ယူနီေဖါင္းလဲၿပီးသူ စီနီယာတို႔က အေပါက္၀မွ ေစာင့္ၿပီး မိမိတို႔အားလံုးကို တေယာက္ မက်န္ အေျပးအလႊား၊ အလုအယက္ ေရခ်ိဳးရန္ လုပ္ေဆာင္ၾကပံုကို ေစာင့္ၾကည့္ေန၏။
ႏႈတ္ဖ်ားကိုယ္စီမွလည္း ဟိုေမာင္ အျဖန္အလုပ္စမ္း။ အျမန္လုပ္၊ မၿပီးေသးဘူးလား၊ အျမန္လုပ္စမ္း စသည္ျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ အမိန္႔ေပးေနၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔မွာ ေဆာက္တည္ရာ မရ၊ အလု အယက္ ေရခ်ဳိးကန္ထဲ တိုးေ၀့ေရာက္ရွိသြားေသာ အခါ၊ ေရကန္အတြင္းမွ ေရက မက်န္ေတာ့သေလာက္ပင္။ ေအာက္ေျခထိလုနီးပါး ေရကိုပင္ က်ေနာ္တို႔ တသိုက္ အလုအယက္ ခ်ဳိးရန္ျပင္ရသည္။ ၀တ္လာေသာ ေရလဲလံုခ်ည္ကို ေကာက္ခၽြတ္၊ ေရကန္ေဘာင္ေပၚ ပစ္တင္၊ ၿခံဳလာေသာ စစ္တဘက္တိုေလးကို ပစ္တင္၊ ကိုယ္လံုးတီးျဖင့္ ေရကန္အတြင္းရွိ ေအာက္ေျခထိလု နီးပါးသာ က်န္ေတာ့သည့္ (ထံုးခ်ဳိးမ်ား၊ ထံုးအနယ္အႏွစ္မ်ားျဖင့္ ေရာကာ ျဖဴျဖဴက်င္က်င္ ျဖစ္ေနေသာ) အႂကြင္း အက်န္ေရကို အလုအယက္ ခ်ဳိးရသည္။
ထိုအခ်ိန္မွာ စီနီယာ ဒုတိယႏွစ္မ်ားႏွင့္ တတိယႏွစ္ အားကစားနည္းျပတို႔က ေရကန္အတြင္း မိမိတို႔ ေရခ်ဳိးသည္ကို အမွတ္စဥ္ျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ေမာင္းႏွင္၏။ သူေရတြက္ေနသည့္ အမွတ္စဥ္ (ဥပမာ- ၁ မွ ၂၀ အတြင္း ၿပီးေအာင္ခ်ဳိး ဟုဆိုလွ်င္ ထိုအမွတ္စဥ္ေရတြက္ေနသည့္ ကာလအတြင္းသာ ၿပီးေအာင္ ေရခ်ဳိးရသည္)။ ထိုသို႔ေရခ်ဳိးလ်င္ပင္ အေနာက္က က်ားလိုက္ေနသလို အလုအယက္ ကေသာကေမ်ာ ခ်ဳိးရသည္မွာ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းဘ၀၏ (၇)လခန္႔ ကာလအထိ ေန႔စဥ္ျမင္ကြင္းျဖစ္၏။ ေန႔တဓူ၀ ကိစၥျဖစ္၏။
ဤေနရာတြင္ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းသား ဘ၀တြင္ ႀကံဳခဲ့ရေသာ တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေလး တခုကို ေျပာျပခြင့္ ျပဳပါခင္ဗ်ား။ အုတ္ေဘာင္ လူတရပ္ခန္႔အျမင့္ ကာရံထားသည့္ ေရခ်ဳိးကန္ငယ္ အတြင္း အလုအယက္ တိုး၀င္ကာ ဘယ္သူေတြေရာက္ေန၊ ေရခ်ဳိးေနမွန္း မၾကည့္ႏိုင္အား၊ ကိုယ္လံုးတီးႏွင့္ လူေတြၾကားထဲ အတင္းတြန္းထိုး ၀င္ေရာက္ ေရခပ္၊ ခပ္သြက္သြက္ေလာင္းခ်ဳိး၊ ဆပ္ျပာတိုက္ခ်ိန္မရွိ၊ ေရစိုယံုေလာက္ ေလာင္းၿပီးခ်ိန္ မွာ စီနီယာေတြ ေအာ္ေနေသာ အခ်ိန္တိုင္ပင္က ျပည့္ၿပီ။ ထိုအခ်ိန္ ေရခ်ဳိးကန္ေပၚ တ၀ိုက္တြင္ ျမဴခိုးလိုလို ေရေငြ႔လိုလို အေငြ႔တို႔က လြင့္ပ်ံတက္လွ်က္ရွိ၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕၏ ေအးျမေသာ ရာသီဥတုအတြင္း ေခၽြးတရႊဲရႊဲ ေသြးတပူပူျဖင့္ အားကစားကြင္းမွ ျပန္တက္လာေသာ မိမိတို႔သည္ ႐ုတ္ျခည္း ေအးျမေသာ ေရကို အလုအယက္ခ်ဳိး ၾကေသာေၾကာင့္ အပူအေအး ဓါတ္ျပဳကာ ေခၽြးတို႔ အေငြ႔ ျပန္လာၾကျခင္း ျဖစ္၏။ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္မ်ား ကိုယ္ခႏၶာမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ေရခိုးေရေငြ႔ တို႔သည္ မီးေလာင္ေနေသာ ထင္းတံုးကို ေရျဖင့္ ေလာင္းပက္ၿပီး၍ အခိုးအေငြ႔ ျဖဴလႊလႊတို႔ ျပျပ ထြက္ေပၚေနသည့္ ႏွယ္ပင္။ ထုိ (၅) ခြက္မွ်သာ အလုအယက္ ခ်ဳိးခြင့္ရေသာ ေရေလးကပင္ မိမိတို႔အတြက္ ေန႔စဥ္ အာသာေျပ ျဖစ္၏။ ၿပီးလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ေရလဲပုဆိုး ေကာက္၀တ္ မိမိတင္လိုက္ေသာဟာဟု ထင္ရသည့္ စစ္တဘက္ ငယ္ကို ေကာက္ဆြဲၿခံဳကာ အေျပးျပန္ထြက္္ရ၏။ အိပ္ေဆာင္တြင္း ေရာက္ေတာ့လည္း အသင့္ေစာင့္ ေနသူ စီနီယာတို႔က မိမိတို႔ သင္တန္းသြားလွ်င္ ၀တ္ရမည့္ စစ္ယူနီေဖါင္းကို အျမန္ဆံုးနည္းျဖင့္ လဲခိုင္းရန္ အမိန္႔မ်ားျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနၾက၏။ အျမန္၀တ္၊ အျမန္၀တ္ ၁ ကေန ၂၀ ထိပဲရမယ္။ ေနက္က်တဲ့ ၅ေယာက္ မယူဘူး။ ၾကားလား၊ ၾကားလား၊ ဖတ္စ္ယီးယား။… အျမန္လုပ္စမ္း၊ အျမန္လုပ္ စမ္း..၊ ၁..၂..၃..၄..၅…..အခ်ိန္ျပည့္ေတာ့မယ္ အျမန္လုပ္စမ္း၊ စသည္ျဖင့္ အမိန္႔ေအာ္သံေတြၾကား ဗ်ာမ်ားလွေသာ အခ်ိန္တို႔သည္ က်ေနာ္တို႔ မူပိုင္ျဖစ္ပါသည္။ အလြန္ ကသုတ္ကရက္ ႏိုင္လွေသာ ၀တ္စားဆင္ယင္ ခ်ိန္မ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တို႔ ေန႔စဥ္ႀကံဳရေသာ ကိစၥမ်ားျဖစ္သည္။ ဒီၾကားထဲ ၀တ္စားမႈ မသပ္မရပ္ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္လည္း တန္းေဒါက္စစ္ေဆး ဟုေခၚေသာ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ စစ္ေဆးသည့္ အခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ ျပႆနာ ျဖစ္ႏိုင္ေသးသည္။ အျပစ္ေပး ခံရႏိုင္ေသး၏။ စီအိုင္ေခၚ နည္းျပမႈးခ်ဳပ္ ဗိုလ္မႈးႀကီးတဦး က်ေနာ္တို႔ စစ္သကၠသိုလ္သို႔ အသစ္ေျပာင္း ေရာက္ရွိလာၿပီးေနာက္ မၾကာမီပင္ က်ေနာ္တို႔ ေနထိုင္မႈပံုစံ တမ်ဳိးေျပာင္းလဲ သြားျပန္၏။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ၀တ္စလစ္ျဖင့္ ကသုတ္ကရက္၊ အ႐ူးမီး၀ိုင္းသလို အလုအယက္ ေရခ်ဳိးရျခင္း၊ တိုးေ၀ွ႔ရျခင္း၊ အရွက္ႀကီးစြာ မိေမြးတိုင္း လူပံုအလယ္ ေနၾကရျခင္း ဒုကၡဆင္းရဲ ကင္းၿငိမ္းပါေတာ့သည္။ က်ေနာ္တို႔၏ ဂ်ပန္ေရခ်ဳိးပံု ကိုယ္လံုးတီးျဖင့္ ေရခ်ဳိးရျခင္း အနိဌါ႐ုံ ျမင္ကြင္းေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားပါေတာ့သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ပါနည္း…..။
ကိုယ္လံုးတီးျဖင့္ ေရခ်ဳိးျခင္း ကိစၥကို အခ်ိန္ကာလ အားျဖင့္ ေလး၊ ငါးလ ခန္႔သာ ရွက္ရွက္ ေၾကာက္ေၾကာက္၊ ထူထူပူပူျဖင့္ လုပ္လိုက္ရသည္။ မၾကာမီပင္ ဤ၀ဋ္မွ ကၽြတ္ေတာ့၏။ ျဖစ္စဥ္မွာ ဤကဲ့သို႔ေသာ ဇာတ္လမ္းေလးမ်ားက တဆင့္ စခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အိပ္ေဆာင္ႏွင့္ မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ တဖက္ျခမ္းတြင္ ငါးေပမွ်ျမင့္ေသာ အုတ္တံတိုင္း တခုသာျခားသည့္ ေျမကြက္လပ္ႀကီးမ်ား ရွိ၏။ က်ေနာ္တို႔ အိပ္ေဆာင္ႏွင့္ အနီးဆံုး ထိုေျမကြက္လပ္ႀကီး အတြင္းတြင္ အဂၤလိပ္ေခတ္ ကတည္း က ေဆာက္လုပ္ထားခဲ့ေသာ ႏွစ္ထပ္တိုက္ အိမ္နီနီႀကီး တလံုးရွိ၏။ ထိုႏွစ္ထပ္ အိမ္ႀကီးသို႔ အသစ္ ေျပာင္း ေရာက္ရွိလာေသာ နည္းျပမႈးခ်ဳပ္ ဗိုလ္မႈးႀကီး၏ မိသားစုတြင္ က်ေနာ္တို႔ အ႐ြယ္ သမီးပ်ဳိေလး တဦးလည္း ပါလာ၏။ ထုိသမီးပ်ဳိေလး၏ အိပ္ခန္းႏွင့္ တြဲလွ်က္ စာၾကည့္ခန္းသည္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ေရခ်ဳိးေသာ အုတ္ေရကန္မ်ား ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူထားၿပီး ထုိအခန္းမွ က်ေနာ္တို႔ဆီသို႔ ေကာင္းစြာ စီးမိုး ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္း အေနအထားျဖစ္၏။
သူတို႔မိသားစု ေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္စ သံုး၊ ေလးရက္အတြင္း အေၾကာင္း မတိုက္ဆိုင္၍လား၊ ဗိုလ္မူးႀကီး ၏ သမီးေတာ္ သတိမမူမိ၍လား မသိ၊ ေမာင္ဗမာတို႔ ေရခ်ဳိးခ်ိန္ ကိုယ္ကာယ အလွျပမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဘာျပႆနာမွ မျဖစ္ေသးေပ။ မိန္းမဟူသည္ လွ်က္စစ္ မိန္းခလုတ္၊ မိန္းဆြစ္၊ တယ္လီေဗးရွင္းတြင္ ေတြ႔ေသာ မိန္းကေလး အ႐ုပ္ေလာက္သာ ျမင္ေနရသူ မ ဟူသည္ကိုလည္း အေလးမျခင္းမွ၊ ၀ိတ္မျခင္း မွ မ၊ မ စသည့္ အေၾကာင္းေလာက္သာ ေျပာဆိုႏိုင္ၾကၿပီး၊ မိန္းမဟူသည့္ ဓါတ္ႏွင့္ အလြန္႔ အလြန္ ျပတ္လပ္ေ၀းကြာေနသူ ဗိုလ္ေလာင္း ႏြားသိုးေလးမ်ားအတြက္ ထိုအပ်ဳိေလးသည္ မ်က္စိ အစာေကၽြး ရာ ေတာ္၀င္ ပန္းတပြင့္ ျဖစ္လာေတာ့သည္မွာ ေျပာစရာ မလိုေပ။ က်ေနာ္တို႔က သူမ၏ စာၾကည့္ခန္း ျပဴတင္းေပါက္ကို လွမ္းျမင္ရသလို၊ သူမကလည္း က်ေနာ္တို႔ အိပ္ေဆာင္၊ ေရခ်ဳိးကန္အားလံုးကို အေပၚစီးမွ လွမ္းျမင္ေနရ ႏိုင္သည္။ မၾကာခင္မွာပင္ မ႐ိုးႏိုင္ေသာ ဇာတ္လမ္းေလး တခုက အစျပဳလာ ပါေတာ့သည္။ စစ္ဗိုလ္ေလာင္း ေက်ာင္းသား ဆိုသည္မွာ ၿခံထဲ ပိတ္ေလွာင္ထားျခင္း ခံေနရသည့္ ႏြားသိုးေလးမ်ား ပမာ ျဖစ္ရာ၊ ဣတၱိယေခၚ မ ဓါတ္ကို အေတြ႔အာ႐ုံ မဆိုထားဘိ၊ အျမင္အာ႐ုံပင္ အလြန္အမင္း ငတ္မြတ္ ေနၾကရသူမ်ား ျဖစ္၍၊ ယခုကဲ့သို႔ မလွမ္း မကမ္းတြင္ အသင့္ေရာက္လာေသာ သမီးပ်ဳိေလးကို အေ၀းေရာက္ အျမင္အာ႐ံုျဖင့္ အငမ္းမရ၊ ငမ္းၾက၏။ ျခေသၤ့လည္ျပန္ မက ဒိုင္ႏိုေဆာ လည္ျပန္၊ ေ၀လငါးလည္ျပန္၊ သမင္လည္ျပန္ စေသာ လည္ျပန္ ေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ၾကည့္ၾက၏။ မ်က္ႏွာပိုး မေသေသာ မ်က္ခြက္ကလည္း တဟီးဟီး၊ စပ္ၿဖဲၿဖဲ ျဖစ္ေနၾကမည္ ထင္၏။
သမီးပ်ဳိေလးအား သူ႔အခန္း ျပဴတင္း၀နား ရိပ္ခနဲ မေတြ႔လိုက္ႏွင့္ ကိုဗိုလ္ေလာင္းတုိ႔ စကၡဳ အာ႐ံု မ်က္လံုး အားလံုးသည္ ထိုအရိပ္ကေလး ေနာက္သို႔ ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္ေတာ့၏။ ဤမွ် ဆြဲေဆာင္အား ႀကီးေသာ မ ဓါတ္ပင္။ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးသည္ ထိုအခိ်န္က ၁၉၊ ၂၀ ႏွစ္ အ႐ြယ္ ေယာက်ၤားပ်ဳိမ်ားသာ ျဖစ္သျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ အျပစ္မဟုတ္။ ႏုပ်ဳိမႈကို ခံစားခြင့္ ေပးထားေသာ သဘာ၀၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။
(မွတ္ခ်က္။ ။က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ားသည္ ထိုနတ္သမီးေလးလို လွသည္ဟု စီနီယာေတြ ေျပာၾကသည့္ ထိုမိန္းကေလးကို တရား၀င္ ေပၚတင္ ငန္းခြင့္ မရွိပါ၊ စီနီယာမ်ားက ငန္းခြင့္ မူပိုင္ ယူထားပါသည္။) ည စာၾကည့္ခ်ိန္တြင္ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔သည္ မိမိအိပ္ခန္း အတြင္းမွ ဘယ္မွမသြားရပဲ စာဖတ္ေနၾကရသည္။ က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္မ်ားသာ ကိုက္ႏွစ္ရာခန္႔ ေ၀းေသာ စာသင္ေဆာင္ ေမွာင္ေမွာင္ မဲမဲသို႔ သြား၍စာဖတ္ရသည္။
က်ေနာ္ အိပ္ေဆာင္ေစာင့္ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းအျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့ရန္ တာ၀န္က်ေသာ ေန႔တေန႔ ျမင္ကြင္းအရ စီနီယာတို႔သည္ ထိုမိန္းကေလးကို ဖိုေရး ျပရင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ေနၾကသည္ကို ၾကားမိလိုက္၏။ သမီးပ်ဳိေလးသည္ ျပဴတင္း၀ကေန၍ အျပင္႐ႈခင္းကို ေငးသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေညာင္း ေျပ၊ အညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ျပဴတင္း၀မွာ ေပၚလာသည္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုေရႊလူပ်ဳ ႏြားသိုးတို႔ တစခန္းထ ၾကပါေတာ့သည္။ စာထိုင္ဖတ္ေနၾကရာ အိပ္ခန္းတြင္း မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ၊ အျပင္ ေကာ္ရစ္ဒါ ထြက္၍ တံေတြးပဲ ေထြးသလိုလို၊ အိပ္ခ်င္ေျပဘဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ သလိုလို၊ သလိုလိုေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာျဖင့္ အခန္းအျပင္ ထြက္ကာ အသံတိတ္ ဟန္ေရး ျပပါေတာ့သည္။ ညအေမွာင္ထု အတြင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ဗိုလ္ေလာင္း အိပ္ေဆာင္မ်ားမွာ မီးထိန္ထိန္ ထြန္းထားေသာေၾကာင့္ အျပန္အလွန္ ျမင္ႏိုင္ၾကသည္။ တခါတေလမ်ား ပန္းပြင့္ေလးက သူ႔ဟာသူ ဘာကိုသေဘာက်၍ ၿပံဳးရီ ျမဴးတူးလိုက္သည္ မသိ။ ထို ၿပံဳးလိုက္သည္ကို ျမင္ေသာ ကိုကို ႏွာဂ်ဳိေထာင္တို႔က၊ သူ႔ကိုၿပံဳးျပတာ၊ ငါ့ကိုၿပံဳးျပသာ စသည္ျဖင့္ အၿပံဳး ျပခံ မဟာပုရိႆ အျဖစ္ ဘ၀င္ကိုင္ မာန္တက္ၾကၿပီး အခ်င္းခ်င္း စကားႏိုင္လု ရန္ျဖစ္ၾကျခင္းျဖစ္၏။
ဤသည္ကား က်ေနာ္တို႔ ဂ်ဴနီယာ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အင္မတန္ ေၾကာက္ရေသာ စီနီယာ ဗိုလ္ေလာင္း မ်ား အထဲမွ စီနီယာ အခ်ဳိ႕၏ လူပီသပံု အျပဳအမူ တခ်ဳိ႕ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေစာေစာက ဂ်ပန္ေရခ်ဳိးျခင္း အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ၾကရေအာင္။ ယခင္က ဂ်ပန္ေရခ်ဳိးျခင္းကို ဖာသိ ဘာသာ ပံုမွန္ သေဘာမ်ဳိး ေနခဲ့ ၾကေသာ္လည္း ယခုေတာ့ ယခင္လို မဟုတ္ပါေတာ့ၿပီ။ ယမင္းပ်ဳိ သူဇာအလွေလးက နတ္သမီးေလး အလား မလွမ္းမကမ္းမွာ ေရာက္ေနၿပီေလ။ ကိုေရႊလူပ်ဳိ ႏုႏု ထြတ္ထြတ္တို႔ႏွင့္ အနီးဆံုးေနရာမွာ မိန္းမပ်ဳိေလး ရွိေနၿပီေလ။ မၾကာပါ။
က်ေနာ္တို႔ အားလံုးအတြက္ စိတ္ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ သတင္းၾကားရ၏။ ၎မွာ မိမိတုိ႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ေရခ်ဳိးခ်ိန္တြင္ လုံလုံၿခံဳၿခဳံ ၀တ္ဆင္ထားေသာ အေနအထားျဖင့္၊ ေဘာင္းဘီတို ၀တ္ဆင္ၿပီးမွ ေရခ်ဳိးကန္ထဲ၀င္ကာ ေရခ်ဳိးရန္ ထုတ္ျပန္သည့္ အမိန္႔စာအေၾကာင္း သတင္းျဖစ္ပါသည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ပါနည္း…။
ကိုေရႊလူပ်ဳိ (ႏြားသိုးေပါက္စ) ဗိုလ္ေလာင္းတို႔က မိန္းမပ်ဳိေလး ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ေရာက္ရွိေန ေသာေၾကာင့္ ေရခ်ဳိးကန္ထဲ ကိုယ္လံုးတီးျဖင့္ ေရခ်ဳိးရန္ မ၀ံ့ရဲေသာ ရွက္စိတ္ျဖင့္ တိုင္စာတင္လိုက္လို႔ ဟု..ထင္ပါသလား ခင္ဗ်ား။ မိမိတို႔ ေရခ်ဳိးေနခ်ိန္ ေကာင္မေလး ထြက္လာၿပီး မိမိတို႔ ကာယအလွ ျမင္ေတြ႔သြားမွာကို ရွက္ရႊံ႕စိုးထိတ္ ေသာေၾကာင့္ လံုလံုျခံဳျခံဳ ေရခ်ဳိးခြင့္ ျပဳပါရန္ ေတာင္းဆို လိုက္ေသာေၾကာင့္ဟု..ထင္ပါသလား ခင္ဗ်ား။ မွားပါသည္။ တက္တက္စင္ေအာင္ မွားပါသည္။
အခ်ဳိ႕သူတို႔က ပံုမွန္အတိုင္း ေရခ်ဳိးၾကေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ကမူ မိန္းမပ်ဳိေလး ျပဴတင္း၀ ထြက္လာၿပီး ရပ္ၾကည့္လိမ့္မည္ဟု ထင္ရသည့္ အခ်ိန္အထိ အေပၚဗလာ။ ခါးေအာက္မွာ တဘက္ေစာင္ တိုတိုငယ္ ေလးပတ္ၿပီး ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕၏ ခိုက္ခိုက္တံုေသာ အေအးဒါဏ္ကို ၾကံၾကံခံရင္း ေစာင့္သည္။ (ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားကေတာ့ မလုပ္ရဲၾကရွာပါ) အေအးပတ္လိုက ပတ္ေစ၊ သူ႔ရည္မွန္းခ်က္ မျပည့္မခ်င္း ေရခ်ဳိးခ်ိန္ ေရာက္သည့္တိုင္ ေရမခ်ဳိး။ အာဂ သတၱိရွင္ေတြ ျဖစ္၏။
ထိုအပ်ဳိစင္ ကညာေလး၏ မ်က္ႏွာေတာ္အား ျပဴတင္း၀နား ျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ ကိုလူပ်ဳိ ေရႊႏြားသိုးတို႔ ေမာင္ဗမာ ျပပြဲ စတင္ပါေတာ့သည္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ မ၀င္မီ ေကာင္မေလးမျမင္၊ ျမင္ေအာင္ (မသိသလို၊ ဘာလိုလိုႏွင့္) ပတ္ထားေသာ စစ္တဘက္ကို ေစာစီးစြာ ခၽြတ္ျပ၍ လွ်က္တျပတ္ ကိုယ္ဟန္ႂကြားျခင္း၊ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ခ်ိဳးခ်ိန္တြင္ ပန္းကေလး ျမင္ေလာက္သည္အထိ အမူအရာ အမ်ဳိးမ်ိဳးလုပ္ျပျခင္း၊ ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ သူတို႔ ဖြားဘက္ေတာ္ကို အပ်ဳိေလးျမင္သည္ အထိ ႀကိဳးစားပမ္းစား ေဆာင္ရြက္ျခင္း တို႔ျဖင့္ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ေပါင္းစံုကို လုပ္ျပၾကသည္။ မၾကာပါ၊ ဒီတခ်ီေတာ့ ပန္းကေလး ရွက္သြားဟန္တူသည္။ ခ်က္ခ်င္း ျပဴတင္းတံခါး ပိတ္သြားသည္။ ရက္အတန္ၾကာသည္အထိ ျပန္မဖြင့္ေတာ့ပါ။ မၾကာခင္ က်ေနာ္ေျပာခဲ့ေသာ ေဘာင္းဘီ၀တ္ၿပီးမွ ေရခ်ဳိးရန္ ၫႊန္ၾကားစာ ေရာက္လာပါေတာ့သည္။
ေမာင္ဗမာ ျပခဲ့ေသာ စီနီယာမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရွိရမလို ျဖစ္ေန၏။ က်ေနာ္တို႔အားလံုး အရွက္လံုစြာ ေရခ်ဳးိခြင့္ရေရး ႀကိဳးစားေပးခဲ့ေသာ စီနီယာတို႔၏ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမႈကို ေက်းဇူးတင္ပါ၏။ သူတို႔ကို ဏွာႀကီးသည္ဟု က်ေနာ္မျမင္ပါ။ စစ္ဗိုလ္တဦး၏ သမီး အရွက္ေတာ္ရမည္စိုး၍ ဗိုလ္ေလာင္းအားလံုး အတြက္ ျပင္ဆင္ခ်က္ အမိန္႔ထတ္ေပးေသာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကိုပင္ ခ်ီးမြမ္းရမလိုျဖစ္၏။
အာဏာရွင္ေခတ္တြင္ အာဏာၾသဇာရွိသူ၏ သားခ်င္းေဆြမ်ဳိးတို႔တြင္လည္း ဆင့္ကဲ သက္ေရာက္ေသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ သြယ္၀ိုက္ ပိုင္ဆိုင္ေသာ အာဏာရွိၾကပံုကို က်ေနာ္တင္ျပလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ လံုလံုျခံဳျခံဳ ေရခ်ဳိးခြင့္ ရသြားၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တစိတ္တပိုင္း အာဏာပိုင္ေသာ အပ်ဳိေလးကို ေက်းဇူးတင္ ပါသည္ ေရႊသမီးေတာ္ဟု ဆိုရမလိုပင္။
ဤသည္မွာ မိမိတို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းဘ၀က ၾကံဳခဲ့ရေသာ ပင္ပန္းအားငယ္၊ ေၾကာက္စိတ္တို႔ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းျပင္းျဖင့္ လႊမ္းမိုးဖိစီးေနခ်ိန္ၾကား၊ လူငယ့္ဘာ၀ စိတ္လြတ္လပ္မႈ ရွာလိုေနခ်ိန္မ်ား အၾကားမွ ျဖစ္စဥ္တခုကို အေတြ႔အၾကံဳတခု အေနျဖင့္ အၾကမ္းမွ် တင္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
