If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:
If you can dream-and not make dreams your master;
If you can think-and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two imposters just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:
If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"
If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings-nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And-which is more-you'll be a Man, my son!
Read More...
Collapse...
ယခု တပတ္တြင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္သို႔ လာေရာက္ စစ္ေဆး လည္ပတ္ေသာ အထက္ အရာရွိႀကီးမ်ား၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ေရာက္လာတတ္ခုိက္ ေတြ႔ႀကံဳရေသာ အျဖစ္အပ်က္ ေလးကို ႐ႈစားေပးပါအုံး။
ယေန႔ ျပင္ပစစ္တပ္တြင္ ျဖစ္ေနသည့္ အတုိင္းပါပင္၊ အထက္အႀကီးအကဲ တပ္မွဴး၊ တုိင္းမွဴး ၀န္ႀကီး ဆိုသူတို႔ တပ္ရင္း၊ တပ္မတခုကို လာေရာက္ စစ္ေဆး ေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ရာဇသံ တင္ႀကိဳ အမိန္႔က ႏွစ္ပတ္ခန္႔ ကတည္းက ႀကိဳပို႔ထားၿပီးသား ျဖစ္၏။ ဘယ္ေန႔တြင္ ဘယ္သူဦးစီးတဲ့ အရာရွိ၊ အျခား အဆင့္ အင္အား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ တပ္စစ္ေဆးရန္ လာေရာက္မည္၊ မည္သည့္ အေၾကာင္းကိစၥ၊ အမႈအခင္း၊ ဦး၊ ေရး၊ ေထာက္ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား ၿပီးစီးေအာင္ ျပင္ဆင္ ေဆာက္ရြက္ထားရန္ စသည့္ျဖင့္ ေၾကးနန္းမ်ားက တသီႀကီး ေရာက္လာေတာ့သည္။
မိမိတို႔ ဗိုလ္ေလာင္း ဘ၀ကေတာ့ ဤသို႔ တင္ႀကိဳ အေၾကာင္းၾကား လာေရာက္တတ္ေသာ အႀကီးအမွဴး ဆိုသူတို႔ အေၾကာင္း ဟုတ္တိပတ္တိ ဘာမွ မသိေသးပါ။ ဗုိလ္ေလာင္းတပ္ခြဲမွဴး အရာရွိ၏ တန္းစီ မိန္႔ခြန္းေႁခြ မွာၾကားေျပာဆိုခ်က္ ညြန္ၾကား ခုိင္းေစခ်က္ မ်ားအရသာ ဘယ္စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ဘယ္ေန႔ လာမည္ ဆိုသည္ကို သိရျခင္း ျဖစ္၏။
ထုိသို႔ အမိန္႔ရၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ က်ေနာ္တို႔ စစ္ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား စလုပ္ရသည္မွာ သန္႔ရွင္းေရးႏွင့္ အျခားေသာ သင္တန္းကိစၥမ်ား အစစ္အေဆး ခံႏုိင္ေရး တာ၀န္မ်ားျဖစ္၏။ အိပ္ေဆာင္၊ စာသင္ေဆာင္၊ ထမင္းစားေဆာင္ စေသာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ၀င္ေရာက္ ၾကည့္႐ႈႏုိင္မည္ ထင္ရေသာ ေနရာမွန္သမွ်ကို ျမက္တပင္၊ ႏြယ္တခက္ မတက္ရေအာင္ ရွင္းလင္း သုတ္သင္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရေတာ့၏။ ခါတုိင္း လူမႈ၀န္ထမ္း (ေခၚ) ဖက္ထိပ္ လုပ္ေနက်ထက္ ေလးငါးဆမွ် ပိုလုပ္ရ၏။ ပိုပင္ပန္းၾက၏။
နည္းျပ အရာရွိမ်ား ကိုယ္တုိင္ ႀကီးၾကပ္ၿပီး အေသးစိတ္ ခိုင္းေစေသာေၾကာင့္ အနားယူ အပါးခိုသည္ မရွိေပ၊ ပင္ပန္းလြန္းေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔သည္ လာစစ္ေဆးမည္ဆိုသည့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကိုသာ စိတ္တြင္းမွ က်ိန္ဆဲ၊ ေရရြတ္ေနၾကေတာ့သည္။ စိတ္တြင္းမွလည္း ထုိအႏွီ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို အလုိလို ေၾကာက္လန္႔ စိုးထိတ္လာမိ၏။
ဟုတ္သည္ ဒီ…. စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တေယာက္ လာမည္ဆိုသည္ႏွင့္ တေက်ာင္းလုံး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးပါ မက်န္ ဖင္မွာ ဖြဲမီးဖို တပ္ထားလို႔ ထုိင္မက်၊ ေနမရသည့္ အလား ဟုိသြားလုိက္၊ ဒီလာစစ္လုိက္၊ သူ႔ မာဇဒါဂ်စ္ ေခါင္းရွည္ ႏွစ္ခန္းတြဲႀကီးျဖင့္ မ်က္ေစ့ေနာက္ေနေအာင္ လုိက္လံ စစ္ေဆးမွာၾကား ဟိန္းေဟာက္ ဆဲဆို ႀကိမ္းေမာင္း ေနေတာ့သည္ကို ေတြ႔ရ၏။ ရာထူးအႀကီးဆုံး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးပင္၊ ဤမွ် ေမ်ာက္မီးခဲ ကိုင္ထားသလို ျဖစ္ျပေနလွ်င္ က်န္ေသာ ပိစိေကြး နည္းျပ အရာရွိ အျခားအဆင့္ မ်ားလည္း ဘယ္ေနသာေတာ့မည္နည္း၊ ဖင္ ဂ်က္တပ္ထား သလား ေအာက္ေမ့ရေအာင္ ျပာယာ ခတ္ေနၾကေတာ့၏။
က်ေနာ္တို႔ အင္မတန္ေၾကာက္ရေသာ စစ္ဗုိလ္မွဴးေတြ၊ ဗိုလ္ႀကီးေတြ၊ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးမွအစ နည္းျပအရာရွိမ်ား ေတာင္ ဤမွ် ပ်ားပန္းခတ္ေၾကာက္ရြံ႕ စိုးထိတ္ပူပင္မႈ အျပည့္ျဖင့္၊ လိုေလေသးမရွိ အားလုံးျပည့္စုံေအာင္၊ ျပင္ဆင္ ေၾကာက္လန္႔ ေနၾကသည္ဆိုလွ်င္၊ က်ေနာ္တို႔လို စစ္တပ္တြင္း ၀င္ကာစ၊ ကိုယ့္အရိပ္ကို ကိုယ္႐ုတ္ျခည္း ျမင္လုိက္လွ်င္ေတာင္၊ ဖုန္းကနဲ ရင္ထိတ္ ႏွလုံးခံု ေၾကာက္စိတ္ ၀င္တတ္သြားေလာက္ေအာင္၊ မဲမဲျမင္သမွ် ေၾကာက္ေနရသူ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔ အဖို႔မူကား ေျပာစရာ လိုေတာ့မည္မထင္….။
သူတို႔လာမည္၊ ေက်ာင္းကို လာစစ္မည္ဆုိလွ်င္ က်ေနာ္တို႔မွာ ေပ်ာ္လည္း ေပ်ာ္သည္၊ ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္သည္။ စိတ္လည္းတိုသည္၊ ေမွ်ာ္လည္း ေမွ်ာ္သည္၊ တခါတေလလည္း က်ိန္ဆဲ ေရရြတ္ခ်င္ စိတ္ေပၚလာသည္။
ေပ်ာ္သည္ဆိုသည္မွာ ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္၏။
မိမိတို႔ စာသင္သား၊ သင္တန္းသား ဗုိလ္ေလာင္း ဘ၀တြင္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား စားရိပ္သာမွ ေကၽြးသမွ် ေသာ ဟင္းလွ်ာမ်ား၊ ထမင္းမ်ားသည္ မိမိတို႔အတြက္ ေလ့က်င့္ခန္းယူ အငတ္ခံ၊ ေနႏုိင္ေသာ အက်င့္ ရေစရန္ တမင္တကာ ေလ့က်င့္ေပးေနသကဲ့သို႔ ရွိေသာ အလြန္ညံ့ဖ်င္းသည့္ ထမင္း ဟင္းမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း က်ေနာ္တင္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္၏။
ခရမ္းခ်ဥ္သီးပုပ္ ေဖ်ာ္ဟင္းဟု ေခၚႏုိင္မည့္ ခ်ဥ္စူးေနေသာ (ပုပ္၊ ရိေနသည့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားကို ေစ်းမွ ေအာ္ဒါဆြဲကာ ေန႔စဥ္မွာယူ ထားသည္လား မသိ၊ ေန႔စဥ္လိုလို ထုိအပုပ္မ်ားႏွင့္ ခ်က္ေႂကြး ျခင္းကိုသာ စားရ၏) ခရမ္းခ်ဥ္သီးပုပ္ရိမ်ားႏွင့္ ခ်က္ထားသည့္ အရည္တခြက္၊ ပဲဟင္းဟု နာမည္ ေခၚႏုိင္ေသာ အရည္က်ဲ ပဲအရသာ ရွိသည့္ ဟင္းရည္တခြက္၊ ေခြးမစား ငါးေျခာက္ဟု က်ေနာ္တို႔ ေခၚသည့္ အလြန္နံေစာ္ ငံက်ိေနေသာ ငါးပုပ္ေဖ်ာ္ရည္ က်ဲက တခြက္၊ အတို႔အျမဳတ္ အျဖစ္စားရန္ အလို႔ငွာ ထားေပးေသာ ပုပ္ရိေနေသာ အကြက္မ်ားပါသည့္ ေဂၚဖီရြက္ အနည္းငယ္ႏွင့္ ငါးပိရည္က်ဳိ တခြက္၊ ခဲအေရာေရာ ေက်ာက္အေရာေရာ၊ အမိႈက္ အေရာေရာ ထမင္းနီတာလံ မာက်စ္က်စ္… ဒါသည္ပင္လွ်င္ ေန႔စဥ္ နီးပါး အစားအစာျဖစ္၏။ ဗုဒၶဟူးေန႔ တေန႔တြင္သာ တလက္မ သာသာရွိေသာ အသားဟင္း ႏွစ္တုံးပါ ဟင္းကို စားရတတ္၏။
ထုိသို႔ေသာ ရက္မ်ားကို ၿငီးျငဴ စိတ္ဆင္းရဲ၊ ၀မ္းပူဆာေလာင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ရင္း ရံဖန္ရံခါ၊ တရက္ တေလတြင္ေတာ့ အလြန္အင္မတန္ အရသာရွိေသာ ဟင္းလွ်ာမ်ားကို နတ္သုဒၶါ အလား ၿမိန္ရွက္စြာ စားရတတ္သည္။ တခါမွ မၾကားဖူးေသာ ဆိတ္သားလုံးဟင္းတို႔၊ ၾကက္ေပါင္လုံးလိုက္၊ အေခ်ာင္းလိုက္ ပါေသာ ဒံေပါက္တို႔၊ တ႐ုတ္အမဲတုံးႀကီးမ်ား လက္သီးဆုပ္ သ႑ာန္အတုံးႀကီးမ်ားႏွင့္ ဟင္း၊ စသည္ ျဖင့္ ထူးဆန္းေပ့၊ အရသာရွိေပ့၊ ေကာင္းေပ့ဆိုေသာ ထမင္းႏွင့္ ဟင္းမ်ားကို စားရတတ္သည္။ ထုိရက္ ထိုအခါမ်ဳိးမွာ အထက္ အရာရွိႀကီးဟု ေခၚေသာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား တပ္စစ္ေဆးရန္ အလို႔ငွာ စစ္တကၠသိုလ္သို႔ ေရာက္လာတတ္ေသာ ေန႔မ်ဳိးပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။
ထုိသို႔ သာမာန္အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္သလို ေခြးသာသာ ေကၽြးသည္ကို အငတ္အျပတ္မ်ား ပမာ စားေသာက္ ေနရၿပီး၊ အထက္အရာရွိႀကီးမ်ား ေရာက္လာေသာ အခုိက္တြင္သာ လူတန္းေစ့ ေကၽြးေမြးခံရျခင္း၏ သေဘာကို ဘာေၾကာင့္ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ နားမလည္…။ အေတြးမႂကြယ္ေသးသည့္ မိမိတို႔မွာ စစ္ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကိုသာ ႀကံဖန္ ေက်းဇူးတင္ေနၾကသည္။ ၎တို႔ လာေရာက္ေနထုိင္ေသာ ရက္မ်ားမ်ား ၾကာရွည္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္း ေနတတ္သည္။ ဒါမွလည္း ဟင္းေကာင္း ထမင္းေကာင္းႏွင့္ ေန႔စဥ္ နီးပါး စားခြင့္ရမည္ကိုး၊ ထုိရက္ပိုင္းအတြင္းမွာလည္း တရားမ၀င္ အျပစ္ေပးျခင္း၊ လက္သီးႏွင့္ အထုိးခံ၊ အျပစ္ေပးခံရျခင္းက ကင္းလြတ္မည္ကိုး၊ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ကို ေမွ်ာ္သည္၊ ေက်းဇူးေတြ တင္ၾက၏။ တဖက္ကလည္း အလိုလို ေၾကာက္ေနတတ္ၾကသည္။
ထိုသို႔ေသာ ရက္မ်ားတြင္ ေတြ႔ႀကံဳသည့္ အျခားထူးဆန္းေသာ အေတြ႔အႀကံဳတခုမွာ မ်က္ႏွာထား သြင္ျပင္ အေျပာင္းအလဲ အလြန္ျမန္သည့္ စစ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အပါအ၀င္ နည္းျပ အရာရွိ စစ္ဗိုလ္ႀကီး ငယ္တို႔ အေၾကာင္းျဖစ္၏။
သူတို႔သည္ သူတို႔ထက္ ရာထူးႀကီးသူ မရွိသည့္ အခ်ိန္အခါမ်ားတြင္ တကယ့္ ဘုရင္ခံ တပါးအလား မ်က္ႏွာမ်ားတင္းမာ ခက္ထန္၊ အံႀကိတ္ၿပီး မိမိတို႔ကို အာဏာေတြ ျပတတ္ၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းအုပ္ ႀကီး ျဖစ္သူ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ စိုး၀င္းေမာင္သည္ ေမၿမိဳ႕ တပ္နယ္တြင္ အႀကီးဆုံး ျဖစ္ေပရာ အျခားေသာ တုိင္းမွဴး၊ စစ္၀န္ႀကီးမ်ား။ စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္မ်ား၊ သူထက္ ရာထူးႀကီးသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား မရွိသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူသည္ တကယ့္ ဘုရင္ခံတပါး အလား ေနထိုင္ႏုိင္သူ ျဖစ္၏။ ပေဒသရာဇ္ နယ္စားပယ္စားသဖြယ္ သူသြားေလရာရာမွာ အားလုံးေသာ စစ္ဘက္၊ အရပ္ဘက္ ၀န္ထမ္းတုိ႔က အ႐ိုအေသ ေပးၾကရ၏၊ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြး ၾကရ၏ ဆလံေပးၾကရ၏။
သူကလည္း မ်က္ႏွာထားေတာ္ အေတာ္တင္းမာ ခက္ထန္စြာ ေနေတာ္မူေလ့ရွိ၏။ မ်က္ႏွာမွာ ပါးေစာင္႐ိုး ႏွစ္ဆင့္ႏွင့္ လူထူးျခားတို႔ အသြင္ ဥပဓိ ႐ုပ္ရွိေသာ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကို က်ေနာ္ ေလးစားပါတယ္။ သူသည္ စစ္သားေကာင္း ပီသစြာ ေနလိုသူ တဦးျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူ႔ထက္ ရာထူးႀကီး လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိသည့္ စစ္အရာရွိႀကီးမ်ား လာမည္၊ စစ္မည္ ဆိုလွ်င္ သူလည္း မေနသာေတာ့ စစ္တပ္၏ ဓေလ့ ထုံးစံကို လုိက္နာရေတာ့သည္ ပင္….။
လာပါၿပီ… စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္…ဦးေဆာင္ေသာ ေနာက္ေတာ္ရံ အေႁခြအပါးမ်ားစြာႏွင့္ အထက္ အႀကီးအကဲ ဆိုသူေတြ၊ လာပါၿပီ…။ ထုိအခင္းအက်င္း အႀကဳိအရွင္း အေၾကာက္ ပုံစံမ်ားကို က်ေနာ္ စတင္ ျမင္ဖူးခ်ိန္ကဆို အလြန္ အင္မတန္မွ အံ့ၾသျခင္း ျဖစ္မိပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ အံ့ၾသသနည္း ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အပါအ၀င္ စစ္အရာရွိမ်ား စစ္ဗိုလ္ မ်ားသည္ သူတို႔ခ်ည္းရွိေသာ အခါ၊ သူတို႔ေၾကာက္ရမည့္သူ မရွိေသာ ေနရာ ကာလမ်ဳိးမ်ားတြင္ ရာဇမာန္ ထက္ထက္၊ ခါး တေထာက္ေထာက္ျဖင့္ အာဏာပုိင္ျဖစ္ေၾကာင္း ပါ၀ါေတြျပေလ့ရွိ၏။
သူတို႔မ်က္ႏွာမ်ား ဘယ္လိုပုံ ေပါက္ေနသလဲ ဟု စဥ္းစားမိ သမွ်ႏွင့္ ထပ္တူျပ ခုိင္းႏိႈင္း တင္ျပရလွ်င္…. က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္မ်ား ကေလးမ်ား အသည္းစြဲျဖစ္သည့္ ၿမိဳင္ရာဇာ တြတ္ပီေတာထြက္ အမဲလိုက္လွ်င္ ႏွလုံးျပဴးႏွင့္ ေျခေကာ့ ရင္ေမာ့ လွမ္းလာေနပုံ၊ မာန္မာန အျပည့္ျဖင့္ တေလာကလုံးကို ထီမထင္ ေစာင့္ႂကြား ၀င့္ေမာ္ေနပုံ ကာတြန္းကို ျပန္ျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ။ ကိုတြတ္ပီ မာန္တက္ေနပုံႏွင့္ တေထရာတည္း ျဖစ္၏။ မေသးမွ်င္ကို ေၾကာက္ၾကပုံခ်င္းလည္း အတူတူပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ထုိအခါမ်ဳိးမ်ားတြင္ သူတို႔မ်က္ႏွာမ်ားသည္ တေလာကလုံးတြင္ သူတို႔ ထီထင္စရာ လူပင္ မရွိ ေတာ့သည့္ႏွယ္ မ်က္ႏွာထားတို႔ တင္းမာ ခက္ထန္လြန္းလွသည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခုလို သူတို႔ အထက္ အရာရွိ ဆိုသူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တစ္ေယာက္လာေသာ အခါ……။
က်ေနာ္တို႔ လြန္စြာ အံ့ၾသရပါသည္။ အရာရွိႀကီးငယ္ ဟူသမွ်တို႔၏ မ်က္၀န္းေလးမ်ားသည္ အလြန္ တရာမွ အျပစ္မရွိ၊ မာနမရွိသည့္ သိုးငယ္ေလးမ်ား သဖြယ္ေပကလပ္၊ ေပကလပ္၊ မ်က္လုံး မ်က္ဆံ ေလးမ်ားျဖင့္ အလြန္တရာမွ မသိနားမလည္သည့္ မ်က္၀န္းေလးမ်ား သဖြယ္ ေျပာင္းလဲသြားသည္ကို ထူးဆန္းစြာ ေတြ႔ရတတ္ျခင္းပင္…..။ အခါတိုင္းတြင္ေတာ့ သူတို႔၏ မ်က္၀န္းမ်ားသည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာနတို႔ျဖင့္ အလွ်ံၿငီးၿငီး အၿမဲမျပတ္ ေတာင္ေလာက္ ေနတတ္ၾကသူ ေတြျဖစ္မွန္း က်ေနာ္တို႔ သိ၏။
ထုိစစ္ဗိုလ္အမ်ားစုသည္ သူတို႔ထက္ ရာထူးငယ္ေသာ စစ္သား စစ္ဗိုလ္မွန္သမွ်ကို ေတြ႔လွ်င္ တရား သူႀကီးက သူ႔စားပြဲေပၚမွ ေန၍ ေလွာင္ၿခံတြင္းမွ သူဖမ္းထားေသာ တရားခံကို ႐ႈတ္ခ် စက္ဆုပ္မႈ အျပည့္ျဖင့္ ၾကည့္ေသာ ဟန္မ်ဳိး….၊ ငါ တရားသူႀကီး စိတ္ထင္တုိင္းသာ လုပ္လုိက္ရရင္ မင္းေတာ့ ေသေတာ့မွာပဲ တရားခံျဖစ္တဲ့ မင္းတို႔ ေစာက္ခ်ဳိး ျပင္စမ္းဆိုသည့္ ပုံစံ ဆက္ဆံမႈမ်ဳိးျဖင့္ ေငါက္ငန္း ဆက္ဆံတတ္ၾက၏။ မတူသလို မတန္သလို ဆက္ဆံတတ္ၾက၏။ ႏုိင္လို မင္းထက္ ျပဳမူ တတ္ၾကတတ္၏။
ယခုမူကား ယခင္ ကာလမ်ားႏွင့္ လားလားမွ် မဆုိင္၊ သူတို႔သည္ က်ေနာ္တို႔ေတြ သူ႔ငယ္သားေတြ ေဘးနားမွာ ရွိမွန္းေတာင္ ဂ႐ုျပဳမိၾကသည္ မထင္၊ သူတို႔မ်က္ႏွာမွာ လြန္စြာမွ ေၾကာက္႐ြံ႕ ႐ုိေသမႈ အျပည့္၊ သူတို႔ မ်က္၀န္းေလးေတြက အျပစ္ကင္းသည့္ ယုန္သားငယ္ေလးေတြလို၊ ေျမေခြးေရွ႕ ေရာက္၍ အစားခံရမည္ကို ေၾကာက္သည့္ ပုံစံမ်ားျဖင့္ ဒူးတုန္ျပေနေသာ သမင္ငယ္ေလးမ်ားဟန္… တတ္လည္း တတ္ႏုိင္ၾကပါေပ၏…။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗုိလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
စစ္အာဏာပိုင္ အထက္အႀကီးအကဲ ဆုိသူတို႔ ဦးစီး ခ်ဲ႕ထြင္ ေမာင္းႏွင္ ေမြးထုတ္ေနေသာ ဤလို စစ္ေက်ာင္းေတာ္ ဆင္းႀကီးမ်ားမွ အေရးတႀကီး ေပၚထြက္ ဆင္းသက္လာေစလိုသည္က အမိန္႔ဟူသမွ် နာခံေသာ ထမင္းစားသည့္ စက္႐ုပ္သာသာ အာဏာပါးကြက္သား ေလးမ်ားသာ ျဖစ္၏...။ အထက္ အမိန္႔ဟူသမွ် နာခံရသည့္ ခိုင္းတာလုပ္မည့္ လူကၽြန္ေလးမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပး ေနရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ စစ္ကၽြန္ သားေပါက္မ်ားရဖုိ႔ တခုသာ ျဖစ္၏။
ကုိယ့္ျပည္သူခ်င္း ႏွိမ္ႏွင္း သတ္ျဖတ္ခုိင္းလွ်င္လည္း ခုိင္းသည့္ အမိန္႔ဟူသမွ် နာခံၾကသည့္ လူသတ္ရဲ သည့္ အာဏာ ပါးကြက္သားေလးမ်ား ရရွိေပၚထြက္ လာရန္သာ ျဖစ္၏။ ထုိလိုလားခ်က္အတုိင္း ျပည့္မွီေစဖို႔ အမိန္႔နာခံေရး ေလ့က်င့္ေပးမႈ အစဥ္မ်ား၊ နည္းနာမ်ား၊ မျဖစ္မေန စနစ္တက် အကြက္ခ် စီစဥ္ထားေသာ ေမာင္းႏွင္ ႐ုိက္သြင္း ေလ့က်င့္ေပးေရး ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားျဖင့္ ဤလို ျဖစ္စဥ္၊ ဤလို ေလ့က်င့္မႈမ်ားျဖင့္ အစျပဳကာ အာဏာရွင္တို႔ လုိလားေသာ ခုိင္းသမွ်လုပ္မည့္ လူသတ္ စက္႐ုပ္တို႔ အသက္၀င္လာေအာင္ အညြန္႔ေထာင္ေနေအာင္ တည္ေဆာက္ ေမြးျမဴေနျခင္းသာ ျဖစ္၏။
မိမိတို႔ ယေန႔ လက္ခံရရွိေနေသာ အမိန္႔မ်ား ညြန္ၾကားခ်က္မ်ားကို ေသခ်ာစြာ ဖတ္႐ႈဆင္ျခင္၍ ဤအမိန္႔မ်ားကို မိမိတို႔ ေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရြက္လုိက္ျခင္းျဖင့္ ေပၚထြက္လာေသာ ရလာဒ္သည္ ဘယ္သူ႔ကို အက်ဳိးျပဳေစသလဲ၊ ျပည္သူ တုိင္းရင္းသား တရပ္လုံးကိုလား၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အေကာင္းစား ႀကီးေတြအတြက္လား။ ထင္းရွားေနေစ ပါသည္၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အႀကီး အငယ္တို႔ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာ၊ အာဏာတန္ခိုး ခုိင္ခံ့ တည္ၿမဲေရးမ်ားမွ လြဲ၍ ျပည္သူ႔အက်ဳိး၊ အမ်ဳိးသားေရး ေစတနာဟူသည္ လားလားမွ် မပါသည္ကို ေတ႔ြေနၾကရၿပီဘဲ…။
က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္တြင္းမွ စစ္သားမ်ား စစ္ဗိုလ္မ်ား ဤသည့္ ျဖစ္ရပ္မွန္ အေျခအေနမ်ားကို ဆင္ျခင္၍ ေနာင္ အရွည္ မ်က္စိတဆုံး၊ ေျမာ္ျမင္ ေတြးဆ သံေ၀ဂယူ၊ သင္ခန္းစားထုတ္ကာ၊ ေစ့ေစ့ငုငု သိရွိ ရိပ္မိမႈ အခ်ိန္မေႏွာင္း ေလေအာင္ ၀ုိင္း၀န္း ႀကိဳမ္းၾကဖုိ႔ လုိေပၿပီ...။
ခၽြင္းခ်က္ အေနျဖင့္ တင္ျပလုိက္ပါဦးမည္..။ က်ေနာ္သည္လည္း ထုိထုိစုံစုံ စစ္သင္တန္း အဖုံဖုံမွ စနစ္တက် အကြက္ခ် ႐ုိက္သြင္း ေမာင္းႏွင္ ေလ့က်င့္ေပး ခံထားရေသာ စစ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဆင္း အရာရွိ တဦးျဖစ္၏။ မည္မွ်ပင္ အရြယ္ငယ္စဥ္ နာနာက်င္က်င္ ပုံသြင္းေပ့ေစ၊ နာခံရယူ သူတြင္သာ အဓိကက်သည္ ဆုိလိုခ်င္သည္ အေၾကာင္းျဖစ္၏။
မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ စစ္မွန္သူတို႔သည္ မိမိအမွားကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္၊ ေကာင္းေအာင္ျပင္၊ လူ႔ေလာက ေဘာင္ အက်ဳိး ေဆာင္ႏုိင္ရန္ အခ်ိန္တိုင္း စဥ္းစားေနတတ္ေသာ သေဘာမေနာ ရွိၾကသည္ ဆုိသည့္ အေၾကာင္းမွာ က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အႀကံဳျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လက္ရွိတပ္တြင္းမွ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သားမ်ားကိုလည္း အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ျပည္သူ႔ဘက္ ကူးေျပာင္း ရပ္တည္လာႏုိင္ ၾကေစရန္ ရတန္ သေရြ႕ေသာ နည္းလမ္းမ်ား အသုံးျပဳ၍ က်ေနာ္တို႔ ဆြဲေဆာင္ စည္း႐ုံး နည္းလမ္းျပသ ႀကိဳးစား ေနၾကရ မည္ျဖစ္၏။ သူတို႔တေတြ ျပည္သူ႔ဘ၀ အမွန္တရားေတြကို သိရွိေတြးေတာ နားလည္ခံစား ကူညီေဖးမ လာတတ္ေစရန္ အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိရွိ အသုံးခ်ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ၀ုိင္း၀န္း ပံ့ပိုးေဖးမ နမူနာ ျပရဲဖုိ႔ အေဆာတလွ်င္ လိုအပ္ေန၏။
လက္ရွိ အာဏာရယူ လုယူသိမ္းပိုက္ထားသူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ျပင္ပါ ဆင္ပါ။ ေတြးေတာပါ။ အနာဂတ္ ေရရွည္ကို ခ်င့္ေမွ်ာ္ၿပီး ေစ့စပ္ပါ။ ညိႇႏိႈင္းပါ။ တုိင္ပင္ပါဟု အႀကံေပးေနယုံျဖင့္ မရေတာ့ေပ။ သူတို႔သည္ တယ္လီဖုန္း လုိင္းႀကိဳးျဖတ္ထားေသာ နာမည္ႀကီး လူမုိက္တုိ႔ သဖြယ္ မာန ႂကြယ္သူတို႔ ျဖစ္ေနေပၿပီ၊ မည္သူ႔ကိုမွ် အဖက္လုပ္၍ လက္ခံစကားေျပာ ေလမည္မဟုတ္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူတို႔သည္ ဘ၀ေမ့ေလာက္ စဖြယ္ေကာင္းေသာ အာဏာ အရွိန္အ၀ါ၊ တန္းခုိးေတေဇာ၊ ေစတလုံးပိုင္ရွင္ႏွယ္ ယစ္မူးမႈ အာ႐ုံတို႔၏ ၀ါးၿမိဳျခင္းကို ခံရၿပီးသြားသူတို႔ ျဖစ္ေန ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ပင္ ရခဲ့သေရြ႕ေသာ အာဏာ ပိစိေကြးေလးကို မက္ေမာ မိခဲ့ ေသးသည္ပဲ။ ျပင္သင့္သည္ကုိ ျပင္ရေကာင္းမွန္း မသိသူ၊ စစ္အာဏာပိုင္မ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ မ်ားေအာက္ ဒီလို ျဖစ္စဥ္ေတြ လုပ္ေနလိမ့္ အုံးမည္ပင္ သူတို႔ ပုံသြင္း ဖန္တီးထားေသာ စနစ္ကိုက လူတစု ေကာင္းစားေရး၊ စစ္၀ါဒ လႊမ္းမိုးေရး အထူးစပါရွယ္ သီးသန္႔ နည္းစနစ္ျဖစ္၏။
စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ တုိင္းျပည္ကုိ သက္တမ္းကာလ ရသေလာက္ ထားၾကမည္။ စစ္ေခါင္း ေဆာင္ အဆက္ဆက္ကိုယ္က်ဳိးရွာ ျခစားၿပီး၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း တစုေကာင္းစားေရး ၀ါဒျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး တည္တ့ံေစရန္ လုပ္ေနေလအုံးမည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ရပ္မ်ား၊ ျပည္သူ အၾကားမွ မေပၚထြက္ေသး သေရြ႕၊ ဤ ျဖစ္စဥ္မ်ားသည္လည္း ျဖစ္ေနအုံးမည္။ စားဖားႀကီး မ်ားက လည္း စားေန၊ ၀ါးေန၊ အႏုိင္က်င့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနအုံး မည္ပင္..။
ဘာရယ္မွ မဟုတ္... အမယ္ဘုတ္ကယ့္ သူ႔ခ်ည္ခင္လုိ.. အေတြးတစကို ဆြဲထုတ္ စဥ္းစားမိသည္ ႏွင့္ တသီတတန္းႀကီး ကပ္ပါလာေသာ ေနာက္ဆက္တြဲ အေဖၚျဖစ္စဥ္တုိ႔က ႐ႈမဆုံးႏုိင္.. ေမာမ ဆုံးႏုိင္..၊ သက္ျပင္းခ် မဆုံးႏုိင္....။ ေတြးပူ မဆုံးႏိုင္...။ ရင္ေမာ မဆုံးႏိုင္ေလေတာ့ေပ။ တုိင္းျပည္တြင္း ျပည္သူျပည္သားတုိင္းလုိလုိ ခံစားေနရသည္က ႀကိမ္မီးအုန္းသလို တႏႈံ႔ႏႈံ႔၊ ျမဴထသလို ပူလြေနေသာ စစ္အာဏာရွင္ လက္ပါးေစတုိ႔ကို မုန္းတီးျခင္း စိတ္ဓာတ္ေတြက ေနရာအႏွံ႔၊ ေဒသအႏွံ႔ မ်က္ျမင္ ကုိယ္ေတြ႔ ေတြအမ်ားႀကီး ...။ က်ေနာ္ စစ္ဗိုလ္ကုိယ္တုိင္ ႏြမ္းလ်၊ နာက်င္၊ စိတ္မေကာင္းစြာ ျမင္ေတြ႔ခံစားခဲ့ရ၏။
ကိုယ္က်ဳိးရွာ အာဏာပိုင္ အဆင့္ဆင့္၏ အႏုိင္က်င့္ အုပ္ခ်ဳပ္မတရား လုပ္ေနမႈမ်ား ခံရဖန္မ်ား လြန္း၍ ေပါက္ကြဲ အန္ထုတ္ ဆုတ္နစ္ေခ်မြ ပစ္ခ်င္ေနသည့္ ကလဲ့စားေခ်ေရး အေတြးအေခၚမ်ား က လူတုိင္း လိုလိုတြင္ ေမြးျမဴထားၿပီး၏။ ထုိမွတဆင့္ ေပါက္ဖြားလာေသာ နာက်ည္းခ်က္ မ်ားေၾကာင့္ ေပၚထြက္ လာသည့္ မ်က္၀န္းမ်ားသည္ က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားတို႔ကို ေတြေ၀ေငးငိုင္ လက္မိႈင္ခ်ေနေစ၏။ ကုိင္ထားေသာ ေသနတ္ကို ေျပာင္း၀ တယမ္းယမ္း ျဖစ္ေနေစ၏။ ပစ္မွတ္က မိမိေနာက္က ခါးေထာက္ ေနသူ တုိ႔သို႔လား၊ မိမိတို႔ကို ကုိယ္တုိင္ ကိုလား ...။ ခါးသည္း မုန္းတီး နာက်ည္းမႈကို ေဖၚညြန္းသည့္ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ မ်က္လုံးက ႏုိင္ငံ့ အနာဂတ္ကို အနီေရာင္ ေသြးညႇီနံ႔တို႔ လႊမ္းေလေအာင္ ႀကိဳလင့္ ေစာင့္စားေနေတာ့မည္ ဟန္...။
က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္ကို အနီမလႊမ္းေစလိုပါ၊ ေသြးထြက္သံယို မျဖစ္ေစလုိပါ....။
တဖက္သက္ အႏိုင္က်င့္ ခံရမႈေတြ ဖိစီးလြန္း၍ တင္းမာခက္ထန္ေနေသာ စိတ္ထားပိုင္ရွင္တို႔ ျဖစ္လာၾက၏။ ထစ္ကနဲရွိ ဓားဆြဲ၊ ဒုတ္ဆြဲ ေသြးစြန္းၿပီးမွ ေနာင္တရ ငိုယုိတတ္ေသာ ေဒါသအုိး လူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္လာၾက၏။
လူမ်ဳိးေရး ခြဲျခား စိမ္းကားဟန္ျဖင့္ ဥပကၡာျပဳမူ တတ္ေသာ အမူအက်င့္တို႔ျဖင့္ လူလူခ်င္း ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးတို႔ ေအးစက္လာတတ္ၾက၏။ ကုိယ့္လူမ်ဳိးခ်င္း တဦးကို တဦး စိတ္ခ် ယုံၾကည္ အားကုိး အားထား ျပဳႏုိင္ဖြယ္ မရွိေသာ စည္းလုံးမႈတို႔ ေလွ်ာ့ရဲ အားနည္းလာၾက၏။ သိသိသာသာ တိမ္းေစာင္း ဆဲြခ်ေနေသာ ဘာသာေရး လမ္းလြဲမႈ၊ စာေပ အဆိပ္သင့္ မိႈင္းတုိက္ ေနမႈမ်ားမွတဆင့္ ေဖၚညြန္းလာ သမွ်ကလည္း မိစၦာ အယူ၀ါဒဆီသုိ႔ ဆြဲခ်ေနေလ၏။ ဒီဘ၀ခံရ သမွ် ဆင္းရဲ စုတ္ျပတ္သမွ်သည္၊ ေရွးဘ၀မွ ပါလာေသာ ေႏွာင္း၀ဋ္ေႂကြး အက်န္မ်ားမုိ႔၊ အံႀကိတ္ခံထား၊ သည္းခံထားဟု မဏၭာပ္ ေလာ္စပီကာ မ်ားက တဆင့္ တြင္တြင္ေအာ္ေနၾက၏။
ဒီဘ၀မွာ ရတဲ့နည္းနဲ႔ ပိုက္ဆံရွာ၊ သာသနာေရး၊ ဘာသာေရး လုပ္ေနသူ အလွဴခံေတြကို ျဖစ္ ေအာင္လွဴ၊ ဆုိင္းဘုတ္၊ ကမၸည္းေတြကို လူထင္ႀကီးေအာင္ စာလုံးႀကီးႀကီးႏွင့္ ထုိး ...။ အဲဒီလို လူသိ ေအာင္ မလွဴခဲ့လို႔ ဒါနႏွင့္ သီလ မပါရင္ ေသခါမွ သိလိမ့္မယ္။ ပူပင္ရလိမ့္မယ္ ဆုိၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္.. ဒီဘ၀မွာ ရေအာင္လွဴ၊ ဒါမွ ေနာက္ေနာင္ ဘ၀က် ေကာင္းစားလိမ့္မည္ဆိုတဲ့ လမ္းလြဲ မိႈင္းတုိက္မႈေတြ တြင္တြင္ေဟာေျပာ.. နဂိုကမွ ျမင္ျမင္သမွ် ေၾကာက္ေနရသူ ျပည္သူ တို႔က ဒါကို ယုံၾကည္မိ ဒီၾကားထဲ ေသနတ္ပစၥတိုေလး ခါးမွာခ်ိန္ ဟိတ္ဟန္ အျပည့္နဲ႔ ဘုရားထီးတင္ အလွဴေငြေတြ လက္ခံ၊ လွဴသူ ေတြျဖစ္တဲ့.. ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖုံး ဆုိသူေတြထဲမွာ ႐ုိးသားႏုံအ မြန္ျမတ္သူေတြလည္းပါ၊ ဘိန္းဘုရင္ မူးယစ္ ေဆး၀ါး ရာဇာေတြလည္းပါ၊ အရက္ခ်က္ စက္႐ုံ ပိုင္ရွင္ႀကီးေတြလည္းပါ၊ .. ေနာက္ဆုံး ဖာေခါင္းႀကီး ေတြလည္းပါ၊ သူတို႔ လွဴသည္မွာ ဘာသာေရးႏွင့္ ေနာင္ဘ၀အတြက္ဟု ဆုိ၏။
.. ... အားထားမိသူ ျပည္သူတို႔ အားကိုးရာမဲ့၊ ကူရာမဲ့ ဘ၀မွာ ေရနစ္သူအတြက္ ေကာက္႐ုိး တမွ်င္ပမာ ယုံမွတ္မိ၍ ပုံအပ္ျခင္းကို အျပစ္မဆုိပါ။ လွဴသူမ်ား၊ ဘုရား ေစတီေတြ ေပါမ်ားလာ ျခင္းကို ဂုဏ္ယူ ပါ၏။ သုိ႔ေသာ္ ေစတီေတြ ဘာသာေရး အေဆာက္အဦးေတြ ေပါမ်ားသည္ထက္ သူခိုး၊ ဂ်ပုိး၊ လူလိမ္ လူေကာက္တုိ႔ နည္းပါေသာ ျမင္ကြင္းတို႔ က်ေနာ္တို႔ ျပည္တြင္းတြင္ မ်က္စိတဆုံး ရွိေစခ်င္၏။ ကိုယ္က်င့္ စာရိတၱ၊ စည္းကမ္း ေစာင့္ထိန္းမႈ ေကာင္းမြန္ျမင့္ျမတ္သည့္ ဘာသာ၀င္ ႏုိင္ငံသားတို႔ ထြန္းကား မ်ားျပားတုိးတက္ လာသည္ကို ျမင္ခ်င္၏။ ျဖစ္ေစခ်င္၏။ ဆြဲလြဲသံ တလြင္လြင္ ၾကားရျခင္း ထက္ ေထာင္တြင္းက ငို႐ႈိက္သံတို႔ ဆိတ္သုဥ္း သြားျခင္းကိုသာ ေမွ်ာ္မိ၏။
သန္႔စင္ မြန္ျမတ္ေသာ ေထရ၀ါရ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ကိုသာ အဓြန္႔ရွည္ေစလို၏။
အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းေနသူ အာဏာပိုင္တုိ႔၏ ဆြဲခ်ေဖာက္ျပန္။ အယူတိမ္း တလြဲယိမ္း၊ အားကိုးမွား ကုိးကြယ္ေရး အယူသည္း အေတြးအေခၚတို႔ ဒီထက္ ၾကာၾကာ မ၀ါးၿမိဳေနေစလို၊ မတည္တံ့ေစ လိုေတာ့...။ ေတြးပူ၏။ ေဆးကု မႏုိင္ျဖစ္မည္ စိုး၏။ ဒီလို ဘာသာေရး လက္ရွိ အေျခအေနေတြမွ တုိင္းျပည္အနာဂတ္ကို အဆိပ္ခတ္သလို ျဖစ္ေနသည့္ သေဘာတရားေရးမ်ားကို အားမလို အားမရ စိတ္ႏွင့္ ျပဳျပင္ရန္ ေျပာသူ၊ ေဆာ္ၾသသူ၊ ယခု ဤစာကို ေရးသူ က်ေနာ့္ကိုပင္ သူတို႔ (ဘာသာေရး အစြဲျပင္းထန္သူ အခ်ဳိ႕)က နာက်ည္း မုန္းတီးစြာ ႐ႈတ္ခ်ၾကေပဦးမည္။
ထုိသူတို႔သည္ အေတြးအေခၚ အေျမာ္အျမင္ လူ႔ဘ၀ခံယူခ်က္ ပမာဏနည္းပါးေသး (၍ဟုထင္ သည္) ေပေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း မယုံ၊ ကုိယ္စြမ္း ဉာဏ္ကိုလည္း အားမထား၊ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ ကိုလည္း မယုံ၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မယုံ၊ အနာဂတ္ကိုလည္း မေမွ်ာ္လင့္၊ သူတို႔မ်ဳိးဆက္သစ္တို႔ ေရွ႕ေရးကိုလည္း မေတြးဆ၊ .. သူတို႔ လတ္တေလာ စိတ္တြင္း လုိအင္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္လိမ့္ မည္ဟု ယုံၾကည္ ရသည့္ ဘုိးေတာ္၊ ထြက္ရပ္ေပါက္။ သိဒိၶွရွင္၊ အၾကားအျမင္ စသူတို႔ထံ ဆည္းကပ္ ခယ ခုိင္းသမွ်လုပ္၊ ေဟာသမွ်ယုံ၊ ေတာင္းသမွ်ေပး.. မိမိတို႔ဘ၀အတြက္ မိမိတုိ႔ႏိုင္ငံအတြက္ စားစရာ၊ စုစရာ ရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံစရာ ဆုိသည္ကို မစဥ္းစား၊ ေနာင္လာမည့္ ဘယ္လုိမွ မသိႏုိင္ေသာ ကာလတခုကို ရည္ေမွ်ာ္ ေလာဘတက္ကာ လွဴစရာေငြ၊ ရေအာင္ရွာ၊ ခုိး၍ရရ၊ လိမ္၍ရရ၊ ေကာက္၍ရရ၊ ေခ်း၍ရရ၊ ဘယ္လိုဘဲ ရရ၊ ရသမွ် လွဴလွ်င္ေနာင္ ဘ၀ဒီထက္ အျပန္ ေထာင္ေသာင္းခ်ီ ျပန္ရမည္တဲ့.. ဟူး ... ေမာ့ပါဗ်ား။
အရွည္အေ၀း ေတြးေတြးဆဆ စဥ္းစားၾကည့္မည္ ဆုိလွ်င္လည္း ႐ႈပ္ေထြးေပြလီ ေဗြသီ အာ႐ုံ အစုံစုံ ထပ္မံ ေပၚထြက္ လာေပလိမ့္အုံးမည္။ ေၾသာ္... ဒီေန႔ လတ္တေလာ ၾကားေနရေသာ ေကာလဟာလ တခုက စာေရးေနခုိက္ကို ေပ်ာ္သလိုလို ျဖစ္သြားေစခဲ့၏။ ဘာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး တမလြန္ကို တုိင္းခန္းလွည့္လည္ သြားၿပီဆိုပဲ.. သို႔ေသာ္ သူစိုက္ခဲ့ေသာ စနစ္ဆုိး အမည္ရွိ ငွက္ေပ်ာပင္စည္သည္ ကုိယ္ထည္ ျပတ္ထြက္သြားေသာ္လည္း သူနစ္ျမဳပ္ ထားခဲ့ေသာ အျမစ္၊ အတက္မ်ား၏ အစြမ္းျဖင့္ ေနာက္တတက္ ထပ္ထြက္လာေပလိမ့္အုံးမည္..။ ထုိအျမစ္မ်ားကို က်ေနာ္တို႔ တူးဆြ ဖယ္ရွားဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကရအုန္းမည္..။
ေမာသြား သလား။ အသင္စာဖတ္သူ ခင္ဗ်ား ... က်ေနာ္လည္း ေတြးေတာ ရင္ေမာရတာ မ်ားသြားၿပီမို႔ ေနာက္တပတ္မွာမွ ျပန္ေတြ႔ ၾကပါစို႔... ဗ်...။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသား ဘ၀က ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရေသာ အျဖစ္ အပ်က္မ်ားကို အသက္ အရြယ္ အုိမင္း ရင့္ေရာ္သြားသည့္တိုင္ ေမ့ႏုိင္မည္ မဟုတ္ဟု ထင္သည္။
ဟုတ္၏။ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏုိင္ပါ။
ႏုပ်ဳိေသာ ဘ၀မွ ၾကမ္းတမ္းေသာ အေတြ႔အႀကံဳ၊ စုိးထိတ္ေၾကာက္လန္႔ရမႈ အခ်ိန္ရက္စြဲတို႔ ရွည္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ်၊ လူငယ္ က်ေနာ္တို႔သည္ ေခၽြးတရႊဲရႊဲ၊ ေမာတဟုိက္ဟိုက္ အခ်ိန္မ်ားကို ထမင္းစား ေရေသာက္ေလာက္ႏွင့္ ထင္ျမင္ ခံစားလာရေတာ၏။ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ ေတြးဆ ခံယူလာၾက ေတာ့၏။ အေရထူလာၿပီဟု ေျပာႏုိင္ေပမည္...။
မဲမဲျမင္ရာ လူဟူသမွ်အား ေၾကာက္ရြံ႕ခန္႔ညား ႐ုိေသေနရမႈ ကာလရွည္ၾကာ လာသည္ႏွင့္အမွ် အရပ္သူ အရပ္သား မည္သူ႔ကိုမွ (မွတ္ခ်က္။ ။စစ္တကၠသုိလ္ အရာရွိ စီနီယာမွ လြဲ၍) တယ္ၿပီး လူမထင္ခ်င္ေတာ့၊ စာရင္း မသြင္းခ်င္၊ မခန္႔ခ်င္ေတာ့၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘာေကာင္၊ ညာေကာင္ရယ္လို႔ ထင္ျခင္းေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္။
ေၾကာက္ရ၊ စိုးထိတ္ရ၊ အားငယ္ရေသာ ရက္စြဲတို႔ အလြန္ တာရွည္လာေသာအခါ ထုံမႈိင္း၊ ထူပိန္း သြားတတ္ေသာ လူတို႔သေဘာ သဘာ၀အရ ေၾကာက္ရေကာင္းမွန္း၊ လန္႔ရေကာင္းမွန္း မသိသလို လို ျဖစ္လာသည္ဟု ဆုိႏုိင္သလို...။ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညႇင္း အႏိုင္က်င့္ အျပစ္ေပး အထုိး အႀကိတ္ခံရဖန္ မ်ားလြန္းသျဖင့္ ေၾကာက္ရ လန္႔ရမည္ အဆင့္တို႔ကို အလိုလို ခြဲပိုင္းေ၀ဖန္ ေၾကာက္လန္႔တတ္မႈ ျဖစ္သြားျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ေပသည္။
ယခု တပတ္ေတာ့ ပညာသင္ကာလအတြင္း သူ႔ႏွစ္အလုိက္ မျဖစ္မေန ၿပိဳင္ရေသာ အားကစားၿပိဳင္ပြဲ မ်ားရွိ၏။ ပထမႏွစ္မွ ဖိုင္နယ္ယီးယားအထိ ဆိုင္ရာ၊ ဆုိင္ရာ တပ္ခြဲလိုက္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲ မ်ားကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ ၾကရ၏။ ခုိကပ္ ေရွာင္လြဲ ပုန္းေအာင္းေန၍ မရေခ်။ ေနာက္ဆုံး ၿပိဳင္ပြဲသို႔ ၀င္ေရာက္ မၿပိဳင္ခ်င္လွ်င္ ေဆး႐ုံသြားတက္.. ေရာဂါမရွိလွ်င္လည္း မရွိ ရွိေယာင္ေဆာင္... ႏွာေခါင္းထဲက ေလထြက္၊ အ႐ုိးထဲက ယားယံစေသာ လံၾကဳပ္ ေရာဂါတို႔ျဖင့္ ဂယ္ရွာ ဟန္ျပ ေရွာင္ၾက ရွားၾက၊ သို႔မွသာ မဟာ အားကစားၿပိဳင္ပြဲႀကီးမ်ားမွ လြတ္ကင္းႏုိင္ ေပမည္။ သို႔မဟုတ္က လာထား ခ်ည္.. ေခၽြး၊ ေသြး၊ အခ်ိန္... ...
အားကစားဆုိမွျဖင့္ ေခၽြးမထြက္ မေမာမပန္း၊ မပင္ပန္း၊ မေညာင္းမညာ၊ သက္သက္သာသာ ဘယ္ရွိ လိမ့္မည္နည္း။ ဘာမဟုတ္သည့္ စစ္တုရင္ၿပိဳင္ပြဲလို တခ်ိန္လုံး ထုိင္ေနရသည့္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲလို မ်ဳိးေတာင္မွ ဖင္ေညာင္းေအာင္ ထုိင္ေနရေသးသည္ပဲ။
က်ေနာ္တို႔ ပထမႏွစ္ စတုတၳႏွစ္ အထိေသာ ဗုိလ္ေလာင္းအားလုံး ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲမ်ားမွာ ေဘာလုံး၊ လက္ေ၀ွ႔၊ ဘတ္စကတ္ေဘာ၊ ၾကက္ေတာင္၊ လွံစြပ္ထုိး စေသာ အုပ္စု၊ တဦးခ်င္းအလိုက္ သီးျခားအႏုိင္ယူ ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ပြဲမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္၏။
သီးသန္႔ အပတ္စဥ္အလိုက္ ၿပိဳင္ရေသာ ပြဲမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္မ်ားအတြက္ နယ္ေက်ာ္ ေျပးပြဲ ဆုိသည့္ ေတာေတာင္ေက်ာ္ျဖတ္ အေျပးၿပိဳင္ပြဲ၊ ဒုတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား အတြက္မူ ဂၽြမ္းဘားၿပိဳင္ပြဲ၊ တတိယႏွစ္မ်ားအတြက္ ေရကူးၿပိဳင္ပြဲ၊ စတုတၳႏွစ္မ်ား အတြက္မူ (အေဆာ့လ္ထ္) Assault (ေခၚ) ေခ်မႈန္းေရးၿပိဳင္ပြဲ စသည္ျဖင့္ အသီးသီးရွိ၏။ ၿပိဳင္ပြဲအားလုံးကေတာ့ ပင္ပန္းၾကမ္းတမ္းၾကသည္ပင္၊ အသက္ ၂၀ ၀န္းက်င္ သန္စြမ္းမႈ အေကာင္းဆုံး၊ အထက္ဆုံးအရြယ္ လူငယ္မ်ားမုိ႔သာ အားႀကိဳး မာန္တက္ လုပ္ႏုိင္၊ ေဆာ့ကစား ႏုိင္၊ ၿပိဳင္ႏုိင္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။
နယ္ေက်ာ္ ေျပးပြဲဆိုသည့္ က်ေနာ္တုိ႔ ေခၚ စေတဘယ္လ္ရွစ္ၿပိဳင္ပြဲသည္ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္ မ်ား သက္လုံေကာင္းေသာ၊ အေမာလုံေသာ အေျပးစံခ်ိန္ ပိုင္ရွင္မ်ားျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေသာ ၿပိဳင္ပြဲ တမ်ဳိးျဖစ္၏။ နယ္ေက်ာ္ေျပးပြဲဟု ဆုိသည့္အတုိင္း နယ္ေဒသမ်ား ေတာင္ကုန္း၊ ေတာင္ေစာင္းမ်ား၊ သစ္ေတာအုပ္မ်ား ေခ်ာင္းေျခာက္ငယ္မ်ားကို အေမာတေကာ ျဖတ္ေက်ာ္ ေျပးရျခင္းျဖစ္၏။ တကယ္ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ရမည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ နာရီပိုင္းမွ်သာ အခ်ိန္ၾကာမည့္ ထုိၿပိဳင္ပြဲေလး တခုသည္ က်ေနာ္ တုိ႔ကို လေပါင္းမ်ားစြာ၊ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အေတာ္ၾကာၾကာ ဒုကၡေပးေနေသာ ေလ့က်င့္မႈ မ်ားကို လုပ္ေနရေစခဲ့၏။ တတိ တတိႏွင့္ ေလ့က်င့္မႈမွ ခံႏုိင္ရည္ သက္လုံတုိးတက္ ေကာင္းမြန္မႈ ျမင့္မား လာေအာင္ ႀကိဳးစား ေနေစခဲ့ေပသည္။
ယခင္ အပတ္မ်ားက က်ေနာ္တင္ျပခဲ့သည့္ ပီတီကြင္းမွ အေျပးတက္ အျပန္ အေမာတေကာ အခ်ိန္မ်ား အတြင္း လုပ္ရေသာ ေရခ်ဳိးခန္းတြင္ ေရမခ်ဳိးမွီ၊ အသည္းအသန္ အလုအယက္ ေလ့က်င့္ရသည့္ ဖားခုန္၊ ေလထီးခုန္၊ ဘယ္ရီ (ဗိုက္သားေလ့က်င့္ခန္း) ႐ုိက္ျခင္း စေသာ ႀကိဳင္တင္ ေလ့က်င့္မႈမ်ားသည္ ေဘဘီဘုိက္တာ ကေလးကစားစရာ အဆင့္မ်ားသာ ရွိေသး၏။ တကယ္တမ္း က်ေနာ္တို႔ စိုးထိတ္ ေၾကာက္ရြံ႕ ပင္ပန္းႀကီးစြာ ခံစားရသည္မွာ ထုိ စေတဘယ္လ္ရွစ္ နယ္ေက်ာ္ ေျပးပြဲအတြက္ တင္ႀကိဳ အေျပးက်င့္ရေသာ ေလ့က်င့္မႈ ကာလမ်ားကို ျဖစ္၏။
မိမိတို႔ တကယ္တန္း အေျပးၿပိဳင္ပြဲ၀င္ရမည့္ ရြာစဥ္တေလ်ာက္ ထုိအေျပးၿပိဳင္ရမည့္ လမ္းေၾကာ အတုိင္း၊ တပ္ခြဲလုိက္ စီနီယာမ်ား ဦးစီးၿပီး ေသာၾကာလို ေန႔မ်ဳိးႏွင့္ ၾကားကာလ ရက္မ်ားတြင္ အၿပိဳင္ အဆုိင္ေလ့က်င့္ၾက၏။ ၿပိဳင္ပြဲအစစ္ မဟုတ္ေသးေသာ္လည္း စီနီယာမ်ား ဦးစီးၿပီး တကယ့္ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ၀င္ၿပိဳင္ေနၾကသည့္ႏွယ္ အခ်က္ေပး တာလႊတ္ၿပီး ၀င္ခ်ိန္၊ ထြက္ခ်ိန္ကို စီနီယာမ်ားက ၾကပ္မတ္ကာ ေစာင့္ၾကည့္စစ္ေဆး၏။
အေျပးက်င့္ရာ လမ္းတေလ်ာက္တြင္လည္း စီနီယာမ်ားက အကဲခတ္ ေစာင့္ၾကည့္ တြန္းအားေပးလွ်က္ ေမာင္းႏွင္လွ်က္ ရွိ၏။ ေမာလြန္း၍ ရင္ဘတ္ေအာင့္၍၊ ေခၽြးထြက္လြန္လြန္း သြား၍၊ မ်က္လုံးေတြျပာ ဦးေခါင္းေတြ မူးမုိက္လာ၍၊ ဆက္မေျပးႏုိင္ေတာ့၍ ဆုိၿပီး၊ မနားရ။ မထုိင္ရ၊ လမ္းေလွ်ာက္သြား၍ မရ၊ ေျခပစ္၊ လက္ပစ္၊ ယိမ္းထိုး၊ ယိုင္နဲ႔၊ စစ္႐ႈံး သုံ႔ပန္းႏွယ္၊ ရြဲ ဘလဲ၊ လွ်ာတစ္လစ္ ဆုိက္ျပေန၍ မရ၊ ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ဟန္ျဖင့္ ရွယ္ကိုင္ ေမွးေဖ်ာ့ေန၍ မရေခ်....။
တေခၚေလာက္သာသာ အကြာအေ၀းတုိင္းတြင္ စီနီယာမ်ားက အသင့္ေစာင့္ေန၏။ အေျပးက်င့္ေန ၾကေသာ က်ေနာ္တုိ႔ ပထမႏွစ္မ်ားသည္ သူတို႔စိတ္အထင္ ဇြဲနဲ႔ဘဲႏွင့္ အားမာန္ႏွင့္ မေျပးဘဲ ေျဖာ့ေတာ့ ေတာ့၊ ႏြဲ႔တဲ့တဲ့၊ လူပ်င္းေတြလို ကႏဲြ႔ကလ် လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ သြားမေျပးမိလိုက္ႏွင့္... ထုိ ပထမႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းမွာ အျခားေသာ သာမာန္အေျပးက်င့္ သူမ်ားထက္ ပိုနာ၊ ပိုပင္ပန္းမည္ မွတ္ေပေတာ့...။
အေျပးက်င့္ရန္ စတင္ တာမလြတ္ခင္ ကပင္ က်ေနာ္တုိ႔အား ၀မ္တိမ္အျဖစ္ လစ္မစ္အခ်ိန္ ကန္႔သတ္ ခ်က္ ေပးလိုက္ၿပီး ျဖစ္သည္။ စတင္ တာလြတ္ခ်ိန္ ဘယ္အခ်ိန္မွစ၍ ဘယ္နာရီအမွီ ပန္း၀င္ေအာင္ ေျပးရမည္။ ပန္းမ၀င္ႏုိင္သူ ေနာက္က်ေသာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ အုတ္ခဲပက္ (အုတ္ခဲထည့္ထားေသာ ေက်ာပုိးအိတ္)ႏွင့္ သတင္း ပို႔ရမည္ဆိုေသာ အမိန္႔က တင္ႀကိဳထုတ္ျပန္ ထားၿပီး ျဖစ္၏။ ထုိည မအိပ္ ရေတာ့ေအာင္ ေခၚႀကိတ္၊ ေခၚအုပ္မည့္ သူေတြကလည္း အသင့္၊ ဒီလို အေျပးက်င့္ယုံ ေလ့က်င့္ခန္း အတြင္း သူမ်ားနည္းတူ မေျပးႏုိင္ယုံမွ်ျဖင့္ ကုိယ့္ကိုယ္ပိုင္ အိပ္ခ်ိန္ထဲက ေပးရမည္ကို ေၾကာက္စုိး ထိတ္ၾက၏။
ထုိမွ်မက ေျပးက်င့္ေနစဥ္ လမ္းတေလွ်ာက္က စီနီယာမ်ား အလုိမက် ေျဖာ့ေျဖာ့ ဟန္ပန္၊ အားမာန္ မပါ၊ ေႏွးေကြးစြာ ေျပးမိပါကလည္း ေရာက္လာႏုိင္မည့္ သတင္းပို႔ ေခၚခံ အျပစ္ေပး ျခင္းက အသင့္ ေစာင့္ေန၏။ ထုိေၾကာင့္ အံႀကိတ္ ဇြဲတင္ ေျပးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရ၏။ မေဖ်ာ့ရဲ၊ မေလွ်ာ့ရဲ။ အပါး မခိုရဲ၊ လုိက္ေျပးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း သက္လုံတုိ႔ အရပ္သားဘ၀ႏွင့္ ဘာမွ မဆုိင္ေတာ့ ေလာက္ေအာင္ အေမာခံ၊ အပင္ပန္း ခံႏုိင္ရည္ တက္လာ၏။
အဆုိးဆုံးမွာ စိတ္လိုက္မာန္ပါ အားမလို အားမရ ျဖစ္တတ္ေသာ စီနီယာအခ်ဳိ႕တို႔က က်ေနာ္တို႔ အေျပးေလ့က်င့္စဥ္ လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ အလြန္ေမာဟုိက္တတ္ေသာ ေတာင္ကုန္း အတက္တို႔၊ ေခ်ာင္း အကူး၊ ေျမာင္းအကူး စေသာ ေနရာတို႔တြင္ သူတို႔က တင္ႀကိဳေရာက္ႏွင့္ ေစာင့္စားေရာက္ ႏွင့္ကာ ဆြဲေခၚေျပးတက္ ေလ့က်င့္ ေပးတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ သူတုိ႔ကို ေတြ႔ရေသာ အခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္တို႔သည္ အလြန္ အင္မတန္မွကို ပင္ပန္းေမာဟုိက္ လိႈက္ဖို၊ အားအင္ ကုန္ေနတတ္ေသာ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ လႈပ္လီ လႈပ္တဲ့ ခပ္ႏြဲ႔ႏြဲ႔ အေျပးေမာင္တို႔ သူ႔အနားေရာက္ခ်ိန္ အားမလို အားမရ၊ သူတို႔ ခံစားရၿပီ ဆုိသည္ႏွင့္ ထိုေမာပန္းေဟာဟုိက္ ေနသူသည္ မသက္သာေတာ့ေပ...။
ထုိစီနီယာတို႔သည္ သူတို႔တြင္ ပတ္ထားေသာ ခါးပတ္ကုိခၽြတ္.. စီနီယာႏွစ္ေယာက္ တဘက္ တခ်က္စီ ရံကာ ေသလုေမ်ာပါး ပုံစံျဖင့္ ေျပးေနသူ၏ ခါးမွ ခါးပတ္ကို သူတို႔ ခါးပတ္ျဖင့္ တြယ္ခ်ိတ္ ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ေရွ႕ကုန္းအတက္၊ ေတာင္အတက္မွ ဆြဲေျပးပါေတာ့သည္၊ နဂို ေမာဟုိက္ ပင္ပန္း ခ်ိနဲ႔ ေန၍ လႈပ္လဲ့လဲ့ ေျပးေနရ သူကို ဤသုိ႔ ခါးပတ္ျဖင့္ ဆြဲယူေျပးေသာအခါ လူကေတာ့ ခါးမွျဖတ္ အဆြဲခံ ေနရသည္မုိ႔ ေျပးလိုက္ေနသလို ျဖစ္ေနေသာ္လည္း၊ ေျခေထာက္တုိ႔မူ မသယ္ႏုိင္၊ မလွမ္းႏုိင္၊ မေရြ႕ ႏုိင္ေတာ့၊ ရင္ဘတ္အတြင္းက ဖားဖိုႏွယ္ ေဖါင္းပိန္၊ ေမာဟုိက္ အသက္ရွဴ ျပင္းဟုိက္ တုန္မႈကလည္း ေၾကာက္ခမန္း လိလိ၊ ဆြဲသူကလည္း ေနာက္လွည့္ မၾကည့္ တရြတ္တုိက္ ဆြဲေျပးလွ်က္...။ ဒါကို စစ္တကၠသုိလ္ ဘယ္ေတာ့မွ လက္နက္မခ် ဆိုသည့္ အႏုိင္မခံ အ႐ႈံးမေပး ဟူသည့္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ စိတ္ဓာတ္အျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ ယုံၾကည္ခဲ့ဖူးပါသည္။ သို႔ေသာ္....။
မခံႏုိင္၊ မေျပးႏုိင္၊ ဆက္မလုပ္ႏုိင္၊ မတတ္ႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္းလည္း ေျပာခြင့္မရွိ၊ ေအာ္လည္း မေအာ္ရဲ၊ ဟိုက္လြန္းသည္မုိ႔ ေအာ္လည္း မေအာ္ႏုိင္၊ မိမိကို ေနာက္လွည့္ မၾကည့္ဘဲ အတင္း ဆြဲေျပးေနသူ တို႔သည္ မိမိတို႔ အလြန္ ေၾကာက္လန္႔ရသည့္ အထက္ စီနီယာမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ သူတို႔ ဘာလုပ္ လုပ္ အငယ္ဂ်ဴနီယာ စစ္ဗိုလ္ေလာင္းတို႔က အံႀကိတ္ခံရယုံမွ တပါး အျခား မရွိ ေပ...။
ဤသို႔ ဤႏွယ္ ျဖင့္ပင္ နယ္ေက်ာ္ ေျပးပြဲအတြက္ ၿပိဳင္ပြဲမ၀င္ခင္ အစမ္းေလ့က်င့္သည့္ ထုိပုံစံမ်ဳိး တြင္းတြင္ပင္ ေျပးရင္း အေမာဆို႔လြန္ ႏွလုံးေသြးရပ္ အသက္ထြက္သြားသူ တို႔ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္ စစ္တကၠသိုလ္ တြင္းတြင္ တကယ္ ရွိခဲ့ဖူးပါ၏။ စစ္တပ္၏ ေဆာင္ပုဒ္ကိုက ေခၽြးထြက္မ်ားမွ ေသြးထြက္ နည္းမည္ဆိုၿပီး ထုိေသသြားေသာ သူတို႔သည္ စစ္တပ္၏ အင္မတန္ ေကာင္းမြန္ေသာ အမိန္႔နာခံမႈ ဆုိသည္ကို စံနမူနာ ျပလုပ္ေဆာင္ရင္း သက္ဆုံးတုိင္ တာ၀န္ေက်သြား၏ ဘာညာျဖင့္ ၀ါဒျဖန္႔ေသာ စကားလုံးတို႔ ၾကားခဲ့ရ၏။
ေျပာျပလွ်င္ ယုံခ်င္မွ ယုံေပမည္။
ထုိသုိ႔ အသက္ထြက္ ဆုံးပါးသြားသူ လူငယ္တို႔ကို တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔သြားသည္ဟု ေျပာႏုိင္ ပါမည္လား။ နည္းစနစ္မက်ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေလ့က်င့္မႈ ေလ်ာ့ရဲအားနည္း ခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားခဲ့ရေသာ ဆုံး႐ႈံး နစ္နာမႈႀကီးမ်ားဟု ဆိုႏုိင္မည္လား။
တဖက္သက္ အမိန္႔ေပး အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရွိေသာ စစ္တပ္တြင္း အထက္စီနီယာ၊ အထက္အရာရွိ လုပ္သူ၏ အျပဳအမူ မွန္သမွ်သည္ အမွန္ဆိုေသာ (အာဏာရွင္စနစ္ တည္ေဆာက္ေရး အေျခခံ အုတ္ျမစ္) ဇြတ္အတင္း သြတ္သြင္း ေလ့က်င့္မႈမ်ားေၾကာင့္ တန္းဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ သားေကာင္း လူငယ္တို႔ အသက္ စေတးခဲ့ၾကရသည္ဟု ဆုိႏုိင္မည္လား...။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေျပာၾကေပမည္၊ ဤ သင္တန္းသည္ စစ္သင္တန္းျဖစ္၏။ မုိးႀကိဳးငွက္ငယ္ ေဂ်ာ္ရကီြးေလးမ်ား မိတ္ကပ္လူး ေလ့က်င့္ ေပးရာ ေနရာမဟုတ္ ေသာေၾကာင့္ အသက္ေသေသ၊ အ႐ုိးေၾကေၾက၊ အေရခန္းခန္း ေလ့က်င့္ ေမာင္းႏွင္ေပးရမည္မွာ အမွန္ဟု သုံးသပ္ၾကေပမည္။ စီနီယာ အခ်ဳိ႕ကလည္း စစ္တကၠသုိလ္၏ အသက္သည္ အမိန္႔နာခံမႈ ေကာင္းသည့္ စစ္အရာရွိမ်ား ျဖစ္လာေစရန္ျဖစ္ရာ အမိန္႔ဟူသမွ် နာခံသူသည္ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္ အရည္အခ်င္းႏွင့္ ျပည့္စုံသူ ျဖစ္သည္ဟုဆုိ၏။
က်ေနာ္ေတာ့ မထင္... ယေန႔ စစ္တပ္၏ အႀကီးမွဴး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔သည္ ႏုိင္ငံကိုလည္း သူတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္၊ စစ္တပ္ကလည္း သူတို႔ ေစလိုရာက ေနရေသာ အခိုင္းခံ ဘ၀.. ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္ တသားတည္းျဖစ္ေအာင္ ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္မႈ ရွိေနခဲ့လွ်င္ ျပႆနာမရွိ၊ ယခုကား စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား.. က်ေနာ့္ စစ္တကၠသိုလ္ဆင္း စီနီယာႀကီးမ်ားမွ၊ အခ်ဳိ႕မွာ ရာထူးႏွင့္ အာဏာ အတြက္ ဂုဏ္၊ ကိုယ္က်င့္ စာရိတၱ၊ ငယ္သားတို႔ ဘ၀အမွန္ကို ေက်ာခုိင္း မသိက်ဳိးကၽြံျပဳ စြန္႔ပစ္ေနၾက သူမ်ားအျဖစ္ ျမင္ေတြ႔ ႀကံဳဆုံေနရေသာအခါ သူတုိ႔ေျပာခဲ့ေသာ စစ္သားေကာင္း စိတ္ဓါတ္သည္ အာဏာရွင္တို႔ လိုရာခုိင္း ခံႏိုင္ေရးအတြက္ သက္ရွိ ေက်းကၽြန္မ်ားပမာ သေဘာထား လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ ေစမႈ အေပၚ စကားလုံး လွလွေလးမ်ားျဖင့္ ဖုံးအုပ္ဖလွယ္ ထားျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔လာရ၏။
အမိန္႔ နာခံမႈ ေကာင္းမြန္ေသာ ျပည္သူ႔စစ္သားဟု ပါးပါးနပ္နပ္ အလိမ္ခံေနရသည့္ မိမိတို႔ ဘ၀ကို ေစာေၾကာေတြးေတာ မိလာေတာ့၏။ မည္သုိ႔ ဆိုေစ.. ထုိသို႔ စနစ္၏ အစေတးခံ ဘ၀ေအာက္ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္ စေတး ခံကာ အသက္ဆုံး႐ႈံး သြားေနသူတို႔ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္မွာ ယခုထိတုိင္ ရွိေနဆဲပင္၊ ထုိစနစ္ ရွိေန သမွ်လည္း ဆုံး႐ႈံးမႈတို႔ ရွိေနအုံးမည္ ျဖစ္၏။
မလိုလားအပ္ေသာ စြမ္းအား အရင္းအျမစ္မ်ား တန္ဖိုးမဲ့ ျဖစ္ေနၾကရျခင္း၏ အဓိက အရင္းအျမစ္ ကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ စီမံခန္႔ခြဲ ၾကပ္မတ္မႈ အားနည္းေလ်ာ့ရဲ ညံ့ဖ်င္းျခင္းႏွင့္ တယူသန္ အာဏာ တည္ေရး တဇြတ္ထုိး တခ်က္လြတ္ အမိန္႔မ်ားေၾကာင့္ မဆုံး႐ႈံးသင့္ေသာ အသက္တို႔၊ ႐ုပ္၀တၱဳတို႔ တန္ဖိုးမဲ့စြာ ဆုံး႐ႈံး သြားေနၾကရျခင္း ျဖစ္၏။ အျပစ္မဲ့ တုိင္းရင္းသားမ်ားလည္း ေပးဆပ္ရ၏။ ျပည္သူ႔ရင္ႏွစ္ သားခ်စ္ စစ္သားတို႔လည္း ရင္းႏွီးေသေၾက ေနၾကရ၏။
မေကာင္း.. က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးဆက္သစ္တို႔ အနာဂတ္အတြက္ မေကာင္းေပ....။
ဒီတပတ္ က်ေနာ္တုိ႔ စစ္တကၠသုိလ္မွ အေျပးေလ့က်င့္ခန္းမ်ားမွ အျပင္းအထန္ ေလ့က်င့္ေပးခံ ရျခင္း အေၾကာင္းမ်ား မွတဆင့္ အထက္ စီနီယာ၊ အထက္အရာရွိ လုပ္သူ ေပးသမွ်၊ ခုိင္းသမွ်၊ အသက္ႏွင့္ လဲ၍ နာခံရမည္ဟု ႐ုိက္သြင္း ေလ့က်င့္ေပးေနေသာ ယေန႔ စစ္တပ္၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကို စဥ္းစားေတြးေတာ စိတ္ကူးနယ္ခ်ဲ႕မိျပန္၏။
အသက္ဆုံးသြားသူ သူငယ္ခ်င္း ဗိုလ္ေလာင္းေလးတို႔ အေၾကာင္းမွတဆင့္ မိမိတို႔ကို အဓိကထား ပုံသြင္း ေလ့က်င့္ ေပးေနျခင္း၏ အေၾကာင္း အရင္းအျမစ္ ေနာက္ကို ဇာခ်ဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္း လိုက္မိ ရာမွ တုိင္းျပည္ တျပည္လုံး၊ တမ်ဳိးသားလုံး အေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ေတြးမိ၊ ဆင္ျခင္မိလာျပန္ ၏။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားတို႔အထဲမွ အထူးသျဖင့္ သင္စ၊ အတုယူစ၊ ကုိယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ေဆာက္တည္ ပုံသြင္းစ (က်ေနာ္တို႔လို ၂၀ ေက်ာ္ အသက္) လူငယ္တုိ႔ ဤအရြယ္မွာ ပုံသြင္းေကာင္းသည့္ အုိးလုပ္ရြံ႕ေျမ ပမာ ျဖစ္ရာ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ ပုံသြင္းေလ့က်င့္ ေပးခံရျခင္းကို ရရွိခဲ့လွ်င္ ျပႆနာမရွိ၊ ယခုကား ဤသုိ႔မဟုတ္ေပ...။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
“ ျဖန္း..ျဖန္း ”.... ႏွစ္ခ်က္ဆင့္ ႐ုိက္လိုက္ေသာ ပါး႐ုိက္သံသည္ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ စစ္ဗိုလ္ ေလာင္းတို႔အၾကား မင္သက္ေငးေမာ ထိန္လန္႔သြားေစ၏။
ႂကြက္ႂကြက္ ညံဆူစကားေတြ ေဖါင္ဖြဲ႔ေနသည့္ အသံတို႔စဲသြား၏။ က်ေနာ္တို႔ တန္းစီေနရာ တပ္စခန္း ၿခံစည္း႐ုိးေလး အျပင္ဘက္မွ ေစာင့္စား ဆူညံေနၾကေသာ ဗိုလ္ေလာင္းဧည့္ေတြ႔ မိဘ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ား၏ သေဘာက် လက္ဆုံ စကားေျပာသံ တုိ႔သည္လည္း ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို တိတ္ဆိတ္ သြားသည္ဟု ထင္ရ၏။
ဆက္လက္၍လည္း စစ္တကၠသိုလ္မွ နည္းျပအရာရွိ ဗိုလ္ႀကီးတဦး၏ ငွက္ဆိုးထုိးသံပမာ ႀကိမ္းေမာင္း သံႀကီးက အလြန္သာယာလွသည့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ျပည္ေရႊဆံေတာ္ ဘုရား၏ ဆြဲလြဲသံ လြင္လြင္ ေလးမ်ားကိုလည္း လွမ္း လႊမ္း၍ ၿခံဳအုပ္လိုက္ေတာ့၏။
မင္းတို႔ ေကာင္ေတြ ေနာက္တခါ ဒီလိုအမိန္႔မရဘဲ တန္းစီပ်က္ကြက္ရင္ ဒီထက္ ဆုိးမယ္.... ၾကားလား.. ဗိုလ္ေလာင္းေတြ....
ဟုတ္... ေျဖဆိုလုိက္ေသာ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း ၂၀၀ ခန္႔၏ အသံက ညီညာမႈ မရွိသလို၊ ေက်နပ္မႈ မရွိေၾကာင္းကိုလည္း ထင္ဟပ္သည့္ ေတးသံ၊ မွတ္သံ၊ ေထ့သံတို႔ပါ စြက္ေန၏။
ဟုတ္သည္... က်ေနာ္တို႔၏ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးလွေသာ သူငယ္ခ်င္း ဗိုလ္ေလာင္းႏွစ္ဦးကို ယခုကဲ့သို႔ လူပုံအလယ္၊ အရပ္သားေတြအလယ္ ခန္႔ထယ္ ေမာ္ႂကြားမႈေတြႏွင့္ ဟန္လုပ္ေနခ်ိန္၊ ေက်းပိုင္ ကၽြန္ပိုင္ ေခတ္မွ၊ ကၽြန္ပိုင္ရွင္ကေန သူ႔သက္ဦးဆံပိုင္ ငယ္သား ကၽြန္တေကာင္ကို ႏုိင္လို မင္းထက္ လုပ္၍ ရသည့္ ဟန္ျဖင့္ သက္သက္ အႏုိင္က်င့္ ႏွိပ္စက္ျခင္း ဤပုံစံမ်ဳိးကို က်ေနာ္တုိ႔ မႀကိဳက္ၾက....။
သုိ႔ျဖင့္ ေလွာင္ေင့ါသံလိုလို ေၾကာက္ရြံ႕သြား၍ဘဲ.. အသံေကာင္းေကာင္း မထြက္ၾကေတာ့ သလိုလို.. သလိုလို ေယာင္ေတာင္ျပန္ ပုံစံမ်ဳိးမ်ားျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ စိတ္တြင္း မေက်နပ္ခ်က္ တခ်ဳိ႕ကို လွစ္အန္ ထုတ္လုိက္ၾက၏။
သြား ... ဟုိေကာင္... ျပန္၀င္...
ေစာေစာက ပါး႐ုိက္ခံလုိက္ရေသာ ဗိုလ္ေလာင္းတဦးႏွင့္ မၾကာမီကပင္ လက္ေထာက္ေမွာက္၊ ဒိုက္ထုိး၊ ဖားခုန္ အျပစ္ေပးခံထားရေသာ ဗိုလ္ေလာင္းႏွစ္ဦးတို႔ ခပ္လွ်ဳိလွ်ဳိ၊ ခပ္ကုပ္ကုပ္ျဖင့္ တန္းစီ မတ္တပ္ရပ္ ေနၾကေသာ က်ေနာ္တို႔ လူတန္းထဲ ၀င္ရပ္လာၾကသည္။
သူတို႔မ်က္ႏွာ ႏွစ္ဦးစလုံးကို မျမင္ရေသာ္လည္း က်ေနာ္ လွမ္းျမင္ေနရသူ ဗိုလ္ေလာင္း မ်ဳိးႏုိင္ကေတာ့ အံသြားကို တင္းမာစြာ ႀကိတ္ထားသည္။ မ်က္လုံးအစုံက ရဲေတာက္ မာထန္၊ စူးရွ လက္ျမ ေန၏။ ဟုတ္ေပသည္…...သူရင္ထဲ နာက်င္မႈ ျပင္းျပစြာ၊ အားနာမႈ လႊမ္းစြာ ရွက္စိတ္ သည္းစြာ ေပၚေနရွာ မည္ကိုး ...။
မလွမ္းမကမ္း သူ႔အေနာက္နားက ၿခံစည္း႐ုိး ၀ါးလုံးတုိင္ေနာက္မွ ေငးေမာ ၾကည့္ေနၾကေသာ မိဘ ေဆြမ်ဳိးမ်ား အထဲတြင္ သူ႔အေမႏွင့္ သူ႔ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရွိသည္။ ယခု သူတို႔ ေရွ႕တြင္ တန္းစီကြင္း အေရာက္ မိနစ္ပုိင္းမွ် ေနာက္က်မိျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလိုက္ရေသာ ျပစ္ဒဏ္မွာ.. ယခုလို လူပုံအလယ္ ပါး႐ုိက္ ခံလုိက္ရျခင္းပင္၊ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာတုိင္းရင္းသား အားလုံးသည္ ပါး႐ုိက္ျခင္း ဟူသည္ကို အင္မတန္ စပ္ဆုပ္ရြံရွာ ယုံမက ပါး႐ုိက္ ခံရမည္ကိုလည္း ေသမေလာက္ ေၾကာက္တတ္ၾကသည္။
ယခုေတာ့ သူ.... သူ႔ေမေမေရွ႕ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရွ႕.. လူပုံလယ္ေတြေရွ႕မွာ ျမတ္ႏုိးစြာေသာ ေရႊပါး တျဖန္းျဖန္း မည္ေအာင္ အ႐ုိက္ခံလိုက္ရေပၿပီ။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ အေျခခံ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေသာ စစ္တပ္တြင္းမွ စစ္အရာရွိ ေလာင္းမ်ားကို စစ္တကၠသိုလ္မွ ေမြးထုတ္သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးေနျခင္းမွ သင္တန္းသားတို႔ လက္ေတြ႔ဘ၀ အေျခ အေနမ်ား ဆိုသည္ကို က်ေနာ္ တင္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္၏။
ယခု က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားသည္ ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္အျဖစ္ ျပည္ၿမိဳ႕ရွိ ေရႊဆံေတာ္ ဘုရားအနီး တပ္၀င္းတခုတြင္ ညအိပ္ရန္ ေရာက္ရွိ ရပ္နားစဥ္ ရက္စြဲမ်ားအေၾကာင္း ျဖစ္၏။ မအိပ္မွီ ထုိညေန၏ ေနေရာင္ကြယ္လုခ်ိန္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ျမင္ကြင္းတခ်ဳိ႕ကို က်ေနာ္ ေျပာျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ျပည္ၿမိဳ႕သည္ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္၊ ႏွင္းၿမိဳ႕ေတာ္၊ ေတာင္ေလွခါး၊ ျပင္ဦးလြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ စေသာ ေျခာက္မည္ရ (ယခု စစ္တပ္ၿမိဳ႕ေတာ္ဟု တခုထပ္တုိးလိုက္၏) ေမၿမိဳ႕ထက္စာလွ်င္ ခရီး မုိင္အရ သိပ္မကြာေ၀းလွေသာ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ျဖစ္၏။ ျပင္ဦးလြင္ (ေမၿမိဳ႕)ကဲ့သို႔ ေတာင္ေပၚရွမ္းၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခြဲခြာကာ စစ္သင္တန္း တက္ေနသူ သားေတာ္ေမာင္ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ တို႔ကို အေထြေထြ အေျခအေနအရ ေမၿမိဳ႕ထိ လုိက္မေတြ႔ႏုိင္ေသာ ဗိုလ္ေလာင္းမိဘမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ခ်စ္သူမ်ား မိတ္ေဆြမ်ားသည္ ရန္ကုန္မွ ယခုက်ေနာ္တုိ႔ ေရာက္ရွိေနရာ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္၍ ေတြ႔ဆုံ ႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ လုိအပ္ေသာ အေထာက္အကူ ေငြေၾကး၊ စားေသာက္စရာ အေျခာက္ အျခမ္း၊ အေၾကာ္အေလွာ္၊ ေႏြးေထြးမႈ ေမတၱာတို႔ လာပို႔ေပးၾက၏။
ပင္ပန္းလွေသာ စစ္တကၠသိုလ္တြင္း စာေပသင္ၾကားမႈမ်ား၊ စစ္သင္ခန္းစာမ်ားျဖင့္ လုံးလည္ ခ်ာလည္ လုိက္ေနခဲ့ေသာ က်ေနာ္တို႔သည္ ဤသို႔ေသာ ေလ့လာေရး (က်ေနာ္တို႔အေခၚ အိပ္၊ စား၊ ကားစီး ... အိပ္စ္ကားစင္း) ခရီးစဥ္ကို ျပင္းျပေသာ စိတ္ဆႏၵတို႔ျဖင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ တမ္းတခဲ့ၾကသူခ်ည္း ျဖစ္ပါသည္။
ျပင္ပ လူ႔ေလာကႏွင့္ အဆက္ျဖတ္ခံထားရေသာ ေက်ာင္းေတာ္သားဘ၀မွ ျပင္ပလူေနမႈ စနစ္ အရပ္သားမ်ား အၾကားသုိ႔ စစ္ယူနီေဖာင္း အေဆာင္အေယာင္ အဆင့္တဆိပ္ကိုယ္စီ ဖေႏွာင့္၊ သံဆူး၊ ႏြားေရကူးသလို ေထာက္ႂကြ၊ ေမာ့ေတာ့ ေၾကာ့ေၾကာ့ ေပ်ာ္ၾကမည္ဟု ေတးမွတ္ထားခဲ့ေသာ ဤရက္မ်ဳိးတြင္းတြင္ ထုိသုိ႔ျဖစ္ပြားျခင္းသည္ ဘာႏွင့္တူသနည္းဆုိလွ်င္ မဂၤလာေဆာင္ ေမာင္ႏွံအသစ္ စက္စက္အား ပ်ားရည္ဆမ္းမွ် မထြက္ရေသးခင္ အသုဘ တလားအေခါင္း လက္ဖြဲ႔ လာေပးသလိုပင္ ျဖစ္၏။
က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း တပတ္စဥ္လုံးသည္ ျပည္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၀န္းက်င္ရွိ မေကြး၊ ေရနံေခ်ာင္း၊ ေခ်ာက္၊ မင္းလွ၊ ေညာင္ေျခေထာက္၊ ထုံးဘုံ စေသာေဒသမ်ားရွိ စစ္တပ္၏ အေရးႀကီး စစ္လက္နက္ ထုတ္္လုပ္ေရး စက္႐ုံမ်ား၊ ေရွးေဟာင္းခံတပ္မ်ား၊ ေရနံခ်က္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားကို လွည့္လည္ ၾကည့္႐ႈေလ့လာရင္း ယခုျပည္ၿမိဳ႕တြင္ ေခတၱရပ္နား အိပ္စက္ျခင္းျဖစ္၏။
ႏွစ္ရက္မွ်၏ ညေနပိုင္း ခဏာတာသာ ေတြ႔ခြင့္ရႏုိင္သည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီ၍ ခြဲခြာၾကရေသာ မိဘ ေဆြမ်ဳိး မိတ္ေဆြမ်ား အေနျဖင့္ ဤႏွစ္ရက္မွ်မွ နာရီပိုင္း အခ်ိန္တို႔သည္ လြန္စြာ တန္ဖုိးရွိေသာ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္ေပသည္။ အခ်ဳိ႕ ဗိုလ္ေလာင္းတို႔၏ မိဘမ်ား၊ လာေရာက္ ေတ႔ြဆုံၾကေသာ္လည္း ငါးပိ၊ ငါးေျခာက္ အေရာင္းဆုိင္ငယ္ေလးျဖင့္ ေရာင္းခ် အသက္ေမြး ေနရသူ က်ေနာ့္ မိဘတို႔ကေတာ့ လာခ်င္ပါတယ္ သားရယ္ဟုသာ ေျပာႏုိင္၏။ သူတို႔တြင္ အခ်ိန္ပိုလည္း မရွိ၊ လမ္းစားရိတ္ အပိုလည္း မသုံးႏုိင္.. ၎ကို က်ေနာ္သိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မေမွ်ာ္..............။
ပုဇြန္ေတာင္ သံလွ်က္စြန္းမွ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းလာသူ က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္း မ်ဳိးႏိုင္အတြက္ ျပင္းျပေသာ စိတ္မေကာင္းျခင္း ခံစားရ၏။
ဂ်ပန္ေခတ္ စစ္တကၠသိုလ္လို စည္းကမ္း စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္ ေလ့က်င့္ ေပးျခင္းမ်ဳိးရွိ၏ဟု လူပုံ အလယ္ ႂကြား၀ါခ်င္ယုံျဖင့္၊ ဤသို႔ လူပုံအလယ္ အရွက္ခြဲ အႏုိင္က်င့္ ျခင္းမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဟု က်ေနာ္ ယုံၾကည္သည္။ စည္းကမ္း စိတ္ဓာတ္ အရာတြင္ စံနမူနာျပႏုိင္သည့္ စစ္သင္တန္းသား ျဖစ္ေစလိုေသာ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးျခင္းမ်ဳိး က်ေနာ္တို႔ကို ရရွိေစလိုလွ်င္ နည္းျပလုပ္သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ စံနမူနာျပ ေနထုိင္ က်င့္ႀကံျပျခင္းျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ အတုယူ ေလ့က်င့္မည္ မုခ်ျဖစ္၏။
ယခု ဗုိလ္ေလာင္း မ်ဳိးႏုိင္အား အႏုိင္က်င့္ ပါး႐ုိက္လုိက္ေသာ စစ္ဗိုလ္ႀကီးသည္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသားတို႔၏ ခ်ဥ္ျခင္း (ခ်စ္ျခင္း မဟုတ္)၊ စက္ဆုပ္ ရြံရွာျခင္းကို ရာႏႈန္းျပည့္ ပိုင္ဆုိင္ထားသူ ငပဲ့ႀကီး ျဖစ္၏။ စစ္တကၠသိုလ္တြင္ အက်င့္တန္သူ၊ ေကာက္က်စ္သူ၊ ယုတ္မာသူ၊ အာဏာျပ အႏုိင္က်င့္တတ္သူ၊ လူမုန္းမ်ားသူတို႔ကို ငပဲ့ဟု ေခၚ၏။ ထိုသူသည္ ငပဲ့ အရာရွိ ျဖစ္၏။ သူ၏ ေနပုံ ထုိင္ပုံ၊ ျပဳမူပုံတုိ႔မွာ အရာရွိေကာင္း တဦး၏ အသြင္မူဟန္တို႔ႏွင့္ လားလားမွ် မဆုိင္၊ သင္တန္းသား ဗိုလ္ေလာင္းတိုု႔အား က်ားေခ်ာင္းေခ်ာင္း၍ အၿမဲလိုလုိ ဒုကၡေပး အႏုိင္က်င့္ရန္သာ တာ၀န္ယူထားသူ ကိုယ္က်င့္စာရိတၱ စံႏႈန္း၊ အင္မတန္ နိမ့္က်သူ စစ္ဗိုလ္တဦးအျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ စိတ္တြင္း လက္ခံ ထား၏။
ယခု ထုိငပဲ့က လူပုံအလယ္ ခန္႔ထယ္စြာ ပါး႐ုိက္ေတာ္မူ ျပလုိက္ျခင္းသည္ ေနာင္တေခတ္၏ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာမည့္ လူငယ္ မ်ဳိးဆက္သစ္တုိ႔အား စည္းကမ္း၊ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္၊ အေတြး အေခၚေနရာတြင္ ေကာင္းမြန္သည့္ ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ သြန္သင္ျပသ ဆုိဆုံးမရာ ေရာက္ခဲ့သည္ဟု မထင္...
ငါေျပာသလိုလုပ္.. ငါလုပ္သလို မလုပ္နဲ႔ဟူသည့္ ဒီကေန႔ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စနစ္ကို ထင္ဟပ္ပုံေဖၚ၊ ႐ုိက္သြင္း ေမာင္းႏွင္ ေလ့က်င့္ေပးလုိက္သလို ျဖစ္သည္ဟုသာ ထင္မိ၏။ အထက္အရာရွိ ေခါင္းေဆာင္ဟူသည္ ကိုယ္တုိင္ စံနမူနာျပ ေနစရာမလို၊ ရာထူး အာဏာရွိသေရြ႕ လက္ေအာက္ငယ္သား တို႔ကို အႏုိင္က်င့္ဖိစီး ႏွိပ္စက္ခြင့္ရွိသည့္ အာဏာပိုင္သာ သူသာျဖစ္သည္ဟု ပုံသြင္း ေလ့က်င့္ေပးရာ မေရာက္ေပဘူးလား ...။ က်ေနာ္ေတြးမိေသာ ျဖစ္ရပ္တခ်ဳိ႕မွ ဆက္စပ္ ေတြးမိသမွ်ကို ယခုအပတ္အတြက္ တင္ျပေပးလုိက္ပါ၏။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီး ေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိ တစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
၂၀၀၇ ႏွစ္သစ္၏ အစ ဤရက္၊ ဤကာလမ်ားမွသည္ မၾကာေသာ ကာလအတြင္း ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား အားလုံးတို႔အတြက္ ေနရာတိုင္း၊ အခ်ိန္တိုင္း၌ ေကာင္းျမတ္ မွန္ကန္ေသာ တရားလႊမ္း၍ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ လုံၿခံဳေသာ ဘ၀တို႔ကို မဂၤလာရွိရွိ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္မည့္ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္လာပါေစေၾကာင္း….. မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သား တတ္ေသာစကားႏွင့္ ဆိုရလွ်င္ ျပည္သူျပည္သားတို႔ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡတို႔မွ အျမန္ဆုံး လြတ္ေစခ်င္ ပါၿပီဟု ဆႏၵအမွန္ျဖင့္ အစျပဳလိုက္ပါသည္။
ယခင္ႏွစ္ပတ္က က်ေနာ္၏ တင္ျပေနက် တပ္တြင္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ား အစား လတ္တေလာ ခံစားခ်က္မ်ား၊ ရင္ဖြင့္စကားမ်ား ပါသြား၏။ စစ္တပ္တြင္း၏ လက္ရွိ အေျခအေနမ်ားကို မွတ္မိသမွ် တင္ျပေနရာမွ လမ္းလြဲ သြားသိလို ျဖစ္သြားျခင္းအား ခြင့္လြတ္ေပးေစလိုပါသည္။
အေၾကာင္းမွာ က်ေနာ္သည္ စာေရးျခင္းကို ကၽြမ္းက်င္သူ စာေရးဆရာ မဟုတ္ပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာအေရးအသား၊ အထားအသို၊ အတင္အျပ၊ အဆြဲအေဆာင္ ေခ်ာေမြ႔ ေျဖာင့္ျဖဴးျခင္းရွိမည္ မဟုတ္၊ နား၀င္ပီယံလည္း ျဖစ္မည္ မထင္။ စိတ္၀င္စားဖြယ္လည္း ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မည္။ လက္ရွိေရးသားေနေသာ စာလုံးမ်ားသည္ ရင္ဖြင့္သံမွ်သာ ျဖစ္၏။ စာေပ စာရင္းမ၀င္ဟု က်ေနာ္ ယုံၾကည္၏။
မည္သုိ႔ ဆိုေစ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ေရးသား ပုံႏွိပ္ထားေသာ စာဟူ၍ နကန္း တလုံးမွ် ဖတ္ပိုင္ခြင့္ မရွိသည့္ ဘ၀အတြင္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဦးေႏွာက္ အသိအျမင္ ပိတ္ဆို႔ ခံခဲ့ရသူ တဦးအေနျဖင့္၊ အေတြးအျမင္၊ စဥ္းသားသုံးသပ္ျခင္း၊ စာေပဖတ္႐ႈ ေတြးေခၚမႈ လြတ္လပ္ျခင္းကို မိမိတို႔ဘာသာ ရယူပိုင္ဆုိင္လိုစိတ္ ျပင္းျပမိ၏။ ျပင္းျပမိရာမွ ကိုယ္တုိင္ ထုိးေဖာက္ ေဖၚထုတ္လုိစိတ္တို႔ ေပၚလာမိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရး၏။
အထူးသျဖင့္ သာမာန္ျပည္သူတို႔ ကမၻာသူ ကမၻာသားတုိ႔ မျမင္ႏုိင္ မဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ တားျမစ္ ထားျခင္းခံရသည့္ ယေန႔ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္း တကယ္ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကို ျပည္သူတို႔လည္း ဖတ္ခ်င္၊ ၾကားခ်င္ ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္က်ေနာ္၏ လူငယ္တစ္ဦးမွ စြန္႔လႊတ္မႈမ်ားစြာျဖင့္ ရင္းႏွီး၍ ေရးျခင္းျဖစ္၏။
စစ္တပ္တြင္းမွ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီေနာင္ အရာရွိမ်ားကိုလည္း အားေပးတိုက္တြန္း၏ ဤကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ားအတြက္ ေရးခ်ိန္မရလွ်င္လည္း မိမိတို႔ေန႔စဥ္ ႀကံဳဆုံေနရေသာ တုိင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးမဲ့ ျဖစ္ေစမည့္ ျဖစ္စဥ္ မွတ္တမ္းမ်ား စုေဆာင္းထားဖုိ႔။ စစ္အာဏာပိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ မတရားမႈ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ထားဖို႔….. ယေန႔ ျမန္မာစစ္တပ္၏ လုပ္ရပ္ အမွန္မ်ားသည္ ေနာင္တခ်ိန္ သမုိင္းသင္ခန္းစာ ေဖၚထုတ္ရာတြင္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္လာလိမ့္မည့္ အေၾကာင္း ဤစာစုမ်ားမွ ေန၍ က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္တြင္းရွိ အရာရွိမ်ားသို႔ အသိေပးေနျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ အေတြးအျမင္တုိ႔ မပြင့္လင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲ ေအာက္တန္းက်ေနေသာ မိမိတို႔ ႏုိင္ငံ မိမိတို႔ စစ္တပ္ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ စာေပအေတြးအေခၚတို႔၊ ေပၚထြက္လာေစလိုသည့္ စိတ္ဆႏၵလည္း ပါ၀င္၏။
ထုိသို႔ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေတြးေခၚ ဖတ္႐ႈ၊ စဥ္းစားျခင္း အေလ့အက်င့္တုိ႔ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္တြင္းတြင္ ေပၚထြက္လာေစျခင္းကို ရည္ရြယ္ကာ စံနမူနာျပေသာ သေဘာျဖင့္ တတ္စြမ္းသေရြ႕ ဆက္လက္ေရးသား တင္ျပ သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ တင္ထားေသာ စာမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ဖတ္႐ႈ၍ မရႏုိင္ဟု မထင္ေစလိုပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ အင္တာနက္ ပိတ္ဆုိ႔မႈ တာ၀န္ယူထားရသူ ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ အမ်ားစုမွာ က်ေနာ္၏ မိတ္ေဆြ အရာရွိမ်ား၊ စစ္ဗုိလ္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ကုိ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည္ ျဖစ္၏။ သူတို႔သည္လည္း တာ၀န္အရ သတင္းပိတ္ဆို႔မႈကို လုပ္ေနၾကရေသာ္လည္း ယခု ဤဒိုင္ဂ်က္(စ္) စာမ်က္ႏွာ မ်ားကို သူတို႔လည္း ဖတ္႐ႈၾက၏။ သူတို႔လည္း စိတ္၀င္စားၾက၏။ ဤသည္မွာ မွန္ေသာစကားကုိ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ယခု က်ေနာ္တင္ျပေနေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ အင္တာနက္ လုံၿခဳံေရး တာ၀န္ယူေနရသူ တပ္မေတာ္ အရာရွိ အားလုံးနီးပါး ကိုယ္တုိင္ ျဖတ္သန္း ေက်ာ္လႊားေနရေသာ လက္ေတြ႔ျဖစ္စဥ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း စစ္ဘက္အရာရွိ စစ္ဗုိလ္မ်ားက ပို၍ စိတ္၀င္စားၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ အနာဂတ္အတြက္ အေရးပါလွေသာ ဤမ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္ စစ္အရာရွိတို႔ စိတ္သ႑ာန္ ကို တုိင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ယွဥ္၍ ေကာင္းရာ ျမင့္ျမတ္ရာစိတ္ထားဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္း ေမြးျမဴလာေစရန္ က်ေနာ္တို႔ တတ္စြမ္းသည့္ ေနရာမွ ႀကိဳးပမ္းေနမႈသည္ အေရးပါေသာ ေနရာတြင္ ရွိသည္ဟု ေျပာလိုပါသည္။
စစ္တပ္တြင္းမွ စစ္အရာရွိမ်ား၊ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကုိယ္တုိင္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္၏ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို ေတြးဆ သိျမင္ၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုလားေသာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ တုိင္းက်ဳိးျပည္ျပဳ စိတ္ထားတို႔ ပြားမ်ားလာႏုိင္ေစ ရန္ ဤအင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ၊ စာေပေကာင္းတို႔ ကလည္း ေျမေတာင္ေျမႇာက္ စြမ္းေဆာင္ ေပးႏုိင္ေၾကာင္း အေရးႀကီးသည့္ အခ်က္တခုအျဖစ္ က်ေနာ္ေထာက္ခံ တင္ျပလိုပါသည္။
အထူးသျဖင့္ စာေပအရည္အေသြး ေကာင္းသည္ထက္ ေကာင္းေအာင္ ပင္ပန္းခံႀကိဳးစားအားထုတ္ ေနၾကေသာ မ်ဳိခ်စ္ျမန္မာ အယ္ဒီတာမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္တို႔လို စစ္အရာရွိ လူငယ္မ်ား ဖတ္႐ႈ ေ၀ဖန္သင့္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အေတြးအေခၚမ်ားကို ေစတနာပါပါ ပညာထက္ထက္ ေရးသား တင္ျပေနၾကေသာ စာေရးသူ မ်ဳိးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈကိုလည္း အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ျမန္မာစစ္တပ္အတြင္းမွ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏုိး တန္ဖိုးထားလိုသူ မ်ဳိးခ်စ္အရာရွိ၊ စစ္သည္မ်ားကိုယ္စား ယေန႔ တင္ျပပါရေစ။
က်ေနာ္၏ စစ္တပ္တြင္း ျဖစ္စဥ္မ်ားဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ ေရးသားေပးပို႔ ေနရာတြင္ စစ္တပ္တြင္း ဆယ္စုႏွစ္ ႏွင့္ခ်ီ ေနခဲ့ရေသာ အေတြးအျမင္ ပိတ္ဆို႔ထားခံရသည့္ ဒါဏ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အေတြးအျမင္မ်ားသည္ စဥ္ဆက္ မျပတ္ ဆက္စပ္ စဥ္းစားရန္ အေတာ္ခက္ခဲေနေၾကာင္း မိမိကုိယ္မိမိ သုံးသပ္ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ဦးေႏွာက္တို႔သည္ အရြယ္ႏွင့္ မလုိက္ေအာင္ ထုံထုိင္းေနသည္ဟု ထင္မိ၏။ မေသြးဘဲ ပစ္ထားေသာဓါး တုံးေနခဲ့ သကဲ့သို႔ ပါပင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာဖတ္သူ (က်ေနာ္စိတ္ကူးတည့္ရာ ေရးပို႔ေနေသာ အပတ္စဥ္ စာစုမ်ားကို ဖိတ္မိသူ) တို႔ နားလည္ ေပးေစလိုပါသည္၏။
က်ေနာ့္တြင္ ေရးသားတင္ျပဖြယ္ အေၾကာင္းအရာ မ်ားစြာရွိပါ၏။ စာဖတ္သူတို႔ စိတ္၀င္တစား ရွိၾကမည့္ အေၾကာင္းအရာ မ်ားစြာရွိပါ၏။ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ျဖင့္ က်ေနာ္ လြတ္လပ္ေနေသးသေရြ႕ တင္ျပသြားပါမည္။
စာျမည္းအားျဖင့္ ဆုိရလွ်င္ ယခု တင္ျပေပးခဲ့ၿပီးသမွ်မွာ စစ္တကၠသိုလ္တြင္းမွ အပရိက ျဖစ္စဥ္ငယ္မ်ားသာ ျဖစ္ေသး၏။ အေျပးၿပိဳင္ပြဲတြင္ ႏုိင္လိုေဇာျဖင့္ အတင္းအဓမၼ ေလ့က်င့္ ေမာင္းႏွင္ျခင္းေၾကာင့္ ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္သြားေသာ သနားစရာ ဗိုလ္ေလာင္း လူငယ္ေလးမ်ား အေၾကာင္း၊ စစ္သက္ေလး အနည္းငယ္ရလာ စီနီယာတုိ႔ႏွင့္ စကားစမည္ ေျပာခြင့္ ရလာသည့္အခါ ေတြ႔ႀကံဳလာရသည့္ စီနီယာ မ်ဳိးခ်စ္ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအေၾကာင္း၊ စစ္တပ္၏ လက္ေတြ႔ ဘ၀ အေျခအေနမွန္ကို ရိပ္မိသိရွိ ေတြးမိလာၿပီး စစ္တပ္မွ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ႀကိဳးစားသူ စီနီယာ ဖုိင္နယ္ မ်ား၏ ပါးနပ္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ားအေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ စစ္တကၠသုိလ္တြင္း ျဖစ္စဥ္မ်ားမွာ ေျပာ၍ပင္ ကုန္မည္ မထင္ေအာင္ မ်ားျပားလွပါသည္။
၎မွာ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း စစ္တကၠသိုလ္တြင္း ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္မ်ားသာ ရွိေသး၏။ လက္ေတြ႔ေျခလွ်င္၊ ေျချမန္ တပ္ရင္းမ်ားတြင္ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရေသာ အရာရွိ လူငယ္ ဘ၀ျဖစ္စဥ္အမွန္ေတြ မပါေသး။ တုိက္ပြဲဟု ေခၚေသာ ေရွ႕တန္း စစ္ေျမျပင္မွ သနားစရာ စစ္သားမ်ား၏ အနာဂတ္ေပ်ာက္ ဒုကၡေရာက္ေနၾကသည့္ အေၾကာင္းေတြ မပါေသး။ အာဏာပိုင္ စစ္အရာရွိ အဆင့္ဆင့္မွ ကိုယ္က်ဳိးရွာ လာဒ္စားရန္အတြက္ အာဏာကို အလြဲသုံးစား လုပ္ၾကပုံေတြ မပါေသး။
ေအာက္ေျခအဆင့္ အရာရွိ စစ္သည္မ်ား အေတြးအေခၚ အယူအဆ တိမ္းေခ်ာ္ အားေဖ်ာ့ေနေအာင္ က်ဳံးသြင္း ၀ါဒျဖန္႔ေနသည့္ စစ္အာဏာပိုင္မ်ား၏ လွည့္ပတ္ လိမ္ညာ ကလိန္ကက်စ္ စည္း႐ုံးမႈမ်ား အေၾကာင္း မပါေသး။ ၀တ္ထားေတာ့ စစ္၀တ္ လုပ္ေနရေတာ့ ေထာင္က် အက်ဥ္းသား သာသာဘ၀ေတြ အေၾကာင္း မပါေသး။ ကုိယ္အျပစ္ကုိ သူမ်ားအျပစ္ ပုံခ်တတ္သည့္ မိန္းမလွ်ာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူေၾကာက္ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း မပါေသး။
တခါ ဗီြအုိင္ပီဟု ေခၚေသာ တာ၀န္ရွိ အာဏာပိုင္ ထိပ္သီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၊ သူခိုးႀကီးမ်ား၏ ေျဗာင္က်က် ကိုယ္က်ဳိးရွာေနမႈမ်ား၊ ခုိးစားေနၾကသည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို သိသိႀကီးႏွင့္ ၿငိမ္ခံေနၾကရသည့္ အေျခခံ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားကို ေဖၚထုတ္ျပမည့္ ဟာသဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းေတြ မပါေသး…. မၾကာခင္ ေရးသား တင္ျပေပးရမည္၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေရဒီယို အစီအစဥ္မ်ားမွ ေန၍ ရဲရဲရင့္ရင့္ ရင္ဖြင့္ တင္ျပေနၾကသည့္ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္ အရာရွိအခ်ဳိ႕၏ တပ္တြင္း အေျခအေနမွန္ေတြ တင္ျပေနျခင္းအား နားစိုက္ ေလ့လာၾကည့္ ပါအုန္းမည္။ အားမာန္ စိတ္ဓါတ္ေတြ ကူးစက္ ေမြးျမဴပါအုန္းမည္။
ေနာက္တပတ္မွ စ၍ က်ေနာ့္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ား အနက္မွ တုိင္းျပည္ႏွင့္ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားမ်ား သိသင့္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပေပးပါမည္။ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
ဆက္လက္ ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
စစ္တကၠသိုလ္၏ အစဥ္အလာတို႔သည္ ေကာင္းမြန္၏။ ျမင့္ျမတ္၏။
စစ္သားေဟာင္းႀကီး တဦး၏။ အဆိုဟု ေျပာၾကေသာ ...ငါ့သားမ်ား စစ္ထဲ၀င္ရင္ေလ.. သူ႔ကို ေျပာလိုက္ စမ္းပါကြာ... စစ္တပ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံမယ္ဆိုရင္ တကယ့္ ေယာက်ၤားေကာင္း ေယာက်ၤားျမတ္ေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အတတ္ပညာေတြကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ ေပးရာ ေက်ာင္းႀကီးေပါ့... ဆိုေသာ စကားေလး တခြန္းသည္ ယေန႔စစ္တပ္၏ ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေတြ႔ေနရေသာ ၀ါဒျဖန္႔ ေဆာင္ပုဒ္တခု ျဖစ္ေနေပၿပီ။
အဆုိပါ စစ္သားေဟာင္းႀကီး၏ စကားဟုဆုိေသာ ရည္ညြန္း စကားစုေလး၏ အဓိပၸါယ္မွာ အလြန္မွန္ပါ၏။ စစ္သားျဖစ္ေသာ က်ေနာ္ ေထာက္ခံပါသည္။ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္း လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ ကာလမွ စတင္ တည္ေထာင္ကတည္းက မြန္ျမတ္မွန္ကန္သည့္ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္တို႔ျဖင့္ စတင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။ ထုိသို႔ ရွိႏွင့္ၿပီးေသာ အစဥ္အလာေကာင္းမ်ား က်င့္ထုံးမ်ား၊ စည္းကမ္းမ်ားကို တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာမည္ ဆုိပါလွ်င္ အလြန္မွ စိတ္ဓာတ္ေရးရာေရာ ကိုယ္ခႏၶာ သန္စြမ္း ႀကံခုိင္မႈ အရပါ ျပည့္၀ေစမည့္ အေျခအေနမ်ား စုစည္း ထားေသာ လူသား အဖြဲ႔အစည္းႀကီး ျဖစ္၏။ စနစ္ က် န ေသာ နည္းနာ၊ စည္းကမ္း၊ ေစာင့္ထိန္းမႈ တို႔ကို ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးေသာ အဖြဲ႔ အစည္း ျဖစ္၏။
သုိ႔ေသာ္ တကယ္တမ္းသာ ဆိုသည့္ တင္ႀကိဳနိမိတ္ဖတ္ ေျပာစမွတ္ျပဳႏုိင္သည့္ စကားတလုံးကို ေရွ႕တင္ သုံးသပ္ထားသည္ကို ဂ႐ုျပဳသင့္ေပသည္။
တကယ္တမ္းသာ .. ဟူသည့္ ရည္ညြန္းစကားသည္ လြန္စြာမွ တာသြားလွ၏။ တကယ္တမ္း လိုက္နာ က်င့္ႀကံႏုိင္ေသာ စည္းကမ္း၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ ဥပေဒသမ်ား ခ်မွတ္ဖြင့္ဆို ျပဌာန္း ထားပါလွ်က္ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ တပ္မေတာ္ ဘာေၾကာင့္ နာမည္ပ်က္၊ သမုိင္းႏြံနစ္မည့္ လက္နက္ ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ဟု ကမၻာတြင္ ေက်ာ္ေဇာေနခဲ့ ပါသနည္း။ တကယ္တမ္း လုပ္သင့္လုပ္အပ္ေသာ တာ၀န္၊ ၀တၱရား၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းတို႔ကို မလုပ္ဘဲ၊ မလုပ္သင့္သည့္ အမ်ဳိးသား သစၥာေဖာက္၊ ကိုယ္က်ဳိးရွာ၊ အာဏာ႐ူးသည့္ ပုဆိန္႐ုိး လုပ္ရပ္မ်ဳိး အစဥ္အလာ ဆိုးမ်ားကိုသာ လုပ္ေဆာင္ ေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
လုပ္သင့္သည္ကို မလုပ္၊ မလုပ္သင့္သည္မ်ားကို မုိက္႐ူးရဲ ဆန္ဆန္ လုပ္ေနၾကျခင္းေၾကာင့္ နဂိုက နာမည္ေကာင္း ရွိခဲ့ေသာ မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္သည္ ကုိယ့္ျပည္သူ ျပည္သား အမ်ားကပင္၊ ေအာ့ႏွလုံးနာ၊ ရြံရွာ စက္ဆုပ္ေသာ၊ မ်ဳိးဖ်က္လူတစ္စု၏ ေနာက္လိုက္ လက္ကိုင္ဒုတ္၊ အၾကမ္းဖက္ လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔ အစည္း အျဖစ္ ထင္ျမင္သြားၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္တို႔ လူငယ္မ်ား ရင္ထုမနာ ေၾကကြဲရသည္မွာ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ တုိင္းျပည္တျပည္ အတြက္ အင္မတန္ အေရးႀကီးလွေသာ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးအတြင္း စိတ္ဓါတ္ေရးရာ အရ ခ်ဳိ႕ယြင္းပ်က္စီး ေနျခင္း၏ အက်ဳိးဆက္အား ခ်င့္ေမွ်ာ္ေတြးဆ၍ အလြန္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးဟု ယူဆကာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား၊ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား၊ အမွန္ တရားကို ေဖၚညြန္ေသာ ဥပေဒျပဳမႈမ်ား ေပၚထြန္း လာေစလိုေသာေၾကာင့္ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္အရာရွိငယ္ တဦးအေနျဖင့္ တတ္စြမ္းသမွ် ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
တရားမွ်တ၊ သမာသမတ္က်က် ေနထုိင္က်င့္ႀကံမႈကို ဓမၼ၊ မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္ မွ်တျခင္းဟု ဆုိ၏။ သုိ႔ေသာ္ တရားမွ်တမႈမရွိ၊ ႏုိင္လိုမင္းထက္၊ ႏွိပ္စက္ကလူ၊ တဖက္သက္ အႏုိင္က်င့္ မတရား ရက္စက္ေသာ အခါမ်ဳိးတြင္ အဓမၼတို႔ လႊမ္းမုိးသည္... တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့သည္ ဟု ဆိုၾက၏..။ မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္း တြင္ က်က္သေရမဲ့ေသာ အခင္းတခု ျဖစ္ပြားခဲ့ပါလွ်င္ အမဂၤလာ ျဖစ္ၿပီဟု ဆိုၾက၏။ က်ေနာ္တို႔ တပ္မေတာ္ တြင္းတြင္လည္း ထုိနည္းတူပါပင္၊ တပ္မေတာ္ကို တည္ေထာက္သူ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ ႀကီးမ်ားက စစ္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ား ခ်မွတ္ လမ္းညြန္ခဲ့သည့္ မြန္ျမတ္ေသာ အစဥ္အလာမ်ား၊ လုပ္ထုံး လုပ္နည္းမ်ား၊ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္မ်ား လက္ဆင့္ကမ္း ေပးထားခဲ့ၿပီ ျဖစ္၏။
ေယာက်ၤားေကာင္းတို႔ တတ္အပ္ေသာ အတတ္ပညာ၊ စိတ္ဓာတ္၊ အေတြးအေခၚ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္၊ အမ်ဳိး သားေရး တာ၀န္မ်ား၊ ႏုိင္ငံႀကီးမ်ား ပီသေစမည့္ လူႀကီးလူေကာင္းတုိ႔ အေတြး အေခၚမ်ားကို စနစ္တက် ေလ့က်င့္ သင္ၾကားေပးျခင္းမ်ား ရွိခဲ့ပါ၏။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ နယက (ေခၚ) စစ္အာဏာသိမ္း အဓမၼ ဖိႏွိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စနစ္ေအာက္တြင္ တပ္မေတာ္၏ အစဥ္အလာေကာင္းတို႔သည္ ပေပ်ာက္ ကုန္၏။ ငါတို႔သည္ တုိင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကို ခ်စ္၍ တပ္မေတာ္တြင္း ၀င္ခဲ့ပါသည္ဟု စစ္အာဏာပိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ၾကားေလာက္ေသာ ေနရာတြင္ ေအာ္ရဲ၊ ေျပာရဲသူ တေယာက္မွ မရွိေတာ့ေပ။
ရဲရင့္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္၊ ခုိင္မာေသာ အမ်ဳိးသားေရး ခံယူခ်က္ သန္႔စင္သည့္ သစၥာေစာင့္သိမႈ စံႏႈန္း မ်ားသည္ မသိလုိက္ မသိဘာသာႏွင့္ ဖယ္ရွားခံလုိက္ရကုန္၏။ တရား၀င္ မဟုတ္ေသာ အမိန္႔မ်ား။ တားျမစ္ မႈမ်ားေၾကာင့္ ပယ္ဖ်က္ခံလုိက္ရ ကုန္၏။ ယေန႔လက္ေတြ႔ပင္.... ဥပမာ ၾကည့္ပါ။ မြန္ျမတ္ေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းတုိ႔၏ စံနမူနာကို ယူမည္စိုးေသာေၾကာင့္ တပ္မေတာ္တြင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ သမုိင္း၀င္မ်ဳိးခ်စ္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ား၏ အခန္းက႑ကို ႏွိမ့္ခ် ေဖ်ာက္ဖ်က္ ခံထားရသည္မွာ အထင္ အရွားပင္....။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကဲ့သို႔ေသာ အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မြန္ျမတ္သန္႔စင္ေသာ သမုိင္းကို ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိက္သည္ ဆုိ၍၊ သူတို႔ထက္ သာလြန္သည့္ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္၊ အေတြး အေခၚ၊ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း၊ စံနမူနာကို ျပသႏုိင္သူ စစ္ေခါင္းေဆာင္သစ္တို႔ ေပၚထြက္ ေနလွ်င္ ကိစၥမရွိ။
ယခုေတာ့.... လူလြန္မသား တကုိယ္ေကာင္း၀ါဒရွင္ အာဏာ႐ူးတို႔က သူတို႔ကို သူတို႔ တုိင္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္ဟု ေၾကာ္ျငာၿပီး ေျဗာင္ေျဗာင္တင္းတင္း ကိုယ္က်ဳိးရွာေန၏။ အာဏာႏွင့္ ျပည္သူကို အႏိုင္က်င့္ ေန၏။ သူ႔ကိုယ္သူ ဘုန္းတန္ခိုးရွင္ႀကီး၊ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ႏုိင္ငံ့အႀကီး အကဲႀကီး၊ ပေဒႆရာဇ္ ဘုရင္ႀကီးဟု တြင္တြင္ ၀ါဒျဖန္႔ေန၏။
က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြ မည္သူ႔ကို စံတင္နမူနာ ယူႏုိင္ပါမည္နည္း။
ထုိအခါ နဂုိရွိၿပီး တုိင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အေမြအႏွစ္ေကာင္းတို႔သည္ စံလြဲကုန္၏။ ေကာင္းျမတ္ မွန္ကန္ေသာ သမိုင္းတို႔လည္း ငုပ္လ်ဳိးလြဲလိမ္ ခံခဲ့ရသည္ကို ၾကည့္၍ မိမိတို႔ လူေကာင္း သူေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား၍ေကာ သမုိင္းတြင္ ေလးစားဂုဏ္ယူ ႏုိင္ပါမည္လား ဟူသည့္ အေတြးတိမ္တိမ္ တို႔ေၾကာင့္ လူမ်ားစြာ၊ စစ္သားမ်ားစြာ၊ လူငယ္မ်ားစြာတို႔သည္ အမ်ားေသာက္ေသာ မုိးခါးေရကို လုိက္ေသာက္ သြားၾကေတာ့သည္။
ဤသို႔ေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြအၾကား ဘယ္ဟာ ဘယ္သူကို ဆရာတင္၍၊ ဘာကို စံနမူနာျပဳ ေလးစားရမွန္း မသိေအာင္ ထားခဲ့ ရသည့္ၾကားထဲ ႏုိင္ငံ့သမုိင္း၊ စစ္သမုိင္း တုိ႔သည္လည္း ယေန႔အာဏာပိုင္ တို႔၏ ၀ါဒျဖန္႔ သိမ္းသြင္းရာ လိုရာဆြဲ ၀တၳဳေတြ ျဖစ္ကုန္၏။
က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း ဘ၀က စာေပႏွင့္ ေလ့က်င့္ေရး အပိုင္းမ်ား သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာ အရာရွိႀကီး မ်ားသည္ ယေန႔တပ္မေတာ္တြင္ အင္မတန္ရွားပါးေနၿပီ ျဖစ္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သားႀကီးမ်ား စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းအပ္သည့္ ဆရာေကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ အဓိကအားျဖင့္ စစ္ တကၠသိုလ္ စာေပဌာနမ်ားမွ နည္းျပအရာရွိႀကီးမ်ားကို ဆုိလိုပါသည္။ (ေလ့က်င့္ေရးဆုိဒ္မွ တကုိယ္ေကာင္း ေဖၚလံဖား အရာရွိအခ်ဳိ႕ကို မဆိုလိုပါ။)
စစ္တကၠသိုလ္တြင္ စာေပမ်ား သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရင္းျဖင့္ ျမန္မာ့သမုိင္းအတြက္ အေရးပါေသာအခန္းမွ စြန္႔လြတ္ ေပးဆပ္သြားသူ မ်ဳိးခ်စ္ႀကီးမ်ား၊ ကမၻာ့သမုိင္းမ်ားမွ သမုိင္း၀င္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ ျမင့္မား မြန္ျမတ္လွေသာ စိတ္ဓာတ္ခံယူခ်က္ အေတြးအေခၚမ်ားကို သင္႐ုိးညြန္းတမ္းတြင္ မပါသည့္တုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔လို ေနာင္တေခတ္၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမည့္ လူငယ္မ်ား သိအပ္သည္ဟု ဆုိကာ သင္ၾကား ျပသေပး၏။ ပဲ့ျပင္ညြန္ျပ ဆုိဆုံးမ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ ေနခ်ိန္ ၁၉၉၀ ေက်ာ္ ကာလမ်ားတြင္ စစ္တပ္တြင္းႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္း အဆင့္ဆင့္ အတြင္း ကိုယ္က်င့္ သိကၡာပ်က္ျပားေသာ ေရာဂါဆုိးႀကီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ ျခစား၊ ၀ဲစားေသာ ေရာဂါႀကီး ႏွစ္ခုတို႔က က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ပြားေနၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္။
စစ္ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နည္းျပဆရာတို႔သည္ စစ္တပ္အေၾကာင္း ဘာဆုိဘာမွ မသိေသးသည့္ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားအား ျပင္ပေလာက ေရာက္သြားလွ်င္ ႀကံဳလာ ရင္ဆုိင္လာ ရႏုိင္သည့္ အေျခအေနတို႔ကို အရိပ္အမြက္မွ် ေျပာျပတတ္၏။ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္၊ ေစာင့္စည္းရန္၊ ထိန္းသိမ္းရန္၊ သားေကာင္း အာဇာနည္အျဖစ္ ေနထုိင္ က်င့္ႀကံႏုိင္ရန္ လမ္းျပေပးလုိက္၏။ အရွိကို အရွိတုိင္း သိေအာင္ လည္း ႀကိဳးစားရန္ သင္ျပ၏။ သမုိင္း၏ ျဖစ္စဥ္မ်ားမွ အမွန္တရားကို ေလ့လာ၊ မိမိတို႔ႏုိင္ငံ၏ လက္ေတြ႔ ျဖစ္စဥ္မ်ားမွ အေျဖထုတ္၊ သုံးသပ္၊ တိုင္းျပည္အနာဂတ္ အတြက္ ေကာင္းရာမြန္ရာ ျဖစ္ေစမည့္ လုပ္ရပ္၊ အေတြးအေခၚမ်ား ကိုယ့္ဘာသာ ေတြးေခၚလုပ္ကုိင္ တတ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးေၾကာင္း သင္ၾကားဆိုဆုံးမခဲ့၏။
ထုိသုိ႔ မြန္ျမတ္မွန္ကန္ အျမင္က်ယ္စြာ သြန္သင္ ပဲ့ျပင္ေပးခဲ့သည့္ ဆရာမ်ား ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ယေန႔ တုိင္းျပည္ကို လမ္းမွားသို႔ ဆြဲခ်ေနေသာ စစ္အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ ဖီဆန္လာၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိရ၏။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စစ္တကၠသိုလ္တြင္ သင္ၾကားရေသာ မ်ဳိးခ်စ္ နည္းျပ အရာရွိႀကီးမ်ား သည္ အျခားေသာ ဗိုလ္သင္တန္း ေက်ာင္းမ်ားတြင္လည္း ဤသို႔ေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ အရင္းခံသည့္ နည္းနာ စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္မ်ား၊ အေတြးအေခၚမ်ား ေမြးျမဴတတ္ေစရန္ သြားေရာက္သင္ၾကား ေပးၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ေပးကားေပး၏မရ၊ ေကၽြးကား ေကၽြး၏ မ၀ဆုိသလိုပါပင္...။ လူတုိင္း စစ္ဗုိလ္တုိင္းေတာ့ အမွန္တရားဘက္ ရဲရဲ ရပ္တည္ျခင္းမ်ဳိး မလုပ္ႏုိင္ရွာေသးေပ။
အခ်ဳိ႕သူတို႔သည္ လူစင္စစ္မွ လူႏွင့္ အင္မတန္ရင္းႏွီးေသာ ေလးဘက္သြား သတၱ၀ါသာသာ အေတြးအေခၚ ခံယူခ်က္မ်ားသို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည္ကို ၀မ္းနည္းစဖြယ္ ေတြ႔ရ၏။ သူတို႔သည္ သူတို႔သခင္အေပၚ သစၥာ ရွိယုံ၊ သခင္အလုိက် အၿမီးေထာင္ျပ။ ေဟာင္ျပ ေငါက္ငန္းျပ ေနယုံျဖင့္ သူတို႔ဘ၀ ျပည့္စုံ တာ၀န္ေက်ၿပီဟု ယူဆ သူေတြပင္ ရွိခဲ့ပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤစာပိုဒ္ အစပိုင္းေတြ က်ေနာ္ဆိုခဲ့သည့္အတုိင္း တပ္မေတာ္သည္ တကယ္တမ္းသာ လုိက္နာ က်င့္ႀကံမည္ ဆိုလွ်င္ ေယာက်ၤားေကာင္း ေယာက်ၤားျမတ္ေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္သည့္ အေလ့ အက်င့္မ်ားကို သင္ၾကား ေလ့က်င့္ေပးရာ ေက်ာင္းႀကီးျဖစ္သည္ ဆိုသည့္ စကားကို ယေန႔ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သား ျပည္သူ ျပည္သားတုိ႔ စဥ္းစားေမွ်ာ္ျမင္ သုံးသပ္ေစခ်င္၏။ ကုိယ္တုိင္ လုိက္နာ က်င့္သုံးခံယူ ေဆာက္တည္ေစခ်င္၏။
သင္ေပးျခင္းကို ရ၏။ ေလ့က်င့္ေပးျခင္းကို ခံယူ မွတ္သားႏုိင္၏။ အမွန္တကယ္လည္း ေကာင္းျမတ္ သင့္ေလွ်ာ္၏၊ တုိင္းျပည္အတြက္လည္း အဖိုးတန္ သားေကာင္းရတနာေတြ ျဖစ္ေစႏုိင္၏။ သုိ႔ေသာ္ ဘာေၾကာင့္ စစ္သားတိုင္းသည္ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သား၊ ျပည္သူ႔သားေတြ ျဖစ္မလာပါသနည္း၊ တကယ္တမ္း ဘာေၾကာင့္ ခံယူခ်က္ ေကာင္းတို႔ကို မက်င့္သုံး ႏုိင္ပါသနည္း။
လူငယ္တေယာက္ အျမင္ကို တင္ျပလိုပါသည္။
ယေန႔ စစ္အာဏာသိမ္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ားသည္ သူတို႔၏ ဖ်က္မရေတာ့ေသာ မွားယြင္းမႈ လုပ္ရပ္မ်ား အတြက္ မၾကာမီ သမုိင္းတြင္ ႏြံနစ္ေတာ့မည္ကို သိ၏။ က်ဆုံးခန္းကို ေရာက္ေတာ့မည္ကို သိ၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း လူသက္တမ္းအရ ႏွစ္အနည္းငယ္သာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ႏုိင္ေတာ့မည့္ သူတို႔၏ ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္ေတြအတြင္း အလြန္တရာ မက္ေမာဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ အာဏာရွင္ အရသာကို မစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေတာ့ေသာေၾကာင့္ မီးစာကုန္ ဆီခန္းသည္အထိ မုိက္တြင္းနက္ ဇာတ္ခင္းသြားရန္ ႀကံစည္ၿပီး ၾကေလၿပီ ျဖစ္၏။
သို႔အတြက္ တပ္မေတာ္ကိုလည္း သူတို႔၏ အာဏာ တည္ၿမဲေရးအတြက္ အသုံးခ် ေဒါက္တုိင္တခု၊ ခုိင္းဖတ္ ေက်းကၽြန္ အဖြဲ႔အစည္းတခုအျဖစ္ ရသေရြ႕ အသုံးခ်ေနအုန္းမည္သာ ျဖစ္၏။ သူတို႔သားခ်င္း ေဆြမ်ဳိးတစု ေကာင္းစားေရး တခုတည္းက လြဲ၍ တုိင္းျပည္မ်က္ႏွာ၊ ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာ၊ ေနာင္လာေနာက္သား မ်က္ႏွာ စသည္တို႔ကိုလည္း သူတို႔ၾကည့္ေတာ့သည္ မဟုတ္။ ရသေရြ႕အျမတ္ထုတ္ ဂုတ္ေသြးစုပ္ကာ ျပည္သူ လူထုႀကီးမွ မေက်နပ္မႈ အဟုန္ အျမင့္ဆုံးျဖစ္လာ၍ အုံႂကြလာခ်ိန္တြင္ ထြက္ေျပးခုိလႈံ ေနထုိင္ဖုိ႔ပင္ (အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံအတြင္း ၎တို႔ မိသားစုပိုင္ ေဂဟာႀကီးမ်ား ေဆာက္လုပ္ထားၿပီး) ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္ေပသည္။
ဤအတုိင္း သူခုိးဓါးျပတုိ႔ ဖိစီးႏွိပ္စက္ ကိုယ္က်ဳိးရွာ ေနၾကသည္ကို ျပည္သူတို႔ တပ္မေတာ္သားတို႔ လက္ပိုက္ၾကည့္ ေနၾကမည္လား။ တရားမွ်တမႈ ဥပေဒ စုိးမိုးမႈတုိ႔ ရရွိေအာင္.... တရားဥပေဒ ဆုိသည့္ စည္းကမ္းျပည့္၀ တည္ၿငိမ္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ေပၚထြက္လာေအာင္ မလုပ္ဘဲ ေၾကာက္တယ္.. ေၾကာက္တယ္… ေျပာၿပီး ေနာက္ကြယ္ ေ၀းေ၀းမွာ ဖယ္ပုန္း ေျခရာေဖ်ာက္ ေနၾကမည္လား။
ေၾကာက္သူ မ်ားေလေလ၊ စစ္အာဏာသိမ္း ဓါးျမႀကီးမ်ား အတြက္ မတရား ဓါးျပတုိက္ လုယက္ရန္ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ပိုရေလ ျဖစ္ေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္တြင္းမွ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္တို႔ သိေစခ်င္ လွပါ၏။ လက္ရွိ စစ္တပ္တြင္း အလုပ္လုပ္ ေနၾကေသာ စစ္သည္ အဆင့္အတန္း အားလုံးတုိ႔သည္ တကယ္တမ္းသာ တုိင္းျပည္ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိး၍ စစ္တပ္တြင္း ၀င္ခဲ့ပါသည္ဆိုလွ်င္ ယေန႔ေခတ္ပ်က္ ေခတ္က်ပ္ အခါသမယ ကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေန၍ မသင့္ေတာ့ပါ။
စစ္တကၠသုိလ္ဆင္း စစ္အရာရွိ ႀကီးငယ္မ်ား၊ အျခားေသာ ဗိုလ္သင္တန္း အသီးသီးမွ ဆင္းေသာ ညီေနာင္ အရာရွိမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္မ်ား အားလုံးတို႔ ျပည္သူ႔ သားေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ၀င့္၀င့္ ထယ္ထယ္ ေနလိုပါသည္ဆိုလွ်င္.. ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္တတ္မွ ျပည္သူ႔ အလုိက် တာ၀န္ထမ္းပါမွ ရပါမည္။....
ျပည္သူ႔ မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ ကိုယ့္ဘုိ႔သာ ၾကည့္ၿပီး အာဏာ၊ ရာထူး၊ ေငြေၾကး၊ အခြင့္အေရး၊ ေပးစြမ္း ႏုိင္ေသာ အာဏာရွင္ သူခိုးဓါးျပမ်ား အလုိက်သာ ေဖၚလံဖား ပုဆိန္႐ုိး လုပ္ေနၾကမည္ ဆုိလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္သည္ မ်ားမၾကာေသာ ကာလအတြင္း ကမၻာ့ေျမပုံေပၚမွ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေစတနာျဖင့္ အႀကံေပး တင္ျပလုိက္ပါရေစ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္တြင္း ျပဌာန္းထားေသာ စည္းကမ္း နည္းဥပေဒမ်ားကို အတိအက် လုိက္နာ ေစာင့္ထိမ္းႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက ေဖာက္ဖ်က္၍ ဒို႔လည္း က်ဴးလြန္ ေဖာက္ဖ်က္ရ ပါသည္ ဆုိ၍ တုိင္းျပည္ လက္ရွိဘ၀က လြတ္မည္ ကၽြတ္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကပါ။
တကယ္တမ္းသာ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းမ်ားကို စစ္သည္အဆင့္အတန္း အားလုံးအတိအက် လုိက္နာၿပီး ထားရွိေမြးျမဴ သင့္သည့္ မ်ဳိးခ်စ္ျပည္ခ်စ္၊ တုိင္းခ်စ္စိတ္ဓာတ္ကို ကိုယ္စီ ေလးေလးနက္နက္ ေမြးျမဴ က်င့္သုံး လာၾကၿပီဆိုလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္ ဓားျမဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ဤေျမ၊ ဤေဒသတြင္ ဆက္လက္ေနထုိင္ မင္းမူ ဗိုလ္က် အႏုိင္က်င့္ရန္ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည္ခ်စ္ေသာ စစ္သားတုိင္း သိေစလို၊ ေတြးေတာ ေစလုိလွပါသည္။
(စစ္တကၠသုိလ္တြင္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းပါအုံးမည္။ ေလာေလာ ဆယ္တြင္ မိမိ၏ ရွားပါးလွေသာ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္တြင္းမွ ႀကိဳးစားအခ်ိန္လု ေရးသားရ ပါေသာေၾကာင့္ အေရးအသား ေခ်ာေမြ႔ ေျပျပစ္မႈ အားနည္းေနသည္ကို စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ ေပးေစလိုပါသည္)
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
Read More...
Collapse...
ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းဟာ လူတေယာက္၊ ပါတီတဖြဲ႕၊ အဖြဲ႕အစည္းတခု အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေရးဆြဲ ထားတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ မၾကာခင္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ ေျပာတာ မွန္မမွန္ စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းကုိ ေျမလွန္ ဆန္းစစ္ဖို႔ လုိလာပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ေရးဆြဲဖုိ႔ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ စက်င္းပတဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၄) ႏွစ္ကုိ ျပန္ၾကည့္ရင္ ညီလာခံ ဦးတည္ခ်က္ (၆)ခ်က္ သတ္မွတ္ထား ပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းအတြက္ အေျခခံမူေတြ အမ်ဳိးသားညီလာခံက တဆင့္ ေရးဆြဲရာမွာ ဒီ ဦးတည္ခ်က္ (၆) ခ်က္နဲ႔ မလြတ္ေစဖုိ႔ စစ္အစိုးရက ႀကိဳတင္ေဘာင္ခတ္ ထားတာပါ။
ညီလာခံ ဦးတည္ခ်က္ နံပါတ္ (၆)အခ်က္မွာ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ အမ်ဳိးသား ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑မွာ တပ္မေတာ္ ပါ၀င္ ထမ္းေဆာင္ေရးလို႔ အတိအလင္း ေရးထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကတည္းက စစ္တပ္အက်ဳိးအတြက္ ရည္ရြယ္ ထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ဆုိတာရွင္းေနပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကုိ ညီလာခံတက္ခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အေတာ္မ်ားမ်ား လက္မခံေပမဲ့ ေနာက္ဆုံး အေလွ်ာ့ ေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဒိေနာက္ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ ႀကိဳးကုိင္ႏုိင္ဖို႔ အတြက္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္းထဲမွာ စစ္တပ္က႑ေတြကုိ ျပ႒ာန္း ႏုိင္ေအာင္ ညီလာခံကုိယ္ စားလွယ္ (၆)ဦးပါတဲ့ အဖြဲ႕တခုက အဆုိအမ်ဳိးမ်ဳိး တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီကုိယ္စားလွယ္ ေတြကေတာ့ တခ်ိန္က အန္အယ္လ္ဒီက အထုတ္ခံထားရတဲ့ အမတ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
မဂၤလာဒုံ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) က ဦးၾကည္၀င္း၊ မဂၤလာဒုံ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) ကဦးတင္ထြန္းေမာင္၊ တြံေတး မဲ ဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) က ဦးျမလႈိင္၊ က်ိဳက္လတ္ မဲဆႏၵနယ္အမွတ္ (၂)က ဦးတင္၀င္း၊ ေတာင္တြင္းႀကီး မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) က ဦးသိန္းၾကည္နဲ႔ မင္းဘူးမဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၂) က ဦးလွစုိး တို႔ (၆)ဦးျဖစ္ပါတယ္။
အန္အယ္လ္ဒီ ကထုတ္ပယ္ထားတဲ့ ဒီအမတ္(၆)ဦးဟာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံမွာ တပ္မေတာ္ အခန္းက႑ သမၼတ လုပ္ ပုိင္ခြင့္ စတဲ့ အေရးပါတဲ့ က႑ေတြကုိ အႀကံျပဳခဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အစိုးရဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ေရးဆြဲရာမွာ ညီလာခံဦးတည္ခ်က္ (၆)ခ်က္နဲ႔ ေဘာင္ခတ္႐ုံသာ မက စစ္တပ္က႑ ပစ္ပယ္သြားတာမ်ဳိး မျဖစ္ရေအာင္ အေျခခံမူ (၁၀၄) ခ်က္ ဆုိတာပါ မူလကတည္းက သတ္မွတ္ၿပီး ဒီေဘာင္ထဲက ေရးရမယ္လို႔ ထပ္ၿပီး ျပ႒ာန္းျပန္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရ သတ္မွတ္တဲ့ အေျခခံမူ (၁၀၄) ခ်က္ကုိ ဆင့္ပြားၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံ အဆင့္ဆင့္မွာ ညီလာခံ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အေသးစိတ္ အဆုိျပဳတာကုိေတာ့ အေသးစိတ္ အေျခခံ ရမယ့္မူေတြလို႔ သုံးႏႈန္းပါတယ္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံက အတည္ျပဳထားတဲ့ အေသးစိတ္ အေျခခံရမယ့္ မူေတြကုိ အေျခခံ ၿပီးမွ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ဆုိၿပီး စစ္အစိုးရက ပုဒ္မတပ္ ထုတ္ျပန္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းကုိ ၾကည့္ရင္ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ ႀကိဳးကုိင္ႏုိင္ ေအာင္ ခုလို အဆင့္ဆင့္ ေျခကုတ္ယူ ျပ႒ာန္းထားတာေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
- ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကို စစ္ေရးအျမင္ရိွသူ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း အခန္းပုဒ္မ ၅၉ (ဃ) မွာ ျပ႒ာန္းပါတယ္။ မူလက ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ စစ္ေရးအေတြ႕ အႀကံဳရွိသူ ၿဖစ္ရမယ္လို႔ အဆုိျပဳၿပီးကာမွ ညီလာခံတြင္း ေ၀ဖန္မႈေတြ မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကုိ စစ္ေရးအျမင္ရွိသူ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
တနည္းေျပာရရင္ လက္ရွိ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြထဲက အၿငိမ္းစားယူၿပီး သမၼတလုပ္ခ်င္သူ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ လမ္း ဖြင့္ေပးထားတဲ့ အခ်က္လို႔ တခ်ဳိ႕ေလ့လာသူေတြက တြက္ပါတယ္။
- လႊတ္ေတာ္ကုိ ၾကည့္ရင္လဲ စစ္ဗိုလ္လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ (၂၅) ရာႏႈန္းပါရမယ္လုိ႔ ဥပေဒျပဳေရး အခန္း (၄)ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ဖြဲ႕စည္းျခင္း ပုဒ္မ (၁၀၉) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ စုစုေပါင္း လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ (၄၄၀) အနက္ စစ္တပ္က တင္ေျမႇာက္လုိက္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးေရ (၁၁၀) ရွိရမွာျဖစ္တယ္ လုိ႔ ျပ႒ာန္း ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႔တြက္ရင္ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္မွာ (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ပါ၀င္တဲ့ အဓိပၸာယ္ျဖစ္ပါတယ္။
- အေျခခံမူ (၁၀၄)ခ်က္ အေရးေပၚကာလ အခန္းကုိၾကည့္ရင္ စစ္တပ္ကုိ အာဏာသိမ္းခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ မူခ်ထား ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္အေပၚ ညီလာခံကာလ ေ၀ဖန္ဆန္႔က်င္မႈေတြ မ်ားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒ မူၾကမ္းထြက္လာတဲ့အခါ တုိင္းျပည္အေရး ႀကံဳလာရင္ စစ္တပ္က တုိက္႐ုိက္ အာဏာသိမ္းခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ မသုံးႏႈန္း ေတာ့ဘဲ သမၼတက ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကုိ တုိင္းျပည္တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းသည္ထိ အမ်ားဆုံး တႏွစ္တိတိ အာဏာ လႊဲႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ နားလွည့္ ပါး႐ုိက္ထားတာ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ (အခန္း (၁၁) အေရးေပၚ ဆုိင္ရာ ျပ႒ာန္း ခ်က္မ်ား)
ဒီထက္ဆုိးတာက အဲသလုိ တုိင္းျပည္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေအာင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က တာ၀န္ယူထားတဲ့ ကာလ အတြင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း၊ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ လုံး၀ တရားစြဲဆုိခြင့္ မရွိလို႔ ပုဒ္မ (၄၃၂) မွာ အတိအလင္း ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ သေဘာ ကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ သံဃာ့ အေရးအခင္းလုိ ကိစၥမ်ဳိး၊ ၈၈ အေရးအခင္းမ်ိဳး အနာဂတ္မွာ ျဖစ္လာလို႔ စစ္တပ္က လူသတ္သတ္၊ ဓားျပတုိက္တုိက္ ဘယ္လုိ ႏွိမ္နင္းႏွိမ္နင္း အေရးယူခြင့္ မရွိဆုိၿပီး အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ႀကိဳတင္အကာအကြယ္ ယူထားတဲ့ အဓိပၸာယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
- အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာတဲ့ေနရာ မွာလည္း သမၼတဟာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး လုိအပ္သလုိ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ ႏုိင္တယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ (ပုဒ္မ ၄၁၀၊ ၄၁၁၊ ၄၁၂ )။ ဒီေနရာမွာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီကုိ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဖြဲ႕ထားသလဲ ၾကည့္ဖို႔လုိပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၊ ဒု-သမၼတ ႏွစ္ဦး၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ဒု-ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၊ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီးတုိ႔ ပါ၀င္တဲ့အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္ (ပုဒ္မ ၂၀၁) ။
အမ်ိဳးသား ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္ (၁၁)ဦးကုိ ၾကည့္ရင္ သမၼတက စစ္ေရးအျမင္ရွိသူ၊ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ဒု-ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးက စစ္သား၊ ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၊ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ နယ္စပ္ေရးရာ ၀န္ႀကီးဌာနကိုလည္း စစ္တပ္ကပဲ ကုိင္ထားမွာဆုိေတာ့ (၁၁) မဲမွာ စစ္တပ္က (၆) မဲ အပုိင္ရထားတာမို႔ တုိင္းျပည္ အေရးေပၚကာလ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကုိ စစ္တပ္လုိခ်င္သလုိ ျခယ္လွယ္ခြင့္ ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
- ႏုိင္ငံေရးအပုိင္းကုိ ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ႏုိင္ငံ့၀န္ထမ္းခ်င္း အတူတူ အရပ္သား ၀န္ထမ္းကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ခြင့္မရွိလို႔ တားျမစ္ထားေပမယ့္ စစ္သား စစ္ဗိုလ္ကုိေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆုိၿပီး ႁခြင္းခ်က္နဲ႔ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ (၁၂၁ ပုဒ္မခြဲ ည ) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ထုိက္သူ သတ္မွတ္ခ်က္ထဲမွာ စစ္ဗိုလ္၊ စစ္သား ပါႏုိင္တယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းလုိက္ရင္ အရပ္ ဘက္ ၀န္ထမ္းေတြပါ အမတ္ျဖစ္လာႏုိင္တာမို႔ ခုလို ေျပာင္က်က် အေျခခံဥပေဒကုိ အလြဲသုံးစားလုပ္ၿပီး စစ္ဗုိလ္ အမတ္ (၂၅) ရာႏႈန္းရေအာင္ ယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၆ (က) မွာ ႏိုင္င့ံ၀န္ထမ္းဟာ ပါတီႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းရမယ္လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ စစ္ဗိုလ္ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ ၁၂၁ (ည) နဲ႔ ၀ိေရာဓိ ျဖစ္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။
- စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ (၃၄၀) ကုိ ၾကည့္ရင္လည္း စစ္တပ္ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ျပည္သူ႕စစ္ မဟာဗ်ဴဟာ ေဖာ္ေဆာင္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
- စစ္ဘက္ တရားစီရင္ေရးမွာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္က အၿပီးအျပတ္ ျဖစ္ေစရမယ္။ တပ္မေတာ္ဟာ တပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ကိစၥအားလုံးကုိ လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲ စီရင္ ေဆာင္ရြက္ပုိင္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိထား ျပန္ပါတယ္။ (ပုဒ္မ ၃၄၃ )
သေဘာကေတာ့ စစ္သားက ရာဇ၀တ္မႈက်ဴးလြန္ရင္ အရပ္ဘက္ တရားစီရင္ေရးက အရာ မေရာက္ေတာ့ဘူးလို ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အနာဂတ္ တရားစီရင္ေရးဟာ ရင္ေလးစရာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ရန္ကုန္ေရွ႕ေန အသုိင္းအ၀ုိင္းက ေထာက္ျပပါတယ္။ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္က သမၼတအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံ၀န္ထမ္း အႀကီးအကဲေတြကုိ စစ္အစိုးရ အသုံးအႏႈန္းအရ စြပ္စြဲျပစ္တင္ ခြင့္ သတ္မွတ္ျပဌာန္း ထားေပမယ့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကုိေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ ကြင္းလုံးကၽြတ္ ျဖစ္ေအာင္ အေျခခံဥပ ေဒနဲ႔ ကာကြယ္ ေပးထားပါတယ္။ ဒါတင္မက ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းဟာ ဒု-သမၼတ အဆင့္နဲ႔ တေျပးညီ ျဖစ္ရမယ္လို႔ အေသးစိတ္ အေျခခံရမယ့္ မူေတြမွာ ျပ႒ာန္း ထားျပန္ပါတယ္။
- စစ္တပ္ကုိ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ဘက္စုံ က်ားကန္ထား႐ုံမက စစ္တပ္မိသားစုေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးကုိပါ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ကာကြယ္ ေပးထားျပန္ပါတယ္။ က်ဆုံးသြားတဲ့ စစ္သားရဲ႕ ကေလးေတြကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က တာ၀န္ ယူေစာင့္ေရွာက္ရမယ္။ မသန္စြမ္းတဲ့ စစ္သားေတြအတြက္ အသက္ေမြးပညာ အခမဲ့ သင္ယူခြင့္ ေပးရမယ္ ဆုိၿပီး ဖြဲ႕စည္း ပုံအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ပုဒ္မ ၃၂ (က)(ခ) မွာ ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။
ႏုိင္ငံ့ ၀န္ထမ္းတာခ်င္း အတူတူ အရပ္ဘက္ ၀န္ထမ္းထက္ စစ္ဘက္၀န္ထမ္းက ပုိအေရးပါတယ္ ဆုိၿပီး အေျခခံဥပေဒ ကိုသုံး အလြဲသုံးစားလုပ္၊ ေျပာင္က်က် ခြဲျခားၿပီး တုိင္းျပည္ဘ႑ာ ျဖဳန္းဖို႔ အခြင့္အေရး ယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေဆာင္းပါးပါ အခ်က္ေတြကုိ စစ္အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းနဲ႔တုိက္ မင္နီတား ဖတ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူ႔ အက်ိဳးအတြက္ ရည္ရြယ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒလဲ ဆိုတာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က အဖြဲ႕အစည္းတခု အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေရးဆြဲထားတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျပာေနေပမယ့္ တကယ္တမ္း စစ္အစိုးရ လုပ္ရပ္က (ဆရာႀကီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း စကားနဲ႔ ေျပာရရင္) ျဗဟၼာ့ဘုံ ႏြားခုန္တက္ သလုိ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ဆက္လက္ တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဦးစိန္ေက်ာ္လႈိင္
ေခတ္ၿပိဳင္မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း (၂၀၀၈) အျပည့္အစံုကို ဤေနရာမွ ဖတ္႐ႈႏိုင္သည္
Read More...
Collapse...
ၿပီးခဲ့သည့္ တပတ္က က်ေနာ္တို႔ စစ္တကၠသိုလ္တြင္း လွ်က္တျပတ္ တခ်ဳိ႕ကို က်ေနာ္ တတ္စြမ္းသေရႊ႕ တင္ျပခဲ့၏။
၎ကို ဖတ္႐ႈမိေသာ က်ေနာ္၏ ညီေနာင္ စစ္တပ္အရာရွိ စီနီယာ တခ်ဳိ႕ အတြင္းမွ ထိုစာစုမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေထာပနာျပဳသူ ရွိသလို၊ ႐ႈတ္ခ်သူကိုလည္း ေတြ႔ရပါသည္။ ျမန္မာ စစ္တပ္တြင္းမွ အျဖစ္မွန္၊ အေၾကာင္းမွန္ တို႔ကို စာေပရသ အားျဖင့္ ျမင္ဖူးရန္ လြန္စြာ ခက္ခဲေသာ ယေန႔အခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ အရွိကို အရွိအတိုင္း၊ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ရွင္းရွင္း ေရးသားေသာ က်ေနာ့္ စာမ်က္ႏွာတို႔သည္ ထူးဆန္းေသာ အေၾကာင္းတခု ျဖစ္ေနေလ၏။ မယံုသူလည္းရွိ၊ ယံုသူလည္းရွိ၏။ ေ၀ဖန္သူလည္း ေတြ႔ရ၏။ လာအားေပးသူကိုလည္း ေတြ႔ရ၏။
ဤျဖစ္စဥ္မ်ား၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္၏ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ တေနရာတြင္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္မိသည့္ ေန႔စြဲမ်ား အနက္မွ ယေန႔ တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္တည္ေဆာက္ေရး က႑တြင္ တေထာင့္ တေနရာမွ ပါ၀င္ပတ္သက္ ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ရ မည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ရည္မေသြး၊ မ်က္ႏွာမလိုက္၊ ပင္းျခင္း၊ ယိမ္းျခင္းမရွိ၊ လူငယ္တဦး၏ ခံစားခဲ့ရေသာ အျမင္အာ႐ံုအတိုင္း ေရးသားတင္ျပျခင္း ျဖစ္၍၊ စစ္တပ္ အတြင္းမွ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးသူ၊ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားျခင္း၊ ေျပာဆိုျခင္းကို ရယူပိုင္ဆိုင္လိုသူ မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားမ်ားက က်ေနာ့္ကို အားေပး၏။
အာဏာရွင့္ ေနာက္လိုက္ (ခိုင္းတာလုပ္၊ ေပးတာယူ၊ ေကၽြးတာစား၊ ေခၚရင္သြား၊ ခံမေျပာရဲေသာ၊ ေခြးသာသာ အၿပီးေထာင္ခြင့္ ရထားသည္ကို မာန္တက္ေနသည့္) ဘ၀ျဖင့္ တရယူ၊ တမွီႏႈိက္၊ ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေနရာ၊ ေငြေၾကး၊ အခြင့္အေရး အတြက္ အာဏာပိုင္ မွန္သမွ် ေျခသလံုးဖက္ရန္ မရွက္၊ ေတာင္းစားရန္ မရွက္သူ၊ ကိုယ္က်ိဳးတခုသာ ၾကည့္သူ စစ္ဗိုလ္တခ်ဳိ႕က က်ေနာ့္အား သစၥာေဖါက္ဟု စြပ္စြဲ၏။
လူတို႔ လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ မိမိတို႔ ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို မွတ္တမ္းျပဳ ေရးဖြဲ႔ ေျပဆိုျခင္းအား သစၥာေဖါက္ဟု ဆိုႏိုင္ပါမည္လား။ က်ေနာ္တင္ျပခဲ့သည္မ်ားကလည္း က်ေနာ့္ တကိုယ္ရည္ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ တခုမွမပါ ပါ။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၊ ယေန႔ အာဏာသိမ္း အစိုးရ လက္ေအာက္ခံ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ေသာ အေၾကာင္းမ်ား၊ ျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ ျမန္မာ့သမိုင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံ့ အနာဂတ္ အေၾကာင္း အေကာင္းအဆိုး ေ၀ဖန္စီစစ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ သမိုင္းသင္ခန္းစာ ထုတ္ႏိုင္မည့္ အခ်ိန္ကာလ တခုအတြက္ အက်ဳံး၀င္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ား သာျဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ သမိုင္း၏ တစိတ္တပိုင္း ျဖစ္စဥ္မ်ား အနက္မွ ျဖစ္ရပ္မ်ား ဟုသာ သေဘာထား၍ ဤစာစုမ်ိဳးကို ရည္ရြယ္ေရးသား ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္ထက္ပိုမို၍ သိရွိေလ့လာ မွတ္သားထား မိေသာ ညီေနာင္စစ္သည္ေတာ္တို႔ ထံမွလည္း ဤသို႔ ျပည္သူဘက္ ရပ္တည္ေသာ၊ အမွန္တရား ျဖစ္ရပ္မ်ားကို စာတေစာင္ ေပတဖြဲ႔ ေရးသားကာ ျပည္သူ႔ထံသို႔ တင္ျပေဆာင္ၾကဥ္း ေပးလာေစလို စိတ္လည္း ျပင္းျပစြာ ရွိပါ၏။ သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္မွ အစကနဦး (မဟုတ္သည့္တိုင္)၊ ႀကိဳးစား ထိုးေဖာက္ ေရးသားေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို စတင္လည္ေထာင္ခဲ့သူ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ မ်ဳိးခ်စ္ဘိုးေဘးမ်ားက သူတို႔၏ အေတြ႔ အၾကံဳမ်ားကို စာမ်က္ႏွာထက္တင္ စာဖတ္သူတို႔ထံ ပို႔ခဲ့၍သာ ဖက္ဆစ္ေခတ္က ျမန္မာတို႔၏ နာက်ည္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္၊ သနားဖြယ္ ဘ၀တို႔ကို က်ေနာ္တို႔သိခဲ့၏။ သူတို႔ေခတ္၊ သူတို႔သမိုင္းတြင္ သူတို႔ ျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ေခတ္အရိပ္ကို အရွင္းဆံုး၊ အလြတ္လပ္ဆုံး ေရးသားမွတ္တမ္း တင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ သာ ေနာင္ၾကဥ္ႏိုင္မည့္ လုပ္ရပ္မ်ား၊ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္မ်ားကို က်ေနာ္တို႔သိခဲ့၏။ အျဖဴ အမဲ၊ အမွား အမွန္ ခြဲျခားသိခဲ့ေသာ္လည္း ေဆာင္လိုသည္ကို မေဆာင္ရ၊ ေရွာင္လိုသည္ကို မေရွာင္ရေအာင္ ယေန႔ အာဏာရွင္ စနစ္က ေဘာင္ခတ္ က်ဳံးသြင္း ပိတ္ဆို႔ထား၏။ ေရွးယခင္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ကို ပံုေျပာင္းၿပီး ေခတ္သစ္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္ျဖင့္ တိုင္းျပည္ကို ကၽြန္ျပဳလိုသည့္ စိတ္ယုတ္မာျဖင့္ နည္းမ်ဳိးစံု သံုး အေကာက္ၾကံေနေသာ ဘုရင္႐ူး အာဏာရွင္ကို ေနမျမင့္မွီ တားဆီးႏိုင္မွ ေတာ္ကာက်မည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ျပည္နာ၏။
က်ေနာ္သည္ ေခတ္တြင္ ေရွးဘိုးဘြားတို႔ထက္ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓါတ္ထက္ျမတ္ လိမၼာမွ ရမည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆို ေရွးေခတ္က ျပည့္ရန္သူသည္ တိုင္းတပါးလူမ်ဳိးျခား ျဖစ္၍၊ ယေန႔ျပည့္ရန္သူသည္ မိမိတို႔ လူမ်ဳိးတူခ်င္းျဖစ္ေန၏။ မိမိတို႔၏ အေဆြအမ်ဳိး၊ တကိုယ္ေကာင္း စိတ္ဓါတ္ပိုင္ရွင္ သားခ်င္း မ်ားပင္ စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ ျပည့္ရန္သူ၊ ျပည္ဖ်က္ သစၥာေဖာက္ ပုဆိန္႐ိုး စာရင္း၀င္ေန၏။ ထို တကိုယ္ေကာင္း အနားပ်ာ ကၽြန္စိတ္ ခံယူခ်က္အရ မ်ဳိးဖ်က္ ပုဆိန္႐ိုး ျဖစ္ေနေသာ စစ္အာဏာရွင့္ ေနာက္လိုက္ စစ္ကၽြန္ စစ္ပိုင္ရွင္တို႔ကို သုတ္သင္ဖယ္ရွား၊ ပံုေျပာင္းရန္ နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ႀကဳိးစားရမည့္ အေရးမွာ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ ေခတ္၏ ေတာ္လွန္ေရးပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။
ဤသို႔ေသာ သိမ္ေမြ႔ ႐ႈပ္ေထြးေသာ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး ေပၚေပါက္လာရန္ ရည္ေမွ်ာ္၍ လိုအပ္ေနေသာ သမိုင္းေပး တာ၀န္ကို က်ေနာ္တို႔ လူငယ္မ်ား ထမ္းေဆာင္ရန္ ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္ေနမည္ ဟု က်ေနာ္ယံုၾကည္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဘိုးေဘမ်ား၏ ေနာင္မ်ဳိးဆက္မ်ား အေပၚထားရွိခဲ့ေသာ သမိုင္းအေမြ ေစတနာ၊ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓါတ္အေမြမ်ားကို အထူးအားက်၍ (သူတို႔၏ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္မႈ စိတ္ထားကို ေျခဖ်ားမွ မမွီေသာ္လည္း) တတ္စြမ္းသမွ် ႀကိဳးစားေရးသားျခင္း ျဖစ္၏။ စစ္တပ္၏ စစ္ကၽြန္အရာရွိ တဦးအျဖစ္မွ ျပည္သူလူထုဘက္ ရပ္တည္ေသာ လုပ္ရပ္ကို ျပည္သူ႔ ကာကြယ္ေရး မ်ဳိးခ်စ္စစ္သားတဦး အျဖစ္ကူးေျပာင္းၿပီး၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ မ်ဳိးခ်စ္လူငယ္တဦး၏ လုပ္သင့္ေသာ အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
တဖန္… ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆိတ္သုဥ္းေနေသာ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္၊ ေျပာဆိုခြင့္၊ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ တို႔ ျပန္ေပၚထြက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ေရးသား၀ံ့သူ နည္းပါးေနေသးေသာ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္းမွ ျဖစ္စဥ္ အေျခအေနမွန္မ်ားကို တတ္စြမ္းသေရႊ႕ စီစဥ္ေရးသား တင္ျပျခင္းလည္း ျဖစ္၏။ စြန္႔လြတ္ျခင္း မ်ားစြာျဖင့္ အနာဂတ္ ေပ်ာက္ေနရရွာေသာ ျပည္သူ႔သားမ်ဳိးခ်စ္၊ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သား တို႔ အနာဂတ္ ေကာင္းရာ၊ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္ ႀကဳိးပမ္းျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။
ယေန႔ စစ္တပ္၏ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထု ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳး အတြက္ ျဖစ္သင့္ ျဖစ္ထိုက္သည့္ အေၾကာင္းအရာ၊ လုပ္ရပ္မ်ားဆိုလွ်င္ ေထာက္ခံရမည္။ တိုင္းျပည္ အတြက္ ဆုတ္ယုတ္နိမ့္က် ပ်က္စီးေစႏိုင္သည့္ လုပ္ရပ္၊ နည္းနာမ်ား၊ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို မေကာင္းသည့္ အေၾကာင္း၊ မျဖစ္သင့္သည့္ အေၾကာင္း ေရးရ၊ ေျပာရမည္။ ဤသည္မွာ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ေသာ မ်ဳိးခ်စ္သူ ျမန္မာႏိုင္ငံသား စစ္သားတိုင္း၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။
တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိး အက်ဳိးအတြက္ ေရွးဦး စြန္႔လႊတ္ ေပးဆပ္သြားေသာ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ႀကီး အားလံုးတို႔သည္ မြန္ျမတ္ေသာ ေပးဆပ္ျခင္းျဖင့္ စံနမူနာေကာင္းမ်ား ျပခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို႔၏ စိတ္ေနစိတ္ထား လုပ္ရပ္မ်ားကို သူတို႔ေခတ္က ေရးခဲ့ေသာ စာေပမ်ား၊ သမိုင္းမ်ားအရ က်ေနာ္တို႔ သိခဲ့၏။ ယေန႔ က်ေနာ္တို႔ ေခတ္တြင္ လြတ္လပ္မႈ ဟူသမွ်တို႔ ဆိတ္သုဥ္းၿပီး၊ မေရးရဲ၊ မေျပာရဲ၊ မဆိုရဲ၊ မဖြင့္ေဖၚရဲ၊ ဘာမွ မလုပ္ကိုင္ရဲေသာ ရဲတို႔ ေခတ္တြင္ အသက္ရွင္ခဲ့ေသာ က်ေနာ္တို႔၏ လုပ္ရပ္ကို ဤသို႔ ရဲရဲေရး၍ မွတ္တမ္း မတင္ခဲ့လွ်င္ ေနာင္လာ ေနာက္သားတုိ႔ မည္သို႔ သိရွိေလ့လာ ႏိုင္မည္နည္း။
သို႔အတြက္ မိမိတို႔ လုပ္ရပ္မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မမွန္သည္ျဖစ္ေစ ပြင့္လင္း႐ိုးသားစြာ မွတ္တမ္းျပဳ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ မွသာ ေနာက္လာေနာင္သားတို႔ သိရွိေပမည္။ ထိုယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ က်ေနာ္ေရးျခင္းျဖစ္၏။
ေရွးဘိုးေဘတို႔ ေရးခဲ့ေသာ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာတို႔အရ မိမိတို႔ ဘိုးေဘး အာဇာနည္ႀကီးမ်ား အေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔သိရွိ ေလ့လာခြင့္ရ၏။ က်ေနာ္တို႔မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားသည္ အဆိုပါ အာဇာနည္ႀကီး တို႔၏ မြန္ျမတ္ေသာ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို အတုယူ အားက်သင့္၏။ သို႔မွသာ တိုးတက္ေသာ မ်ဳိးဆက္မ်ား အျဖစ္ အေမြေကာင္းတို႔ကို လက္ခံယူရာေရာက္မည္။ ထို သမိုင္းမွတ္တမ္းတို႔ အရသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံ ယေန႔ ၾကံဳေနရေသာ အေျခအေနကို ယခင္ေခတ္ ျမန္မာျပည္၏ အေျခအေနတို႔ႏွင့္ ယွဥ္၍သာ ဆိုးျခင္း ရွိ၊ မရွိ၊ ပိုမို ေကာင္းမြန္လာျခင္း ရွိ၊ မရွိသိမည္။ ဆိုးေနပါက အေကာင္းသို႔ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုစိတ္ ေပၚမည္။ သို႔မွသာ ယေန႔ ၾကဳံေတြ႔ေနရေသာ စစ္အာဏာရွင္ ကၽြန္သေဘာက္ ဘ၀မွ လြတ္မည္။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္မွသာ တိုင္းျပည္ တိုးတက္မည္။ တိုင္းျပည္တိုး တက္မွ လြတ္လပ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ား အျဖစ္ ေမာ္၀င့္ႏိုင္မည္။
ယေန႔ အေျခအေနမွန္ကို ထပ္ဆိုရလွ်င္ ႏိုင္ငံေရး အၾကပ္အတည္း လိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေန၏။ ထိုၾကားထဲ ျပည္တြင္း စီးပြားေရး အေျခအေနသည္ နိမ့္သထက္ နိမ့္က်လာေန၏။ ဆင္းရဲသထက္ ဆင္းရဲလာေန၏။ ဤအေျခအေနေတြၾကား၊ တစတစ အင္အား ႀကီးထြား လာေနေသာ တပ္မေတာ္ သည္ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ ျပႆနာမရွိ၊ ယခုကား ျပည္ခ်စ္တပ္ ဟုတ္မဟုတ္၊ အမွန္တရားတို႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚ ထင္ရွားစြာ ထြက္ေပၚလာေနေပၿပီ။
က်ေနာ္ေရးခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔သည္ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္ ဟု ေၾကျငာေနေသာ တပ္မေတာ္ အတြင္းမွ မထင္မရွား ျဖစ္ခဲ့သည့္ အခ်င္းအရာတို႔မွ်သာ ျဖစ္ေသး၏။ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးခ်ီ၍ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာ ေစမည့္ အာဏာရွင္တို႔၏ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား၊ ဥပေဒမဲ့ အျပဳအမူမ်ား အေၾကာင္း မပါေသးပါ။ က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သားမ်ား၊ အရာရွိမ်ား စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရသည့္ အဓိကအခ်က္မွာ တပ္မေတာ္ သားဟူသည့္ စစ္လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔၀င္ မိမိတို႔သည္ မိမိတို႔တာ၀န္ ျဖစ္ေသာ တိုင္းျပည္ ကာကြယ္ ေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္ မလုပ္ၾကရဘဲ၊ ကိုယ့္ျပည္သူ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းကို ဖိစီး ေျခာက္လွန္႔ ႏွိပ္စက္ေနၾကရသည္။ ကိုယ့္လူမ်ဳိးခ်င္းကိုယ္ ႏွိမ္နင္း သတ္ျဖတ္ေနၾကရသည္။ မိမိတို႔ စစ္ယူနီေဖါင္း ၀တ္ မွန္သမွ်ကို ျပည္သူတို႔က ေမာ္၍မွ် မၾကည့္၀ံ့ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ လုပ္ေနၾက ရသည္။ ထိုလုပ္ရပ္မ်ား၏ တန္ျပန္ အရိပ္အျဖစ္ ရပ္ထဲ၊ ရြာထဲ၊ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ စစ္ယူနီေဖါင္းျဖင့္ ေက်ာ့ေက်ာ့ ေမာ့ေမာ့ ထြက္ရဲသူဟူ၍ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနၾကရ၏။ ၎မွာ က်ေနာ္တို႔လို မ်ဳိးခ်စ္စစ္သည္မ်ား အတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈ အခံစားရဆံုး ယေန႔ အေတြ႔အၾကံဳျဖစ္၏။
ထိုသို႔ အထင္ျမင္ စိမ္းကားမႈကို က်ေနာ္တို႔ ခံစားရ၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ တိုင္းျပည္၏ အခ်မ္းသာဆံုး လူနည္းစု စာရင္း၌ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အားလံုး ပါ၀င္ေန၏။ သို႔ေသာ္ တိုင္းျပည္ အဆင္းရဲဆံုး အလႊာဟု ဆိုႏိုင္မည့္ အေျခခံ လူတန္းစားထဲတြင္ တပ္မေတာ္၏ ေအာက္ေျခအဆင့္ စစ္သည္ အားလံုးနီးပါးတို႔ပါ၏။ က်ေနာ္တို႔ စစ္ဗိုလ္မ်ားသည္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္၏။ တခုခုေတာ့ လြဲေနေပၿပီ။ အမွန္တရားတို႔ ေပၚထြက္သင့္ေပၿပီ။ အမိ စစ္တကၠသိုလ္ အပါအ၀င္ အျခားေသာ စစ္ေက်ာင္းအသီးသီးမွ ျပန္တမ္း၀င္ အရာရွိျဖစ္ခဲ့ေသာ အရာရွိ ႀကီးငယ္မ်ား၊ စစ္သည္မ်ား အားလံုးတို႔ အတြက္ တင္ျပလိုပါသည္။ ညီေနာင္ အရာရွိစစ္သည္တို႔ အေနျဖင့္ ယေန႔ လုပ္ေဆာင္ ေနၾကရေသာ တာ၀န္ဟူသည့္ အလုပ္မ်ားသည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိး အတြက္ မွန္ကန္ေသာ အက်ဳိးကို ျဖစ္ေစ၏၊ မျဖစ္ေစ၏ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ သံုးသပ္မႈ ျပဳေစလိုပါ၏။
ျဖစ္ၿပီးခဲ့ေသာ အတိတ္က သမိုင္းမ်ား၊ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ ယေန႔ ျပည္တြင္းေရးရာ အေျခအေနမ်ား၊ ျဖစ္ေန ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ယေန႔ မိမိတို႔ တပ္မေတာ္သားမ်ား ဘ၀ (လက္ေတြ႔ ဘ၀ကို) အမွန္အတိုင္း သံုးသပ္ ဆင္ျခင္မည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ လက္ရွိဘ၀သည္ (မင္း ခစား၊ ကမ္းနားသစ္ပင္ ဆိုသည္ထက္ ဆိုး၀ါးသည့္) မည္သို႔မွ် မေသခ်ာ မရရာ မႈန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနၾကရသည္ကို ေတြ႔ျမင္လာလိမ့္မည္။ မိမိတို႔ အနာဂတ္ကိုပင္ ယံုထင္၊ ေၾကာင္ထင္ ျဖစ္ေနေအာင္ ၀ါဒမႈိင္း တိုက္ခံထားရေၾကာင္း သိရွိ နားလည္ လာေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါ မိမိတို႔၏ ရိုးရွင္းေသာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ကို ျပန္လည္ေဖၚထုတ္ အသက္သြင္းမိလာ ၾကလိမ့္မည္။ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ျပည္သူ႔ ေမတၱာကို တမ္းတလာၾက လိမ့္မည္။ ျပည္သူခ်စ္ခင္ ေလးစားသည့္ မ်ဳိးခ်စ္ ျပည္သူ႔စစ္သားဆိုသည့္ ရဲရဲေတာက္ တပ္မေတာ္သားမ်ား အျဖစ္ ျပန္လည္ရယူ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္လာ လိမ့္မည္။
ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သား၊ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္သား စင္စစ္ ျဖစ္လိုစိတ္ ေပၚလာသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ စစ္ကၽြန္မ်ား ဘ၀မွ ႐ုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္ လုိစိတ္ ထြက္ေပၚလာမည္မွာ မုခ်ျဖစ္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ တေသြး တသံ တမိန္႔ေအာက္ ႏွင့္ ယင္းတို႔ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အာဏာ၊ ရာထူး တည္တံေရး တခုတည္းအတြက္ မတရား အမိန္႔ေပး ေစခိုင္းခံေနရေသာ ဘ၀ေအာက္တြင္ ျပည္သူ႔ အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဘာဆို ဘာမွ် ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရွိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ အက်ဳိးကို အမွန္တကယ္ လိုလားသည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ ဦးစြာ ႐ုန္းထြက္ဖို႔ လြတ္ေျမာက္ဖို႔လိုသည္။
မိမိတို႔ခ်ည္း စစ္ပုန္ကန္မႈလုပ္၍ စစ္အာဏာစက္ ေအာက္မွ မလြတ္ႏိုင္၊ ျပည္သူႏွင့္ တက္ညီ လက္ညီ ပူးေပါင္း တိုက္ပြဲ၀င္မွ ရမည္ျဖစ္၏။ ျပည္သူ႔ စစ္သားတို႔ ေတာ္လွန္ ဆန္႔က်င္ရမည့္ အာဏာရွင္စနစ္ကို ႀကိဳးကို ခ်ယ္လွယ္ေနသူတို႔အား ေရတြက္ၾကည့္ပါက လက္ဆယ္ေခ်ာင္း အေရအတြက္မွ်ပင္ မရွိသည္ ကို ေတြ႔ရလိမ့္မည္။ ထို လက္ဆယ္ေခ်ာင္းမွ် အေရအတြက္မွ်ပင္ မရွိေသာ အင္အား ပမာဏငယ္၊ လက္တဖ်စ္စာပင္ မရွိေသာ လူတစုကို၊ သန္း ၅၀ မွ်ေသာ ျပည္သူလူထုႀကီး၊ မ်ဳိးခ်စ္ လက္နက္ကိုင္ စစ္သား မဟာ အင္အားထုႀကီးျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္း ပူးေပါင္းဆန္႔က်င္လွ်င္ ထိုလူတစု အာဏာျပ၀ံ့မည္တဲ့လား၊ ထိုလူတစု အာဏာ ရွိေနပါအံုးမည္လား။ ထိုလူတစု မိုက္ကန္းေသာ အမိန္႔ေတြ ေပးရဲပါအံုးမလား။ ယံုၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ စိတ္တူကိုယ္တူ ညီညာစြာ ေဆာင္ရြက္လွ်င္ ျပည္သူလူထုႀကီးေရာ က်ေနာ္ တို႔ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သားမ်ားပါ ယေန႔ ခံစားေနရေသာ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္မည္မွာ မုခ်ျဖစ္၏။
ထုိသို႔ စစ္ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္သား မ်ဳိးခ်စ္တို႔ ပူးေပါင္း လက္တြဲ တိုက္ပြဲ၀င္ၿပီး၊ မိမိတို႔ အနာဂတ္ကို ေရရာ ေသခ်ာစြာ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မည့္ ျပည္သူ႔ အစိုးရလက္ထက္ ေရာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္း ၾကံေဆာင္ၾကဖို႔ ယေန႔ လိုအပ္ေနေပၿပီ။ သို႔မွသာ မိမိတို႔ တပ္မေတာ္သားတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တေနသည့္ ခိုင္မာေသာ အနာဂတ္ ေသခ်ာေရရာမႈ ရရွိႏိုင္လိမ့္မည္ ဆိုသည့္ အေၾကာင္း ေလးေလးနက္နက္ ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ေစလိုျခင္းသည္ ယခုတပတ္ စာစု၏ အဓိကကို ေရးသူ က်ေနာ္၏ အဓိက လိုလားခ်က္ ျဖစ္ပါသည္ ခင္ဗ်ား…......
ယခုတပတ္၏ က်ေနာ့္စာစုငယ္ကို ျပည္ပတြင္ ပညာေတာ္သင္ ေရာက္ရွိေနေသာ (ညီငယ္ ေရခ်မ္း အပါအ၀င္) ခ်စ္ခင္ေလးစားရပါေသာ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္အရာရွိငယ္မ်ား၊ ေနျပည္ေတာ္ စစ္တိုင္း႐ံုးခ်ဳပ္ႀကီးမွ ညီေနာင္ အရာရွိမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္ စစ္သည္မ်ား၊ ႏိုင္ငံ ေနရာအႏွံ႔ရွိ ေျခလွ်င္ေျချမန္ တပ္ရင္း အသီးသီး၊ ႏိုင္ငံ့တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနသည္ဟု ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ေမြးမႈ ျပဳေနသည့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္အရာရွိ၊ စစ္သည္မ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသား ေပးပို႔ လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။
ဗိုလ္ႀကီးေနသူ (အၿငိမ္းစား တပ္မေတာ္ အရာရွိတစ္ဦး)
ရည္ညႊန္း။ ။ Burma Digest Online Magazine
Read More...
Collapse...
